Tibetan
སྔལ་དང་། འདོད་པ་དང་། སྡང་བ་དང་། ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་དང་། འབད་རྩོལ་དང་། འདུ་བྱེད་པའི་ཤུགས་ སོ། །ཡུལ་ལྔ་སྟེ། གཟུགས་མེའི་ཡོན་ཏན། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན། དྲི་སའི་ཡོན་ཏན། རོ་ཆུའི་ཡོན་ཏན། རེག་རླུང་གི་ཡོན་ཏན་ནོ། །སྒྲ་ནི་རྟག་ཏུ་ནམ་མཁའི་ཁྲོད་ན་གནས་པ་ལས། རླུང་རློན་པས་གཡོགས་པས་མ་ཐོས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུས་ༀ་བརྗོད་དུས་རླུང་དེ་བསལ་ནས་ཐོས་ཤིང་། བཤོལ་ན་རླུང་ཤུལ་དུ་ནུབ་པས་མ་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་ནི་ལྔ་སྟེ། བརྐྱང་བ་དང་། བསྐུམ་པ་དང་། འདེགས་པ་དང་། འཇོག་པ་དང་། འགྲོ་བའོ། །སྤྱི་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་པ་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱིའོ། །ཁྱབ་པའི་སྤྱི་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་པས་ཁྱབ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། བར་གྱི་སྤྱི་དང་། སྤྱི་ཆུང་ངུ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་བུམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བུམ་པ་ཞེས་པས་ཁྱབ་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་ལུས་ཉིད་ཅེས་པས་ཁྱབ་པ་ལྟ་བུའོ། །སྤྱི་དེ་དག་ཀྱང་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཁྱབ་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། གཅིག་པུའོ། །དཔེར་ན་བུམ་པས་རང་གི་བྱེ་བྲག་གསེར་བུམ་དང་། རྫ་བུམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྱབ་སྟེ། གསེར་བུམ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡོད་ན། བུམ་པ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་དེ་གསལ་བ་བྱེ་བྲག་པ་དེ་རྣམས་གྲུབ་ནས་མ་རླག་གི་བར་དུ་ཡོད་པས་སོ། །:ཁྱབ་ཅིང་རྟག་པ་དེས་ན་གཅིག་པུར་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གཟེགས་ཟན་གྱི་སློབ་མ:བཻ་ལུ་ཀ་ནི་སྤྱི་དེ་གསལ་བ་མེད་པའི་བར་སྟོངས་ན་ཡོད་པར་འདོད་དེ། དབང་ ཕྱུག་ལ་ཆོས་ཅན་ལུས་ཡོད་པ་དང་། གསལ་བ་མེད་པའི་བར་སྟོངས་ནི་སྤྱི་ཡོད་དེ། ཁྱབ་བྱེད་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ལ། རིག་པ་ཅན་གྱི་སྟོན་པ་བཻ་ཐར་ནི། གསལ་བ་མེད་པའི་བར་སྟོངས་ན་ཆོས་ཅན། སྤྱི་མེད་དེ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱེ་བྲག་ནི་གསལ་བ་རྣམས་མ་འདྲེས་པ་སྟེ་བུམ་པ་དང་ཀ་བ་བཞིན་ནོ། །འདུ་བ་ལ་ཐ་དད་དང་། ཐ་མི་དད་གཉིས་ལས། ཐ་དད་ནི་མགོ་ལ་རྭ་གཉིས་ལྟ་བུའོ། །ཐ་མི་དད་ཀྱི་འདུ་བ་ནི། དུང་ལ་དཀར་ཟླུམ་འདུ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ནི། དོན་དྲུག་པོ་ཤེས་ནས་བསྒོམས་ན་གྲོལ་ཏེ། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་མོད་ཀྱི། །ཐ་མ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ཤེས་པ་ཡིས། །མི་དེ་ཐ་མར་ཐར་པར་འགྱུར། །ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ནི། །ཐམས་ཅད་སྤངས་ན་དྲི་མེད་པའི། །ཡོངས་སུ་དག་པ་དེར་འགྲོ་སྟེ། །བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་ནོ། །བློ་སོགས་བདག་ནི་ཡོན་ཏ
Chinese
忧虑、欲望、嗔恨、非法、正法、努力、以及造作的力量。 五境是：色是火的特性，声是虚空的特性，香是地的特性，味是水的特性，触是风的特性。 声音恒常存在于虚空中，但因潮湿的空气覆盖而听不见。当人念诵嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）时，驱散了空气就能听见；停止念诵时，声音消逝在空气中就听不见了。业有五种：伸展、收缩、举起、放下、行走。 共有两种：遍和少分。遍的共性是指存在于一切所知事物中，因此称为遍。第二种分为中间的共性和小的共性。第一种就像用“瓶子”这个词来遍指所有的瓶子。第二种就像用“身体”这个词来遍指所有的肢体。这些共性也具备三种特征：遍、常、一。例如，瓶子遍及于它自己的差别，如金瓶和陶瓶等。无论哪里有金瓶等，都有瓶子存在，因此是遍的。常是指那些显现的差别，从成立到未坏灭之间一直存在。遍且常，因此也成立为一。对此，胜论派的追随者吠卢迦认为，共性存在于没有显现的空隙中。自在天（大自在天）具有身体，在没有显现的空隙中存在着共性，因为它是遍及且常的。而理性的导师吠陀则说：在没有显现的空隙中，法，没有共性，因为不能见到可显现之物。差别是指那些不混合的显现，如瓶子和柱子。结合分为相异和不相异两种。相异就像头上长了两只角。不相异的结合就像海螺具有白色和圆形。 通过知识获得解脱是指：如果了解并禅修这六个意义，就能获得解脱。轮回虽然没有开始，但并非没有终结。通过了解它本身，这个人最终会获得解脱。如果舍弃身体和意的一切分别念，就能到达无垢的完全清净之处，就像木柴燃尽的火焰一样。智慧等自性是功德。
English
Worry, desire, hatred, non-righteousness, righteousness, effort, and the power of formation. The five objects are: form is the quality of fire, sound is the quality of space, smell is the quality of earth, taste is the quality of water, and touch is the quality of wind. Sound always exists in space, but it is not heard because it is covered by moist air. When a person recites Om (藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), the air is dispelled and it is heard; when the recitation stops, the sound disappears into the air and is not heard. There are five actions: stretching, contracting, lifting, placing, and walking. There are two kinds of generality: pervasive and limited. Pervasive generality is that which exists in all knowable things, hence it is called pervasive. The second is divided into intermediate generality and small generality. The first is like the word "pot" pervading all pots. The second is like the word "body" pervading all limbs. These generalities also possess three characteristics: pervasiveness, permanence, and oneness. For example, a pot pervades its own distinctions, such as gold pots and clay pots. Wherever there are gold pots, etc., there is a pot, therefore it is pervasive. Permanence means that those distinct manifestations exist from their establishment until they are destroyed. Being pervasive and permanent, it is also established as one. To this, the follower of the Vaisheshika school, Vēluka, believes that generality exists in the space where there is no manifestation. The Lord (Maheśvara) has a body, and in the space where there is no manifestation, there is generality, because it is pervasive and permanent. But the rational teacher Vetha says: In the space where there is no manifestation, dharma, there is no generality, because the manifestable is not perceived. Distinction refers to those manifestations that are not mixed, such as a pot and a pillar. Combination is divided into different and non-different. Different is like having two horns on the head. Non-different combination is like a conch shell having white and roundness. Liberation through knowledge means that if one understands and meditates on these six meanings, one can attain liberation. Although samsara has no beginning, it is not without end. By knowing it itself, that person will ultimately attain liberation. If all the discriminations of body and mind are abandoned, one will go to the stainless, completely pure place, like a fire that has consumed its fuel. Intelligence and other natures are qualities.
Tibetan
ན་ཅན། །དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཡིད་ལ་བདག་ཅེས་གནས་པ་ནི། །བྱེ་བྲག་པ་ཡིས་བཅད་པར་ཤེས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ན། བདག་དེ་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་དུ་མ་མིན། །གཅིག་མིན་ཕྲ་མིན་ཆེན་པོ་མིན། །འདི་ནི་རྟག་མིན་མི་རྟག་མིན། །བདག་མིན་གཞན་མིན་མིན་དེ་ཉིད། །ཅེས་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། ། དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ། གནོད་བྱེད་ཡོད་པ། ཤེས་པས་མི་གྲོལ་བའོ། །དང་པོ་ནི་ཚད་ངེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་བསྒྲུབ་པ་འགལ་ཏེ། རྟགས་དེ་དག་ལ་དབང་ཕྱུག་རྟག་པས་མ་བྱས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་ནི་ནམ་ཡང་མེད་པས་བྱེད་པོར་མེད་ལ། དབང་ཕྱུག་གིས་བྱེད་པར་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཁེགས་སོ། །གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་དང་། རྫས་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། ལས་དང་། སྤྱི་བྱེ་བྲག་འདུ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པ་ཐུབ་པས་ལུང་བསྟན་པ་དེ་དགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲུལ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཚངས་དང་དབང་པོ་ཁྱབ་འཇུག་དང་། །དྲག་སོགས་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་མཛད་ནས། །འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཐུགས་རྗེའི་རང་བཞིན་ཅན་གར་མཛད། །ཅེས་པས་སོ། །འདིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་པོར་བརྟགས་པའི་དབང་ཕྱུག་བློས་བཀོད་པ་དེ་འགོག་པ་ལ་ཚུལ་ལྔ་སྟེ། རྟག་པ། གཅིག་པུ། བྱེད་པ་པོ། ལྷས་བསྡུས་པ། མཆོད་པར་འོས་པ་དགག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྟག་པར་མི་རུང་སྟེ་དོན་མི་བྱེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་པུར་མི་རུང་སྟེ་ཡན་ལག་ཅན་དུ་མ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་དགག་པ་ལ་ ལྔ་སྟེ། རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བར་མཐོང་བ་དང་། རྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་ཐལ་བ་དང་། ཅིག་ཆར་འབྱུང་བར་ཐལ་བ་དང་། རང་དང་མཚུངས་པ་དང་། མཆོད་པ་དོན་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི་དུ་བ་མེའི་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མཐོང་གི། དབང་ཕྱུག་གིས་བྱེད་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བས་ཁེགས་སོ། །རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་སོ་ཞེ་ནའང་། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པས་ཁེགས་པ་ཉིད་དེ། དབང་ཕྱུག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ན་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཀྱང་བྱས་པར་ཐལ་ལ། འདོད་ན་མ་བྱས་པར་གསལ་ལོ། །དེས་ན་དབང་ཕྱུག་མ་བྱས་པས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ།
Chinese
具诤者，从根本上拔除的瑜伽士，心中安住“我”者，被胜论派所破斥。如是。于解脱之时，此“我”远离有无、常断等一切边，实有。如所愿：非有非无亦非二者，非一非微亦非大，此非常非无常，非我非他，彼即非。如是认为。 破斥彼有三：无成立，有损害，知识不能解脱。第一，以量决定的相，成立自在常有相违，因为那些相被自在常有未造所遍及。自在无常则永不存在，故无作者。自在所作，以显现可能而未见之相遮破。有损害有五：破斥自在、物质、功德、业、总别和合。第一，世间现有之能仁所授记，非是破斥，因为是未来佛。化身之神亦非，如《菩提心释》所说：梵天、帝释、遍入天，以及猛者等，化现为形象，以调伏有情之方便，具大悲者作舞。如是。此处，遮止虽非一切之作者，然被认为作者之自在，乃是分别假立，有五种方式：常有、独一、作者、天所摄、应供养，此乃破斥之方式。第一，不能常有，因为将成为无义。不能独一，因为不能聚集有支分者。破斥作者有五：见从因生，将成恒常，将成同时，与自相同，供养无义。第一，见烟从火聚生，未见自在所作，故以从因生遮破。若谓从因生为自在所作，亦为显现可能而未见所遮破。若自在为一切之作者，则自在亦当成所作，若许，则未作明显。是故，自在未作，亦不能为一切之作者。
English
Those who contend, yogis uprooted from the foundation, those who hold "self" in their minds, are refuted by the Vaisheshikas. Thus it is said. Moreover, in the state of liberation, this "self" is indeed free from all extremes of existence and non-existence, permanence and annihilation. As desired: It is neither existent nor non-existent, nor both; neither one nor subtle nor great; it is neither permanent nor impermanent; neither self nor other, it is that which is not. Thus it is believed. To refute this, there are three points: the lack of proof, the presence of harm, and the inability to liberate through knowledge. Firstly, it is contradictory to establish the permanence of Ishvara (自在) through signs of definite measure, because those signs are pervaded by the fact that they are not made by the permanent Ishvara. The impermanent Ishvara never exists, so there is no agent. The actions of Ishvara are refuted by the sign of being apparent but unobserved. There are five harms: refuting Ishvara, substance, quality, action, and the combination of generalities and particulars. Firstly, the prophecy of the Thubpa (能仁，释迦牟尼) who exists in the world is not a refutation, because it refers to the future Buddha. The emanated deities are also not a refutation, as stated in the Bodhicitta Commentary: "Brahma, Indra, Vishnu, and fierce ones, emanate into forms, and through the means of taming beings, the compassionate ones perform dances." Thus it is. Here, there are five ways to refute the fabricated Ishvara who is considered the agent even though he is not the agent of all: permanence, singularity, agency, being included among the gods, and being worthy of offerings. Firstly, it cannot be permanent because it would become meaningless. It cannot be singular because it cannot gather those with limbs. There are five ways to refute agency: seeing things arise from causes, the consequence of becoming constant, the consequence of becoming simultaneous, being the same as oneself, and the meaninglessness of offerings. Firstly, we see smoke arising from a collection of fire, but we do not see it being made by Ishvara, so it is refuted by arising from causes. Even if it is said that arising from causes is done by Ishvara, it is still refuted by being apparent but unobserved. If Ishvara is the agent of all, then Ishvara himself would also become something made, and if that is accepted, then it is clearly unmade. Therefore, even if Ishvara is unmade, he cannot be the agent of all.