Tibetan
་པའོ། །དང་པོ་ལའང་། ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་དགག་པ། བྱེད་པ་དགག་པ། རྣམ་སྨིན་དགག་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལས་ཉིད་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། གསོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དེ་ཉིད་རང་གི་ལུས་སེམས་ལས་དེ་ཉིད་དང་། གཞན་དུ་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། བྱེད་པ་པོ་རྣམ་གྲངས་གསུམ་དུ་བརྟགས་ནས་དགག་པ་ནི། གསོད་པའི་ལས་དེ་གསོད་མཁན་ཡིན་པས་གསོད་དམ། མིན་པས་གསོད། ཡིན་པས་གསོད་ན་གསོད་མཁན་དང་ལས་གཉིས་བྱ་བྱེད་འགལ་བས་ཆ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ལ། མ་ཡིན་པས་གསོད་པར་མི་རུང་སྟེ། གསོད་མཁན་མ་ཡིན་ན་གསོད་པར་འགལ་ལོ། །གསོད་པ་པོ་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མིན་གྱིས་གསོད་པའང་མེད་དེ། དངོས་འགལ་གཉིས་རྫས་གཅིག་ལ་མི་འདུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གསོད་པའི་དུས་དེ་ལ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་སྐད་ཅིག་ཆ་ཤས་མེད་པ་ལ་གསོད་པ་མི་འགྲུབ་ལ། བསད་ཟིན་པ་གསོད་པར་མི་རུང་སྟེ་བྱ་བྱེད་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཟིན་པ་གསོད་པའང་མི་རིགས་ཏེ། ད་ལྟ་བའི་གསོད་མཁན་ཡོད་དུས་གསད་བྱ་མ་འོངས་པ་མ་སྐྱེས:ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟ་བ་ལ་གསད་བྱ་དང་གསོད་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོད་བཞིན་པ་གསོད་པའང་མི་རུང་སྟེ། བྱ་བྱེད་ཆ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསད་མ་བསད་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་གསོད་བཞིན་པ་མེད་དེ། དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཕྲ་བ་ནི་དངོས་པོར་མེད་པས་གསོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསོད་པའི་ལས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་སྨིན་དགག་པ་ནི། ལུག་ལྟ་བུ་བསད་པའི་རྣམ་སྨིན་དམྱལ་བ་མྱོང་བ་དེ་ཡང་། བྱེད་པ་པོ་རྟག་པ་ལ་མི་འབྱུང་སྟེ། རྟག་ན་ལས་བྱེད་དུས་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་མི་སྲིད་པས་དམྱལ་བ་མྱོང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པས་མི་མྱོང་སྟེ་དམྱལ་བར་སྐྱེས་དུས་ལུག་གསོད་པ་པོ་འགགས་ པས་སྔར་གྱི་མི་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་མཐུད་པའི་རྒྱུན་ལས་བྱུང་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པས་རྒྱུན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་གྱིས་བཞག་པའི་ལས་མི་འགྲུབ་བོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཀླུའི་དབང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད། །རྟག་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལས་ནི་བྱས་པ་མ་ཡིན་འགྱུར། །རྟག་ལ་བྱས་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། ཆོས་འདི་དག་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས། །འོང་བ་མེད་ཅིང་འགྲོ་མེད་ན། །ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན། །ཅི་ལྟ་བུར་ནི་འཐད་པར་འགྱུར། །དམ་པའི་དོན་དུ་འོང་མེད་དེ། །གང་དུའང་འགྲོ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ལམ་འཇུག་ཅིང་། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉེ་བར་སྟོན། །ཞེས་པ་དང་། ཡུམ་བར་མ་ལས། དོན་དམ་པར་ནི་ལས་ཀྱང་མེད། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པ་ནི། བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་སྔོན་གྱི་ལས་ཁོ་ན་ཡིན་ན། རྔོན་པས་སྤྲེའུ་བསད་དུས་རྔོན་པ་ལ་སྡིག་པ་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་ཏེ། སྤྲེའུ་ཁོ་རང་གི་སྔོན་གྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པ་ལས་ཀྱང་གཏོང་བ་པོ་ལ་བསོད་ནམས་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་ཏེ། སློང་བ་པོའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་རབས་ལས། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་ཀུན་བྱས་ཞེས། །འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་སེམས་ན་ནི། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་སྤྲེའུ་བསད་པ། །ང་ཡིས་བྱས་པར་ཡོངས་ སུ་བརྟག །ཅེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་ནི་རང་གི་སྡེ་པ་དག་ཀྱང་ལས་ཁོ་ནར་འདོད་པ་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་གྱི་ལས་དགག་པ་ལ། སྔོན་དུས་མ་གྲུབ་པ། ནུས་པ་མཚུངས་པ། ལས་འབྲས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གསར་པ་མ་ཡིན་པའི་དུས་མི་སྲིད་པས། སྔོན་གྱི་ལས་ཞེས་རྙིང་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཐོག་མའི་ཚེ་ནའང་དེ་དུས་ཀྱི་ལས་གསར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོག་མ་མེད་ན་དེ་བས་ཀྱང་རྙིང་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཐོག་མ་སྟེ་སྔོན་རོལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བསགས་པའི་ལས་ཞེས་པ་ག་ལ་རུང་། ལྟོས་ནས་འཇོག་པའང་མི་སྲིད་དེ། ལྟོས་ས་ད་ལྟ་བ་ཆ་ཤས་མེད་ན་དེས་བཞག་པའི་ལྟོས་ཆོས་སྔོན་མ་གྲུབ་པས་དེའི་ལས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པ་མཚུངས་པ་ནི། སྔོན་བསགས་པའི་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་ད་ལྟ་འོང་ལ། ད་ལྟ་བསགས་པ་ལས་ཕྱིས་འོང་བས་ན་ད་ལྟ་མི་འོང་ཞེས་པ་གཉིས་ཀའང་རྒྱུ་ལས་བྱས་པར་མཚུངས་པས། འབྲས་བུ་སྔ་ཕྱིར་སྨིན་པའང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་འབྲས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ་ནི། སྔོན་གྱི་ལས་ཉིད་ཀྱང་བསག་ཏུ་མི་རུང་བར་ཐལ་ཏེ། སྔོན་ཡང་གཞན་ལ་ཕན་གནོད་བྱས་སོ་ཅོག་སྔོན་གྱི་ལས་ཡིན་པས་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འགྲུབ་པ་ཉིད་དང་། བྱེད་པ་པོས་གསར་དུ་ནི་མ་བྱས་པས་རྣམ་སྨིན་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་ དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཐ་དད་རྒྱུ་མེད་དགེ་མེད་དང་། །དུས་དང་བཅུ་བཞི་ལས་སྨྲ་བའི། །རྫོགས་བྱེད་ལ་སོགས་སྟོན་པ་དྲུག །ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ཚར་བཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཕུང་ལྔ་བདག་སྟེ་དེར་བདག་དང་། །བདག་ལས་དེ་བྱུང་དེ་ལ་བདག་དབང་བསྒྱུར། །དེ་དག་བདག་ཏུ་རྟོག་པ
Chinese
。第一方面，有业的自性破斥、作者破斥、异熟破斥三种。第一，业本身不成立为实有，因为杀生等业与自己的身心既非同一，也非他异。第二方面有二，首先从作者的三种分类来破斥：杀生的业，是因为是杀者而杀，还是因为不是杀者而杀？如果是杀者而杀，那么杀者和业二者，作为能作和所作是相违的，会变成两个部分。如果不是杀者而杀，那是不合理的，因为如果不是杀者，那么杀生是相违的。杀者既非是又非不是，也非既非是又非不是而杀，因为二者是相违的，不会存在于一个事物上。再说，把杀生的时间分成三种，对于没有刹那分割的事物来说，杀生是不成立的。已经杀完的不能再杀，因为能作和所作是相违的。未杀完的也不合理，因为现在有杀者的时候，所杀的对象在未来还没有产生，所以是不存在的。现在的时候，不能作为所杀和能杀，因为刹那没有分割。正在杀的时候也不能杀，因为能作和所作二者是相违的。除了已杀和未杀之外，没有正在杀，因为是相违的。细微的业因为不是实有，所以会变成没有杀生。所以杀生的业是不成立的。异熟破斥：比如杀羊的异熟是感受地狱之苦，对于常法的作者来说是不可能发生的，因为如果是常法，那么在造业的时候不可能变成其他，所以不可能感受地狱之苦。如果不是常法，那么就不会感受，因为出生在地狱的时候，杀羊者已经死亡，所以不是原来的那个人了。也不是从刹那相续的延续中产生的，因为刹那没有分割，所以相续不成立。相续所安立的业是不成立的。如是说，龙王面前说：如果业有自性，那么无疑会变成常法。业不会变成不是造作的，因为常法没有造作。以及说：这些法不是从法性而来，没有来也没有去，那么业和业的异熟，怎么会合理呢？胜义谛中没有来，任何地方也没有去。
English
. First, there are three refutations: refutation of the nature of karma, refutation of the agent, and refutation of the ripening. First, karma itself does not exist as a substance, because the act of killing, etc., is neither the same as nor different from one's own body and mind. Second, there are two aspects to this. First, refute by considering the three categories of agents: Does the act of killing occur because the agent is a killer, or because the agent is not a killer? If it is because the agent is a killer, then the killer and the act of killing are contradictory as agent and object, and would become two separate entities. If it is because the agent is not a killer, then it is not valid, because if one is not a killer, then killing is contradictory. There is no killing by one who is both a killer and not a killer, nor by one who is neither a killer nor not a killer, because the two contradictory states cannot exist in one entity. Furthermore, if the time of killing is divided into three, killing is not accomplished in an indivisible moment. It is not valid to kill what has already been killed, because agent and object are contradictory. It is also not reasonable to kill what has not yet been killed, because when there is a killer in the present, the object to be killed has not yet arisen in the future, and therefore does not exist. In the present moment, one cannot be both the object to be killed and the agent of killing, because a moment is indivisible. It is also not valid to kill what is being killed, because the two aspects of agent and object are contradictory. There is no killing in progress other than what has been killed and what has not been killed, because they are contradictory. Subtle karma is not a real entity, so there would be no killing. Therefore, the act of killing is not accomplished. Refutation of ripening: For example, the ripening of killing a sheep is experiencing the suffering of hell. This cannot occur for a permanent agent, because if it were permanent, it would be impossible to change from the time of the action, so it would be impossible to experience the suffering of hell. If it were not permanent, then there would be no experience, because when one is born in hell, the sheep killer has already died, so it is not the same person as before. Nor does it arise from the continuous stream of moments, because a moment is indivisible, so continuity is not established. The karma established by continuity is not accomplished. As it is said, in the presence of the Dragon King: If karma had inherent existence, then undoubtedly it would become permanent. Karma would not become uncreated, because the permanent is uncreated. And it is said: If these dharmas do not come from the nature of dharma, and there is no coming or going, then how can karma and the ripening of karma be reasonable? There is no coming in the ultimate truth, and there is no going anywhere.
Chinese
如是于世俗中，乃是趋入道，并且显示异熟果。如是等。于《中观宝鬘论》中说：于胜义中，业亦无，业之异熟亦无。如是等。破斥唯业为因：如果一切苦乐唯是宿业，那么猎人杀猴时，猎人不应有罪，因为是猴子自己的宿业。布施时，施者也不应有福德，因为是乞丐的业。于《本生传》中说：宿业造作一切事，然而若如是思维，为何杀猴之事，我皆认为是我所作？如是等。以此道理，也遮破了自宗的宗派认为唯业的观点。破斥宿业分三：一、宿时不成；二、能力相同；三、业果不可能。第一，由于没有不是新的时间，所以所谓的宿业，旧的并不成立。因为最初的时候，也是那个时候的新业。如果没有最初，那就更不能成立旧的了。因为没有最初，也就是没有先前，所以从没有最初积累的业，怎么可能成立呢？观待而安立也不可能，因为所观待的现在如果无分，那么由它所安立的观待法先前没有成立，所以它的业也不成立。能力相同：先前积累的罪业的异熟现在到来，现在积累的业以后到来，所以现在不来，这两者都是从因所生，是相同的。所以果报先后成熟也不合理。业果不可能：宿业本身也不可能积累，因为先前对他人所作的利益和损害，都是宿业，所以没有穷尽，不能成立。并且作者没有新造，所以异熟不产生。如是等。导师龙树说：断见、无因、无善，以及说时与十四事者，六师等导师，都被大雄释迦牟尼所摧伏。如是所说。二十种坏聚见山峰：色等五蕴是我，于彼有我，从我生彼，我于彼自在，如是等执著为我。
English
Thus, in the conventional truth, it is the path to enter, and it shows the ripening result. Thus, and so on. In the Garland of Precious Gems it says: In the ultimate truth, there is no karma, and there is no ripening of karma. Thus, and so on. Refuting that karma alone is the cause: If all suffering and happiness are only from past karma, then when a hunter kills a monkey, the hunter should not have any sin, because it is the monkey's own past karma. Also, when giving alms, the giver should not have merit, because it is the beggar's karma. In the Jataka tales it says: Past karma has done everything, but if you think like that, why is it that killing the monkey, I completely regard it as done by me? Thus, and so on. By this reasoning, it also refutes the view of our own school that only karma exists. Refuting past karma is divided into three: First, past time is not established; second, abilities are the same; third, karmic results are impossible. First, since there is no time that is not new, the so-called past karma, the old is not established. Because even at the beginning, it is the new karma of that time. If there is no beginning, then it is even more impossible to establish the old. Because there is no beginning, that is, there is no previous one, so how can the karma accumulated from the beginningless past be established? It is also impossible to establish it dependently, because if the present on which it depends is without parts, then the dependent dharma established by it is not established beforehand, so its karma is not established. Abilities are the same: The ripening of the sins accumulated in the past comes now, and the karma accumulated now comes later, so it does not come now, both of these are the same because they are produced from the cause. Therefore, it is also unreasonable for the fruits to ripen earlier or later. Karmic results are impossible: Past karma itself is also impossible to accumulate, because the benefits and harms done to others in the past are all past karma, so there is no end, and it cannot be established. And since the doer has not created anything new, the ripening does not occur. Thus, and so on. The teacher Nagarjuna said: The six teachers, such as those who speak of annihilationism, causelessness, no virtue, and those who speak of time and the fourteen matters, were all defeated by the Great Hero Shakyamuni. As it is said. The twenty peaks of the mountain of the view of the aggregates of destruction are: The five aggregates such as form are me, there is me in them, they arise from me, I have power over them, and so on, clinging to them as me.