Tibetan
་ཉི་ཤུ་སྟེ། །ཡང་དག་མིན་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཉེས་ཀུན་འཛིན། །གཟུགས་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་བདག་ཡིན་པ། དེ་དག་གི་ནང་ན་བདག་གནས་པ། བདག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དག་བྱུང་བ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་བདག་གིས་དབང་བསྒྱུར་བར་ལྟ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་ལ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དགག་པ་ནི་གཟུགས་ལྟ་བུ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་སྦྱར་ལ། གཟུགས་ཆོས་ཅན་བདག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་དུ་མ་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ནང་ན་བདག་གནས་པར་མི་རུང་སྟེ། བདག་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་འབྱུང་བར་ཡང་མི་རུང་སྟེ་དེ་ཙམ་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་བདག་གིས་དབང་བསྒྱུར་བ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། མདོག་དང་དབྱིབས་མཛེས་མི་མཛེས་ལ་སོགས་ པ་བདག་ལ་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་བར་མ་ལས་ཀྱང་། གཟུགས་བདག་མ་ཡིན། བདག་གཟུགས་ལ་མི་གནས། བདག་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། བདག་ལ་གཟུགས་བརྟེན་པ་ཡང་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་པ་དང་། ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཀྱང་། གཟུགས་བདག་མ་ཡིན་གཟུགས་ལ་བདག་མི་གནས། །གཟུགས་ལྡན་མ་ཡིན་བདག་ལ་གཟུགས་བརྟེན་མིན། །ཚོར་དང་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་རྣམས། །ཚུལ་བཞིར་ལྟ་བ་ཉི་ཤུ་རིགས་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི། རྟག་པར་སྨྲ་སོགས་སྔོན་མཐའ་བཅོ་བརྒྱད་དང་། །འདུ་ཤེས་ཡོད་སོགས་ཕྱི་མཐའ་བཞི་བཅུ་བཞི། །ཀུན་ཀྱང་ཚུལ་མིན་ལྟ་ལ་ཞུགས་པས་ན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་བློ་སྲིད་པ་མཛེས་བྱེད་ཉིད། །ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པ་དག་ནི་གཏན་དུ་འཁོར་བར་རྒྱུ་བས་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཞེ་ན་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཅོ་བརྒྱད། ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི་སྡེ་ཚན་ལྔར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ཚན་བཞི། ཁ་ཅིག་ཆད་པར་སྨྲ་བ་བཞི། མཐའ་ཡོད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་བཞི། ལྷ་མི་སྤོང་བར་སྨྲ་བ་བཞི། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་བཞི་ནི། བསྐལ་པ་དང་པོའི་དུས་ན་འགའ་ཞིག་ཁྱིམ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་བསམ་ གཏན་སྒོམ་པ་གྲུབ་པ་དག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་སུམ་ཅུ་ཚུན་ཆད་དྲན་པ་ལ་དཔགས་ཏེ། དེ་ཡན་ཆད་མན་ཆད་མ་མཐོང་བས་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི
Chinese
二十，因为不正确，所以执持烦恼和罪过。色、受、想、行、识这五蕴，各自认为是“我”，认为“我”在它们之中，认为它们依赖于“我”而生起，认为“我”能支配色等，共有二十种。这被称为“坏聚见”的高峰二十。破斥这些观点的方法是，从色开始，取其中一个方面来分析：色，作为一种现象，不应被认为是“我”，因为它是不恒常的、多样的、受他支配的。认为“我”存在于色之中也是不合理的，因为“我”不是一个有境。认为色依赖于“我”而生起也是不合理的，因为它不是仅仅从“我”而生起的。认为“我”能支配色也是不合理的，因为颜色和形状的美与不美等，并不受“我”的支配。《中观》中也说：“色不是我，我不在色中，我也不拥有色，色也不依赖于我。”同样，受、想、行、识也是如此。月称也说：“色不是我，我不在色中，我不拥有色，色也不依赖于我。受、想、行、识，以这四种方式观察，二十种见解是不合理的。”就像这样说的。六十二种见解是：执着常等的前际十八见，执着有想等的后际四十四见，所有这些都是陷入不如理作意，颠倒的智慧正是轮回的装饰。执着六十二见的人，将永远在轮回中流转，因此没有获得解脱的可能。哪些是呢？执着于前际的十八种见解，执着于后际的四十四种见解。首先，前际的见解可以分为五类来理解：认为一切都是常的四种，认为某些是断灭的四种，认为有边无边的四种，认为无因生的四种，以及认为无因的两种。首先，认为一切都是常的这四种是：在最初的劫时，有些人从家庭出家，通过禅定修行获得了神通，他们回忆起中间的三十个劫，因为没有看到更早或更晚的
English
Twenty, because they are incorrect, they hold onto afflictions and faults. The five aggregates of form, feeling, perception, mental formations, and consciousness, each individually considered as "I"; the belief that "I" exists within them; the belief that they arise dependent on "I"; and the view that "I" can control form and so on—these are twenty in total. These are called the twenty high peaks of the view of the aggregates of destruction. To refute these, take one aspect, such as form, and apply it: Form, as a phenomenon, should not be considered "I" because it is impermanent, diverse, and dependent on others. The belief that "I" exists within form is also unreasonable because "I" is not an object-possessor. The belief that form arises dependent on "I" is also unreasonable because it does not arise solely from "I." The belief that "I" can control form is also unreasonable because the beauty or ugliness of color and shape, etc., are not under the control of "I." The Intermediate Mother Sutra also states: "Form is not I, I do not reside in form, I do not possess form, and form does not rely on me." Similarly, so are feeling, perception, mental formations, and consciousness. Chandrakirti also said: "Form is not I, I do not reside in form, I do not possess form, and form does not rely on me. Feeling, perception, mental formations, and consciousness, observing in these four ways, the twenty views are unreasonable." As it is said. The sixty-two views are: the eighteen views of the past extremity, such as clinging to permanence, and the forty-four views of the future extremity, such as clinging to existence of perception. All of these are engaging in improper attention, and inverted wisdom is precisely the adornment of samsara. Those who cling to the sixty-two views will forever wander in samsara, and therefore there is no possibility of attaining liberation. What are they? The eighteen views clinging to the past extremity and the forty-four views clinging to the future extremity. First, the views of the past extremity can be understood in five
Tibetan
་མཐའ་ཐུག་མེད་དུ་ཡོད་སྙམ་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྟག་ཅེས་སྨྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུ་དང་དགུ་བཅུ་དྲན་པ་དང་། ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་པ་དག་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲའོ། །དེ་ལྟར་བཞིའམ་ཡང་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཁ་ཅིག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་རང་ཉིད་ཚངས་པའི་གནས་ནས་འཕོས་ཀྱང་། ཚངས་པའི་དབང་པོ་ད་དུང་གནས་པར་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ནས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་རྟག་ལ། ལྷ་གཞན་དང་འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་རང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་གཞན་ལ་ཁྲོས་ནས་ཤི་བ་ལས། ལྷ་གཞན་དེ་ཀུན་ད་རུང་འདུག་པ་ལ་དཔགས་ནས་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་ཡིད་སུན་འབྱིན་པ་དག་མི་རྟག་ལ་གཞན་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྟད་མོ་ལ་ཡེངས་ནས་ཟས་ཟ་བ་བརྗེད་ནས་ཤི་བ་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ནས། འདོད་པའི་ལྷ་རྩེ་དགས་བསླུ་བ་རྣམས་མི་རྟག་ལ་གཞན་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་འབྱུང་བ་བཞི་འགག །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མ་འགགས་པར་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ནས། འབྱུང་བ་བཞི་མི་རྟག་ལ་སེམས་སེམས་བྱུང་རྟག་པར་སྨྲ་བའོ། ། དེ་བཞི་ཀས་ལྷ་རྟག་པ་དེ་དག་ཐར་པར་མཐོང་ནས་རྟག་པའི་ལྷ་ཐོབ་པར་འདུན་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་ཡོད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་བཞི་ནི། ཁ་ཅིག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་དམྱལ་བ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་ལས་གཞན་མ་མཐོང་བས་དེ་ཕན་ཆད་མེད་སྙམ་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་མཐའ་ཡོད་པར་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་ཡང་མཐའི་མཚམས་མཐོང་བས་དེ་ཕན་ཆད་ནའང་ཡོད་པར་དཔགས་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་མཐའ་མེད་པར་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་མིའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་མཐོང་ཡང་། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་མ་མཐོང་བས། མཐའ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀའི་མུར་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་མཐོང་ཡང་ཚད་ཡོད་མེད་ཀྱིས་གཞལ་དུ་མི་རུང་བར་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ནས། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་མཐའ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མུར་སྨྲའོ། །ལྷ་མི་སྤོང་བར་སྨྲ་བ་བཞི་ནི། སྔོན་ཕྱི་རོལ་པའི་གནས་ཤིག་ཏུ་གཞན་དག་འུ་ཅག་ལ་རྩོད་པས་རྒོལ་ན་ལྷ་མི་སྤོང་བ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་ཅིག་ཅེས་དམ་བཅས་པ་ལས། བློ་རིགས་བཞིའི་དབང་གིས་བཞིར་དབྱེ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཆུང་བ་ཞིག་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཅི་ཡིན་དྲིས་པ་ལས། གཞན་མ་ཤེས་ཏེ་ལྷ་མི་སྤོང་བའོ་ཞེས་སྨྲའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་བློ་མ་སྦྱངས་པ་ལ་དྲིས་པ་ལས་ཀྱང་གཞན་མ་ཤེས་པར་ལྷ་མི་སྤོང་བ་སྨྲའོ། །སྦྱངས་ ཀྱང་ངེས་པ་
Chinese
认为有最终的尽头，就说我和一切世间是常。同样，忆起中间的六十和九十个劫，看到从一家到一家的转生相续，就说一切是常。像这样，四种情况或者一些出家人的神通，即使自己从梵天处所转移，但看到梵天自在仍然存在，就说大梵天是常，其他天神和世间是无常。一些人因为自己对三十三天（त्रयस्त्रिंश，trayastriṃśa，字面意思：三十三）的其他天神生气而死，但看到其他天神仍然存在，就说欲界使人厌烦的天神是无常，其他是常。一些人看到在三十三天的嬉戏中分心，忘记吃饭而死，就认为欲界以嬉戏欺骗的天神是无常，其他是常。一些人看到无色界的四种生起灭尽，心和心所没有灭尽而生起，就认为四种生起是无常，心和心所是常。 这四种人都认为常住的天是解脱，希望获得常住的天。说有边无边的四种情况是：一些人的神通没有看到从地狱到第四禅以外的地方，就认为除此之外没有，就说我和世间是有边的。一些人虽然没有看到一切，但看到边的界限，就认为除此之外也有，就说我和世间是无边的。一些人看到人世间的边，但没有看到梵天世间的边，就说有边无边两种情况。一些人看到梵天世间，但认为不能用有量无量来衡量，就说我和世间既不是有边也不是无边的状态。说不舍弃天人的四种情况是：以前在外道的一个地方，其他人与我们辩论争执，如果反驳我们，就说不舍弃天人，这样立下誓言，因为四种智慧的缘故分为四种：询问一个智慧小的人你的观点是什么，回答说不知道其他的，就是不舍弃天人。询问没有学习宗义的人，也因为不知道其他的，就说不舍弃天人。学习了
English
Thinking that there is an ultimate end, they say that I and all the world are permanent. Similarly, remembering sixty and ninety intermediate kalpas, and seeing the continuous succession of births from one household to another, they say that everything is permanent. Thus, in four ways, or because some renunciates, even though they have transmigrated from the realm of Brahma through their clairvoyance, still see the Lord Brahma remaining, they say that the Great Brahma is permanent, while other gods and the world are impermanent. Some, because they died angry at other gods of the Thirty-Three (त्रयस्त्रिंश，trayastriṃśa，literally: thirty-three), but see that those other gods still remain, say that the gods of the desire realm who cause vexation are impermanent, while others are permanent. Some, seeing that some are distracted by the spectacle of the Thirty-Three and forget to eat and die, think that the gods of the desire realm who deceive with pleasures are impermanent, while others are permanent. Some, seeing that the four formless elements cease, but the mind and mental factors do not cease but arise, say that the four elements are impermanent, while the mind and mental factors are permanent. All four of these see the permanent gods as liberation and desire to attain the permanent gods. The four who speak of having or not having an end are: Some, whose clairvoyance has not seen beyond the hells to the Fourth Dhyana, think that there is nothing beyond that, and say that I and the world have an end. Some, although they have not seen everything, see the boundary of the end, and infer that there is also something beyond that, and say that I and the world are without end. Some see the end of the human world, but do not see the end of the Brahma world, and say both having and not having an end. Some see the Brahma world, but think that it cannot be measured by having or not having measure, and say that I and the world are in a state that is neither having nor not having an end. The four who speak of not abandoning the gods and humans are: Previously, in a certain place of the non-Buddhists, others argued and debated with us, and if they refuted us, they vowed to say that they would not abandon the gods and humans. Because of the four types of intelligence, they are divided into four: When a person of little wisdom is asked what his view is, he replies that he does not know anything else, and that he does not abandon the gods and humans. When someone who has not studied the tenets is asked, he also says that he does not know anything else, and says that he does not abandon the gods and humans. Studied