Tibetan
་འགའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་རྟག་པར་འདོད་པས་འགལ་འདུས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པའི་དོན་ཅན་དུ་མི་རུང་སྟེ། བརྗོད་བྱ་འགལ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་གྲགས་ནའང་དོན་སྟོན་མཁན་མེད་པའི་ཕྱིའི་ཆུ་རླུང་གི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །གཞུང་དགག་པ་ནི། ཚིག་གིས་དོན་སྟོན་པ་མེད་དེ། ཚིག་སྒྲ་སྤྱི་དང་། དོན་སྒྲ་མེད་གཉིས་འབྲེལ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚིག་གིསསྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་འགག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡི་གེ་སིལ་བུ་རེ་རེ་ལ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚིག་ཐམས་ཅད་ཡི་གེ་སིལ་བུ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱང་འཆད་པ་དང་ཉན་པ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འཁྲུལ་སྣང་དུ་དེ་ལྟར་དུ་སྣང་ཡང་། དོན་ལ་བཤད་ཅིང་ཉན་པར་མི་འདོད་དེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུང་ལ་བསྟོད་པར། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེར་ཞི་ཞིང་། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་། །སུ་ལའང་ ཆོས་འགའ་མ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བརྗོད་བྱ་དགག་པ་ལ་བཞི་སྟེ། མཆོད་སྦྱིན། ལོ་རྒྱུས། གསང་བ། རིགས་མཐུན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཆོད་པ། སྦྱིན་པ། སྲེག་པ་དགག་པ་གསུམ་ལས། མཆོད་པ་དགག་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ལྷ་དགའ་མི་དགའ་མི་འཐད་པ་ནི། ཕྱུགས་བསད་པ་ལ་དགའ་ན་ལྷ་དེ་མཆོད་ཡུལ་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཆགས་སྡང་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་འདྲེ་བཞིན་ནོ། །མི་དགའ་ན་ཕན་ཡོན་མི་འབྱུང་སྟེ་མི་མཉེས་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞི་མེད་ལྷར་མི་འཐད་པ་ནི། སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པའི་མཆོད་སྦྱིན་ཅན་ཕྱུགས་དང་བཅས་པ་མཐོ་རིས་སུ་དྲང་བར་མི་ནུས་ཏེ། ལྷ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་དེ་དུས་དང་སྐད་ཅིག་བརྟགས་པས་ལྷ་མ་གྲུབ་པས། ལྷས་དྲངས་པ་མི་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐར་པ་དང་མཐོ་རིས་རང་གི་དགེ་བ་ལ་རག་པ་ཉིད་དེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཐར་པ་བདག་ལ་རག་ལས་འདི་ལ་ནི། །གཞན་གྱིས་གྲོགས་བགྱིར་ཅི་ཡང་མ་མཆིས་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བདུན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་ཤུལ་དུ་བྱས་པས་ཕན་པར་འདོད་པ་ལའང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ནའང་། དེ་ནི་ཁོ་རང་དབང་བའི་ཆ་ཙམ་ཡོད་པའི་ནོར་ཕུལ་ནས་སྔགས་བརྗོད་པས་ཕན་པ་དང་། བསམ་པ་དག་པའི་མཐུས་ཕན་ལ། བརྩེ་བ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་དང་མི་མཚུངས་སོ། །གཞུང་ཕྱི་མོ་ལས་ཀྱང་། ཚངས་པ་ནས་བརྩམས་དམྱལ་བའི་བར། །སེམས་ཅན་ ཀུན་ལ་སྲོག་ཕངས་ལ། །གཞན་གྱི་སྲོག་ནི་བཅད་བྱས་པས། །ཇི་ལྟ་བུར་ནི་བདེ་བར་འགྱུར། །འབྱུང་པོ་རྣམས་ནི་བདེ་འདོད་ལ།
Chinese
因为存在矛盾。吠陀的声音被认为是常恒的，因此会陷入矛盾。不能是真实的，因为看到了所表达内容的矛盾，并且即使声音响起也没有表达意义的人，就像水和风的声音一样。驳斥论点是：词语不能表达意义，因为词语的声音的普遍性和意义的声音的缺失这两者之间的联系没有成立，并且词语会前后刹那消失，并且每个单独的字母都没有意义，并且所有的词语都没有超出单独的字母。那么，你也在做讲解和听闻，这是什么呢？虽然在错觉中看起来是那样，但实际上并不想讲解和听闻。正如龙树菩萨在赞颂佛陀的语言时所说：所有对境皆寂灭，一切戏论皆止息，诸佛于何处，亦未为谁说何法。就像这样。驳斥所表达的内容有四种：祭祀，历史，秘密，驳斥同类。第一种，有祭祀，布施，火供三种驳斥。祭祀的驳斥有三种：神高兴或不高兴是不合理的。如果宰杀牲畜神高兴，那么这个神不能作为祭祀的对象，因为他有贪嗔，就像鬼一样。如果不高兴，就不会产生利益，因为做了不高兴的事情。没有基础的神是不合理的。做了罪恶之事的祭祀者，连同牲畜不能被带到天界，因为神没有能力。没有，因为通过考察时间和刹那，神没有成立，所以神引导是不成立的。因此，解脱和天界完全依赖于自己的善行。正如《亲友书》中所说：解脱唯依于自身，此外无有他助伴。就像这样。如果认为其他人死后做的七祭等有帮助，那也是一样的。那是由于献上自己能支配的财物并念诵咒语而有帮助，并且由于纯净的意念而有帮助，与没有慈悲的祭祀不同。在《根本说一切有部毗奈耶》中也说：从梵天到地狱，一切众生都珍惜生命，如果杀害其他众生的生命，怎么会快乐呢？众生都想要快乐。
English
Because there is contradiction. The sound of the Vedas is considered to be constant, therefore it falls into contradiction. It cannot be true, because the contradiction of the expressed content is seen, and even if the sound is heard, there is no one who expresses the meaning, just like the sound of water and wind. The refutation of the argument is: words cannot express meaning, because the universality of the sound of words and the absence of the sound of meaning, the connection between these two is not established, and words will disappear before and after the moment, and each individual letter has no meaning, and all words do not go beyond individual letters. So, what are you doing by explaining and listening? Although it seems that way in illusion, in reality, I don't want to explain and listen. As the master Nagarjuna said in praise of the Buddha's speech: All objects of focus are completely pacified, all elaborations are completely ceased, where have the Buddhas, and to whom, not shown any Dharma. Just like that. There are four refutations of what is expressed: sacrifice, history, secret, refutation of the same kind. The first, there are three refutations of sacrifice, giving, and fire offering. The refutation of sacrifice is threefold: it is unreasonable for the god to be happy or unhappy. If the god is happy to slaughter livestock, then this god cannot be the object of sacrifice, because he has attachment and aversion, just like a ghost. If you are not happy, there will be no benefit, because you have done something that is not happy. It is unreasonable for a god without a basis. A sacrificer who has done sinful deeds, along with livestock, cannot be brought to the heavenly realm, because the god has no power. No, because by examining time and moment, the god is not established, so the god's guidance is not established. Therefore, liberation and heaven completely depend on one's own good deeds. As it is said in the "Letter to a Friend": Liberation depends only on oneself, and there is no other helper. Just like that. If it is thought that the seven sacrifices and so on done by others after death are helpful, it is the same. That is because it is helpful to offer wealth that one can control and recite mantras, and it is helpful because of the power of pure intention, which is different from sacrifices without compassion. It is also said in the Mūlasarvāstivāda Vinaya: From Brahma to hell, all sentient beings cherish life, if you kill the lives of other sentient beings, how can you be happy? All beings want happiness.
Tibetan
།འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལྡན། །གང་ལ་མང་དུ་གནོད་བྱས་ན། །དེ་བདེའི་དངོས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་པས། ཁྱོད་རང་གི་ལུང་དང་ཡང་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་མཆོད་སྦྱིན་ལས་དུས་གཞན་པ་ལ་གདམས་སོ་ཞེ་ནའང་མཚུངས་ཏེ། དུས་གཞན་དུ་སྡིག་པ་ཡིན་ན། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཚེ་དགེ་བར་འགྱུར་དུ་མི་རུང་བས་སོ། །བདག་ལས་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་ཐལ་བ་ནི། མི་བས་ལྷ་བརྒྱ་སྟོང་གི་བདེ་བས་ན། དེ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་བསད་དེ་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་རིགས་སོ། །སྐྱེས་རབས་ལས། ལོག་པར་སྤྱད་པས་ཡིད་ནི་མ་ལོག་ཅིང་། །དགེ་བའི་ལས་ལམ་ངེས་པར་མ་བྱས་པའི། །ཕྱུགས་རྣམས་མཆོད་སྦྱིན་དག་ལ་བསད་གྱུར་ཀྱང་། །བདག་ཅག་གཞི་མེད་ཇི་ལྟར་མཐོ་རིས་སྐྱེ། །མཆོད་སྦྱིན་ལ་བསད་མཐོ་རིས་འགྲོ་ན་ནི། །བྲམ་ཟེ་བདག་ཉིད་ཕྱུགས་སུ་བསྒྱུར་ལ་རག །ཅེས་སོ། །འདི་ལ་ཉེས་པ་ཡོད་དེ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། སྲོག་བཅད་པས་ལྷར་སྐྱེའོ་ཞེས་སྨྲས་པས་བསྲེགས་པ་ཆེན་པོའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་དང་། ཕྱུགས་བསད་ནས་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་པས་མུན་པ་ཆེན་པོའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་ལ་མི་བསད་པས་ལྕགས་ཀྱི་བུམ་པའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། །སྦྱིན་པ་དགག་པ་ནི། རང་བཞིན་དང་ཐ་སྙད་ གཉིས་ལས། རང་བཞིན་པ་སྤྱིར་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྟག་མི་རྟག་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་དང་། ཕྲད་མ་ཕྲད་མི་རུང་། རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་མི་རུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱིན་པ་སུས་ཀྱང་སུ་ལའང་འགའ་ཙམ་སྦྱིན་པ་མེད་དེ། རྫས་རྟག་པ་འགུལ་དུ་མི་རུང་བས་ལག་ནས་ལག་ཏུ་སྤོར་མེད་ཅིང་། མི་རྟག་པ་ལག་ཏུ་མ་སོང་བར་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྲད་པ་བཀག་ཟིན་ལ། མ་ཕྲད་པས་ཕན་མི་ཐོགས་ཏེ་སྤྲང་པོའི་ཁ་ལག་དང་ཟན་འཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཀྲེས་པ་མ་བསལ་བ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། དངོས་པོ་རགས་པ་སྦྱིན་པ་མེད་དེ་སྤྱི་དགག་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྲ་བ་སྦྱིན་དུ་མེད་དེ་རྡུལ་ཆ་མེད་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལས། གང་ལ་ཡོངས་སུ་སྦྱིན་པ་མེད་ཅིང་ལེན་པ་དང་ལེན་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཀྱང་སྦྱིན་པར་འདོད་མོད་ཅེ་ན། འཁྲུལ་སྣང་བཟང་རྟོག་ཙམ་ལས་དངོས་པོ་རང་མཚན་པར་མི་འདོད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཙམ་དུ་སྦྱིན་པར་སྣང་བ་མི་འགོག་པས་བྱིན་ཡང་། ཕན་ཚུན་བདེན་པ་མེད་དེ། སྒྱུ་མ་མཁན་རབ་ཏུ་བཟང
Chinese
如果对世间一切众生多加损害，那又怎么会变成安乐的因呢？因此，这与您自己的教证相违背。如果说这是针对祭祀之外的其他时间的教诲，那也是一样的。如果在其他时候是罪恶，那么在祭祀的时候也不可能变成善事。如果推论出应该用自己来做祭祀，那么因为天人的安乐胜过人类百千倍，为了迅速获得那种安乐，就应该杀死自己来做祭祀。在《本生经》中说：以邪道行事，心未转变，没有确定行善的道路，牲畜被宰杀用于祭祀，我们这些没有根基的人怎么能升到天界呢？如果宰杀祭祀就能升天，那么婆罗门自己就应该变成牲畜被宰杀。这里有罪过，在《念住经》中说：如果说杀生可以升天，就会堕入大火热地狱；宰杀牲畜进行祭祀，就会堕入大黑暗地狱；在祭祀中杀人，就会堕入铁瓶地狱。驳斥布施：从自性和名言两个方面来说，自性方面总的驳斥有三种：恒常与非恒常不能布施，相触与不相触不能布施，粗大与微细不能布施。第一种：布施无论由谁向谁，一点一滴的布施都没有，因为恒常的事物不能移动，无法从一只手转移到另一只手；而非恒常的事物在到达手中之前就已灭亡。第二种：相触已经被驳斥了，不相触无法带来利益，就像乞丐的嘴和食物没有接触，所以饥饿无法消除一样。第三种：粗大的事物无法布施，就像总的驳斥一样。微细的事物无法布施，因为没有微尘，无法看见。在《般若经》中说：对谁也没有完全的布施，接受者和接受的行为，自性都是清净的。如果你们也想布施，那也只是错觉和好的想法，而不是真实存在的自性，因为一切法都像梦一样。在《般若经》中说：一切法都像梦一样，像幻术一样。即使如此，也不阻止显现布施，即使布施了，彼此也没有真实性，因为幻术师非常擅长。
English
If one inflicts much suffering on all beings in the world, how can that become a cause of happiness? Therefore, this contradicts your own scriptures. If you say that this is advice for times other than sacrifices, that is the same. If it is sinful at other times, then it cannot become virtuous at the time of sacrifice. If it is inferred that one should make sacrifices with oneself, then since the happiness of gods is a hundred thousand times greater than that of humans, one should kill oneself to make sacrifices in order to quickly attain that happiness. In the Jataka it says: 'By acting wrongly, the mind is not transformed, and the path of virtue is not determined. Even if animals are killed for sacrifices, how can we, who have no basis, be born in heaven? If killing for sacrifice leads to heaven, then the Brahmin himself should be transformed into an animal to be killed.' There is a fault in this. In the Smṛtyupasthāna Sutra it says: 'If one says that killing leads to birth as a god, one will be born in the great burning hell; killing animals and making sacrifices will lead to birth in the great dark hell; killing people for sacrifices will lead to birth in the iron pot hell.' Refuting giving: From the two aspects of nature and convention. In terms of nature, there are three general refutations: the permanent and impermanent cannot be given, contact and non-contact are not possible, and the gross and subtle are not possible. The first is: giving, no matter by whom to whom, there is no giving of even a little, because permanent things cannot be moved, so they cannot be transferred from one hand to another; and impermanent things cease before they reach the hand. The second is: contact has already been refuted, and non-contact does not benefit, just as the beggar's mouth and food do not touch, so hunger is not relieved. The third is: gross objects cannot be given, just like the general refutation. Subtle things cannot be given because there are no particles and they cannot be seen. In the Prajnaparamita Sutra it says: 'There is no complete giving to anyone, and the receiver and the act of receiving are naturally pure.' If you also want to give, it is only a good illusion and thought, not a real self-nature, because all dharmas are like dreams. In the Prajnaparamita Sutra it says: 'All dharmas are like dreams, like illusions.' Even so, it does not prevent the appearance of giving, and even if it is given, there is no truth to each other, because the illusionist is very skilled.