Tibetan
མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་མེད་ན་སངས་རྒྱས་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ་གཞན་དོན་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མ་ཚང་བ་དང་འགལ་བ་དང་། །ཐབས་མིན་དེ་ལྟར་མི་སྟོན་ཕྱིར། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ནི་ཐེག་པ་འདི། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་མཚུངས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་བཀའ་ མ་ཡིན་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་སྡེ་བཞི་མདོ་སྡེ་དང་བཅས་པའང་བཀའ་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་སོ། །ངེད་ཀྱི་ལུང་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པས་མཐུན་ལ། ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་ངེད་ཀྱིས་ཁས་མི་ལེན་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མཐུན་སྣང་མ་གྲུབ་པས་བཀའ་མ་ཡིན་ན། ལུང་འདི་དག་ཕྱི་རོལ་པ་དང་མཐུན་སྣང་དུ་མ་གྲུབ་པས་བཀའ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །ངེད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའང་མི་འཐད་དེ། རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་ཐོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་པས་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐམས་ཅད་བཀའ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་ཐེག་ཆེན་བཀའ་མིན་ན། །སྐྱོན་ནི་ཁྱེད་ཅག་ལ་ཡང་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །ས་བཅུ་མེད་པ་དགག་པ་ནི། ས་བཅུ་མ་ཐོབ་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སར་དབང་རྣམས་མ་ཐོབ་པས་ཚོགས་ཅུང་ཟད་ལས་མི་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་ས་མཐོང་སྒོམ་དུ་གསོག་པ་འཐད་དོ། །ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་ན་ལམ་ལ་བར་ཆད་མང་བས་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྦས་པའི་གཞུང་ལས། གང་ཚེ་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་པ། །ལུང་བསྟན་གྱུར་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་ཐོབ་གྱུར་ཅིང་། །དབང་བཅུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པ་དགག་པ་ནི། ཐུབ་ པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཀླད་ནད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷག་སྤྱོད་དང་རིང་འཕུར་ལ་དྲིས་པས་མ་རིག་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདས་ནས་འགྲོ་དོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ན་ཐུགས་རྗེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདིས་ཀུན་གཞི་གཏན་མེད་དུ་འདོད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་སངས་མི་རྒྱ་བར་འདོད་པ་དང་། རྟོགས་པ་འཕགས་པ་དང་མཉམ་ཡང་སའི་ཡོན་ཏན་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་། ཤི་ནས་ཐོད་པ་བོར་ཆོག་ལས་གཞན་དུ་སྤྲུལ་པ་མི་འབྱུང་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོའི་རང་བ
Chinese
因为不希望的缘故。有妨害者是：如果没有大乘的法，那么佛陀不可能出现，因为利他慈悲等等在声闻的法中没有。因为佛陀的因不齐全。如《经庄严论》中说：不齐全和相违，以及，不是方便那样不显示，声闻的这个乘，不是名为大乘法。这样说。相似的道理是：如果大乘不是佛语，那么你们的四阿含经和经部也同样不是佛语。我们的阿含经你们也承认，所以相同。如果你们的阿含经我们不承认，所以不是，如果这样说，因为不成立共同显现，如果不是佛语，那么这些阿含经和外道不成立共同显现，所以成为不是佛语的过失。如果说因为我们的声闻没有听过，所以不是佛语，这也是不合理的，因为有善现等等，所以听过的缘故。如果因为怀疑，所以不是佛语，如果这样说，那么佛陀的一切言语都成为不是佛语的过失，因为魔和外道怀疑的缘故。《入行论》中说：如果大乘不是佛语，那么过失你们也同样有。否定十地是：没有获得十地之前，在凡夫位没有获得权位，所以不能圆满少许的资粮，因此，在圣者的见道修道位积累是合理的。如果没有断除烦恼，那么道路上的障碍多，所以成为障碍的缘故。《法藏经》中说：何时燃灯佛，授记的那时，获得第八地，也获得十自在。如是出现。否定自续佛是：能仁本身成为不是佛陀的过失，因为没有断除脑病等等异熟的障碍，以及询问乐行和远飞，因为没有断除无明，以及过世后利生事业中断，因为没有大悲心。以这个道理，认为阿赖耶识完全没有，以及认为声闻不能成佛，以及证悟和圣者相同却没有地的功德，然而认为获得圣者的法，以及死后可以丢弃头盖骨，除此之外不会出现化身，这些也被遮破了。现在是声闻的各个宗派的自
English
It is because of not wanting it. There is an obstacle: if there is no Mahayana Dharma, then Buddhas cannot arise, because altruistic compassion and so on are not present in the Dharma of the Hearers. It is because the cause of Buddhahood is incomplete. As it says in the Ornament of the Sutras: 'Incomplete and contradictory, and not showing it as a means, this vehicle of the Hearers is not called the Mahayana Dharma.' So it is said. The similar reasoning is: if the Mahayana is not the Buddha's word, then your four Agamas and the Sutras are also similarly not the Buddha's word. We agree with your Agamas, so it is the same. If we do not agree with your Agamas, then it is not so. If you say that, because a common appearance is not established, if it is not the Buddha's word, then these Agamas do not establish a common appearance with outsiders, so it becomes a fault of not being the Buddha's word. If you say that it is not the Buddha's word because our Hearers have not heard it, that is also unreasonable, because there are Subhuti and others, so it is because they have heard it. If it is because of doubt that it is not the Buddha's word, if you say that, then all the words of the Buddha become the fault of not being the Buddha's word, because demons and heretics doubt it. As it says in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: 'If the Mahayana is not the Buddha's word, then the fault is the same for you.' Refuting the absence of the ten grounds: without having attained the ten grounds, one does not obtain the powers in the stage of an ordinary being, so one cannot perfect even a small amount of accumulation. Therefore, it is reasonable to accumulate in the stages of seeing and cultivating of the noble ones. If one has not abandoned afflictions, then there are many obstacles on the path, so it becomes an obstacle. As it says in the Hidden Dharma Sutra: 'When the lamp-maker, prophesied, at that time, the eighth ground is attained, and the ten powers are also attained.' As it appears. Refuting the self-sufficient Buddha: the Sage himself becomes the fault of not being a Buddha, because he has not abandoned the obscurations of maturation such as brain disease, and because he has not abandoned ignorance by asking about joyful conduct and far-flying, and because the benefit of beings ceases after passing away, because there is no great compassion. By this reasoning, the belief that the Alaya consciousness is completely non-existent, and the belief that Hearers cannot become Buddhas, and that realization is the same as that of the noble ones but there are no qualities of the grounds, and yet the belief that one has attained the Dharma of the noble ones, and that one can discard the skull after death but no other emanations will occur, these are also refuted. Now, the self-
Tibetan
ཞིན་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི། སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་དེ། བྱེ་བྲག་པ་དང་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཉེ་བ་ལ་དགོངས་ནས་དགོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟན་པས། ཡུ་བུ་ཅག་བློ་དམན་པ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟོགས་ཤིང་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་ཏེ། རེ་ཞིག་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ཙམ་མོ། །དེའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་རྟོགས་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཆེན་མོ་ཡིན་པས། དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཚད་མར་ཁས་བླང་ངོ་ཟེར་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ལ། ཡང་བསྟན་བཅོས་ ནི་གང་ཟག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་པས་རང་གི་རྟོག་པས་གཟུ་བོར་མ་སྦྱར་བའང་སྲིད་དེ་ཚད་མར་མི་རུང་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་སྤྱན་རྒྱས་པ་ཐུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མདོ་ཚད་མར་བཟུང་ངོ་། །ཞེས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་མདོ་སྡེ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་སོགས། །རྣམ་བདུན་གཞུང་གི་དོན་རིག་ཡང་དག་མིན། །དང་པོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ་མང་ཡང་གཙོ་ཆེ་བ་བདུན་འདོད་དེ། ཤེས་བྱའི་གཞི་ལྔ། འཇིག་པ་དོན་གཞན། དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ། བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག །ཤེས་པས་རང་དང་ཡུལ་མི་རིག་པ། མཚན་མཚོན་ཐ་དད། ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་གཞི་ལྔར་ངེས་ཏེ། གཟུགས། སེམས། སེམས་བྱུང་། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད། འདུས་མ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་ནི། གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ལ། དབྱེ་ན་རྒྱུའི་གཟུགས་བཞི། འབྲས་གཟུགས་བཅུ་གཅིག་བསྡོམས་པས་བཅོ་ལྔ་ཡོད་དེ། མཛོད་ལས། གཟུགས་ནི་དབང་པོ་ལྔ་དང་དོན། །ལྔ་དང་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་ཉིད། །ཅེས་སོ། །རྒྱུའི་གཟུགས་ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞིའོ། །འབྲས་གཟུགས་བཅུ་གཅིག་ནི། མིག །རྣ་བ། སྣ། ལྕེ། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་ལྔ། གཟུགས། སྒྲ། དྲི། རོ། རེག་བྱ་སྟེ་ཡུལ་ལྔ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་བསྟན་དུ་མེད་ལ། ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་ལ་གཡེང་བ་དང་། སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལའང་དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བའི་སྡོམ་པ་དང་། མི་དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བ་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། བར་མའི་དགེ་མི་དགེ་རྒྱུན་ཆགས་པར་འབྱུང་བར་ངེས་པ་སྟེ། མཛོད་ལས། གཡེང་དང་སེམས་མེད་པ་ཡི་ཡང་། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྗེས་འབྲེལ་གང་། །འབྱུང་བ་ཆེ་རྣམས་རྒྱུར
Chinese
显扬圣教者，乃各自之自性二种，即说一切有部与经部。其中经部，乃佛陀鉴于所化有情根器利，邻近菩提，以种种意趣而宣说。庸俗之辈，智慧浅薄，仅见此岸者，不能领悟，亦不能确定，仅为一时信赖之教证而已。若能领悟其意趣为何，并加以确定者，乃论著《大毗婆沙论》，故云：如是如是，承认为量。随彼之后者，乃说一切有部。又，论著乃由人所造，或有未以公正之心衡量自之分别念者，故不可为量。是故，于一切法无有障碍之眼开阔者，唯有能仁所说之经，承认为量。如是随彼之后者，称为经部。其中，最初，说一切有部以知识之五蕴等，七种论之义理，并非真实。最初，说一切有部之宗派虽多，然主张主要者有七种，即知识之五蕴、坏灭为异体、三时实有、不可言说之我、识不能识自与境、名与义相异、不耗损之物。最初者，谓一切所知皆决定为五蕴，即色蕴、受蕴、想蕴、行蕴、识蕴。其中，色蕴之体性，乃可变碍之相。若分，则有四大种之色，四大所造之色十一，总合为十五。如《俱舍论》云：色者，五根与五境，及无表色。四大种之色为地、水、火、风四者。四大所造之色十一者，即眼、耳、鼻、舌、身之五根，色、声、香、味、触之五境，及无表色。彼即不可表示，亦无有障碍者。彼亦于散乱于外境，及无心之等持中，亦有善法相续生起之律仪，及不善法相续生起之非律仪，及中间之善与不善决定相续生起。如《俱舍论》云：散乱与无心，善与不善随，生起大种因。
English
The one who illuminates the sacred teachings is none other than the two aspects of individual nature: the Vaibhashika and the Sautrantika. Among them, the Sautrantika is based on the Buddha's intention for sentient beings with sharp faculties and proximity to Bodhi, teaching through various intentions. Those of common intellect, with shallow wisdom, who only see this shore, cannot comprehend or ascertain it, merely accepting it as a temporary scriptural authority. To understand what its intention is and to ascertain it is the treatise "Great Vaibhasha." Therefore, they say, "It is as it is, accepted as valid." Those who follow it are the Vaibhashikas. Furthermore, treatises are created by individuals, and there may be those who do not impartially measure their own conceptualizations, so they cannot be considered valid. Therefore, the Sutras spoken by the All-Knowing One, whose eyes are unobstructed in all phenomena, are accepted as valid. Those who follow it are called Sautrantikas. Among them, firstly, the Vaibhashikas' understanding of the five aggregates of knowledge, etc., and the meaning of the seven treatises is not accurate. Initially, although there are many tenets of the Vaibhashikas, they assert that the main ones are seven: the five aggregates of knowledge, destruction as a separate entity, the existence of the three times, the inexpressible self, consciousness not knowing itself and its object, the difference between name and meaning, and the non-depleting substance. The first is that all knowable things are determined as the five aggregates: form, feeling, perception, formation, and consciousness. Among them, the nature of the form aggregate is the characteristic of being changeable. If divided, there are the four elemental forms, and the eleven derived forms, totaling fifteen. As the Abhidharmakosha says: "Form is the five senses and the five objects, and the non-revealing form." The four elemental forms are earth, water, fire, and wind. The eleven derived forms are the five sense organs of eye, ear, nose, tongue, and body; the five objects of form, sound, smell, taste, and touch; and the non-revealing form. That is unshowable and unobstructed. Moreover, even in distraction to external objects and in samadhi without mind, there is the discipline of virtuous qualities continuously arising, and the non-discipline of non-virtuous qualities continuously arising, and the intermediate virtuous and non-virtuous qualities are determined to arise continuously. As the Abhidharmakosha says: "In distraction and without mind, whatever virtuous and non-virtuous follows, the great elements are the cause.