Tibetan
་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་ངེས་ཏེ། འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བར་ནུས་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་དབང་པོ་ནི་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ལ། སྐྱེས་ཙ་ན་དབང་དོན་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཤེས་དང་། མིག་ཤེས་དམིགས་པའི་རང་རིག་གཉིས་ཀྱི་ཤུགས་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་འཇིག་ལ་སོགས་པ་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི། གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་ལས། དེ་ཉིད་དང་གཞན་གཉིས་ཀ་བཀག་ཙམ་གྱིས་ཁེགས་པས། ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེ་གསུམ་ལས་དོན་ལོགས་པ་མེད་པས་མིང་ཙམ་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་དང་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཕན་ཆད་ཕུང་པོ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དེངས་པའམ། མཚོ་ ལ་འཁྱགས་པ་ཞུ་བ་ལྟར། ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འགོག་པ་དང་དབྱེར་མེད་པས་རྡུལ་ཙམ་མམ་མིང་ཙམ་ཡང་མ་ལུས་པར་ཞི་སྟེ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ལྟར་ཡིན་ཡང་། བྲལ་བའི་རྫས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པར་ཐོབ་པའི་རྫས་ཀྱང་དེ་སྙེད་དེ་དངོས་པོ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དགག་པ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལྟར་བདུན་ལས། རྐྱེན་བཞི་དགག་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྒྱུ། དེ་མ་ཐག །དམིགས་པ། བདག་པོ། བསྐྱེད་ཚུལ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་ཉིད་མེད་དེ། འབྲས་བུ་མ་གྲུབ་པར་དེའི་རྒྱུ་མི་འགྲུབ་པས་ན་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ནུས་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པས། དངོས་སུ་ཕན་འདོགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། འབྲས་བུ་མེད་པར་རྒྱུ་ལ་ནི། །རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་རྣམས་ཀུན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་མ་ཐག་པ་ཡང་མེད་དེ། རྒྱུ་འབྲས་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་སྐྱེ་དུས་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཡོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་པར་ཐལ་ལ། མེད་ན་རྒྱུ་འགགས་པས་འབྲས་བུ་དང་མ་ཕྲད་དེ་བར་དུ་ཆོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་རྣམས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ན། །འགགས་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་མ་ཐག་མི་རིགས། །འགགས་ན་རྐྱེན་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། དམིགས་རྐྱེན་མ་གྲུབ་སྟེ། ཡུལ་ཡང་ཡིན་ལ་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་པའི་དུས་ན། ཡུལ་ཤེས་དུས་མཉམ་ན་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་མི་སྲིད་པས་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་ལ། མི་མཉམ་ན་ཡུལ་ཡོད་དུས་མ་མཐོང་བས། མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས། ཡོད་པའི་ཆོས་འདི་དམིགས་པ་ནི། །མེད་པ་ཁོ་ན་ཉེ་བར་བསྟན། །ཅི་སྟེ་ཆོས་འདི་དམིགས་མེད་ན། །དམིགས་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བདག་རྐྱེན་མེད་དེ། ཁྱད་པར་ཁོ་ན་སྐྱེད་ན་ཆ་ཅན་མེད་པའི་ཆ་ཤས་ཀྱང་བསྐྱེད་བྱར་འགྱུར་ཞིང་། ངོ་བོ་ལ་སྐྱེད་རྒྱུ་དང་རྣམ་དབྱེ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེད་ཚུལ་མི་འཐད་དེ། ཤེས་པའི་སྐྱེ་འཇིག་གཉིས་ཤེས་པ་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་ཐལ་ཏེ། བུམ་པའི་རྣམ་པ་སྣང་མི་སྣང་ཆོས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་ཤེས་པ་འདུས་མ་བྱས་རྟག་པར་ཐལ་ཏེ་སྐྱེ་འཇིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་བློ་ཡིན་པ་ནི། རྣམ་བདེན་པར་འགོག་གོ། །ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་དུའང་མི་རུང་སྟེ། གཞལ་བྱ་མངོན་གྱུར་ལྐོག་གྱུར་གྱི་རྣམ་དབྱེ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ལྐོག་གི་བུམ་པ་མཐོང་མི་སྲིད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡུལ་བཀག་ཅིང་མི་སྣང་བས་ལྐོག་གི་བུམ་པ་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་ཀར་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདྲ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། བུམ་པ་རྡུལ་དུ་གནས་ལ་ཤེས་པ་རིལ་པོར་སྣང་བས་འདྲ་བ་འགལ་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ དང་། མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་བར་མེད་ཅེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། བར་དུ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མ་ཆོད་ན་ནི་མ་རེག་པའང་མི་སྲིད་ལ། ཆོད་ན་བར་མེད་པ་མི་སྲིད་པས་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དབང་པོ་ནུས་པའང་། དབང་པོ་ཉིད་བཀག་པས་མ་གྲུབ་བོ། །མི་ལྡན་པ་ཀུན་བརྟགས་སུའང་མི་རུང་སྟེ། མི་རྟག་པ་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་ན་གསང་བ་པའི་གྲུབ་མཐར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། བུམ་པ་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པས་ཐོ་བས་གཞོམ་དུ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། སེམས་ཉིད་ཀྱི་ཐོབ་པའི་ངོ་བོ་མེད་ན་མྱང་འདས་ཐོབ་ཀྱང་སེམས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་མེད་ཀྱང་མི་རུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་འགྲོ་དོན་མ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲིབ་པ་གཏན་ནས་མ་ཟད་པར་ཤེས་པ་འགག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་གྲུབ་མཐའ་འདིས་བུམ་པར་མཐོང་བ་བུམ་པ་མ་ཡིན་བུམ་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཡིན། མཐོང་བ་བློ་ཡིན་ཞེས་རི་ལ་སོགས་པ་ཀུན་མཚུངས་པར་བརྗོད་པས་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་འདིས་སེམས་ཉོན་མོངས་སུ་སྣང་ཡང་ཉོན་མོངས་མ་ཡིན་པ་དང་། སེམས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་དང་། ཡུལ་ཤེས་ཆ་ཤས་ཀྱིས་སྣང་མི་སྣང་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་པའི་ཚུལ་དགག་པ་དང་བཅས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདོད་པ་འགོག་ཚུལ་དང་བཅས་པ་ནི། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་རྟེ
Chinese
不能现量确定，因为没有见到果之前，不能现量确定它的能力。自己的根，比如眼识等产生的时候是隐蔽的，产生的时候，从根境所取的境识和眼识所缘的自证二者的力量来确定。不具有生灭等的行，从色、心和心所生起的三者中，仅仅遮止彼和异二者就已足够，是遍计所执，如兔角一样。因为这三者之外没有其他事物，所以只是名称而已。声闻、独觉、阿罗汉和佛陀入灭之后，蕴和种子都像天空中的云消散，或者像海里的冰融化一样。与境法界（梵文：dharmadhātu）的止灭无别，微尘或名称都不留下，完全寂灭，什么都没有，虽然像胜论派一样，但分离的法有多少，得到的法也有多少，但不是事物派。他们是这样认为的。为了破斥它，像之前的宗义一样有七个方面。破斥四缘有五个方面：因、等无间缘、所缘缘、增上缘、生起方式的破斥。第一，因本身不存在，因为果没有成立，它的因也不会成立，所以是互相观待的缘故，并且遮止了能力，因为不是实有因，所以实际上不可能有利益。在《四百论》中说：没有果的时候，因上，因本身是不存在的。因此，所有的因，都会变成果本身。这样说。等无间缘也不存在，因为因果没有相遇。如果果产生的时候，因的体性存在，那么因果就会变成同时。如果不存在，因灭了，果没有相遇，中间就会有间隔。在《四百论》中说：如果法没有产生，那么灭也是不合理的。因此，等无间缘是不合理的。如果灭了，又是什么样的缘呢？这样说。所缘缘没有成立，因为在境也是因的时候，境识同时，因果不可能同时，所以不能成为缘。如果不同时，境存在的时候没有见到，那么见到就会变成颠倒。在《中论颂》中说：存在的法作为所缘，只有不存在
English
It cannot be directly ascertained, because without seeing the result, its capacity cannot be directly ascertained. One's own faculties, such as the arising of eye consciousness, are obscure at the time of arising. At the moment of arising, it is determined by the force of the object consciousness that grasps the meaning of the faculty and the self-awareness that focuses on the eye consciousness. The formations that do not possess arising and ceasing, etc., from the three of form, mind, and mental factors, are refuted by merely negating both that and other. It is a completely imputed one, like a rabbit's horn. Because there is no separate thing from these three, it has become merely a name. After the Hearers, Solitary Realizers, Arhats, and Buddhas pass away, the aggregates together with their seeds are like clouds clearing in the sky or ice melting in the ocean. Being inseparable from the cessation of the sphere of the realm of phenomena (Sanskrit: dharmadhātu), even a particle or a name is completely pacified, and there is nothing. Although it is like the Vaisheshika school, as many substances as are separated, so many substances are obtained, but it is not a substance-ist. This is what they believe. To refute that, there are seven aspects as in the previous position. To refute the four conditions, there are five: cause, immediately preceding condition, objective condition, dominant condition, and refutation of the mode of generation. First, the cause itself does not exist, because if the result is not established, its cause will not be established, so it is because they are mutually dependent, and because it prevents the ability, and because it is not a real cause, it is impossible to actually benefit. In the Four Hundred Verses, it says: When there is no result, on the cause, the cause itself does not exist. Therefore, all causes will become the result itself. It is said. The immediately preceding condition also does not exist, because the cause and effect do not meet. If the nature of the cause exists when the result arises, then the cause and effect will become simultaneous. If it does not exist, the cause ceases, and the result does not meet, so there will be an interval in between. In the Four Hundred Verses, it says: If the dharmas do not arise, then cessation is not reasonable. Therefore, the immediately preceding condition is not reasonable. If it ceases, what kind of condition is it? It is said. The objective condition is not established, because at the time when the object is also the cause, if the object consciousness is simultaneous, the cause and effect cannot be simultaneous, so it cannot be a condition. If they are not simultaneous, it is not seen when the object exists, so seeing will become inverted. In the Root Wisdom, it says: This existing dharma as an object is only non-existent.
Chinese
已经阐述完毕。如果这个法没有所缘，怎么会有能缘呢？如是说。没有俱生缘，如果仅仅产生特殊性，那么无分的部分也会成为所生，并且本体会失去生因和差别。产生的方式不合理，因为识的生灭二者会成为与识不同的事物，因为瓶子的显现与不显现是相违的。如果承认，那么识会成为非造作的常法，因为它不是生灭法。显现是心识，这是对真实存在的驳斥。境也不可能是隐蔽的，因为能被衡量的事物会失去显现和隐蔽的差别，并且不可能见到隐蔽的瓶子，因此没有能成立的理由，因为遮挡微尘且不显现，所以隐蔽的瓶子在世俗和胜义二者中都被遮止，并且遮止了相似性，因为瓶子存在于微尘中，而识显现为整体，因此相似性是相违的，所以不存在，并且所见会变成颠倒。说微尘之间没有间隔也是不合理的，如果在中间连极微小的部分都没有阻隔，那么也不可能不接触，如果阻隔了，那么没有间隔是不可能的，所以只是说说而已。根的能力也是，由于根本身被遮止，所以无法成立。不相应行也不可能是假立的，如果不恒常在所知中不可能，那么会陷入秘密部的宗派，并且由于瓶子不是不恒常，所以不可能被锤子击碎，并且如果心性没有获得的自性，那么即使获得涅槃，心也会在轮回中流转。涅槃也不可能是无实有的，因为佛陀的事业不会圆满，并且如果烦恼没有彻底断尽，那么识也不可能止息。这个宗派认为，所见到的瓶子不是瓶子，而是瓶子的微尘。所见是心识，像山等一切都被说成是相同的，所以是不合理的。通过这种方式，心虽然显现为烦恼，但不是烦恼，并且认为心是从俱生缘中产生的，以及境识以部分显现与不显现，所有这些都被遮止了。通过所有这些，已经阐述了包括对声闻乘观点的驳斥。现在是 对缘觉的观点以及驳斥方式：缘觉们
English
It has been explained. If this dharma has no object, how can there be a subject? Thus it is said. There is no co-operative condition; if only particularity is produced, then the part without parts will also become the produced, and the essence will lose the cause of production and the distinction. The way of producing is not reasonable, because the arising and ceasing of consciousness will become different things from consciousness, because the appearance and non-appearance of the vase are contradictory. If it is admitted, then consciousness will become unconditioned and permanent, because it is not arising and ceasing. Appearance is mind, which is a refutation of true existence. The object cannot be hidden either, because the object to be measured will lose the distinction between manifest and hidden, and it is impossible to see the hidden vase, so there is no reason to establish it, because it blocks dust and does not appear, so the hidden vase is blocked in both conventional and ultimate truth, and it blocks similarity, because the vase exists in dust, and consciousness appears as a whole, so similarity is contradictory, so it does not exist, and what is seen will become inverted. It is also unreasonable to say that there is no space between dust, because if there is no separation even by the smallest part in the middle, then it is impossible not to touch, and if it is separated, then it is impossible to have no space, so it is just talk. The power of the senses is also not established because the senses themselves are blocked. Non-associated formations cannot be imputed either, because if impermanence is impossible in the knowable, then it will fall into the tenets of the Secret Sect, and because the vase is not impermanent, it is impossible to be destroyed by a hammer, and if the nature of mind does not have the nature of attainment, then even if Nirvana is attained, the mind will wander in samsara. Nirvana cannot be non-existent either, because the Buddha's work will not be completed, and if the defilements are not completely exhausted, then consciousness cannot cease. This tenet believes that what is seen as a vase is not a vase, but the dust of the vase. What is seen is mind, and everything like mountains is said to be the same, so it is not reasonable. In this way, although the mind appears as affliction, it is not affliction, and it is believed that the mind arises from co-operative conditions, and that the object-consciousness appears and does not appear in parts, all of which are blocked. Through all of these, the refutation of the views of the Hearers has been explained. Now it is The views of the Solitary Realizers and the way of refuting them: The Solitary Realizers