Tibetan
་ལག་བཅུ་གཉིས་ཆ་གསུམ་མོ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐར་གཉིས་གཉིས་དང་། །བར་དུ་བརྒྱད་ཡོངས་རྫོགས་ལྡན་ལ། །ཞེས་སོ། །སྒོམ་ཚུལ་ནི། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རུས་པ་ལ་བལྟས་ནས། འདི་ནི་ཤི་བས་ལན་ཅིང་། ཤི་བ་རྒས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནས་མ་རིག་པའི་བར་དུ་ལུགས་འབྱུང་བཅུ་གཉིས་རྟོགས་ནས། མ་རིག་པ་འགགས་ན་རྒ་ཤིའི་བར་འགགས་པ་ལུགས་ལྡོག་ལ་སེམས་པས་སྒོམ་པའོ། །སྤྱོད་པ་ནི་ཉན་རང་ གཉིས་ཚོགས་ལམ་གྱི་བར་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ཐོས་བསམ་བྱས་པ་ལས། རང་སངས་རྒྱས་ནི་རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དབེན་པ་ལས་དགའ་བས་འདུ་འཛི་སྤངས་ཏེ། སྒོམ་པས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་བོ། །གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ནེ་ཙོ་ལྟར་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཆུང་བ་མང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་བསྒོམས་པས་ཚེ་གསུམ་ན་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཏུའང་རུང་སྟེ། མྱུར་བ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་མཐར། །ཞེས་སོ། །འདི་ལའང་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་བཤད་དོ། །བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དབང་པོ་རྣོ་བ་ཡོན་ཏན་ཆེ་བ་གཅིག་པུར་གནས་པ་དེ་ནི་ཚོགས་བསྐལ་པ་བརྒྱས་འབྲས་བུ་གྲུབ་སྟེ། བསེ་རུ་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཡི་རྒྱུས། །ཞེས་སོ། །དེས་ནི་ཚོགས་ལམ་གྱི་རྟེན་ལ་ཚོགས་བསགས་ནས། སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་ལམ་ལྔ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་དབང་པོ་རྣོ་བར་བཞག་ལ། སྔ་མས་མི་ནུས་པས་རྟུལ་པོ་སྟེ། མཛོད་ལས། སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་པར། །བསམ་གཏན་མཐའ་རྟེན་གཅིག་ལ་ཀུན། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་དང་རང་སངས་རྒྱས་དབང་རྟུལ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་གསུམ་ཡོད་པའི་གཉིས་ཚུན་ཆད་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་ལ། བསེ་རུ་ལྟ་བུས་གསུམ་མཐོང་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གྲངས་མེད་གཟིགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། དགྲ་བཅོམ་བསེ་རུ་སྟོན་རྣམས་ཀྱིས། །སྟོང་གཉིས་གསུམ་དང་གྲངས་མེད་མཐོང་། །ཞེས་སོ། །རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཡར་ འཕེལ་མར་འགྲིབ་གཉིས་ཀར་འབྱུང་ལ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་འདས། ཉན་ཐོས་ཀྱང་མེད་པའི་བར་དེར་རང་གི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་རྟོགས་པ་རང་བྱུང་དུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་སྟེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་མ་བྱུང་ཞིང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ཟད་པ་ན། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྟེན་པ་མེད་པར་རང་བྱུང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །འདི་དག་གི་ཚུལ་རྒྱས་པ་ནི། ཁོ་བོའི་བསྟན་བཅོས་ངེས་དོན་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡུལ། སྤྱོད་པ། འབྲས་བུ་དགག་པའོ། །ཡུལ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རིགས། སེམས། རྟེན་འབྲེལ་དགག་པ
Chinese
十二缘起分三部分。前后两端各有两个，中间有八个完全具备。如是说。修习的方法是：看着坟地的骨头，想到这是死亡造成的，死亡是从衰老产生的，从衰老到无明，通达十二缘起，如果无明止息，则衰老死亡也止息，以逆向思维的方式修习。行为是声闻和独觉二者在资粮道之间，通过听闻和思考善知识的教诲。独觉是因为种姓的力量薄弱，喜欢远离喧嚣，通过修行成就自己的菩提。成就的果实是，像鹦鹉一样，如果聚集在一起，行为是根器迟钝且功德小的人们一起修行，或许在三世中也能获得果实，最快也要在三有轮回的尽头。如是说。这里也说了聚集在一起时行为有大小两种。像犀牛一样，根器敏锐且功德大的人独自居住，那样聚集一百个劫也能成就果实。犀牛需要一百劫的时间。如是说。因此，在资粮道的所依上积累资粮，在一个座垫上现证五道，所以被认为是根器敏锐，前者不能做到所以是迟钝。在《俱舍论》中说：声闻和犀牛成就菩提，禅定以一个为究竟。如是说。他们之中，声闻阿罗汉和独觉根器迟钝者，以神通能看到三千世界中两个世界以内的景象，像犀牛一样的能看到三个世界，而佛能看到无量无数的世界。在那部论中说：阿罗汉、犀牛和声闻们，能看到两千、三千和无量无数的世界。如是说。独觉们有增长和衰退两种情况。也就是在佛陀涅槃，声闻也灭尽的期间，因为自己以前的愿力成熟，证悟自然而然地在相续中产生，从而获得果实。在《根本慧论》中说：圆满正等觉们没有出现，声闻们也灭尽时，独觉的智慧，不依赖于他者而自然产生。如是说。这些的详细情况，应该在我的论著《 निश्चितार्थमहायान (藏文)， ངེས་དོན་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ། (藏文)，nes don shing rta chen po，大义解脱车)》中理解。对它的破斥有三种，即对所依、行为、果的破斥。对所依的破斥有三种，即种姓、心、缘起的破斥。
English
The twelve links of dependent origination are divided into three parts. There are two at the beginning and end, and eight in the middle are fully present. Thus it is said. The method of meditation is: looking at the bones in the charnel ground, thinking that this is caused by death, death arises from aging, from aging to ignorance, understanding the twelve links of dependent origination, if ignorance ceases, then aging and death also cease, meditating in the way of reverse thinking. The conduct is that the Hearers and Solitary Buddhas, between the path of accumulation, through hearing and thinking about the teachings of the virtuous friend. The Solitary Buddha is because the power of the lineage is weak, likes to stay away from the hustle and bustle, and achieves his own Bodhi through meditation. The fruit of accomplishment is, like a parrot, if gathered together, the conduct is that people with dull faculties and small merits practice together, perhaps they can obtain the fruit in three lifetimes, at the fastest at the end of the three realms of existence. Thus it is said. Here it is also said that when gathered together, there are two kinds of conduct, large and small. Like a rhinoceros, one who is sharp in faculties and great in merits dwells alone, then gathering for a hundred kalpas can accomplish the fruit. The rhinoceros needs a hundred kalpas. Thus it is said. Therefore, accumulating merit on the basis of the path of accumulation, realizing the five paths on one seat, so it is considered to be sharp in faculties, the former cannot do it so it is dull. In the Abhidharmakosha it is said: Hearers and rhinoceroses achieve Bodhi, meditation takes one as the ultimate. Thus it is said. Among them, the Hearer Arhats and Solitary Buddhas with dull faculties, with their supernatural powers, can see the scenery within two thousand worlds of the three thousand worlds, like a rhinoceros can see three worlds, and the Buddha can see immeasurable and countless worlds. In that treatise it is said: Arhats, rhinoceroses and Hearers, can see two thousand, three thousand and immeasurable countless worlds. Thus it is said. Solitary Buddhas have both increase and decrease. That is, during the period when the Buddha has passed away and the Hearers have also perished, because their previous vows have matured, realization naturally arises in the continuum, thereby obtaining the fruit. In the Root Wisdom Treatise it is said: When the Perfect Buddhas have not appeared, and the Hearers have also perished, the wisdom of the Solitary Buddha, does not depend on others but arises naturally. Thus it is said. The detailed circumstances of these, should be understood in my treatise 《 निश्चितार्थमहायान (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)》, ངེས་དོན་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ། (藏文)，nes don shing rta chen po，Great Meaning Liberation Vehicle). There are three refutations to it, namely the refutation of the object, conduct, and fruit. There are three refutations to the object, namely the refutation of lineage, mind, and dependent origination.
Tibetan
འོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་ངེས་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་སྟེ། རྣོ་རྟུལ་འབྲིང་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་བཞག་པས། རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲིབ་པ་རང་བཞིན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉན་རང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་དགོས་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པའི་སེམས་དགག་པ་ནི། གཟུང་བ་མེད་པའི་འཛིན་པ་མི་འཐད་དེ། རི་བོང་གི་རྭ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་འཛིན་པ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། སྔར་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པར་མ་གྲུབ་པས་རྟེན་པ་མི་འཐད་ཅིང་འབྲེལ་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱིའང་འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པ་མེད་དེ། མཚམས་སྦྱོར་བ་དང་འཇུག་པ་ བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །མིང་དང་གཟུགས་མེད་དེ་མངལ་དང་ཕྲད་པར་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མེད་དེ་རྣམ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེག་པ་དང་ཚོར་བ་ཡང་སྔར་བཞིན་ནོ། །སྲེད་ལེན་མེད་དེ་དོན་སྤྱི་རྫུན་པ་དང་ལྟོས་པ་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་ཡང་མེད་དེ། གཅིག་དང་ཐ་དད་དང་རྟག་མི་རྟག་གི་རིགས་པ་བཞིན་ནོ། །མཛོད་ལས། མ་རིག་ནས་བརྩམས་རྒ་ཤི་ཡི། །མཐར་ཐུག་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། །རྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་བྱ་བ་ནི། །ཁོ་བོས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་འདྲར་འདོད། །ཅེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅེས་སོ། །འདི་དག་འཇུག་ལྡོག་ཏུ་སྒོམ་པའང་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཟས་ཟོས་ན་འགྲངས། མ་ཟོས་ན་ལྟོགས་པའི་འཇུག་ལྡོག་ཤེས་ཀྱང་མ་ཟོས་ན་མི་འགྲངས་པ་ལྟར་ལུགས་སུ་འབྱུང་ལྡོག་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པར་བསྒོམས་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་མི་འགག་པས་སོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོར་ལས་དགེ་མི་དགེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འདོད་མི་འདོད་འབྱུང་བར་ཤེས་ནས་འདོར་ལེན་བྱེད་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྩ་ཤེ་ལས། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། །རྟག་པ་མེད་པ་ཆད་མེད་པ། །འོང་བ་མེད་པ་འགྲོ་མེད་པ། །ཐ་ དད་དོན་མིན་དོན་གཅིག་མིན། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བསྟན་པ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྨྲ་རྣམས་ཀྱི། །དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་སྣང་སྟོང་། གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་གོ། །སྤྱོད་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ། དམ་པའི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ། སྨད་པའི
Chinese
哦。第一，种姓的决定本身没有成立，因为它是相对于利、钝、中等而安立的。因为自性不成立，并且遮止了自性有的障碍，并且已经成立了必须获得声闻、独觉的果位。遮止执着的心的方面是，没有所取的执着是不合理的，就像兔子的角没有成立，所以对它的执着也不成立一样。刹那也不合理，就像之前遮止的一样。缘起的法相互接触没有成立，所以依靠不合理，并且不能成为关联。对于胜论派来说，行和有也不存在，就像遮止了连接和进入一样。名色不存在，因为遮止了与胎的结合。六处不存在，因为遮止了产生识的能力。触和受也和之前一样。爱和取不存在，因为遮止了总义是虚假的和观待。生和老死也不存在，就像一和异、常和无常的理路一样。《俱舍论》中说：从无明开始直到老死，最终十二支的，从依赖而生的行为是，我认为如同梦幻。以及《般若经》中说：缘起法也是自性清净的。这些以进入和返回的方式修习也不是对治，就像吃了食物就饱，不吃就饿的进入和返回虽然知道，但是就像不吃就不饱一样，如果对于规律的生起和返回没有证悟空性而修习，缘起也不会停止。我们这些人，对于业果愚昧的对治，依靠善业和不善业，知道果报想要和不想要产生，从而进行取舍，但也仅仅认为缘起显现而自性不存在。根本慧论中说：谁以缘起，无灭亦无生，无断亦无常，无来亦无去，异义亦非一，能寂诸戏论，是说诸佛语，我稽首礼彼。意思是进入到无有来去的显现空性，从本初就了知自性不存在。遮止行为有三种：自性没有成立，不是殊胜的行为，应呵责的。
English
Oh. First, the determination of lineage itself is not established, because it is established in relation to sharpness, dullness, and mediocrity. Because self-nature is not established, and because it prevents self-natured obscurations, and because it has already been established that one must attain the fruits of hearers and solitary realizers. The aspect of negating the grasping mind is that grasping without a grasped object is unreasonable, just as the horns of a rabbit are not established, so grasping at them is not established. A moment is also unreasonable, just as it was previously prevented. The interdependent dharmas not being able to meet each other means that dependence is unreasonable and cannot become a connection. For the Vaisheshikas also, actions and existence do not exist, just as connection and entry are prevented. Name and form do not exist because union with the womb is prevented. The six sense sources do not exist because the ability to generate consciousness is prevented. Contact and feeling are also the same as before. Craving and grasping do not exist because the general meaning is false and dependence is prevented. Birth and old age and death also do not exist, just like the reasoning of one and different, permanent and impermanent. The Treasury of Knowledge says: From ignorance to old age and death, the twelve branches ultimately, the actions that arise from dependence, I consider to be like dreams and illusions. And the Mother Sutra says: Interdependent phenomena are also naturally completely pure. Meditating on these in terms of entering and returning is also not an antidote, just as knowing that eating food makes one full and not eating makes one hungry, but like not eating does not make one full, if one meditates on the arising and returning of the law without realizing emptiness, interdependence will not cease. We, as an antidote to being ignorant of cause and effect, rely on virtuous and non-virtuous actions, knowing that desired and undesired results arise, and thus engage in abandoning and taking, but we only consider that interdependence appears but self-nature does not exist. The Root Wisdom says: Whoever, by dependent arising, has no cessation and no arising, no permanence and no annihilation, no coming and no going, neither different meanings nor one meaning, pacifies all elaborations, is the teaching of peace, to that supreme one spoken by the Buddhas, I bow down and pay homage. It means entering into the appearance of emptiness without coming and going, knowing from the beginning that self-nature does not exist. There are three aspects to negating behavior: self-nature is not established, it is not supreme behavior, and it is blameworthy.