Tibetan
་ཤ་མ་ཕྲད་པར་ཐལ། མཚམས་གཞན་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྲད་པ་ལ་བར་མེད་ན་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ལ། ཡོད་ན་མཚམས་གཞན་གྱིས་ཆོད་པས་ཕྲད་པར་མི་རུང་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། གལ་ཏེ་དབང་དོན་བར་བཅས་ན། །དེ་དག་གང་དུ་འཕྲད་པར་འགྱུར། །བར་མེད་ན་ནི་གཅིག་ཉིད་དེ། །གང་ཞིག་གང་དང་འཕྲད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། ཕྲད་ཟིན་ཕྲད་པར་མི་རུང་སྟེ། ཕྲད་པའི་བྱ་བ་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བསམས་ན་གང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་ཐ་སྙད་ལ་ཞེན་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །བདེན་ཆུང་ལས། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ལ། །རིག་པས་བརྟགས་ན་འགའ་མི་རྙེད། །མ་རྙེད་པ་འདི་དོན་དམ་སྟེ། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །མཐོང་ངོ་ཞེས་ནི་གང་སེམས་པ། །གཏི་མུག་གཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །བྱེ་བ་དགག་པ་ནི། གང་ལས་བྱེ་བ་ཉིད་དང་པོར་མ་ཕྲད་པར་བྱེ་བ་མི་རུང་ལ། ཕྲད་པ་ཉིད་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱེ་ཟིན་བྱེ་མ་ཟིན་གཉིས་ལ་བྱེ་བ་མེད་ཅིང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱེ་བཞིན་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གཅིག་པུ་ལ་བྱེ་བ་མེད་ལ་གཞན་ལའང་བྱེ་བ་མེད་དེ་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་བཞིན་པ་སྤྱིར་དགག་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་ཐ་སྙད་དུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་དུས་མི་མཉམ་པ་ གཞན་དུ་མི་རུང་སྟེ་གཅིག་རྩོམ་དུས་གཅིག་མེད་པས་ནམ་ཡང་ཐ་དད་པའི་གཞན་དུ་གཞག་རྒྱུ་མེད་པས་སོ། །ཕྱི་མ་གྲུབ་དུས་སྔ་མ་དྲན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་འཇོག་པའང་མི་འཐད་དེ་དྲན་པའི་སྣང་ཡུལ་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པས་སྔ་མ་གཞན་དངོས་སུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། དྲན་པ་ཞེས་བྱ་འདས་པ་ཡི། །དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དུས:མཉམ་པ་གཞན་དུ་མི་རུང་སྟེ། ལྟོས་པ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཉིད་གཞན་དུ་བཞག་པའང་མི་རུང་སྟེ་གཉིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལ། ཐམས་ཅད་རེང་བུ་རེ་རེ་ལ་ནི་གཞན་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མེད་དེ། རྡུལ་དང་དུས་ཀྱི་བརྟག་པས་ལྟོས་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྟོས་མེད་དུ་གཞན་ཞེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་ན་མོ་གཤམ་བུའི་གྲོགས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཐལ་བས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མེད་དེ། ལྟོས་གཞི་གཞན་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་ལས་ཐ་དད་པ་དག་གཞན་མིན་མིན་ཏེ་ཀ་བུམ་བཞིན་ནོ། །རང་ཉིད་ཀྱང་དེ་མིན་ཏེ། རང་གཅིག་པུ་ལ་གཞན་ཡེ་ནས་མེད་ན་གཞན་མིན་ཞེས་གང་གིས་གདགས། གལ་ཏེ། བུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་པུར་གྲུབ་ཀྱང་། ཀ་བ་སོགས་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་མིན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་བས་ན་འགལ་བའི་ ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར། འདི་དག་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་མེད་དེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གཞན་ཉིད་གཞན་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཞན་མ་ཡིན་ལའང་ཡོད་མ་ཡིན། །གཞན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །གཞན་ནམ་དེ་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒྲ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། སྐྱེས་བུས་ༀ་བརྗོད་དུས་ཐོས་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་སྒྲ་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ན་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའི་སྒྲ་ཡིན། སྐྱེས་བུས་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་བུམ་པ་ཡང་ནམ་མཁའ་ནས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ནམ་མཁའ་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་དེའི་སྒྲ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་པ་ལ་བརྗོད་མི་བརྗོད་ཆ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ནམ་མཁའ་ན་སྒྲ་ཡོད་ན་རྟག་ཏུ་ཐོས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ༀ་བརྗོད་དུས་དུང་སྒྲ་ལ་སོགས་ཀུན་དུས་མཉམ་དུ་ཐོས་པར་ཐལ་ཏེ། སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་བསལ་བར་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལྕེ་རྐན་ལས་སྒྲ་འབྱུང་བའང་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྐྱེན་ལས་དངོས་སུ་སྣང་བས་གྲུབ་ལ། འཁྲུལ་སྣང་དུ་སྣང་ཙམ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །འདི་ལ་དཔྱད་པ་མི་འཇུག་གོ། །ཞེས་པས། དངོས་པོ་ལ་སྒྲ་དང་གཞན་ཡང་མ་གྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །ལས་དགག་པ་ནི། སྔ་ཆར་རྟག་མི་རྟག་ལ་འཕོ་བ་མི་རུང་བས་ཁེགས་སོ། །དེའང་ལྷས་བྱིན་ཤར་ནས་ནུབ་ཏུ་འགྲོ་ན་ རྟག་པ་འགྲོའམ་མི་རྟག་པ་འགྲོ། རྟག་པ་ལ་འགྲོ་བ་མི་རུང་སྟེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགུལ་དུ་མི་རུང་བས་སོ། །རུང་ན་འགུལ་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཉམས་སོ། །མི་རྟག་པ་ལའང་འགྲོ་བ་མེད་དེ། འགྲོ་བར་གཟོ་བ་ན་འགག་པར་སྐྱེས་པས་ཡུལ་གཞན་དུ་ནུར་ལོངས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་རྟག་པར་མི་རུང་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཕྲད་པ་མེད་པས་རྒྱུན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས། གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་འཁོར་ཞེ་ན། །དེ་དག་རྟག་ན་མི་འཁོར་ཏེ། །མི་རྟག་ན་ཡང་འཁོར་མི་འགྱུར། །རེ་ཞིག་སོང་ལ་མི་འགྲོ་སྟེ། །མ་སོང་བ་ཡང་འགྲོ་མི་འགྱུར། །སོང་དང་མ་སོང་མ་གཏོགས་པ། །བགོམ་པ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་སོང་ཟིན་ལ་འགྲོ་བ་མེད་དེ་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སོང་བ་ལ་འགྲོ་བ་མེད་དེ། མ་འོངས་པའི་ཕྱིར་
Chinese
不相遇，因为有其他的间隔。因此，如果相遇没有间隔，那两者会变成一体；如果有间隔，则会被其他间隔隔开，所以不能相遇。正如经中所说：如果感官和对境之间有间隔，它们会在哪里相遇？如果没有间隔，则是一体，什么和什么相遇？第五，已经相遇的不能再相遇，因为相遇的行为已经停止了。这样思维一切法，就会明白没有任何自性，从而转变对名言的执着。在《小真实论》中说：如此显现的事物，如果用智慧观察，什么也找不到。找不到的这个是胜义谛，是本来就存在的法性。认为“我看到了”的任何想法，都是被愚痴之眠所见。以上是破斥差别。从什么中产生的差别，首先没有相遇就不能有差别，而且相遇本身如前所述已经被破斥。对于已经差别和尚未差别二者来说，没有差别，并且除此之外的差别也不可得。自己一个没有差别，对其他也没有差别，因为体性各异。破斥他者分为两种：一般破斥自性和他者，以及在名言中破斥特殊者。第一种是不同时
English
It does not meet because there is another interval. Therefore, if there is no interval in meeting, then the two will become one; if there is an interval, it will be separated by another interval, so it cannot meet. As it says in the scripture: If there is an interval between the senses and the objects, where will they meet? If there is no interval, then it is one, what meets with what? Fifth, what has already met cannot meet again, because the act of meeting has ceased. Thinking about all dharmas in this way, one will understand that there is no self-nature, thus transforming attachment to names. In the Sutra of Small Truth, it says: Objects that appear in this way, if examined with wisdom, nothing can be found. This which cannot be found is the ultimate truth, the dharma nature that has always existed. Any thought that thinks "I see" is seen by the sleep of ignorance. The above is the refutation of difference. The difference that arises from something, difference cannot occur without first meeting, and meeting itself has already been refuted as mentioned earlier. For both what has been differentiated and what has not been differentiated, there is no difference, and no other difference can be found. There is no difference in oneself alone, and there is no difference in others, because the entities are different. Refuting otherness is divided into two: generally refuting self-nature and otherness, and refuting specific others in name. The first is non-simultaneous
Chinese
如果完全没有他者，又用什么来安立非他呢？ 假设，瓶子仅仅以自己的体性成立，但如果认为依靠柱子等他者而成为非他，那么，这样一来，依靠它也会变成他者，因此会陷入具有相违品之过。 这些仅仅是假立，实际上并不存在，如《根本慧论》中说：“他性于他无，非他亦无他，他性既非有，他与彼何有？”。 虚空的性质的声音也是不合理的，因为当人念诵嗡（ༀ，梵文：ॐ，罗马转写：oṃ，汉语字面意思：嗡）时，听到的是人的声音，这是显而易见的，怎么会是虚空的声音呢？ 如果说是因为人念诵的缘故，那么瓶子也会变成从虚空中产生等等。而且，虚空本身尚未成立，因此它的声音是不可能的。 恒常的事物没有能说和不能说两种情况。 如果虚空中有声音，那么应该总是能听到。 念诵嗡（ༀ，梵文：ॐ，罗马转写：oṃ，汉语字面意思：嗡）时，应该同时听到海螺声等一切声音，因为消除障碍的风没有差别。 那么，从舌头和上颚发出声音也是不合理的吗？ 答：这是从因缘中真实显现而成立的，仅仅是显现为错觉，是依缘而起的。 如《二谛论》中说：“如其所显现，即是事物之自性，故不应于此作观察”。 因此说，声音和其他事物对于事物来说是不成立的。 驳斥业：先前已经驳斥了恒常和非恒常的事物不能移动。 比如，天授从东方走到西方，是恒常的事物走还是非恒常的事物走？ 恒常的事物不能走，因为它丝毫不能动。 如果能动，那么因为动摇，恒常性就消失了。 非恒常的事物也不能走，因为在显现为行走时，已经产生并灭亡，因此没有移动到其他地方的可能性。 相续不能是恒常的，因为没有与刹那相遇，因此相续不成立。 如《根本慧论》中说：“若谓众缘转，是事若常者，是则不应转，若不常亦尔。已去则不转，未去亦不转，离已去未去，何有第三去？”。 也就是说，已经走过的地方不能走，因为它已经灭亡了。 没有走过的地方也不能走，因为它还没有到来
English
If there is absolutely no other, then by what is 'non-other' established? If, assuming that a pot is established solely by its own nature, but it is considered 'non-other' in relation to a pillar etc., then in that case, relying on that, it would also become other, therefore it would fall into the fault of possessing contradictory qualities. These are merely imputations, and do not exist in reality. As it says in the Root Wisdom: "Otherness does not exist in another, nor does it exist in non-other. If otherness does not exist, then what other or that itself exists?". The sound of the quality of space is also not valid, because when a person utters Om（ༀ，Devanagari: ॐ，IAST: oṃ，Literal meaning: Om）, what is heard is clearly the sound of the person, so how could it be the sound of space? If it is said that it is because the person utters it, then a pot would also become something that arises from space, etc. Moreover, space itself is not established, so its sound is impossible. For what is permanent, there is no division of uttering and not uttering. If there were sound in space, then it would always be heard. When uttering Om（ༀ，Devanagari: ॐ，IAST: oṃ，Literal meaning: Om）, all sounds such as conch sounds etc. would have to be heard simultaneously, because there is no difference in clearing away the obstructing wind. Then, is it also unreasonable for sound to arise from the tongue and palate? Answer: That is established by appearing directly from conditions, and merely appearing as an illusion is interdependent. As it says in the Two Truths: "As it appears, so is the nature of things, therefore one should not investigate this". Therefore, it is said that sound and other things are not established for things. Refutation of action: The previous refutation of the impossibility of movement for permanent and impermanent things refutes it. For example, if Devadatta goes from east to west, does the permanent go or the impermanent go? The permanent cannot go, because it cannot move even slightly. If it could move, then because of moving, permanence would be lost. The impermanent also cannot go, because when it appears to be going, it has already arisen and ceased, so there is no possibility of moving to another place. Continuity cannot be permanent, because there is no encounter with the moment, so continuity is not established. As it says in the Root Wisdom: "If it is said that conditioned things move, if those things are permanent, then they should not move; if they are impermanent, it is also the same. What has gone does not move, what has not gone also does not move. Apart from what has gone and what has not gone, what third going is there?". That is to say, what has already gone cannot go, because it has ceased. What has not gone cannot go, because it has not yet come.