Tibetan
འབྱུང་ངོ་། །ཡོན་ཏན་ནི། ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་དེ། ལག་པ་དག་དང་རྐང་པ་དང་། །མིག་དང་བཞིན་དང་ལུས་རྣམས་ཀྱིས། །མང་པོ་བྱེད་ཅིང་འཇིག་བྱེད་པ། །དེས་ན་ཕྲ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན། །མཁའ་ལ་རླུང་དང་ས་དང་ནི། །ཆུ་དང་མེ་དག་གནས་བྱེད་ཅིང་། །སྡུད་པ་དང་ནི་རྒྱས་བྱེད་པ། །དེས་ན་ཡང་བར་བརྗོད་པ་ཡིན། །འབྱུང་བ་ཀུན་ལ་དབང་བྱེད་ཅིང་། །གནས་པ་དག་དང་རྒྱུ་བ་དང་། །གང་དང་གང་འདོད་དེ་བྱེད་པ། །དེས་ན་བདག་པོར་གྱུར་ཅེས་བྱ། །བདག་ལ་རག་ལས་རང་དབང་ཅན། །འགའ་ལའང་འཇིགས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཐམས་ཅད་དབང་དུ་འགྱུར་བས་ན། །དེ་ནི་དབང་དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ། །ཡུལ་དང་བཟའ་བ་བཅའ་བ་དང་། །གཞན་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་གང་བསམས་པ། །ཡིད་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་མི་སྡོད་པ། །དེས་ན་གར་ཡང་ཕྱིན་ཅེས་བྱ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མཆོད་གྱུར་ཅིང་། །འབྱུང་པོ་ཀུན་གྱིས་མཆོད་པས་ན། །དེ་ནི་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཡིན། །སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་དང་མུན་པ་གསུམ། །དེ་དག་གང་ལ་གནས་གྱུར་ པ། །མིག་འབྱེད་ཙམ་གྱིས་བྱེད་འགྱུར་བ། །དེས་ན་འདོད་དགུར་ལྡན་ཞེས་བྱ། །ཐར་པའམ་ཡང་ན་ལྷ་ཡི་ལུས། །གང་དུ་བདག་ཉིད་འདོད་པ་དག །ཐམས་ཅད་འདོད་པས་ཐོབ་འགྱུར་བ། །དེས་ན་དགའ་མགུར་གནས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ནི། སྣོད་བཅུད་འདི་དག་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་ཏེ། རྒྱ་ཤུག་ལ་སོགས་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཚད་ངེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚེར་མ་རྣོ་བ་ལ་སོགས་ངེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། དབྱར་དགུན་གྱི་དུས་ཚིགས་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྡོད་ཅིང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། གཏོང་ལྡན་དབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་དང་མྱོང་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལས་འབྲས་བདེན་ན་ཆོས་ལྡན་ཚེ་ཐུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྔ་མ་ལ་སྲོག་བཅད་པར་མི་རུང་སྟེ་བརྩེ་སེམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་འཐད་དེ་དེ་དག་གིས་སྲོག་མ་བཅད་པས་བརྩེ་སེམས་དང་ལྡན་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པས་ཚེ་ཐུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པ་ཅན་གང་ནོར་ལྡན་དང་། །གཞན་གྱིས་འཚེ་བྱས་དགེ་བ་ཅན། །ཆོས་མིན་ཅན་དགའ་མཐོང་བས་ལྷ། །དབང་ཕྱུག་ཡོད་པར་གསལ་བ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་ནོར་ལྡན་ཚེ་ཐུང་དང་། །ངན་པར་སྤྱོད་རྣམས་ཚེ་རིང་དང་། །གཏོང་ལྡན་དབུལ་པོ་མཐོང་བས་ན། །དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་གསལ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དབང་ཕྱུག་མཆོད་པས་བདེ་འགྲོ་ཐོབ་པ་ནི། སྐྱེ་དགུ་ རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བ་གཞན་མ་བྱས་པར་དབང་ཕྱུག་ཁོ་ན་ལ་ཕྱུགས་བསད་པའི་ཤ་ཁྲག་གིས་ལེགས་པར་མཆོད་ན་ལྷ་མིའི་གོ་འ
Chinese
生起。功德是：微细等八种，手和脚，眼睛和脸以及身体等，做很多事和毁灭，因此称为微细。在空中风和土以及，水和火等安住，聚集和增长，因此称为轻。对一切生起有权，安住和行走等，想做什么就做什么，因此称为成为主宰。依赖于自己，有自主权，对谁也没有畏惧，因为一切都变为他的权力，因此称为变为有权。地方和食物以及行为，以及其他心中所想的，随着心走不停止，因此称为无论哪里都去。在三界中成为供养处，因为一切生灵都供养，因此是应供养处。勇气、尘土和黑暗三种，这些在谁那里安住，仅仅睁开眼睛就能做到，因此称为具足一切所欲。解脱或者天神的身体，自己想在哪里，一切都能通过欲望获得，因此称为安住在喜乐中。如是。能成立的原因是：这些器情世界是大自在天所造，因为像樟树等有大小一定的尺寸，因为像荆棘尖锐等有一定，因为像冬夏的季节一定等安住和进入，因为像布施者贫穷等做和感受不同。如果业果是真实的，那么有法之人短命的人不应该先杀生，因为有慈悲心。对我们来说是合理的，因为他们没有杀生，虽然有慈悲心，但是因为背对着自在天所以短命。执着者谁有财富，他人加害行善者，以见非正法者而喜悦，神是大自在天存在是明显的。功德有财富短命，行为恶劣者长寿，以见布施者贫穷，自在天所造是明显的。如是。供养自在天获得善趣是：众生没有做其他的善事，仅仅对自在天用宰杀牲畜的血肉好好供养就能获得天人的果位。
English
Arising. The qualities are: eight such as subtlety, hands and feet, eyes and face, and bodies, doing many things and destroying, therefore it is called subtle. In the sky, wind and earth, as well as water and fire, abide, gather and increase, therefore it is called light. Having power over all that arises, abiding and walking, doing whatever one wants, therefore it is called becoming the master. Relying on oneself, having autonomy, not fearing anyone, because everything becomes his power, therefore it is called becoming powerful. Places and food, as well as actions, and whatever else is thought of in the mind, following the mind without stopping, therefore it is called going anywhere. Being an object of offering in the three realms, because all beings offer, therefore it is the object of offering. Courage, dust, and darkness, these three, wherever they abide, can be done merely by opening the eyes, therefore it is called possessing all desires. Liberation or the body of a god, wherever one wants to be, everything can be obtained through desire, therefore it is called abiding in joy. Thus it is. The reason for establishing it is: these vessel and content worlds are made by Maheśvara, because things like camphor trees have a certain size, because things like thorns are sharp and certain, because things like the seasons of winter and summer are certain, abiding and entering, because things like givers being poor are different in doing and experiencing. If karmic results are true, then virtuous people with short lives should not kill living beings first, because they have compassion. It is reasonable for us, because they do not kill living beings, although they have compassion, but because they turn their backs on Maheśvara, they have short lives. Whoever is attached has wealth, others harm virtuous people, rejoicing in seeing those who are not righteous, it is clear that the god Maheśvara exists. Qualities include wealth and short life, those who act badly have long life, seeing givers being poor, it is clear that it is made by Maheśvara. Thus it is. Obtaining a good rebirth by worshiping Maheśvara is: if beings do not do other virtuous deeds, but only offer well to Maheśvara with the blood and flesh of slaughtered livestock, they can obtain the fruit of gods and humans.
Tibetan
ཕང་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བོ་མི་ཤེས་བདག་ཉིད་འདིའི། །བདེ་སྡུག་རང་དབང་ཡོད་མིན་ཏེ། །དབང་ཕྱུག་གིས་བཏང་མཐོ་རིས་སམ། །ངན་སོང་དག་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་སྟེ། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ལས་དང་སྤྱི། །བྱེ་བྲག་འདུ་བ་དྲུག་ཉིད་དོ། །ཞེས་པས། དེ་སོ་སོར་བཤད་ན། རྫས་ནི་གཉིས་ལས། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའོ། །རྟག་པའི་རྫས་ལ་ལྔ་སྟེ། བདག་དང་། དུས་དང་། རྡུལ་དང་། ཕྱོགས་དང་། ནམ་མཁའ་འོ། །དེ་ཡང་བདག་ནི། རིག་པ་ཅན་པས། བེམ་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ལ། བདག་ལ་གནས་པའི་དོན་བློས་རིག་པ་ལས། བདག་གིས་རིག་པ་སྙམ་དུ་བྱུང་སྟེ། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་བར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་བདག་ཀྱང་ནི་འདིར་བདག་ཉིད། །འདོད་དང་སྡང་སོགས་ཡོན་ཏན་ཅན། །རྟེན་དང་ཀུན་འཇུག་ཟ་བ་པོ། །བདག་ཉིད་བེམ་པོའི་ངོ་བོར་འདོད། །ཅེས་པས་སོ། །དེས་ན་བདག་རྟག་ཀྱང་བློ་འགྱུར་ཞིང་ཡོན་ཏན་གྱི་དོན་བྱེད་པས། བདག་འཇིག་པ་དང་དངོས་མེད་དུ་མི་འགྱུར་བར་འདོད་དོ། །དུས་ནི་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟའི་གནས་སྐབས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་མ་སྐྱེས་པ་རྟག་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པའོ། །རྡུལ་ནི་ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྟེ། རིམ་བཞིན་དྲི་དང་རོ་དང་གཟུགས་ དང་རེག་བྱའི་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ནས་གཅིག་གི་བར་དུ་ལྡན་པ། ཕྲ་རབ་དེ་དག་རྟག་ཅིང་ཕན་ཚུན་མ་རེག་པར་འདུས་ནས་བྱ་བ་རྩོམ་ལ། མཐར། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེར་བསྲེགས་པའམ་ཐོ་བས་བཅོམ་ཡང་རྡུལ་འཐོར་བ་ཙམ་ལས་གཞིག་པར་མི་ནུས་ལ། ནམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཞིག་པའི་ཚེ་ནའང་རྡུལ་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལ་ལོང་ལོང་པོར་གནས་པ་དག །རྩོམ་དུས་དབང་ཕྱུག་གིས་རིགས་མཐུན་རྣམས་བསྡུས་པས་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་འབྱུང་བའོ། །ཕྱོགས་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་། མ་སྐྱེས་པ་རྟག་པ་བྱ་བ་མེད་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པའོ། །ནམ་མཁའ་ནི། ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཁྱབ་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། གོ་འབྱེད་པ་དང་། སྒྲ་བསྐྱེད་པ་དང་། དངོས་པོའོ། །དེའི་དང་པོ་གསུམ་ནི་ཕལ་ཆེ་བས་ཁས་ལེན་ཏོ། །མི་རྟག་པ་ནི། ས་ཆུ་མེ་རླུང་གི་ཡན་ལག་ཅན་བཞི་སྟེ་དེ་ལྟར་དགུའོ། །ཡོན་ཏན་ནི། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་སྟེ། གྲངས་དང་། བོངས་ཚད་དང་། འཕྲད་པ་དང་། ཕྱེ་བ་དང་། གཞན་དང་། གཞན་མ་ཡིན་པ་སྟེ་དྲུག་དང་། བདག་ལ་སྣང་བ་བཅུ་གསུམ་ནི། མིག་གི་བློ་དང་། རྣ་བའི་བློ་དང་། སྣའི་བློ་དང་། ལྕེའི་བློ་དང་། ལུས་ཀྱི་བློ་དང་། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བ
Chinese
是能够获得的。众生不了解这个自性，苦乐并非自己能掌控，而是由自在天所安排，前往天界或堕入恶道。如是说。所知的一切是词的六种意义，即：物、 गुण (梵文天城体)、 गुण (梵文罗马拟音，guna，功德，性质)、 कर्म (梵文天城体)、 कर्म (梵文罗马拟音，karma，业，行为)、 सामान्य (梵文天城体)、 सामान्य (梵文罗马拟音，sāmānya，共性，一般)、 विशेष (梵文天城体)、 विशेष (梵文罗马拟音，viśeṣa，特殊，差别)、 समवाय (梵文天城体)、 समवाय (梵文罗马拟音，samavāya，结合，集合)这六者。如是说。分别解说它们：物分为两种，即常与无常。常物有五种，即： आत्मन् (梵文天城体)、 आत्मन् (梵文罗马拟音，ātman，我，自身)、 काल (梵文天城体)、 काल (梵文罗马拟音，kāla，时间)、 परमाणु (梵文天城体)、 परमाणु (梵文罗马拟音，paramāṇu，原子，极微)、 दिक् (梵文天城体)、 दिक् (梵文罗马拟音，dik，方向，方位)、 आकाश (梵文天城体)、 आकाश (梵文罗马拟音，ākāśa，虚空，空间)。其中，所谓我，是有知觉者，是物质的本体。由了知我所依之处，生起“我知”之念，犹如眼睛依靠看到事物而知晓看见一样。此外，所谓我，即此处的自身，具有欲望和嗔恨等 गुण (梵文天城体)、 गुण (梵文罗马拟音，guna，功德，性质)，是所依、一切所入、享用者，自身被认为是物质的本体。如是说。因此，虽然我是常，但心识会变化，并且能实现 गुण (梵文天城体)、 गुण (梵文罗马拟音，guna，功德，性质)的作用，因此认为我不会坏灭，也不会变成无有。时间是遍及过去、未来、现在的状态，是不生、常、作为物的存在。 परमाणु (梵文天城体)、 परमाणु (梵文罗马拟音，paramāṇu，原子，极微)是地、水、火、风四者的极微，依次具有香、味、色、触四种 गुण (梵文天城体)、 गुण (梵文罗马拟音，guna，功德，性质)，乃至具有一种 गुण (梵文天城体)、 गुण (梵文罗马拟音，guna，功德，性质)。这些极微是常，不互相接触而聚合，从而开始活动。最终，即使所有事物被火焚烧或被锤击碎，也只能使 परमाणु (梵文天城体)、 परमाणु (梵文罗马拟音，paramāṇu，原子，极微)散开，而无法摧毁。即使在世界毁灭之时，这些 परमाणु (梵文天城体)、 परमाणु (梵文罗马拟音，paramāṇu，原子，极微)也会空荡荡地存在于虚空中。在开始创造时，自在天将同类聚集，从而产生具有肢体的物，如身体等。方向是遍及东方等所有部分的，是不生、常、无作用、作为物的存在。虚空具有五种性质，即：遍及、常、能开显、产生声音、是物。其中前三种性质，大多数人都承认。无常的是地、水、火、风的肢体四者，因此总共有九种。 गुण (梵文天城体)、 गुण (梵文罗马拟音，guna，功德，性质)有二十四种，即：数、量、结合、分离、异、非异这六种，以及十三种在我身上显现的，即：眼识、耳识、鼻识、舌识、身识、快乐、痛苦
English
That is obtainable. Beings do not understand this self-nature; happiness and suffering are not under one's own control, but are arranged by the Isvara, going to the heavens or falling into evil destinies. Thus it is said. All that is knowable are the six meanings of words, namely: substance (dravya), quality (guna), action (karma), generality (sāmānya), particularity (viśeṣa), and inherence (samavāya). Thus it is said. Explaining them separately: Substance is of two kinds, namely: permanent and impermanent. Permanent substances are five, namely: self (ātman), time (kāla), atom (paramāṇu), direction (dik), and space (ākāśa). Among these, the self is that which has consciousness, is the essence of matter. From knowing the place where the self resides, the thought "I know" arises, just as the eyes rely on seeing things to know that they see. Furthermore, the self is also one's own self here, possessing qualities such as desire and hatred, being the support, the all-pervading, the enjoyer, and the self is considered to be the essence of matter. Thus it is said. Therefore, although the self is permanent, the mind changes and performs the function of qualities, so it is believed that the self will not perish or become non-existent. Time is that which pervades all states of past, future, and present, is unborn, permanent, and exists as a substance. Atoms are the smallest particles of earth, water, fire, and wind, possessing four qualities of smell, taste, color, and touch respectively, up to one quality. These atoms are permanent and gather without touching each other, thus beginning to act. Ultimately, even if all things are burned by fire or shattered by a hammer, only the atoms can be scattered, but they cannot be destroyed. Even when the world is destroyed, these atoms will remain floating in the sky. At the time of creation, the Isvara gathers those of the same kind, thus producing substances with limbs such as the body. Direction pervades all parts such as the east, is unborn, permanent, without action, and exists as a substance. Space has five qualities, namely: pervasiveness, permanence, ability to reveal, production of sound, and being a substance. Among these, the first three qualities are mostly accepted. Impermanent are the four limbs of earth, water, fire, and wind, thus there are nine in total. Qualities are twenty-four, namely: number, quantity, conjunction, disjunction, otherness, non-otherness, these six, and thirteen that appear in the self, namely: eye-consciousness, ear-consciousness, nose-consciousness, tongue-consciousness, body-consciousness, pleasure, and pain.