Tibetan
བདག་མི་འགྲུབ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་དེ་ཡང་མེད་པ་གཞན་ལས་གྲོལ་ཡང་དངོས་པོའི་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་ཉིད་མེད་པ་ལས་མ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །བདེ་སྡུག་གཏི་མུག་ཙམ་ལས་གཙོ་བོའི་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་ཅིང་། གཙོ་བོའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་བདེ་སྡུག་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་རང་བཞིན་དང་ནུས་པ་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཙམ་ལས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་མ་ཁྱབ་སྟེ། གཙོ་བོ་དང་བདག་ཀྱང་ཤེས་བྱར་མཚུངས་པ་དང་། ཝ་དང་སེང་གེ་ཡང་སྲོག་ཆགས་སུ་མཚུངས་པས་སོ། །དེ་དག་གཙོ་བོར་གཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ་ མངོན་སུམ་གྱིས་གསལ་ལ། བསྐྱེད་པས་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་འགལ་བའི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་འགགས་པས་སྐྱེར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་དངོས་པོ་གཞན་ཙམ་ཞིག་གྲུབ་པས་ནི་བདག་མི་འགྲུབ་སྟེ། བུམ་པ་ལས་སྣམ་བུ་བསྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འདུས་པ་མ་ཡིན་པའི་གཞན་ཅེས་པས་བསྒྲུབས་ན་ནི་འགལ་ཏེ། འདུས་པ་ཙམ་ལས་རྟག་པའི་དོན་མི་བྱེད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། སྣ་ཚོགས་པའི་གཙོ་བོ་དང་། རྒྱུ་ལ་འབྲས་གནས་དང་། བདག་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། བདེ་སྡུག་ལྐོག་གྱུར་དང་། སེམས་ལྐོག་གྱུར་དང་། འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འབད་པ་དོན་མེད། གསུམ་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་། འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དུ་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཟས་ཟོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་དང་། ལམ་སྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། བཀྲེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲན་དུ་གྱུར་པ་རགས་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ལྟར། བདེ་བ་རགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དེ་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་རགས་དེ་དག་ཀྱང་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་ཆོས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ངེས་ལས། སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་དུ་ཡོད་ན། །ཅི་སྟེ་རབ་དགའ་ལ་མི་གནོད། །རགས་ པ་དོར་ནས་ཕྲར་གྱུར་པ། །ཕྲ་རགས་དེ་དག་མི་རྟག་ཉིད། །སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ཟིལ་མནན་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་དེ་མྱོང་མ་ཡིན་ན། །གང་ཞིག་ཉམས་མྱོང་བདག་ཉིད་མིན། །དེ་ནི་ཚོར་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་བདེ་སྡུག་བར་མའི་སེམས་གསུམ་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་མི་རུང་སྟེ། སེམས་པ་དང་གདུང་བ་གཉིས་ཆོས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཤེས་བྱ་འདི་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་གཙོ་བོའི་
Chinese
关于“我”不成办的三点：第一点是，即使它从其他不存在的事物中解脱出来，也无法证明事物的普遍存在，因为它没有从自身的不存在中解脱出来，就像空中的花朵一样。仅仅是快乐、痛苦和愚痴，无法证明“主”的普遍存在，也无法证明“主”的影像的快乐和痛苦所指向的方面是法。第二点是，仅仅是追随自性和能力，并不能普遍地变成一体，因为“主”和“我”在所知方面是相同的，狐狸和狮子在生物方面也是相同的。不能说它们在“主”中是一体的，因为这显而易见。用产生来证明存在是矛盾的标志，因为存在在第二刹那就停止了，所以不可能产生。第三点是，仅仅证明了其他事物，并不能证明“我”，就像用瓶子来证明布匹一样。如果用“非聚合的他者”来证明，那就是矛盾的，因为仅仅是聚合并不能实现常恒的目的。存在六种损害：多种多样的“主”，果存在于因中，“我”享用境，“快乐和痛苦”隐蔽，“心”隐蔽，以及对“毁灭劫”的否定。第一种有三种：努力没有意义，三者不可能合一，错觉和非错觉是不合理的。第一种是，进食等因素和修道没有意义，因为饥饿等和轮回的痛苦是常恒的。如果说，变成微尘的粗大会被压制，就像粗大的快乐会压制痛苦一样，所以没有过错，那么痛苦就不再是痛苦了，因为它没有被体验到。那些微细和粗大的事物也不可能是一体的，因为它们的性质是矛盾的。在《释量论》中说：如果痛苦存在于其中，为什么它不会伤害极乐？粗大的被舍弃而变成微细，微细和粗大都是无常的。因为有力量，所以被压制，如果它没有被体验到，什么不是体验的自性？那怎么会是感觉呢？就像这样。第二种是，快乐、痛苦和中性的三种心不可能合一，因为心和感受两种性质是矛盾的。第三种是，虽然这些所知显现为多种多样，但却是“主”的
English
Regarding the three points of non-establishment of "self": The first is that even if it is liberated from other non-existent things, it cannot prove the universality of things, because it has not been liberated from its own non-existence, just like flowers in the sky. Merely happiness, suffering, and ignorance cannot prove the universality of "Lord," nor can it prove that the aspect that the happiness and suffering of the image of "Lord" points to is Dharma. The second point is that merely following nature and ability cannot universally become one, because "Lord" and "self" are the same in terms of knowable objects, and foxes and lions are the same in terms of living beings. It cannot be said that they are one in "Lord," because this is obvious. Using production to prove existence is a contradictory sign, because existence ceases in the second moment, so it is impossible to produce. The third point is that merely proving other things cannot prove "self," just like using a pot to prove cloth. If it is proved by "non-aggregate other," then it is contradictory, because merely aggregation cannot achieve the purpose of permanence. There are six harms: the diverse "Lord," the fruit existing in the cause, "self" enjoying the realm, "happiness and suffering" being hidden, "mind" being hidden, and the negation of the "kalpa of destruction." The first has three: effort is meaningless, the three cannot be one, and illusion and non-illusion are unreasonable. The first is that factors such as eating and meditating on the path are meaningless, because hunger and other sufferings of samsara are permanent. If it is said that the coarse that has become dust will be suppressed, just like coarse happiness will suppress suffering, so there is no fault, then suffering is no longer suffering, because it has not been experienced. Those subtle and coarse things also cannot be one, because their natures are contradictory. In the Pramāṇavārttika it says: If suffering exists in it, why does it not harm great joy? The coarse is abandoned and becomes subtle, the subtle and coarse are impermanent. Because there is power, it is suppressed, if it has not been experienced, what is not the nature of experience? How can that be feeling? Just like this. The second is that the three minds of happiness, suffering, and neutrality cannot be one, because the two natures of mind and feeling are contradictory. The third is that although these knowable objects appear to be diverse, they are the "Lord's"
Tibetan
རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན། གཅིག་ལ་དུ་མར་སྣང་བའི་བློ་དེ་འཁྲུལ་ལམ་མ་འཁྲུལ། མ་འཁྲུལ་ན་དུ་མར་དངོས་སུ་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ་དུ་མར་སྣང་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པའི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་གཅིག་གི་དངོས་པོ་ཉམས་སོ། །འཁྲུལ་ན་དེའི་ཡུལ་དངོས་མེད་ཡིན་པས་དངོས་པོ་ཙམ་མེད་པས་ན་གཅིག་གི་དངོས་པོར་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །རང་གི་སྡེ་པར་འདོད་པ་ཁ་ཅིག་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་དུ་མར་སྣང་ཡང་སེམས་སུ་བདེན་ཏེ་རོ་གཅིག་ཅེས་པ་དེ་དང་འདྲ་བར་ཁེགས་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་ལ་འབྲས་གནས་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་མི་འཐད་པ། དཔེ་མ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདུན་ཏེ། མཐོང་བར་ཐལ་བ། རྐྱེན་གྱིས་ཐ་དད་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་བ། འགལ་འདུས་སུ་ཐལ་བ། འབྲས་བུའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་ཐལ་བ། རྒྱུའི་གྲངས་སྙེད་ཀྱི་འབྲས་བུར་ཐལ་བ། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཐལ་བ། གསལ་མི་གསལ་ བརྟགས་པ་མཚུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉུངས་ཞི་ལ་ཉུངས་རྡོག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བར་ཐལ་ལོ། ཁྱབ་པ་མེད་དེ་མི་གསལ་བས་སོ་ཞེ་ན། ད་ལྟ་ཡོད་པ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་མཐོང་བ་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་གསལ་མི་གསལ་དུ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གསལ་བའི་རྒྱུ་བརྒྱད་ལས་ཀྱང་། རིང་བ་དང་ཉེ་བར་མི་རུང་སྟེ་རྒྱུ་དང་གོ་གཅིག་པས་སོ། །དབང་པོ་ཉམས་པ་དང་། བསྒྲིབ་པ་དང་། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་རུང་སྟེ་རྒྱུ་མཐོང་བས་སོ། །ཡིད་མེད་པར་མི་རུང་སྟེ། འབྲས་བུ་ཡོད་མེད་ལ་བློ་གཏད་པས་སོ། །ཕྲ་བས་མི་རུང་སྟེ་རྒྱུ་བས་རགས་པས་སོ། །འདྲེས་པར་མི་རུང་སྟེ། ཆུང་ངུའི་གོར་ཆེན་པོ་མི་ཤོང་ལ་ཆ་གཅིག་འདྲེས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་གཞན་མི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྤྱིར་མི་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། ཁེགས་ན་ལྷ་དང་དམྱལ་བ་སོགས་ཁེགས་པས་རྒྱང་འཕེན་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། མི་ཁེགས་ན་གྲངས་ཅན་པའི་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་མི་ཁེགས་སོ་ཞེ་ན། ཡུལ་ལ་སྣང་རུང་ཡིན་མིན་གཉིས་ལས། སྣང་རུང་རྣམས་མི་དམིགས་པས་ཁེགས་ལ། མི་རུང་བ་མི་ཁེགས་པས་སྐྱོན་གཉིས་ཀ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་དུས་སྣང་བ་གསུམ་གྱིས་བསྐལ་པ་ནི་སྣང་དུ་མི་རུང་སྟེ། སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་བུམ་པ་དང་། ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཅན་གྱི་སྤྲིན་དང་། ཤ་ཟ་དག་བཞིན་ནོ། །དེ་གསུམ་གྱིས་མ་བསྐལ་པ་ནི་སྣང་བ་སྟེ་ཉི་ཟླ་བཞིན་ནོ། ། དེས་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་སྣང་དགོས་ལ་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལམ་རྣམ་པས་བསྐལ་པས་མི་མཚུངས་ཏེ། མ་དམིགས་པར་མཚུངས་ཀྱ
Chinese
如果自性是一个，那么，一个显现为多个的念头是错觉还是非错觉？如果不是错觉，那么多个就真实存在，因为它是显现为多个且非错觉的所取境。如果承认这一点，那么一个的本体就消失了。如果是错觉，那么它的对境就是不存在的，因为仅仅本体不存在，所以根本不可能是一个的本体。自己宗派的一些人认为，显现为多种多样的事物，虽然显现为多个，但在心中是真实的，这就像“味道是唯一的”一样，这本身就是一种否定。驳斥“果存在于因中”有两点：道理上不合理，比喻不成立。第一点有七个过失：成为能见、成为不被缘起所改变、成为相违相属、成为果能起作用、成为与因的数量相同的果、成为一切是一切的本体、明与不明的考察相同。第一点是：因为油菜籽里有油菜籽粒，所以成为能见。如果说：没有遍及性，因为不明显。那么，现在存在和后来的能见不是一个，因为明显与不明显二者是相违的。在八个不明显的原因中，远和近是不行的，因为因和处所是一个。感官衰弱、遮蔽和压倒是不行的，因为能见到因。没有作意是不行的，因为心依赖于果的有无。因为细微是不行的，因为比因粗大。混合是不行的，因为小容器装不下大东西，而且仅仅混合一部分也不能遮蔽其他。对此，如果一般的不见就能否定，或者不能否定？如果能否定，那么神和地狱等就被否定了，因此外道就成立了。如果不能否定，那么数论派的因中的果就不能否定。对于境来说，有显现可能与不可能两种，对于显现可能的，因为没有观察到而否定，对于不可能的，不否定，所以两个过失都没有。其中，通过境、时、显现三种遮蔽，劫是不能显现的，就像声音不悦耳的瓶子、具有多种成分的云和食肉者一样。没有被这三种遮蔽的，是能显现的，就像日月一样。 因此，如果瓶子等存在就必须显现，而地狱等由于境或方式被遮蔽，所以不相同，但在不观察到上是相同的。
English
If the nature is one, is the mind that perceives one as many an illusion or not? If it is not an illusion, then the many are truly real, because it is the object of perception that appears as many and is not an illusion. If you accept this, then the entity of one is diminished. If it is an illusion, then its object is non-existent, and because only the entity is non-existent, it is utterly impossible for it to be the entity of one. Some who assert in their own school of thought, this appearance of various things, although appearing as many, is true in the mind, just like saying "the taste is one," this itself is a negation. Refuting "the effect exists in the cause" has two points: it is unreasonable in principle, and the example is not established. The first point has seven faults: becoming visible, becoming unchangeable by conditions, becoming contradictory, becoming the effect able to function, becoming the effect equal to the number of causes, becoming everything is the entity of everything, and the examination of clear and unclear is the same. The first is: because there are mustard seeds in mustard seeds, it becomes visible. If you say: there is no pervasion, because it is not clear. Then, the present existence and the future visibility are not the same, because the two, clear and unclear, are contradictory. Among the eight reasons for being unclear, far and near are not possible, because the cause and the place are one. Sensory impairment, obscuration, and suppression are not possible, because the cause is visible. Non-attention is not possible, because the mind relies on the existence or non-existence of the effect. Being subtle is not possible, because it is coarser than the cause. Mixing is not possible, because a small container cannot hold a large object, and merely mixing a part cannot obscure the rest. Regarding this, if general non-seeing can negate, or cannot negate? If it can negate, then gods and hells, etc., are negated, therefore the materialist (lit. "thrower away") is established. If it cannot negate, then the effect in the cause of the Samkhya school cannot be negated. For objects, there are two possibilities, being able to appear and not being able to appear. For those able to appear, they are negated because they are not observed, and for those unable to appear, they are not negated, so both faults are absent. Among these, through the three obscurations of object, time, and appearance, an eon is not able to appear, just like a jar with unpleasant sounds, clouds with various elements, and flesh-eaters. What is not obscured by these three is able to appear, just like the sun and moon. Therefore, if jars, etc., exist, they must appear, while hells, etc., are obscured by object or manner, so they are not the same, but they are the same in not being observed.