Tibetan
མ་ལའང་དུ་མ་སྐད་ཅིག་རེ་ལ་ལུས་འདོར་བས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་རིགས་པས་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེ་ན། ལུང་འགལ་བ་གསུམ་བྲལ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཁས་འཆེ་བའམ་ ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱི་ངེས་པའི་དམ་བཅའ་ཁེགས་ཏེ། འདི་ནི་གཞན་དུའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐ་སྙད་མ་གོམས་པ་དང་། ཕྱིར་འོང་བ་མེད་པའང་མ་གྲུབ་པ་དང་། མ་ངེས་ཏེ་མངལ་གྱི་དྲི་མས་བརྗེད་པ་དང་། ལག་པ་ཅན་ལ་སོགས་པས་ཚེ་རབས་དྲན་པས་བརྡ་ཤེས་པའང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་འབྲས་མེད་པའང་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སྨིན་པ་ལ་འགོག་བྱེད་མེད་པ་དང་། བུ་མོ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་འདིར་ཡང་སྨིན་པ་མཐོང་བ་དང་། ཕལ་ཆེར་སྡིག་ཅན་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ལ། གང་ཟག་དམ་པ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱུ་བླང་དོར་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། ཞིང་ལས་མགོ་རྩོམ་པ་དང་། རྒྱ་མཚོར་ནོར་བུ་ལེན་པ་བཞིན་ནོ། །ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལས་ཅན་འགའ་ཞིག་གིས་འདིར་ཡང་ཐོབ་སྟེ་གྲོལ་བར་སྨྲ་བའི་སངས་རྒྱས་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ཐོབ་པའང་མི་ཁེགས་ཏེ་འདིར་ཐོབ་པ་ཡང་སྔ་མ་ལས་གཞན་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། དེ་ཉིད་ཤེས་པས་གལ་ཏེ་འདིར། །ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འབད་མེད་པར། །ངེས་པར་ཐོབ་འགྱུར་ལས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །མ་མཐོང་བའི་འགྲོ་བ་མེད་པའང་མི་འཐད་དེ། གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་མཐོང་བའི་ ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་མི་སྲིད་དེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གཟིགས་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་སུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་གི་གློ་སྙིང་གིས་མ་ངེས་སོ། །རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་མི་འཐད་དེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ཅིང་གནོད་བྱེད་ཡོད་པས་སོ། །སྣང་ཡུལ་དོན་སྤྱི་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཚད་མར་མི་འདོད་ལ། ཞེན་ཡུལ་དོན་རང་མཚན་ལ་ལྟོས་ནས་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལྷ་སྦྱིན་གྱི་བུས་སྔོ་བསངས་སུ་དཔོག་པ་ལ་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་རྗེས་འགྲོ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ལྡོག་པ་མེད་པས་རྟགས་ཡང་དག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་ཙམ་གྱིས་རྒྱུ་ཙམ་ཞིག་སྒྲུབ་པ་ལ་སྤུ་རིས་ཟིན་ན་སོ་སོའི་རྒྱུ་བསྒྲུབས་ནའང་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཙམ་རྟགས་སུ་མི་འགོད་ཀྱི་རང་བཞིན་འབྲེལ་བའི་ཁྱབ་བྱ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེས་ན་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་བཀ
Chinese
而且许多众生在一瞬间就舍弃了身体。如果说这些在理证上不能成立，那么，仅仅是声称远离三种相违的教证才是量，或者仅仅是犹豫不定，也会推翻你那确定的誓言。这一点在其他地方也应该了解。不熟悉术语和没有来世也不能成立，因为有不确定性，即被胎藏的污垢所遗忘，以及有手的人等通过回忆前世而理解含义的情况也被看到。业果不存在也不能成立，因为没有阻碍在其他世成熟，而且有些如金刚女等也看到在此成熟，并且大多数罪人会遭受各种痛苦，而圣者会获得各种安乐，因此可以得知。另一方面，仅仅是犹豫不定也会导致对因的取舍，就像开始耕作和在海中取宝一样。解脱和一切智者也被一些有缘者在此获得，就像说已解脱的佛陀一样。在其他地方获得也不能否定，因为在此获得也与前者不同。在《四百论》中说：如果通过了解它，即使在此没有 निश्चित（藏文：དེ་ཉིད་，梵文天城体：निश्चित，梵文罗马拟音：niścita，汉语字面意思：确定）获得菩提，在其他世也会毫不费力地 निश्चित（藏文：ངེས་པར་，梵文天城体：निश्चित，梵文罗马拟音：niścita，汉语字面意思：确定）获得，就像业一样。因此，没有未见到的有情也不合理，因为不可能所有人都未在所有地方见到。全知者能见到，并且由于自己没有亲眼见到就推断为不存在的推论不成立，因为自己并不确定。推论不是量也不合理，因为没有成立的理由并且存在损害。显现的对境是总相，因此不认为是量，而执著的对境是自相，因为依赖于自相而不欺骗。如果天施之子推断为青蓝色，那么在同品上随行，在异品上不转是不可能的，因为没有相违，因此不是真正的相。仅仅通过果来证明因，如果抓住细节，即使证明各自的因也不会有错误。仅仅是本体相同不作为理由，而是与自性相关的遍及和被遍及没有错误。因此，原因和遍及被
English
Moreover, many beings abandon their bodies in an instant. If you say that these cannot be established by reasoning, then merely claiming that the teachings free from the three contradictions are valid, or even just being uncertain, will refute your definite vow. This should also be understood elsewhere. Not being familiar with terms and the absence of a return are also not established, because there is uncertainty, such as forgetting due to the defilement of the womb, and also seeing instances where those with hands, etc., understand meanings by recalling past lives. The absence of cause and effect is also not established, because there is no obstruction to ripening in other lives, and some, like Vajra Girl, are seen to ripen here as well, and most sinners experience various sufferings, while holy individuals experience various happinesses, so it can be known. In one way, even just being uncertain leads to engaging in the acceptance and rejection of causes, like starting farming and taking jewels from the ocean. Liberation and omniscience are also attained here by some fortunate individuals, like the Buddha who speaks of being liberated. Obtaining them elsewhere is also not negated, because obtaining them here is also different from the former. The Four Hundred says: If by knowing it, even if one does not निश्चित (Tibetan: དེ་ཉིད་，Sanskrit Devanagari: निश्चित，Sanskrit Romanization: niścita, Chinese literal meaning: certain) attain enlightenment here, in other lives one will निश्चित (Tibetan: ངེས་པར་，Sanskrit Devanagari: निश्चित，Sanskrit Romanization: niścita, Chinese literal meaning: certainly) attain it effortlessly, like karma. Therefore, it is also unreasonable to say that there are no unseen beings, because it is impossible for all individuals not to have seen them in all places. The omniscient one sees them, and the inference that something does not exist because one has not personally seen it is not established, because one is not certain of it oneself. Inference is not valid because there is no proof and there is harm. The object of appearance is the general characteristic, so it is not considered valid, while the object of attachment is the specific characteristic, because it does not deceive by relying on the specific characteristic. If the son of Devadatta infers blue-green, then it is impossible to follow along with the similar and not turn away from the dissimilar, because there is no contradiction, so it is not a true sign. If one proves only the cause through the effect, if one grasps the details, even if one proves each cause, there will be no error. Merely being the same entity is not established as a reason, but there is no error in the pervader and the pervaded that are related by nature. Therefore, cause and pervader are
Tibetan
ག་པས་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྗེས་དཔག་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མས་སྣང་བ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་མེ་དུ་ཉིད་ཀྱང་རྨི་ལམ་གྱི་མེ་དུ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པས་སོ། །གནོད་བྱེད་ནི། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན། བསྟན་བཅོས་དོན་མེད་པ་དང་། འཇུག་ལྡོག་མི་འཐད་པ་དང་། རང་ཚིག་གིས་བསལ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་དོན་མེད་ དེ། ཕ་རོལ་ལ་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པ་གོ་བར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་མི་འཐད་པ་ནི། རྗེས་དཔག་མེད་ན་ཟས་ཟ་བའང་མི་འཐད་དེ། གཟོད་ངོམས་ཤིང་འགྲངས་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དང་། སྔར་ཟོས་པའི་ཤིང་འབྲས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས། ཕྱིས་ལྗོན་ཤིང་དེའི་འབྲས་བུའི་རོ་དང་རེག་པའང་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཉི་མའི་འོད་མཐོང་བ་དེར་རྒྱུག་པའང་མི་འཐད་དེ། ཁ་དོག་ལས་དྲོ་བ་མི་རྟོགས་པས་སོ། །ལྡོག་པའི་རྣམ་གཞག་ནི་ཆུ་དང་མེ་དང་གཡང་མཐོང་བས་མི་མཆོང་བ་དང་། མཚོན་དང་སྟག་དང་རྦབ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བས་མི་འབྲོས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ཤེས་པའི་རྗེས་དཔག་མེད་པས་སོ། །རང་ཚིག་གིས་བསལ་བ་ནི། རྗེས་དཔག་ཙམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ཚེ། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་བློ་རྗེས་དཔག་ཏུ་ཤུགས་ལ་ཁས་བླངས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་དཔག་གྲུབ་ཀྱང་ཚད་མར་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ནའང་། དེ་དང་དེའི་རྟགས་མཐོང་བ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་བློ་སྐྱེ་བས་ཚད་མར་གྲུབ་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་བརྩད་པས་ཆོག་གོ། །མདོར་ན་མེད་པར་ལྟ་བ་འདི་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཤིན་ཏུ་སྨད་པ་ཡིན་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། མདོར་ན་མེད་པར་ལྟ་བ་ཉིད། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་ཅེས་བྱ། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ངན་སོང་བ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །མདོར་ན་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ཉིད། །ལས་ཀྱི་འབྲས་ བུ་ཡོད་ཅེས་པ། །བསོད་ནམས་བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་མཐུན་པ། །ཡང་དག་ལྟ་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། གང་ཞིག་ཆོས་ལ་ཆོས་མིན་དང་། །ཆོས་མ་ཡིན་ལ་ཆོས་སུ་སྨྲ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དག་ལ་སྡང་། །མེད་པར་ལྟ་བས་མནར་མེད་ལྷུང་། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་དགེ་སྡིག་ལས་ཕན་གནོད་མེད་པ་དང་། སྣང་བ་སེམས་སུ་འདོད་པ་དང་། ལྷ་འདྲེ་རང་མཚན་མེད་པའོ་ཞེས་སྣང་ཚོད་དུ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཀག་པ་ཉིད་དོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི། སྣང་ཙམ་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཤེས་པས་
Chinese
因为果和所遍相违的缘故。如果说，以比量事物力量而入的量，能成立显现为真实成立，那是不对的，因为火烟本身也与梦中的火烟没有差别。破斥是：如果比量不是量，那么论典就成了无意义，进入和返回不合理，并且也会变成自语相违。您所说的论典也是无意义的，因为对于他人所希望的意义成立，不能通过比量来理解。进入不合理是：如果没有比量，那么吃饭也不合理，因为不会认为已经饱足，并且先前吃过的水果的形状，之后也不会认为那个树的果实的味道和触感。看到太阳的光芒而去奔跑也不合理，因为不能从颜色中推知温暖。返回的方式是，看到水、火和悬崖不会跳，看到武器、老虎和瀑布等不会逃跑，因为没有对比量知道那些是危害。自语相违是：当说仅仅比量不是量的时候，因为说“比量不是量”的缘故，所以暗中承认了比量。如果说即使成立比量，也没有成立为量，那么，见到那个和那个的相，产生信任的心，因为同样成立为量，所以辩论就足够了。总之，视为空无的这种见解是所有见解中最差的，如《宝鬘论》中所说：总之视为空无者，说业果是不存在的，非福堕恶趣，称为邪见。总之视作存在者，说业果是存在的，福德善趣之因，称为正见。以及，如果有人说，对于法不是法，对于非法说是法，憎恨圣者们，以空无见堕入无间地狱。以此方式，对于善恶业没有利益和损害，以及认为显现是心，以及神鬼没有自性等，所有随意诽谤也都被遮止了。我们是，仅仅显现，在名言中如何显现，都知晓为因果的缘起。
English
Because the result and the pervaded are contradictory. If you say that appearance is established as truly established by the measure of inference entering the power of things, that is not correct, because the smoke of fire itself is no different from the smoke of fire in a dream. The refutation is: if inference is not a measure, then the treatises become meaningless, entering and returning are unreasonable, and it will also become self-contradictory. The treatises you speak of are also meaningless, because the meaning desired by others cannot be understood by inference. Entering is unreasonable: if there is no inference, then eating is also unreasonable, because one will not think of being full and satisfied, and the shape of the fruit eaten before will not make one think of the taste and touch of the fruit of that tree later. Running to see the sunlight is also unreasonable, because one cannot infer warmth from color. The way of returning is that seeing water, fire, and cliffs will not make one jump, and seeing weapons, tigers, and waterfalls, etc., will not make one run away, because there is no inference to know that those are harms. Self-contradiction is: when saying that only inference is not a measure, because of saying "inference is not a measure," inference is implicitly admitted. If you say that even if inference is established, it is not established as a measure, then seeing that and that sign, the mind of trust arises, because it is equally established as a measure, so the debate is enough. In short, this view of emptiness is the worst of all views, as it is said in the Ratnavali: In short, those who view as non-existent, say that the result of karma does not exist, non-virtue falls into evil realms, it is called wrong view. In short, those who view as existent, say that the result of karma exists, virtue is the cause of good realms, it is called right view. And, if someone says that for Dharma it is not Dharma, and for non-Dharma it is said to be Dharma, hates the noble beings, falls into Avici hell with the view of emptiness. In this way, there is no benefit or harm from good and evil deeds, and the appearance is considered as mind, and gods and demons have no self-nature, all arbitrary slanders are also prevented. We are, only appearance, how it appears in name, we know as the interdependence of cause and effect.
Tibetan
ལས་འབྲས་ལ་འདོར་ལེན་བྱེད་ཅིང་། ཚེ་སྔ་ཕྱི་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རང་ལས་ཐ་དད་པའི་འགྲོ་བ་འདོད་ཅིང་། གཤིས་ལ་ཡོད་མེད་སྒྲོ་སྐུར་ལས་འདས་པར་འདོད་དེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། མེད་པ་པ་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཡོད་པ་པ་ནི་བདེ་འགྲོར་འགྲོ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཕྱིར། །གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཐར་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། ཤེས་རབ་གསལ་བ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན་དུ་གསལ། །སྣ་ཚོགས་རང་བཞིན་གྱིས་མི་གནས། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུའང་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ཆད་པར་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་དགག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། བསྡོམས་པས་ཕྱི་རོལ་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ཏོ།། །། བཅུ་གཉིས་པ། བཤད་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ།
Chinese
对于业果取舍，认为前后世的解脱和一切智与自身相异的众生，认为自性超越了有无的增损。如《宝鬘论》中说：‘无者趣恶趣，有者趣善趣，为了如实通达，不依二者得解脱。’又如《智慧光明论》中说：‘缘起之性，如乾闼婆城般显现，不以各种自性而住，也不像虚空之花。’如是宣说。这些包含了对断见方的驳斥。总而言之，已经确定了外道宗派的观点。 第十二，广说应说之法类别的章节的注释。
English
Taking and abandoning in relation to karmic results, believing that beings in past and future lives, liberation, and omniscience are different from oneself, and believing that nature transcends the imputation of existence and non-existence. As it is said in the Ratnavali: 'The non-existent goes to bad destinies, the existent goes to good destinies, in order to fully understand as it is, one becomes liberated without relying on the two.' And as it is said in the Wisdom Illuminating: 'The very nature of dependent arising, is clear like a city of Gandharvas, it does not abide by various natures, nor is it like a flower in the sky.' Thus it is said. These include the refutation of the view of nihilism. In summary, the tenets of the outsiders have been definitively established. Twelfth, the commentary on the chapter extensively showing the categories of teachings to be explained.