Tibetan
དང་། ཐོབ་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། རྫས་དུ་མ་གཅིག་ཏུ་འདུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། གནས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། འོང་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། གཟུགས་དང་སེམས་ལས་ཐ་དད་ན། ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདིས་སེམས་ཅན་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང་། ཀུན་གཞིས་ལུས་ལ་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་དང་། སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་དང་། སྐྱེ་གནས་འཇིག་གསུམ་རང་གར་འདོད་པ་རྣམས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཉན་ཐོས་མདོ་སྡེ་པ་བཤད་པ་ནི། མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པས་སྐྱེད་བྱེད་རྐྱེན་བཞི་སོགས། །རྣམ་བདུན་ཚུལ་དེ་ཡང་དག་ལྟ་བ་མིན། །འདིར་ཉན་ཐོས་མདོ་སྡེ་པ་དག་ནི། གྲུབ་པའི་མཐའ་ཚུལ་བདུན་དུ་འདོད་དེ། སྐྱེད་བྱེད་རྐྱེན་བཞི། སྣང་བ་བློ། ཡུལ་ལྐོག་གྱུར། རྡུལ་བར་མེད། དབང་པོ་ནུས་པ། མི་ལྡན་པ་ཀུན་བརྟགས། མྱང་འདས་དངོས་མེད་དོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་བཞི་ཅི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་སྟེ། རྒྱུའི་རྐྱེན། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན། དམིགས་པའི་རྐྱེན། བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ། །དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་ནུས་རུང་ཙམ་སྟེ། ངོ་བོ་སྐྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་པ་སྔ་མ་འགགས་མ་ཐག་ལྟ་བུ་སྟེ་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤེས་པའི་ཡུལ་ལོ། །བཞི་པ་ནི། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་དེ་གེགས་མི་བྱེད་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་ལྔ་སྟེ། མཚུངས་ལྡན། ཀུན་དུ་འགྲོ་བ། སྐལ་བ་མཉམ་པ། བྱེད་པ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་སྟེ། མཛོད་ལས། རྐྱེན་ནི་བཞི་པོ་དག་ཏུ་གསུངས། །རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་ལྔ་ཡིན། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྐྱེས་པ་རྣམས། །ཐ་མ་མིན་མཚུངས་དེ་མ་ཐག །དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །བྱེད་རྒྱུ་ ཞེས་བྱ་བདག་པོར་བཤད། །ཅེས་སོ། །བསྐྱེད་ཚུལ་ཡང་། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་ནི་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེས་ཏེ། མིག་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ཤེས་པ་སྔ་མ་ལ་ཤེས་པའི་ས་བོན་ཡོད་པའོ། །དེ་མ་ཐག་པ་ནི་ཤེས་པ་སྔ་མ་འགགས་མ་ཐག་པའོ། །དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་སོ། །བདག་པོ་ནི་མིག་གོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི། དམིགས་པའི་རྐྱེན་མ་གཏོགས་པ་གསུམ་ལས་སྐྱེའོ། །གཞན་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་གཟུགས་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་དང་བདག་པོ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་ཏེ། བུམ་པའི་རྒྱུ་འཇིམ་པ་དང་། བདག་པོ་རྫ་མཁན་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དག་འགགས་པ་ལ་ནི་གཟུགས་སྒྲ་ལ་
Chinese
并且，因为阻碍获得，以及因为多种事物不可能聚集在一起，以及因为阻碍住留，以及因为阻碍到来，以及如果与色和心识相异，则会变成在所知中不可能存在。以这种方式，认为有情是实有的，以及认为阿赖耶识遍布身体，以及认为心和心所是不同实体的，以及认为生、住、灭三种是各自独立的，这些都被驳斥了。现在宣说声闻经部宗：经部行者所说的生起之因四种等，七种方式并非是正确的见解。在此，声闻经部宗认为有七种宗义：生起之因四种，显现为识，境是隐蔽的，微尘无间隙，根的能力，不相应是假立的，涅槃是无实有的。第一种是，一切生起都依赖于四种因，即生起之因：因缘，等无间缘，所缘缘，增上缘。第一种是，仅仅是能够利益果，即生起自性。第二种是，如前一刹那的识灭尽之后，生起相似的后一刹那。第三种是，识的对境。第四种是，生起果的差别，仅仅是不作障碍。其中，因有五种：俱有因，一切行因，同分因，能作因，相应因。《俱舍论》中说：因是四种，因称为五种。心和心所生起等无间，所缘是所有法，能作因称为增上。如此。生起的方式是，一切心和心所都是从四种因中生起，眼识的因是前一刹那的识中存在识的种子。等无间缘是前一刹那的识灭尽之后。所缘是色。增上缘是眼根。灭尽定和无想定是从除了所缘缘之外的三种因中生起。其他不相应的行和所有色都是依赖于因和增上缘两种而生起，如瓶子的因是泥土，增上缘是陶匠。因此，心的生起和住留以及灭尽，对于色声
English
And, because of obstructing attainment, and because multiple substances cannot gather together, and because of obstructing abiding, and because of obstructing coming, and if different from form and mind, then it would become impossible to exist in the knowable. In this way, those who believe that sentient beings are truly existent, and those who believe that the Alaya consciousness pervades the body, and those who believe that mind and mental factors are different entities, and those who believe that birth, abiding, and destruction are independent, are refuted. Now, the Sravaka Sautrantika school is explained: The four causes of arising, etc., as practiced by the Sutra school, those seven ways are not the correct view. Here, the Sravaka Sautrantikas believe in seven tenets: the four causes of arising, appearance as mind, objects are hidden, atoms are without gaps, the power of the senses, non-association is imputed, and Nirvana is non-existent. The first is that all arising depends on the four causes, as appropriate: the cause condition, the immediately preceding condition, the objective condition, and the dominant condition. The first is merely being able to benefit the result, that is, generating the essence. The second is like the immediately preceding moment of consciousness ceasing, generating a similar subsequent moment. The third is the object of consciousness. The fourth is merely generating the distinction of the result, that is, not obstructing. Among them, there are five causes: co-existent cause, all-pervasive cause, similar cause, active cause, and simultaneous cause. From the Treasury: The conditions are said to be four. The cause is said to be five causes. Mind and mental factors arise, the immediately preceding is not different, the objective condition is all phenomena, the active cause is said to be dominant. Thus. The way of arising is also that all minds and mental factors arise from the four causes. The cause of eye consciousness itself is that there is a seed of consciousness in the previous consciousness. The immediately preceding condition is the moment immediately after the previous consciousness ceases. The object is form. The dominant condition is the eye sense. Cessation attainment and non-conceptual attainment arise from the three causes other than the objective condition. All other non-associated formations and all forms arise depending on the two, cause and dominant condition, like the cause of a pot is clay, and the dominant condition is the potter. Therefore, the arising and abiding of the mind, and cessation, for form and sound
Tibetan
སོགས་མི་སྣང་སྟེ། མཛོད་ལས། བཞི་ཡིས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །གསུམ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་རྣམ་གཉིས། །གཞན་ནི་གཉིས་པོ་དག་ལས་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །སྣང་བ་བློ་ནི། སྤྱིར་ཤེས་པའི་སྣང་ཡུལ་གསུམ་སྟེ། ལྷ་ཡི་བསྐྱེད་རིམ་ལྟ་བུ་དོན་སྤྱི་དང་། ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ལྟ་བུ་མེད་པ་གསལ་བ་དང་། བུམ་པ་ལྟ་བུ་དོན་རང་མཚན་ནོ། །དེ་ལྟར་རིགས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྣང་ཚད་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དངོས་ཡིན་ཏེ། རྣམ་བདེན་དང་ཁྱད་མེད་དོ། །ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་ནི། དོན་སྤྱི་དང་། མེད་པ་ གསལ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ནས་ལོགས་ན་མེད་དེ། རྟོག་བཅས་དང་། རྟོག་མེད་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་དོན་རང་མཚན་ཐམས་ཅད་དོན་གྱིས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པར་སྣང་བ་འདི་ཉིད་བུམ་པ་མ་ཡིན་གྱི་སེམས་ཡིན་ལ། བུམ་པ་ནི་དངོས་སུ་སུས་ཀྱང་ནམ་ཡང་མཐོང་མི་སྲིད་པར་བུམ་སྣང་དང་གོ་ཐ་མི་དད་ལྐོག་ན་ཡོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ལ་བསྣུན་པའི་མཚོན་ལ་སོགས་པ་ལྐོག་ན་ཡོད་པའོ། །དེས་ན་ཤེས་པས་ཡུལ་རིག་ཅེས་པའི་དོན། ཤེས་པ་དངོས་ཀྱིས་ཡུལ་དངོས་རྗེན་ཅེར་དུ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་བུམ་པར་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་ཤེས་པ་ཉིད་བུམ་པ་ཅི་འདྲ་བའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་ལ། ཤེས་པས་ཤེས་ཡུལ་བཟུང་བ་ཙམ་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། བུས་ཕའི་བྱད་མ་བཟུང་ཡང་ཕའི་བྱད་ཅི་འདྲ་བར་སྐྱེས་པ་ལ་ཕའི་བྱད་བཟུང་བར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། དུས་ཐ་དད་པས་ཇི་ལྟར་བཟུང་། །ཞེ་ན་རིག་པ་ཤེས་པ་ཡིས། །ཤེས་པའི་རྣམ་པ་འཇོག་ནུས་པའི། །རྒྱུ་ཉིད་ལ་ནི་གཟུང་བར་ཤེས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་མྱོང་བ་དང་། གཞན་དམིགས་པ་གཉིས་ལས། གཞན་དམིགས་པ་ཙམ་ནི་དོན་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། བདག་ཉིད་གསལ་བར་མྱོང་བ་སྟེ། །དོན་དང་འདྲ་བ་དམིགས་པ་ཡིན། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། དམིགས་མྱོང་དག་ནི་ཐ་དད་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རྡུལ་དུ་མ་འདུས་ནས་རགས་པ་རྩོམ་པའི་ཚེ། རྡུལ་རྣམས་རེག་པ་ནི་མི་རུང་སྟེ། ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྐོར་བ་བར་དང་བཅས་པར་མི་རུང་སྟེ། སྣང་མུན་གྱི་རྡུལ་དང་རེག་པས་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འབྱར་ལ་མ་རེག་པར་གནས་སོ། །དེ་ཡང་བར་མེད་པས་འབྱར་ལ། ངོས་ཆས་རེག་པ་མེད་པས་མ་རེག་པའོ། །དབང་པོ་ནི། རྫས་ལྐོག་ན་མེད་ཀྱི་མིག་ཁྲ་བོ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་ནུས་པའི་ཆའོ། །དེས་ན་གཞན་གྱི་དབང་པོ
Chinese
等等不显现。如《俱舍论》中说：四者为心及心所，三者为等至二种，其余则从此二者生。显现之智，一般而言，认识的显现对境有三种：如天尊的生起次第，是总义；如二月显现，是不存在而显现；如瓶子，是自相。如是，以三种类别所涵盖的一切显现量，皆是真实的认识，与真实无别。隐蔽之境，是总义和不存在而显现。从那本身来说并不存在，因为于有分别和无分别的错觉中显现。于非错觉中显现的一切自相，称为以义所赋予之相。显现为瓶子的这个，不是瓶子而是心。瓶子实际上是谁也无法看到的，与瓶子的显现和理解无别，是隐蔽存在的。同样，刺入身体的刀等，也是隐蔽存在的。因此，所谓认识了境，并非是真实的认识以真实的境赤裸裸地认识，而是在境瓶子上生起的第二刹那，认识本身生起了瓶子是怎样的相状，只是假立为认识抓住了认识的境，如同儿子没有抓住父亲的脸，却说抓住了父亲的脸一样。如《释量论》中说：时间不同如何抓住？若问，认识以知识，能安立知识之相，应知彼为所取。因此，一切认识都有自体验和对境两种，其中仅是对境与义相同。《中观庄严论》中说：自性明了为体验，与义相同为对境。因此，一切认识的，对境和体验是不同的。众多微尘聚集而形成粗大的时候，微尘们是无法接触的，因为会变成六分。环绕也是不可能的，因为与明暗的微尘接触会变成六分。然而，是依附而未接触地存在。那是因为没有间隔而依附，又因为表面部分没有接触而未接触。根，不是物质隐蔽不存在，而是指这两只明亮的眼睛能够产生识的那部分。因此，他者的根
English
Etc., are not apparent. As it says in the Treasury of Knowledge: "Four are mind and mental factors, three are the two kinds of meditative absorption, the rest arise from these two." Apparent cognition is generally threefold: the object of appearance of knowledge, such as the generation stage of a deity, is a general meaning; like the appearance of two moons, it is the clear appearance of what does not exist; like a vase, it is a self-characterised entity. Thus, all appearances encompassed by these three categories are actual knowledge, being non-different from reality. Obscured objects are general meanings and the clear appearance of what does not exist. They do not exist separately from that, because they appear in conceptual and non-conceptual illusions. All self-characterised entities that appear without illusion are called aspects endowed by meaning. This appearance of a vase is not the vase itself, but the mind. The vase is something that no one can ever actually see; it is non-different from the appearance and understanding of the vase, and exists in obscurity. Similarly, a weapon piercing the body, etc., exists in obscurity. Therefore, the meaning of "knowledge cognizes an object" is not that actual knowledge directly and nakedly cognizes an actual object. Rather, in the second moment after an object arises as a vase, knowledge itself arises in the form of what the vase is like. It is merely labeled that knowledge has grasped the object of knowledge, just as a son who has not grasped his father's face is said to have grasped his father's face when he has arisen in the likeness of his father's face. As it says in the Commentary on Valid Cognition: "How is it grasped when the times are different? If you ask, know that the cause itself, by which knowledge, the knower, can establish the aspect of knowledge, is what is grasped." Therefore, all knowledge has two aspects: self-experience and other-directedness. Only other-directedness is similar to the object. As it says in the Ornament of the Middle Way: "Experiencing oneself clearly is experience; being similar to the object is direction. Therefore, for all knowledge, direction and experience are different." When many particles gather to form a gross object, the particles cannot touch each other, because they would be divided into six parts. Circling is also impossible, because contact with the particles of light and darkness would divide them into six parts. However, they adhere without touching. That is, they adhere because there is no space between them, and they do not touch because the surface parts do not touch. The sense faculty is not a material thing that exists in obscurity, but rather the part of these two bright eyes that can generate consciousness. Therefore, the sense faculty of others