Tibetan
་སྤངས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད། གཞན་ཡང་། སྟོང་ལྟས་དད་ལྡན་ངན་འགྲོར་བསླུས་པ་དང་། །བྱར་མེད་ཟེར་ནས་ཐ་མལ་ལུས་པ་དང་། །མ་སྨིན་འགྲོ་ལ་གསང་བ་སྒྲོགས་པ་སྟེ། །ཉེས་མང་ལྡན་ཕྱིར་ཐེག་པ་རིམ་གྱིས་བཤད། །སྟོང་པའི་མཐའ་ལ་ཞེན་པས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་ནས་འབྲས་བུ་ངན་སོང་དུ་སོང་བའི་ཉེས་པ་ཡོད་དེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུངས་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་རི་རབ་ཙམ་ནི་བླའི། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། གསོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་ནམ་མཁའ་རང་བཞིན་ཡིན་པས་གང་ཡང་བྱར་མེད། བྱས་པས་ཕུང་བ་ཡིན་ཟེར་ཞིང་སྒོ་གསུམ་སོས་དལ་ལ་ཞེན་ནས་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་དུ་ལུས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས་མ་འོངས་པ་ན་དགེ་སློང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ལུག་ལྟར་བླུན་པ་དག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་ན། ཆོས་གང་ཡང་རྩོལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་ཡུལ་འཁོར་གྱི་བསོད་སྙོམས་འབྲས་བུ་མེད་པར་བྱེད་པ་དག་འབྱུང་སྟེ། དེ་དག་ལ་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བའང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ན། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་སོ། །མ་སྨིན་པ་ལ་གསང་བ་བསྒྲགས་པས་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་ མེད་པའོ་ཞེས་ལས་དང་པོ་པ་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པ་དག་གི་མདུན་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔངས་ཤིང་སྐྲག་ལ་ལོག་པར་ལྟ་བས་འདོར་དུ་འོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དང་། རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་པ་ལས། ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་སེམས་ཅན་ལ། །གསང་བ་སྒྲོག་པ་བདུན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཕྱིར་ཐེག་པ་ལ་རིམ་པས་མ་ཞུགས་ན་ཉེས་པ་མང་བས་རིམ་པ་ཁོ་ནས་འཇུག་དགོས་ཏེ། སའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། བྱིས་པ་དབང་པོ་གཞོན་ཅིང་ལེ་ལོ་ཅན། །ཐེག་པ་གཉིས་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ལྡན་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་རྒྱ་ཆེན་ཐེག་ཆེན་སྣོད་མ་ཡིན། །བྱིས་པ་གཅིག་པུ་རྣམ་པར་གྲོལ་འཚོལ་བ། །བློ་དང་སྤྱོད་པ་ཞན་ཅིང་བྱམས་སེམས་མེད། །ཆད་པར་ལྟ་ལ་ཆགས་པ་ངན་སོང་གཞོལ། །ཡང་དག་ཆོས་སྤོང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྟོན། །ཐེག་པ་གཉིས་ལ་སྐུར་འདེབས་སྡོམ་པ་སྤོང་། །བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་ཐེག་ཆེན་ཁས་ལེན་པ། །:ང་ཡི་ཆོས་འཇིག་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བསླུ། །དེ་ཡི་དབང་གིས་མི་ལུས་ཐོབ་པར་དཀའ། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཐེག་པ་གཉིས་
Chinese
有舍弃的过失。 此外，以空性之见欺骗有信心的众生堕入恶趣，说无所作为而安于凡庸，向未成熟者宣扬秘密，因为具有诸多过失，所以要次第宣说乘。执着于空性边见，诽谤因果，有堕入恶趣的过失。如《宝积经》中说： 弥勒，执着于人我之见，如须弥山般高大，尚可救药；具有慢心者执着于空性，则不可救药。一切从本以来即是虚空自性，说什么都无所作为，做了反而会堕落，执着于身语意三门的闲散，安于凡庸之身，有这样的过失。彼经中又说： 未来世，有具慢心的比丘，如羊一般愚笨。世尊说一切法如虚空，他们却说： 任何法都不要努力修持。从而使得村落的化缘毫无果报。这些人连天界的安乐都无法获得，更何况是无上的菩提呢？向未成熟者宣说秘密，会成为舍法的业障。如《中观经》中说： 善现，不要在初学者、新入乘者面前说一切皆是空性、无相、无愿。为什么呢？因为他们会惊慌、恐惧、邪见而舍弃。以及十四根本堕戒中说： 对于尚未成熟的有情，宣说秘密是第七条。因此，如果不按次第进入乘，就会有很多过失，所以必须按次第进入。如《地藏经》中说： 幼稚无知且懒惰，不精进于二乘者，不能成为大乘之器。他们不是广大的大乘之器。独自寻求解脱的幼稚者，智慧和行为低下，没有慈悲心。持断见，贪着恶趣。舍弃正法，宣说非法。诽谤二乘，舍弃律仪。受具足戒却自称是大乘行者，: 破坏我的教法，欺骗一切众生。因此，很难获得人身。又如彼经中说： 二乘
English
There is the fault of abandonment. Furthermore, deceiving faithful beings into lower realms with the view of emptiness, remaining ordinary by saying there is nothing to do, and proclaiming secrets to the immature, since it possesses many faults, the vehicle is explained in stages. By clinging to the extreme of emptiness, one denies cause and effect, resulting in the fault of falling into lower realms. As it says in the Ratnakuta Sutra: "Maitreya, clinging to the view of self as Mount Meru is still superior, but those with pride who cling to emptiness are not, because it is incurable." Since everything is primordially of the nature of the sky, there is nothing to do. Saying that doing so will ruin it, clinging to the idleness of the three doors, and remaining as ordinary beings, there is such a fault. It also says in that same text: "In the future, there will be monks with pride who are foolish like sheep. When the Bhagavan says that all dharmas are like the sky, they will say, 'Do not strive in any dharma,' thus making the alms of the village fruitless. These people will not even attain the bliss of heaven, let alone unsurpassed enlightenment." Proclaiming secrets to the immature will become an obscuration of the karma of abandoning the Dharma. As it says in the Intermediate Mother Sutra: "Subhuti, do not speak of everything as emptiness, signlessness, and wishlessness in front of those who are beginners and newly entered into the vehicle. Why? Because they will be startled, frightened, and have wrong views, and will abandon it." And as it says in the fourteenth root downfall: "Proclaiming secrets to beings who are not fully matured is the seventh." Therefore, if one does not enter the vehicle in stages, there will be many faults, so one must enter only in stages. As it says in the Essence of Earth Sutra: "Children who are young in faculties and lazy, who do not diligently practice the two vehicles, will not be endowed with the wheel of the Great Vehicle. They are not vessels for the vast Great Vehicle. Children who seek liberation alone, whose intelligence and conduct are weak, and who have no loving-kindness, hold to nihilism and are attached to evil destinies. They abandon the true Dharma and teach what is not Dharma. They slander the two vehicles and abandon vows. Having taken full ordination and claiming to be Mahayana practitioners, they destroy my Dharma and deceive all beings. Because of this, it is difficult to obtain a human body." And again, in the same text: "The two vehicles"
Tibetan
ལ་ནན་ཏན་མ་བྱས་པ། དབང་པོ་མ་སྨིན་པ། བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་བ་དག་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་བསྟན་ན་འཆད་པར་བྱེད་པ་དང་། ཉན་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀས་སྡིག་པའི་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ཐོབ་སྟེ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཁུ་བའོ། །དེས་ནི་བདག་ཤེས་ པར་ཁས་ལེན་ཡང་། ཆད་པར་ལྟ་བ། རྒྱུ་འབྲས་མེད་པར་འཛིན་པ། དགེ་སྡིག་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བརྫུན་ཟེར་བ། དམ་པའི་ཆོས་མ་རུངས་པར་བྱེད་པ། ཆོས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་སུ་སྟོན་པས་ན། ལོག་པར་ལྟ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། མིར་གནས་ཀྱང་སྲིན་པོ་ཡིན་ཏེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ་མི་ལུས་ཐོབ་པར་དཀའོ། །རྫ་སོ་མ་བཏང་བར་འོ་མ་བླུགས་ན། སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་སྣོད་བཅུད་གཉིས་ཀ་མ་རུངས་པར་བྱེད་པ་ལྟར། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀ་ཡང་ང་རྒྱལ་གྱིས་མ་རུངས་པར་བྱེད་དོ། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་བག་མེད་པར་སྟོང་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཆགས་པའི་གླེན་པ། མི་དགེ་བ་བཅུ་མི་སྤང་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དེ། གྲུ་བུ་ག་ཅན་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་པ་དང་། གྲམ་ཁྲོད་དུ་ས་བོན་བཏབ་པ་དང་། འཁར་བའི་སྣོད་དུ་ཟས་དུག་ཅུང་ཟད་བཏབ་པས་ཀྱང་སྤྱད་དུ་མི་རུང་བའམ། ལུས་རུལ་བ་ལ་དྲི་ཞིམ་པོ་བྱུགས་པ་ལྟར་། ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་ཆེན་པོར་ལྟུང་བས་ཐར་པའི་སྐབས་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ལ་སྣོད་ཇི་ལྟ་བར་རིམ་གྱིས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །མདོར་ན་གང་ཟག་ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་དག་རིམ་པས་ཆོས་དུ་མ་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། དུས་གཅིག་ལ་ལམ་མི་བགྲོད་ཅིང་ཆོས་གཅིག་ཁོ་ནས་ཐར་པ་མི་འགྲུབ་པས། ཐབས་སྣ་ཚོགས་ལ་རིམ་ གྱིས་བསླབ་པར་གདམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ཐོགས་སུ། བཤད་བྱའི་ཆོས་ནི་ཐེག་པའི་རྣམ་གྲངས་དང་། །བླང་དོར་ཤེས་བྱའི་གནས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དང་པོའི་ལས་ཅན་རྣམས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དང་། །ལམ་ཞུགས་རྣམས་ལ་ཐེག་པའི་རྣམ་གྲངས་དང་། །གཞན་དོན་སྤྱོད་ལ་རིག་པའི་གནས་ལྔ་སོགས། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་རིམ་པ་རྣམས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་འདོད་པས་བླང་དོར་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་བྱ་ལ། དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ནི། གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཆོས་ངེས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་ཐེག་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་གཞལ་བྱ་ངེས་པ་དག་སྟེ། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཤེས་བྱ་དང་། སྤང་བྱ་དང་། བླང་བྱར་ཤེས་པས་འཇུག་གོ། །ཆོས་ཞེས་པ་རང་བཞིན་དུ་ཡུལ་བཅུ་ལ་འ
Chinese
对于没有精进，根器没有成熟，以及不勤奋的人，如果宣讲极其深奥的大乘法，那么说法者和听法者都会获得极其沉重的罪业果报，这是对所有善逝的违逆。因此，即使自认为懂，也会陷入断见，执着于没有因果，诽谤善恶，说大乘法是虚假的，诋毁正法，将非法说成法，将法说成非法，这是极大的邪见。即使身为人，也是罗刹，无数劫都难以获得人身。如果不在陶器上涂抹泥土就倒入牛奶，就像容器的缺陷会使容器和内容物都变质一样，上师和弟子都会被傲慢所腐蚀。被虚假的傲慢所迷惑，不加约束地执着于空性的见解的愚人，不舍弃十不善业，即使精进于大乘法，也不可能生起法性的证悟。就像有漏洞的船驶入大海，在沙砾中播种，或者在装有少量毒药的容器中放入食物，也会变得无法食用，或者在腐烂的尸体上涂抹香水一样。会堕入恶趣恶道，陷入巨大的邪见，没有解脱的机会。因此，对于佛法，应该像容器一样，逐渐地进入。总之，想要获得解脱的人们，必须逐渐地学习多种佛法。因为不可能同时走多条道路，也不可能只通过一种佛法获得解脱，所以劝诫要逐渐地学习各种方法。在那之后，所要宣讲的法是乘的种类，以及所有应该取舍、应该了解之处。对于最初的业行者，要讲因果；对于入道者，要讲乘的种类；对于行利他之事者，要讲五明等。要宣讲深广的次第。因此，想要获得菩提的人，应该精通所有应该取舍之处，了解它的自性，这来自于对应该决定的法的确定。这也是对乘的种类的衡量标准的确定，通过了知包含显有、世间、轮回、涅槃的一切法，哪些应该了解，哪些应该舍弃，哪些应该接受，才能进入。法，自性上是十个境
English
If the extremely profound Mahayana Dharma is taught to those who have not been diligent, whose faculties have not matured, and who are not diligent, then both the speaker and the listener will obtain extremely heavy sinful results, which is opposition to all Sugatas. Therefore, even if one claims to understand, one will fall into nihilistic views, clinging to the absence of cause and effect, slandering good and evil, saying that the Mahayana Dharma is false, denigrating the sacred Dharma, presenting what is not Dharma as Dharma, and presenting Dharma as not Dharma, which is a great wrong view. Even if one is a human, one is a Rakshasa, and it is difficult to obtain a human body for countless kalpas. If milk is poured into an unglazed clay pot, just as the defects of the container will spoil both the container and its contents, both the master and the disciple will be corrupted by arrogance. A fool who is recklessly attached to the view of emptiness due to manifest arrogance, and who does not abandon the ten non-virtuous actions, even if he is diligent in the Mahayana Dharma, it is impossible for the realization of the nature of reality to arise. It is like a leaky boat entering the ocean, sowing seeds in gravel, or putting a small amount of poison in a container of food, which makes it unusable, or like applying perfume to a decaying corpse. One will fall into evil realms and evil paths, falling into great wrong views, with no chance of liberation. Therefore, one should gradually enter the Dharma, like a container. In short, those who wish to attain liberation must gradually learn various Dharmas. Because it is impossible to walk multiple paths at the same time, and it is impossible to attain liberation through only one Dharma, it is advised to gradually learn various methods. After that, the Dharma to be taught is the categories of vehicles, and all the places that should be taken and abandoned, and should be known. For the initial practitioners, one should teach cause and effect; for those who have entered the path, one should teach the categories of vehicles; for those who practice benefiting others, one should teach the five sciences, etc. One should teach the profound and vast stages. Therefore, those who wish to attain enlightenment should be proficient in all the places that should be taken and abandoned, and understanding its nature comes from the certainty of the Dharma that should be determined. This is also the determination of the measure of the categories of vehicles, and one can enter by knowing which of all the Dharmas that encompass appearances, existence, samsara, and nirvana should be known, which should be abandoned, and which should be accepted. Dharma, by its nature, is ten realms