Tibetan
སུམ་པ་ནི། མཐིང་ཤུན་དང་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོར་འདྲ་ཞེས་པའི་སྤྱི་མཐིང་ག་ཙམ་ཁེགས་པས། འདྲ་ཆོས་གཉིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲ་ཆོས་བྱེ་བྲག་གཉིས་མ་གྲུབ་པས་སྤྱི་མཐིང་གའང་མི་འགྲུབ་སྟེ་རགས་ཕྲ་ཕྲད་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་བཞི་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་མི་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་། སོ་སོར་རྟག་མི་རྟག་ཏུ་མི་རུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེ་བ་ནི་མེད་པ་ལས་ཡོད་པར་མི་རིགས་པ་དང་། རྒས་པ་གསར་པ་ལས་རྙིང་པར་འགྱུར་བ་དང་། གནས་པ་སྐྱེས་ནས་མ་ཞིག་པ་དང་། འཇིག་པ་ཡོད་པ་ལས་མེད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་མི་རུང་སྟེ། རྡུལ་ཆར་མ་གྲུབ་པ་ལ་བྱ་བ་ཐ་དད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་རྒས་གནས་ གསུམ་ཡོད་པས་འཇིག་པ་དང་བྱ་བ་འགལ་བ་དང་། དེ་གསུམ་ཡང་འཇིག་པར་འཕོ་བས་རྣམ་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་ཙམ་ལ་ཐ་དད་མ་གྲུབ་ལ། དངོས་པོ་ལ་ཆ་ཤས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས། སྐྱེ་ལ་སོགས་གསུམ་སོ་སོ་ཡིས། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་བྱ་བར་ནི། །ནུས་མིན་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ། །འདུས་པ་ཡང་ནི་ཇི་ལྟར་རུང་། །ཞེས་སོ། །སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དེ་བཞི་འཇུག་ཏུ་མི་རུང་ལ། སྐད་ཅིག་ལས་ཐ་དད་པ་དངོས་པོ་ལ་མེད་པས། དེ་བཞི་མ་ཞུགས་ན་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཅོག་ལ་དེ་བཞི་ཞུགས་པར་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་གང་ལའང་སྣང་ཚོད་དུ་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོའི་གཤིས་ལ་སྐྱེ་རྒ་གནས་འཇིག་ཙམ་དུའང་སྐད་ཅིག་གི་ཆ་ཤས་མེད་པས་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དངོས་པོ་འགག་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི། །སྐྱེ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་འགག་བཞིན་མ་ཡིན་པ། །དེ་ནི་དངོས་པོ་མི་འཐད་དེ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་ཀུན་དུ། །རྒ་དང་འཆི་བའི་ཆོས་ཡིན་ན། །གང་དག་རྒ་དང་འཆི་མེད་པར། །གནས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རིགས་པ་འདིས་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དཔྱད་པ་ན། སྐྱེ་རྒ་གནས་འཇིག་དང་བྲལ་བའི་གཤིས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཕྱམ་ཕྱལ་གྱིས་སྐད་ཅིག་ལ་རིག་སྟེ། གནས་ལུགས་ཀྱི་སྒོམ་པ་རང་བབས་སུ་སྐྱེ་བས། སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཆུང་ངུས་ཆོས་འདི་ལ། །ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེད་བྱས་ནའང་། །སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། རྟོགས་ན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པའོ། །ཡུམ་ལས། མི་སྐྱེ་བ་དང་མི་གནས་པ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པ་ན། དགེ་སློང་ལྔ་བ
Chinese
第三个是，说类似于蓝色树皮和蓝色莲花，仅仅是共同的蓝色稍微相似而已。因为相似的性质二者没有成立的缘故。因为两种不同的相似性质没有成立，所以共同的蓝色也不会成立，因为粗细相混合而没有成立的缘故。驳斥四法有二：一是不可以成为一体，二是各自不可以成为常或无常。第一，生是不可能从无到有的，老是从新到旧的变化，住是从生到未坏，灭是从有到无的变化，这些都是不可能的。因为微尘没有成立，所以不可能有不同的作用。因为有生老住三者，所以与灭的作用相违背。而且这三者也转变为灭，所以形态相同。仅仅在显现上没有成立差别，而且在事物上没有成立部分。如《中论》所说：生等三者各自，作为有为法的特征的作用，不可能在一个时间里，在一个事物上同时存在。这样怎么可能呢？如是说。刹那的事物不可能同时具有这四者，而且除了刹那之外，事物上没有其他。如果这四者不具备，那么承诺一切有为法都具备这四者就失败了。因此，无论什么事物，在显现上看起来是那样，但那是错觉。事物的本性甚至连生老住灭的刹那部分都没有，所以没有成立。如彼论所说：事物正在灭亡的时候，生是不可能成立的。如果有什么不是正在灭亡的，那就不可能是事物。一切事物在任何时候，都是衰老和死亡的规律。如果有什么没有衰老和死亡，那又是什么样的存在呢？如是说。用这种理智来观察显现的事物，就会在一瞬间像虚空一样，彻底地认识到远离生老住灭的本性。安住于实相的禅修自然而然地产生，从而将轮回彻底摧毁。如《四百论》所说： 以小智慧对此法，不会产生丝毫怀疑。即使产生丝毫怀疑，也会彻底摧毁轮回。如是说。如果证悟了，那就更不用说了。如《母经》所说：当宣说不生、不住、不灭的法门时，五位比丘……
English
Thirdly, it is said to be similar to blue bark and blue lotus, only the common blue is slightly similar. Because the two similar properties are not established. Because the two different similar properties are not established, the common blue will not be established either, because the coarse and fine are mixed and not established. There are two refutations of the four dharmas: one is that they cannot become one, and the other is that they cannot be permanent or impermanent separately. First, it is impossible for birth to be from nothing to something, old age is the change from new to old, abiding is from birth to not being destroyed, and destruction is the change from existence to non-existence. These are all impossible. Because the dust has not been established, it is impossible to have different functions. Because there are three: birth, old age, and abiding, it contradicts the function of destruction. Moreover, these three also transform into destruction, so the forms are the same. Only in appearance is there no difference, and in reality, there are no parts. As stated in the Root Wisdom: The three, such as birth, each, as the function of the characteristics of conditioned phenomena, cannot exist simultaneously in one thing at one time. How is this possible? So it is said. It is impossible for a momentary thing to have these four at the same time, and there is nothing other than the moment in reality. If these four are not possessed, then the commitment that all conditioned phenomena possess these four is a failure. Therefore, no matter what thing, it seems to be like that in appearance, but that is an illusion. The nature of things does not even have a momentary part of birth, old age, abiding, and destruction, so it is not established. As stated in the same treatise: When a thing is in the process of ceasing, it is impossible for birth to be established. If something is not in the process of ceasing, then it cannot be a thing. All things at all times are subject to the laws of aging and death. If there is something that does not age and die, then what kind of existence is it? So it is said. When examining the phenomena of appearance with this reasoning, one will instantly recognize the nature of being free from birth, old age, abiding, and destruction, like the sky. Dwelling in the meditation of reality arises naturally, thereby completely destroying samsara. As stated in the Four Hundred Verses: With small wisdom, one will not have the slightest doubt about this Dharma. Even if one has the slightest doubt, it will completely destroy samsara. So it is said. If one realizes it, then there is no need to say anything more. As stated in the Mother Sutra: When explaining the Dharma of non-birth, non-abiding, and non-cessation, the five monks...
Tibetan
རྒྱ་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་རྣམས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །དགེ་སློང་མ་ཉི་ཁྲིས་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྙེད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྤོམ་ཡོར་ཙམ་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་སྙམ་ནས་རྟོག་མེད་དུ་འཇོག་པ་མ་ཡིན་པར་གཤིས་དེ་ལྟར་སལ་གྱིས་རིག་ནས་བྱ་བ་མེད་པར་ཕྱམ་གདལ་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །གཤིས་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལས། བྱིས་པ་མཚན་མར་འཛིན་པས་མ་རྟོགས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་ལའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་མེད་ཆོས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་དང་འདྲ། །བྱིས་པའི་བློ་ཅན་མཚན་མར་འཛིན་པ་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སོ་སོར་རྟག་མི་རྟག་ཏུ་མི་རུང་བ་ནི། སྐྱེ་སོགས་སོ་སོ་རེ་རེ་བཞིན་རྟག་ན་རང་ཉིད་འདུས་བྱས་མིན་པ་དང་། འདུས་བྱས་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཡང་མི་རུང་ལ། མི་རྟག་ན་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་སྐྱེ་སོགས་བཞི་ཡོད་དགོས་པས་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྩ་ཤེས་ལས། སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་ རྣམས་ལ། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་གཞན་ཞིག་ནི། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཐུག་མེད་འགྱུར། །མེད་ན་དེ་དག་འདུས་བྱས་མིན། །ཞེས་སོ། །ཡི་གེ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ་ཡན་ལག་དང་རྡུལ་དང་དུས་ཆ་དུ་མ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡི་གེ་མ་མཆིས་པ། མིང་མ་མཆིས་པ། མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཙམ་གང་ལས་གསུངས་ཤེ་ན། གནས་ལུགས་ལ་ཡི་གེ་མེད་ཀྱང་། དེ་མ་རྟོགས་པར་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཡི་གེ་ལ་ཞེན་ནས་འཁོར་བ་ན་སྤྱོད་པའི་ངོར། སྒྲོ་བཏགས་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཞིང་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཡི་གེ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཉན་པ་གང་དང་སྟོན་པ་གང་། །འགྱུར་བ་མེད་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས། །ཉན་ཞིང་སྟོན་པར་བྱེད་པའང་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འཇུག་པ་ཡང་མེད་དེ། ཕལ་པ་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ལྟར། བྱ་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱིམ་དུ་ཕྱུགས་འཇུག་པ་ལྟར་ཐ་དད་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་མི་རྟག་ལ་འཇུག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་ན་མི་འཇུག་ལ། མི་རྟག་ན་འཇུག་པར་བཟོ་དུས་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་འབྱུང་འཇུག་གཉིས་ཆར་ཁེགས་སོ། །མགྱོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། འགྲོ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། འཕོ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་ན་མི་འཕོ་ལ། མི་རྟག་ན་འཕོ་བར་བཟོ་དུས་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དབུས་དང་མཐའ། ས་མཚམས།
Chinese
没有执取，心从诸漏中解脱了。比丘尼尼赤证悟到诸法中，法的眼睛没有尘垢且远离污垢。这也不是认为仅仅像泡沫一样没有生，而无作意地安住，而是如实地明了自性，无所作为地坦然安住。因为自性是如此，所以被执着于相的孩童所不证悟。在《宝积经》中说：如来恒常是无生之法，一切诸法与善逝相同。具有孩童心识而执着于相的人们，在世间中行于不存在的法。这样说了。各自成为常或无常是不可以的，因为如果生等各自单独是常，则自身不是有为法，并且也不能成为其他有为法的体性。如果是不常，则每一个都需要有生等四者，因此会变成无穷无尽。《中观根本慧论》中说：生与住和灭，这些有为法的其他体性，如果存在则会变成无穷无尽，如果不存在，则这些不是有为法。这样说了。文字也没有成立，因为从支分、微尘和时间部分等众多方面，都不能成立是它或其他的缘故。《般若波罗蜜多经》中说：一切法都没有文字，没有名称，远离一切体性。这样说了。那么，这么多的法蕴是从哪里宣说的呢？虽然实相中没有文字，但是对于没有证悟它而迷惑的人们，因为执着于文字而在轮回中行走的缘故，就以假立的方式听闻和宣说没有生的意义等等。在《三摩地王经》中说：在没有文字的诸法中，听闻是什么？宣说又是什么？在没有变化的事物上假立，听闻和宣说也是这样做的。这样说了。进入也是没有的，不像普通人进入道路一样，因为没有能作者和所作者二者。就像牲畜进入房屋一样，因为遮止了差别。并且进入常或无常是不可以的，如果是常则不能进入，如果是不常，则在造作进入时就会灭亡的缘故。因此，生起和进入二者都被遮止了。快速也是没有的，因为遮止了行走，并且遮止了转移，如果是常则不能转移，如果是不常，则在造作转移时就会灭亡的缘故。遮止处所分为三：中心和边，边界。
English
Without grasping, the mind is liberated from all defilements. The Bhikshuni Niqi realized that in all dharmas, the eye of dharma is without dust and free from defilements. This is not merely considering that there is no arising like a bubble and abiding without conceptualization, but rather clearly recognizing the nature as it is, and abiding openly without any action. Because the nature is such, it is not realized by children who grasp at characteristics. In the Sutra of the Jewel Heap, it is said: The Thus-gone One is always the unborn dharma, all dharmas are the same as the Sugata. Those with childish minds who grasp at characteristics, practice dharmas that do not exist in the world. Thus it is said. It is not permissible for each to be either permanent or impermanent, because if arising, etc., are each individually permanent, then they themselves are not conditioned, and they also cannot be the nature of other conditioned things. If they are impermanent, then each one must have the four, arising, etc., and therefore it would become endless. In the Root Wisdom it is said: Arising, dwelling, and ceasing, if there is another characteristic of conditioned things, it would become endless; if there is not, then these are not conditioned. Thus it is said. Letters are also not established, because they cannot be established as either the same or different from the many aspects of limbs, particles, and divisions of time. In the Mother (Prajnaparamita Sutra) it is said: All dharmas are without letters, without names, and separated from all characteristics. Thus it is said. Then, from where are so many aggregates of dharma spoken? Although there are no letters in reality, for those who are confused because they have not realized it, because they are attached to letters and walk in samsara, they hear and teach the meaning of the unborn, etc., by way of imputation. In the King of Samadhi Sutra it is said: In the dharmas without letters, what is hearing and what is teaching? Imputing to that which does not change, hearing and teaching are also done in this way. Thus it is said. There is also no entering, like ordinary people entering a path, because there is no agent and no object. Like livestock entering a house, because difference is prohibited. And it is not permissible to enter permanence or impermanence, because if it is permanent, it cannot enter, and if it is impermanent, it ceases when entering is fabricated. Therefore, both arising and entering are negated. There is also no quickness, because going is prohibited, and because moving is prohibited, because if it is permanent, it does not move, and if it is impermanent, it ceases when moving is fabricated. Negation of place is threefold: center and edge, boundary.