Tibetan
དྲུག །འདུ་ཤེས་མེད་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད། འདུ་ཤེས་ཡོད་མེད་དུ་རྟོག་པ་བརྒྱད། ཆད་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་བདུན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ་ལྔའོ། །དེ་དགག་པ་ནི། དེ་དག་བསྡུ་ན་རྟག་ཆད་གཉིས་ཡིན་ལ། །རགས་ཕྲའི་འགྱུར་དང་མི་ལྡན་དོན་མེད་པས། །རྟག་པ་མེད་ལྟར་ཆད་པའང་ག་ལ་ཡོད། །ལྟ་བ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཡང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་འདུས་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བར་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་གཉིས་འདུས་ལྟར། །ཞེས་པ་སྔར་ཡང་བཀག་ཟིན་ལ། འོན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་རྟག་ཆད་གཉིས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། དེ་དགག་པ་ནི། རྟག་པ་མེད་དེ་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་འགྱུར་ཞིང་རགས་ཕྲ་གང་དུའང་དཔྱད་ན་མི་བཟོད་པས་རྟག་པའི་གཞིར་མི་རུང་བ་དང་། ཆད་པ་མེད་དེ་ཡོད་པར་སྣང་བ་དག་ནི་རང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ལ། མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆད་པའི་རྒྱུར་མ་གྲུབ་པས་ཆད་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཀྱང་བདག་རྟག་གོ་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་གཅིག་ན་ཕུང་པོ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་ ལྟར་བདག་ཀྱང་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ། ཐ་དད་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་གཞན་པའི་བདག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རགས་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དང་། སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཕྲ་བའི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །འོན་ཏེ་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་ན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །བདག་མི་རྟག་ཀྱང་བདག་གི་རྒྱུན་རྟག་པས་བདག་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་མི་རུང་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ། །ཕྲེང་བ་དམག་ལ་སོགས་བཞིན་བརྫུན། །ཞེས་པའི་རིགས་པས། རྒྱུན་ནི་སྐད་ཅིག་གི་ཕྲེང་བ་ཡིན་ན། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ད་ལྟ་གསུམ་ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང་། ཆ་ཤས་མེད་པས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་ཁྱབ་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པས་བདག་ཡོད་པའང་མི་འཐད་དེ། དོན་བྱེད་ན་ཅིག་ཅར་རམ་རིམ་གྱིས་བྱེད། ཅིག་ཅར་བྱེད་ན་བུ་ཆུང་གི་སྐད་ཅིག་ལ་རྒན་པོར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དམིགས་ལ། རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་ལ་སྔ་མ་འགག་པ་དང་། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་པ་ཚོགས་པ་མེད་པས་ཀྱང་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། བྱ་བྱེད་རྫས་འགལ་བས་ཀྱང་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆད་པར་ལྟ་ན། ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་སྔར་བཞིན་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དེ་ཐམས་
Chinese
六、 执著于无意识的八种分别，执著于有无意识的八种分别，属于断灭论范畴的七种，以及声称已从痛苦中解脱的五种。驳斥这些观点：如果将它们归纳起来，就是常与断两种。因为它们不具备粗细的变化，也没有意义。既然没有常，又怎么会有断呢？三百六十种见解也包含在对坏聚见的执著中。如《摄颂》中所说：“就像六十二种见解包含在坏聚见中一样。”这在之前也已经被驳斥过了。然而，因为一切都包含在常断二见中，所以驳斥它们：没有常，因为一切事物和意识都在变化，无论从粗细哪个方面考察都无法忍受，因此不能作为常的基础。也没有断，因为显现为存在的事物依赖于各自的因缘，而虚空等不存在的事物并没有成为断灭的因，因此断灭并不成立。如果有人说“我”是常的，那也不行。如果“我”与蕴是一体还是他体？如果是一体，那么就像蕴生灭一样，“我”也会生灭。如果是他体，那么就无法找到五蕴之外的“我”。因为粗大的事物无法成立为不可分割的微尘，刹那也无法成立为不可分割的微细自性，因此“我”也无法成立。《中观根本慧论》中说：“如果蕴是我，就会有生灭。如果蕴之外有我，就会失去蕴的特征。”就是这样。如果有人说，即使“我”不是常的，“我”的相续是常的，所以“我”是常的，那也是不行的。《二谛论》中说：“相续和刹那，就像队列和军队一样是虚假的。”按照这个道理，如果相续是刹那的队列，那么前、后、现在的三个刹那无法相遇，而且因为没有部分，所以也不能成为刹那和相续，因此被否定了。还有，如果“我”能够普遍作用于众生，因此“我”存在，这也是不合理的。如果作用，是同时作用还是逐渐作用？如果同时作用，就会出现婴儿瞬间变成老人等过失。如果是逐渐作用，那么因为前一个已经灭亡，后一个尚未产生，没有集合，因此也没有作用的能力。而且，能作用和所作用是相违的，因此也是不合理的。如果执著于断灭，那么主张一切无因等，也像之前一样被否定了。现在，所有这些
English
Six, eight kinds of clinging to the absence of consciousness, eight kinds of clinging to the presence or absence of consciousness, seven belonging to the category of annihilationism, and five who claim to have attained liberation from suffering. Refuting these views: If we collect them, they are the two extremes of permanence and annihilation. Since they lack gross and subtle changes and are meaningless, just as there is no permanence, how can there be annihilation? The three hundred and sixty views are also included in the view of the aggregates of destruction. As it is stated in the Compendium, "Just as sixty-two views are included in the view of the aggregates of destruction." This has already been refuted before. However, since all are included in the two extremes of permanence and annihilation, the refutation is as follows: There is no permanence because all objects and consciousness change, and they cannot withstand examination in either gross or subtle ways, so they cannot be the basis of permanence. There is no annihilation because the things that appear to exist depend on their own causes and conditions, and the things that do not exist, such as space, have not been established as the cause of annihilation, so annihilation is not established. If you say that the self is permanent, it is not valid. Is the self one with or different from the aggregates? If it is one, then just as the aggregates arise and cease, the self will also arise and cease. If it is different, then the self other than the five aggregates cannot be found. Because the gross cannot be established as indivisible particles, and the moment cannot be established as an indivisible subtle nature, therefore the self cannot be established. As it is stated in the Root Wisdom of the Middle Way, "If the aggregates were the self, they would be subject to arising and ceasing. But if there is a self other than the aggregates, it would be without the characteristics of the aggregates." It is like that. If someone says that even if the self is not permanent, the continuity of the self is permanent, so the self is permanent, that is also not valid. As it is stated in the Two Truths, "Continuity and moment, like a garland and an army, are false." According to this reasoning, if continuity is a garland of moments, then the three moments of past, future, and present cannot meet, and because there are no parts, it cannot be a moment or continuity, therefore it is refuted. Furthermore, it is not reasonable to say that the self exists because it can pervade sentient beings and perform functions. If it performs functions, does it do so simultaneously or gradually? If it does so simultaneously, there will be faults such as a baby turning into an old person in an instant. If it does so gradually, then because the former has ceased and the latter has not yet arisen, there is no collection, so there is no ability to perform functions. Moreover, the agent and the object are contradictory, so it is also unreasonable. If one clings to annihilation, then the assertion that everything is without cause, etc., is refuted as before. Now, all these
Tibetan
ཅད་ཀྱི་གྲུབ་ པའི་མཐའ་དང་གཞུང་བསྡུ་བས་ཏརྐ་སྡེ་ལྔར་བསྟན་པ་ནི། རང་བཞིན་མང་ལྡན་རྣམ་གྲངས་དེ་དག་ཉིད། །གྲངས་ཅན་བྱེ་བྲག་སྤྱོད་པ་གཅེར་བུ་པ། །ཕུར་བུ་པ་དང་དེ་ལྟར་ལྔ་ཉིད་དོ། །ཕྱི་རོལ་པ་ལ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གསལ་བ་མཐའ་ཡས་པ་དེ་དག་ཀྱང་གཞུང་བསྡུ་ན། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་གིས་རྣམ་པ་ལྔར་མཛད་དེ། གྲངས་ཅན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་པ་དང་། སྤྱོད་པ་པ་དང་། གཅེར་བུ་པ་དང་། ཕུར་བུ་པའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་བཞི་ནི་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་འཛིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་ཆད་པའི་སྡེ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །དེ་ལ་དང་པོ། གྲངས་ཅན་བདག་དང་གཙོ་བོ་རྣམ་འགྱུར་དག །ཤེས་པས་གྲོལ་བར་སྨྲ་བ་གང་དེ་རྫུན། །རང་བཞིན་ཐ་དད་འགལ་བ་ཉེ་བར་སྡུད། །སྔོན་གྱི་ཤེས་ལྡན་དག་གི་གཞུང་ཕྱི་མོ་གྲངས་ཅན་པས་བདག །གཙོ་བོ། དེའི་རྣམ་འགྱུར་གསུམ་ཤེས་ནས་བསྒོམས་པས་གྲོལ་བར་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་རྫུན་པའི་ཕྱིར། ཐར་པ་དང་རང་བཞིན་ཐ་དད་པས་འགལ་བར་ཞུགས་པ་སྡུད་པ་དག་ལ་ནམ་ཡང་གྲོལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་པས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་ན། འདོད་པ་དགོད་པ་དང་། འགལ་བ་བརྗོད་པ་ཉིད་ལས། དང་པོ་ནི། སྟོན་པ་དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱ་ཞེས་བྱ་བ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ལམ་གྱིས་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་དུས་སུ་བྱུང་བ་ གངས་རི་ན་ཡོད་པའོ། །དེའི་གཞུང་ནི། དབང་ཕྱུག་ནག་པོ་དང་། རྒྱུད་དྲུག་ཅུ་པ་དང་། མཚན་ཉིད་ལྔ་བཅུ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། འདི་ལའང་དབང་ཕྱུག་ལྷར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི། ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་འདོད་དོ། །དེ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོའི་ངོ་བོ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ། ཤེས་པས་ཇི་ལྟར་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སྟེ། གཙོ་བོ་དང་། ཆེན་པོ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་དང་། ཡུལ་དེ་ཙམ་ལྔ་དང་། འབྱུང་བ་ལྔ་དང་། སྐྱེས་བུའོ། །དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་ནི། རྣ་བ་དང་། མིག་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་ཏེ་བློའི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། ཁ་དང་། ལག་པ་དང་། རྐང་པ་དང་། བཤང་ལམ་དང་། ཆུ་སོ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། དེ་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་པ་ཡིད་དོ། །ཡུལ་ལྔ་ནི། གཟུགས། སྒྲ། དྲི། རོ། རེག་བྱའོ། །འབྱུང་བ་ལྔ་ནི། ས། ཆུ། མེ། རླུང་། ནམ་མཁའོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་ནི་རྡུལ་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ། གཏི་མུག་སྟེ་བར་མ། བདེ་
Chinese
所有宗义和论典总摄，以五种外道论藏显示如下：自性多有种种名，数论胜论行裸者，富兰那等即是此五。若将外道以名相差别而明显的无边论典总摄，则往昔的论师们分为五种：数论派、胜论派、行派、裸体派和富兰那派。其中前四种是执持常有的论典，后一种则被安立为断灭的部派。其中第一种，数论派认为，若知晓我与自性及其变异，便能解脱，此乃虚妄之说。由于解脱与自性相异，故与相违之处相合，对于聚合者而言，何时亦无解脱，此乃佛教徒所说。此处若广说其分类，则仅是立宗与述说相违之处。首先，其导师名为仙人迦毗罗，通过苦行之道获得共同的功德，于国王悦护统治时期出现，居住于雪山中。其论典有《自在黑天》、《六十经》和《五十性》等。此派中也有认为自在天是神，也有不认为的两种。其宗义是，认为所知的事物有二十五种。确定此二十五种事物有三点：各自的体性、分类以及通过知晓如何解脱的方式。首先，二十五种事物是：自性、大、我慢、十一种根、五唯、五大和补卢沙。十一种根是：耳、眼、鼻、舌、身，此为五种知根；口、手、足、排泄处、生殖器，此为五种业根；以及与所有根共通的意根。五唯是：色、声、香、味、触。五大是：地、水、火、风、空。其中，自性是尘、暗、猛，即痛苦、愚痴，是中等，乐
English
All tenets and treatises are summarized and shown as five Tirthika systems: Those very natures with many names, Samkhya, Vaisheshika, Charvaka, naked ones, Pūrana and so on are these five. If the limitless treatises of outsiders, which are clear through distinctions of names, are summarized, then the former teachers made them into five types: Samkhya, Vaisheshika, Charvaka, naked ones, and Pūrana. Among these, the first four hold the treatises that speak of permanence, while the latter is established as a nihilistic school. Among these, the first, the Samkhya, says that liberation is attained by knowing the self, the chief, and their transformations, but this is false. Since liberation and nature are different, it is contradictory to unite with what is contradictory, and there is never liberation for those who gather, so the Buddhists say. Here, if its divisions are explained in detail, it is only the establishment of tenets and the statement of contradictions. First, its teacher is called Sage Kapila, who obtained common merits through the path of asceticism, appeared during the reign of King Yuel Hu, and lived in the snowy mountains. Its treatises include "Ishvara Krishna," "Sixty Sutras," and "Fifty Characteristics," and so on. In this school, there are also two types: those who consider Ishvara as a god and those who do not. Its tenet is that it considers the knowable things to be twenty-five in number. There are three points to determine these twenty-five things: their respective nature, classification, and how to liberate through knowledge. First, the twenty-five things are: nature, great, ego, eleven powers, five tanmatras, five elements, and purusha. The eleven powers are: ear, eye, nose, tongue, and body, which are the five cognitive powers; mouth, hand, foot, anus, and genitals, which are the five active powers; and mind, which is common to all powers. The five tanmatras are: form, sound, smell, taste, and touch. The five elements are: earth, water, fire, wind, and space. Among these, nature is dust, darkness, and strength, that is, suffering, ignorance, which is intermediate, and happiness.