Tibetan
་པ་རྣམས་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་ལ་རྒྱུ་སོ་ནམ་ལ་འབད་ཀྱང་སྟོན་ཐོག་གི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་ལས། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ཁོ་ནར་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བར་ འགྱུར་ན་ནི། །དེ་ཚེ་མཐའ་དག་རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་། །འབྲས་འབྱུང་ཆེད་དུ་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡི་ས་བོན་ལ་སོགས་ནི། །བརྒྱ་ཕྲག་དག་གི་སྒོ་ནས་སྡུད་པར་བྱེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་དུ་བ་མེ་ལས་བྱུང་བ་དང་། མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་དང་། དབྱུ་གུ་བསྣུན་པ་ལས་རྔ་སྒྲ་འབྱུང་བ་ཉིད་མཐོང་བས་ན། རྒྱུ་མེད་ཁེགས་པས་བརྩད་མི་དགོས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་པའོ་ཞེས་སྨྲར་མི་རུང་སྟེ། ལྕེ་དང་རྐན་མ་ཕྲད་པ་ལས་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་ཚིག་མི་འབྱུང་བས་འདི་ནི་རང་ཚིག་གིས་ཀྱང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲས་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། ཚིག་གི་ཕ་རོལ་ལ་རྟོགས་པ་སྐྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ནི། ཉི་མར་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་ཤར་འོང་བ་དང་། ཆུར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་ཐུར་དུ་འབབ་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྫས་གཅིག་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་གཉིས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་བསྐྱེད་མ་བསྐྱེད་ཆོས་འགལ་བས་རྫས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཇི་ལྟར་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ། །རྣོ་བ་དག་ལ་རྒྱུ་མེད་པ། །དེས་ན་དེ་དག་རྒྱུ་མེད་འགྱུར། །ཞེས་ནི་ཁ་ཅིག་རབ་ཏུ་བརྗོད། །གང་ཞིག་སྐྱེ་ན་གང་སྐྱེ་བ། །གང་ཞིག་འགྱུར་ན་འགྱུར་བ་ཉིད། །དེ་ནི་དེ་རྒྱུར་རབ་བསྟན་པ། །དེ་དག་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད། །ཅེས་སོ། །སྤྲིན་ཡང་ས་ཆུའི་རླངས་པ་རླུང་གིས་བཏེག་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་ཆགས་ པའང་སྤྲིན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འཇིག་རྟེན་གཞན་ནས་རླུང་གིས་ཁྱེར་ནས་འདིར་འོངས་ཏེ་ཆེར་མཆེད་ནས་ཆར་དུ་བབ་པ་ལ་སོགས་པ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ཞེས་སོ། །མ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་འགའ་ཞིག་སྲིད་དམ་ཅེ་ན། མི་སྲིད་དེ་དུ་བ་མེ་ལས་སྐྱེ་བར་ལྐོག་ན་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་སྐྱེའོ། །དེས་ན་སྐྱེས་དུས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཁྲུལ་སྣང་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བས་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་གཞུང་དང་འགལ་བ་ནི། རྒྱལ་བྱེད་ལས། འདིར་ནི་དགེ་དང་མི་དགེ་བའི། །རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་དག །ཆུད་ཟ་བར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་སྡིག་སྤོང་མདུང་གི་བུ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །ཤེས་པས་རང་མི་རིག་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ། དོན་མི་རིག་པར་ཐལ་བ། བློ་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི་རང་རིག་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དང་། རང་རིག་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པས་ན། རང་མ་རིག་པ་ལས་ལོག་ཙམ་གྱིས་རང་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། རྣམ་ཤེས་བེམ་པོའི་རང་བཞིན་ལས། །ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་སྟེ། །བེམ་མིན་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ། །དེ་འདིར་བདག་ཉིད་རིག་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་རང་མི་རིག་ན་ཤེས་པ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ ཐལ་ཏེ་ཤེས་པའི་ཁྱབ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཤེས་པ་དེས་ཡུལ་གཏན་མི་རིག་པར་ཐལ་ཏེ་རང་མི་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བུམ་པ་མིག་ཤེས་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་ལ་མིག་ཤེས་ཉིད་ཡོད་པར་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། དམིགས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན། །དོན་མཐོང་རབ་ཏུ་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་གོ་ཞེ་ནའང་མི་རུང་སྟེ། མཐར་གྲུབ་མི་གྲུབ་ཏུ་མི་འཐད་པ་དང་། དུས་མཉམ་མི་མཉམ་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཐར་རིག་བྱེད་གྲུབ་ན་མིག་ཤེས་དང་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་ཤིང་། མ་གྲུབ་ན་བུམ་པ་ནམ་ཡང་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་གཅིག་ལ་གྲུབ་ན་རྒྱུད་དུ་མར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་ཕྱི་མས་གྲུབ་ན་བུམ་པ་ཡོད་དུས་ན་མ་གྲུབ་ལ། ཕྱིས་མེད་དུས་གྲུབ་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ་དུས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། །ཚོར་བ་དེ་ཡིས་མཐོང་མ་ཡིན། །སྔར་དང་ཕྱི་མར་སྐྱེས་པས་ཀྱང་། །དྲན་པར་འགྱུར་གྱིས་མྱོང་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་མེད་ན། མངོན་རྗེས་ཀྱི་ཚད་མའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པར་ཐལ་ཏེ། བློས་ཡུལ་དམིགས་ནས་དེའི་ཐ་སྙད་བྱེད་དགོས་ལ། ཡུལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱང་མཐར་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་གཏུག་དགོས་ན་རང་རིག་མི་འདོད་པའི་ ཕྱོགས་ལ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། གང་ཕྱིར་དེ་མི་གསལ་ན་ནི། །དོན་མི་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་ཐབས་གཅིག་ཁོ་ནས་གྲོལ་བ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡང་བྱས་པས་སངས་མི་རྒྱ་བ་དང་། སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་རིག་པ་རྣམ
Chinese
那么，这些（现象）将会永不间断，因为没有原因的缘故。如果没有原因，即使努力耕作，也不会有秋收的果实。入行论中说：如果真的有事物仅仅从无因而生，那么一切事物都将永远从一切事物中产生。为了产生果实，世人也不会通过成百上千的方式去收集种子等等了。如是说。第三，因为亲眼见到烟从火中产生，嫩芽从种子中产生，敲击手杖发出鼓声，所以无因已被驳倒，无需争辩。第四，不能说一切都是无因的，因为舌头和上颚不接触就无法发出“无因”这个词，这实际上是用自己的话语来否定自己。第五，说无因是毫无意义的，因为无法使对方理解。没有成立的例子是：太阳升起的因是太阳本身，水向下流的因是水本身。因为在一个事物上，部分不可能既是生者又是被生者。因为相对于一个原因来说，生与不生的性质是矛盾的，所以会变成不同的事物。释量论中说：正如荆棘等，锋利等没有原因，因此它们会变成无因。如果有什么产生，那么什么会产生？如果有什么变化，那么什么会变化？那就是被很好地显示为原因，它们也存在于那些事物中。如是说。云也是被风吹起的水汽，世界的形成也是从其他世界被风吹来的云等原因，在这里蔓延开来，变成雨水等。一切都是由共同的业力之因形成的。俱舍论中说：业产生各种各样的世界。如果没有见到的事物，是否存在无因的事物呢？不会存在，因为烟从火中产生，即使隐藏也有原因，但结果是显而易见的，所以一切事物都是从原因中产生的。因此，产生时的所有因果都像错觉和梦境一样，如果加以分析，就会知道它们没有自性。与自宗相违背的是：国王
English
Then, these (phenomena) will be perpetual, because there is no cause. If there is no cause, even if one strives to cultivate, there will be no fruit of the autumn harvest. As it is said in the Bodhisattvacaryāvatāra: If indeed something were to arise solely from no cause, then everything would always arise from everything. For the sake of producing fruit, people would not gather seeds and so forth in hundreds of ways. Thus it is said. Third, because it is seen that smoke arises from fire, sprouts arise from seeds, and the sound of a drum arises from striking a stick, the absence of cause is refuted, so there is no need to argue. Fourth, it cannot be said that everything is without cause, because the word "without cause" cannot be uttered without the tongue and palate touching. This is actually refuted by one's own words. Fifth, saying that there is no cause is meaningless, because it cannot cause the other person to understand. The example that is not established is: the cause of the sun rising is the sun itself, and the cause of water flowing downwards is the water itself. Because it is impossible for a part to be both the producer and the produced in one substance. Because, in relation to one cause, the nature of being produced and not being produced is contradictory, so it will become different substances. As it is said in the Pramāṇavārttika: Just as thorns and so on, sharpness and so on have no cause, therefore they will become without cause. If something arises, then what will arise? If something changes, then what will change? That is well shown to be the cause, and they also exist in those things. Thus it is said. Clouds are also water vapor lifted by the wind, and the formation of the world is also from causes such as clouds carried by the wind from other worlds, spreading here and falling as rain and so on. Everything is formed from the common cause of karma. As it is said in the Abhidharmakośa: Karma produces various worlds. If there are unseen things, are there any things without cause? There will be no such thing, because smoke arises from fire, even if it is hidden, there is a cause, but the result is obvious, so all things arise from a cause. Therefore, all the causes and effects at the time of arising are like illusions and dreams, and if analyzed, it will be known that they have no self-nature. Contradictory to one's own tenets is: the king
Chinese
因此，正如所说：“在此，善与非善，自己所造的业，不会被浪费，因此，要像矛一样抛弃罪恶。”通过知识来驳斥不认识自性，有三种情况：成为非知识的过失，成为不认识对境的过失，成为心识错乱的过失。第一种情况是，因为自证是知识的自性和自证知识的状态，仅仅从不认识自性中返回，就会变成自证。正如《中观庄严论》中所说：“从识蕴的自性中，产生极大的返回，任何不是蕴的自性，在此被称为自性之觉。”因此，如果不认识自性，就会成为连知识都不是的过失，因为远离了知识的遍及。第二种情况是，知识会成为永远不认识对境的过失，因为不认识自性。也就是说，瓶子由眼识来成立，必须成立眼识本身存在。正如《释量论》中所说：“如果对境不是现量，则不可能很好地成立见到对境。”如果说知识被其他知识所认识，那也是不行的，因为最终成立与不成立都不合理，同时与不同时也不合理。最终，如果认识者成立，则与眼识和理由相同；如果不成立，则瓶子永远不会成立。如果同时成立，则会成为多个相续的过失。如果由后来的认识者成立，则瓶子存在时没有成立，后来不存在时却成立，因此会成为颠倒的成立，因为时间矛盾。正如《入行论》中所说：“因为与心同时产生，所以感觉不会见到它。先前和后来产生的，会变成记忆，但不会体验。”第三种情况是，如果没有通过自己的体验来成立，那么通过现量和比量来对境的有无、是与非进行的所有判断都会成为错乱，因为心必须缘取对境并对它进行命名，而缘取对境本身最终也必须依赖于自己的体验，如果不承认自证，那么在所不承认的方面，就没有通过体验来成立的缘故。正如《释量论》中所说：“因为如果它不清晰，则会对境变得不清晰。”通过这种方式，仅仅通过一种方法获得解脱，以及即使在名言中造作也不会成佛，以及心不认识心等。
English
Therefore, as it is said, "Here, virtuous and non-virtuous, the actions done by oneself, will not be wasted, therefore, like a spear, abandon sins." Through knowledge, refuting the non-recognition of self-nature, there are three situations: the fault of becoming non-knowledge, the fault of not recognizing the object, and the fault of the mind becoming confused. The first situation is that because self-awareness is the nature of knowledge and the state of self-aware knowledge, merely returning from non-recognition of self-nature will become self-awareness. As it is said in the Ornament of the Middle Way, "From the nature of the consciousness aggregate, a great return arises, whatever is not the nature of the aggregate, is here called the knowledge of self." Therefore, if one does not recognize self-nature, it will become the fault of not even being knowledge, because it is separated from the pervasion of knowledge. The second situation is that knowledge will become the fault of never recognizing the object, because of not recognizing self-nature. That is, for a vase to be established by eye consciousness, it is necessary to establish that eye consciousness itself exists. As it is said in the Compendium on Valid Cognition, "If the object is not manifest, then it will not be possible to well establish seeing the object." If it is said that knowledge is recognized by other knowledge, that is also not acceptable, because ultimately, establishment or non-establishment is not reasonable, and simultaneity or non-simultaneity is not reasonable. Ultimately, if the recognizer is established, it is the same as eye consciousness and reason; if it is not established, then the vase will never be established. If it is established simultaneously, it will become the fault of multiple continuums. If it is established by a later recognizer, then the vase is not established when it exists, but is established later when it does not exist, therefore it will become an inverted establishment, because the times contradict each other. As it is said in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life, "Because it arises simultaneously with the mind, feeling does not see it. Arising earlier and later, it becomes memory, but does not experience it." The third situation is that if it is not established through one's own experience, then all judgments about the existence or non-existence, being or non-being of objects through direct perception and inference will become confused, because the mind must apprehend the object and name it, and the apprehension of the object itself must ultimately rely on one's own experience. If self-awareness is not admitted, then in the aspect that is not admitted, there is no reason for establishment through experience. As it is said in the Commentary on Valid Cognition, "Because if it is not clear, then the object will become unclear." Through this method, liberation is attained only through one method, and even if one fabricates in conventional terms, one will not become a Buddha, and the mind does not recognize the mind, etc.