Tibetan
མ་ངེས་པ་ལ་སླར་ནད་དུ་ཆེ་བས། འདིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་གང་ཟག་གང་ཡང་འོག་མ་ནས་གོང་མར་རིམ་པས་ཁྲིད་ནས་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ཚོགས་གཉིས་ཤིང་རྟའི་སྙིང་པོ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེར་འབྲེལ་བ་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་འདི་ནི་ཐེག་པའི་རིམ་པ་ནས་འཇུག་པས་ཆེས་ཟབ་པར། དབུ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་ པོ་ཅན། །བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ཁ་ཅིག་ལའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་ལས། སྟོང་པ་དང་ནི་སྙིང་རྗེའི་བདག །དཔལ་ལྡན་འབྱོར་པ་དམ་པའི་ལམ། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱིས་བརྩོན་བྱས་ན། །མཆོག་དང་ཐུན་མོང་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཁམས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་ལ་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་བསལ་ནས། ཆོས་སྐུ་དང་གཟུགས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་ལ། ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཉན་རང་གི་ཞི་བ་ལས་བཟློག་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམས་པས་སྲིད་པའི་ཆ་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་པ། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལམ་དེ་ཉིད་ནི་ཡོན་ཏན་གོང་དུ་འཕེལ་བ་དང་། ཆོས་གོང་མ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ལ་བློ་མི་སྐྲག་པ་དང་། ནོར་བ་དང་གོལ་ས་མེད་པ་དང་། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ཟུང་འཇུག་ཐོབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་ཁྲིད་པ་ཡང་རིན་ཆེན་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། དཔེར་ན་བྱིས་པ་བཙས་མ་ཐག །ནུ་ཞོ་ལ་སོགས་རིམ་བསླབས་ནས། །ཕྱིས་ནས་སྲ་བ་འབྲས་ཆན་སོགས། །མང་པོ་ཟོས་ཀྱང་སྟོབས་འཕེལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ང་ཡི་སྲས་རྣམས་ཀྱང་། །འདུལ་བ་མདོ་སྡེ་མངོན་པ་གསུམ། །རིམ་པའི་རྗེས་ལ་མན་ངག་འདི། །བསྟན་ པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ། །ཅེས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུ་བའི་ཟླ་བ་ནི། ཚེས་གཅིག་ནས་བཅོ་ལྔའི་བར་དུ་རིམ་གྱིས་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྟེན་པའི་སློབ་མ་དག་གི་ལམ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་དགེ་བ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་དང་། སའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། ཐེག་པ་གསུམ་ལས་ཐེག་པ་མཆོག་འདོད་པ། །ཐེག་པ་གསུམ་ཆོས་རྟོགས་ལ་མཁས་པ་དེ། །དགའ་ཞིང་སྤྲོ་བས་གཞན་ལ་རྒྱས་སྟོན་ལ། །ངེས་པར་སངས་རྒྱས་འགྱུར་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྤོངས། །དེང་འདིར་འཁོར་རྣམས་ཀུན་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །གང་ཞིག་མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་འདོད་ན། །དགེ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་
Chinese
由于不确定性会再次导致重大疾病，因此，在此处，不颠倒次第，而是由任何有情次第引导从下到上，从结合方便与智慧、积累二资粮的车辆之精华，即空性与慈悲相关联之处入手。此道是从次第乘进入，故极为深奥。如《中观宝鬘论》中所说：“空性与慈悲为心要，菩提之修持唯有少数。”以及《智慧嬉戏》中所说：“空性与慈悲之主，乃吉祥圆满之殊胜道，瑜伽士若勤奋修持，将成就殊胜与共同悉地。”为何如此呢？因为通过福德与智慧二资粮，清除遮蔽法身、报身、化身三身的垢染，从而显现法身与色身。通过方便大悲，从声闻、缘觉的寂静中返回，利益有情。通过智慧修习空性，从有中解脱。如《现观庄严论》中所说：“智不住于有，悲不住于寂。”如是。因此，此道本身具有增长功德，对高深法义如自性本无生等不生恐惧，没有错误和偏差，以及获得见、修、行三者融合的必要性。因此，次第引导也如《宝藏论》中所说：“譬如婴儿初生时，先学乳汁等次第，之后坚硬之米饭等，虽多食之亦增力。如是我之诸子等，调伏经藏论藏三，次第之后此口诀，示教必成无上觉。”以及《涅槃经》中所说：“如虚空中运行之月亮，从初一到十五次第增长。如是，依止善知识之弟子，其道与功德之善法亦次第增长。”以及《地藏经》中所说：“三乘之中欲求最胜乘，精通三乘之法者，应欢喜踊跃为他人广为宣说，必定成佛，莫生疑虑。今日在此对诸眷属开示，何人若欲速证无上菩提，应行持十善业之道。”
English
Since uncertainty can lead to major illnesses again, here, without reversing the order, any sentient being is gradually led from bottom to top, starting from the point where skillful means and wisdom are combined, the essence of the two accumulations of merit and wisdom, that is, emptiness and compassion, are related. This path is entered from the gradual vehicle, so it is extremely profound. As it is said in the "Precious Garland of the Middle Way": "Emptiness and compassion are the heart, the practice of Bodhi is only for a few." And as it is said in "Wisdom Play": "The lord of emptiness and compassion is the auspicious and perfect supreme path. If yogis diligently practice, they will achieve supreme and common siddhis." Why is this so? Because through the two accumulations of merit and wisdom, the defilements that obscure the three bodies of Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya are removed, thereby manifesting the Dharmakaya and Rupakaya. Through the skillful means of great compassion, one returns from the peace of the Shravakas and Pratyekabuddhas to benefit sentient beings. By meditating on the wisdom of emptiness, one is liberated from existence. As it is said in the "Ornament of Clear Realization": "Wisdom does not abide in existence, compassion does not abide in peace." Thus. Therefore, this path itself has the necessity of increasing merit, not being afraid of profound teachings such as inherent non-origination, having no errors or deviations, and obtaining the integration of view, meditation, and action. Therefore, gradual guidance is also as stated in the "Treasury of Precious Qualities": "For example, when a baby is first born, he first learns milk and so on gradually, and later hard rice and so on, although he eats a lot, he also increases strength. Likewise, my sons and daughters, the three of Vinaya, Sutra, and Abhidhamma, after the order, this oral instruction, teaching will surely achieve unsurpassed enlightenment." And as it is said in the "Nirvana Sutra": "Like the moon moving in the sky, it gradually increases from the first to the fifteenth. Likewise, the disciples who rely on virtuous spiritual friends, their path and the virtuous dharmas of merit also gradually increase." And as it is said in the "Earth Store Sutra": "Among the three vehicles, those who desire the supreme vehicle, who are proficient in the teachings of the three vehicles, should rejoice and joyfully proclaim it widely to others, and will surely become Buddhas, without any doubt. Today, I am teaching all the retinues here, whoever wants to quickly attain unsurpassed Bodhi, should practice the path of the ten virtuous deeds."
Tibetan
ནན་ཏན་བྱོས། །ང་ཡིས་ཆོས་ལ་མི་སྨད་ཤིན་ཏུ་བསྲུང་། །ཞེས་པ་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་རྒྱས་པ་ལས། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས། །ཐར་ལམ་ཀུན་ལ་མཁས་པར་བྱ། །ཤེས་རབ་མཆོག་དང་ལྡན་པས་ནི། །སེམས་ཅན་སྣོད་རིམ་དང་སྦྱར་ནས། །ཐེག་པ་མཐོ་དམན་དོན་ཉིད་ནི། །སོ་སོར་འཚམས་པར་བསྟན་དགོས་སོ། །ཞེས་པ་དང་། དགོངས་འདུས་ལས། མཐུན་འཇུག་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསམ་ཡས་པ། །འགྲོ་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་དེ་སྙེད་སྤྱོད། །ཅེས་པ་དང་། སྙིང་པོའི་དོན་ལེན་པའི་རྒྱུད་ལས། སྔོན་འགྲོ་རང་རྒྱུད་སྦྱང་བའི་ཐབས། །རྟེན་འདི་རྙེད་དཀར་བསམ་པ་དང་། །མི་རྟག་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་དང་། །སྡིག་སྦྱོང་སྐྱབས་ འགྲོ་སྡོམ་པ་སོགས། །རྫོགས་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ། །གྲུབ་མཐའི་རིམ་པས་ལེགས་ཞུགས་ནས། །སྙིང་རྗེ་ཤེས་རབ་ལྡན་གྱུར་པས། །ཡང་དག་ངེས་དོན་འདིར་འཇུག་བྱ། །དེས་ནི་དོན་ཆེན་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། དང་པོར་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པར་བྱ། །དེ་རྗེས་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་ཉིད། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བྱེ་བྲག་སྨྲ། །མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་བསྟན་ནས། །དེ་རྗེས་ཀྱེ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །རིམ་པས་འཇུག་པའི་གོ་རིམ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ནི། དེ་ལྟར་མ་བཤད་སྐྱོན་ནི་ཚད་མེད་དེ། །གོང་འོག་སྔ་ཕྱིའི་རིམ་པ་དང་བྲལ་བས། །བསྟན་པའི་སྤྱི་སྲོལ་རིམ་པ་ཉམས་པ་དང་། །བློ་ཆུང་སྔངས་སྐྲག་ལོག་ལྟས་འདོར་བ་དང་། །གོ་རིམ་མ་ཤེས་ཟབ་མོར་མི་རྟོགས་དང་། །འདུས་བྱས་དགེ་བ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། །སྒྲོ་སྐུར་རྒྱུར་གྱུར་རྒྱུ་འབྲས་འཆོལ་བ་དང་། །བླང་དོར་མི་ཤེས་ཤེས་བྱའི་དོན་ལ་རྨོངས། །ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་སྙིང་རྗེ་སྤངས་པ་དང་། །གང་ཡང་འདི་ལྟར་ལས་དང་པོ་པ་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ན། མི་ཤེས་པའི་བློ་ཅན་དག་གིས་དང་པོར་འོག་མ་ནས་རིམ་གྱིས་མ་བསླབས་པར། ཐོག་མ་ནས་ངེས་དོན་ཅིག་ཆར་བསྟན་པས་ཉེས་དམིགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཞིང་སྐྱོན་མང་པོ་འབྱུང་སྟེ། དང་པོ་ཁོ་ནར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་སྤྱི་སྲོལ་ལས་ཉམས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད། བློ་ཆུང་སྔངས་སྐྲག་སྐྱེས་ནས་བླ་མ་དང་ཆོས་སྤོང་བའི་ཉེས་པ་ཡོད། ངེས་དོན་མི་གོ་བའི་ཉེས་པ་ཡོད། གོ་ཡང་ཟབ་མོར་མི་རྟོག་པའི་ཉེས་པ་ཡོད། མཚན་བཅས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་དགེ་བ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད། བློ་དམན་གྱིས་སྒྲོ་སྐུར་འདེབས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད། ཤེས་བྱའི་གནས་ལ་རྨོངས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད། དགེ་སྡིག་བླང་དོར་འཛོལ་བའི་ཉེས་པ་ཡོད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ
Chinese
努力吧！我将非常谨慎地守护，不诽谤佛法。正如《幻化广大经》中所说：具有大悲心，应精通所有解脱之道。具有殊胜智慧，应结合众生的根器，分别开示高低不同的乘法之义。正如《意集经》中所说：以无量方便善巧的行为，为了利益众生而行持。正如《取精华义续》中所说：前行调伏自相续之法，思维此人身难得，以及无常轮回的过患，忏悔罪业、皈依、律仪等。圆满后，依次进入声闻等宗派，具足慈悲和智慧，才能进入真正的胜义谛。这样才能成就大利益。正如《二观察续》中所说：首先应布施斋食，然后是十种学处，同样也应宣说分别部，宣说经部等，之后才是喜金刚。如此等等。不知次第进入的过患是：如果不这样宣说，过患是无量的。由于缺乏上下先后的次第，导致教法的总纲次第紊乱，心智狭小者惊慌恐惧而舍弃，不了解次第则无法深刻理解，轻视有为善法，成为增益和损减的根源，导致因果错乱，不知取舍，对所知之义感到茫然，舍弃大乘发心和慈悲。无论如何，像这样初学者入道时，无知者不先从下往上依次学习，而是从一开始就一起开示胜义谛，过患极大，会产生很多问题。仅仅一开始就有违背佛教总纲的过患。心智狭小者产生惊慌恐惧，从而舍弃上师和佛法的过患。有不理解胜义谛的过患。即使理解也无法深刻领悟的过患。有轻视具相二资粮善法的过患。有心智低下者妄加诽谤的过患。有对所知之境感到茫然的过患。有善恶取舍颠倒的过患。菩萨的行为
English
Make effort! I will be very careful to protect and not slander the Dharma. As it is said in the Extensive Play of Emanation: Possessing great compassion, one should be skilled in all paths of liberation. Possessing supreme wisdom, one should combine with the vessels of sentient beings, and separately teach the meaning of the high and low vehicles accordingly. As it is said in the Compendium of Intentions: The conduct of skillful means in accordance is immeasurable; one practices that much for the benefit of beings. As it is said in the Tantra of Taking the Essence: The method of purifying one's own mindstream through preliminaries, contemplating the difficulty of finding this support, and the faults of impermanent samsara, purifying sins, taking refuge, vows, etc. Having completed these, one should properly enter the stages of the Hearers and so forth, and having become endowed with compassion and wisdom, one should enter the true definitive meaning here. By this, great benefit will be accomplished. As it is said in the Two Examinations: First, one should give alms and offerings, then the ten objects of training themselves. Similarly, one should also explain the Vaibhashikas, and having taught the Sutra Pitaka and so forth, then the Hevajra itself. And so forth. The fault of not knowing the order of entering gradually is: If it is not explained in that way, the faults are immeasurable. Because of being without the order of above and below, earlier and later, the general system of the teachings is disrupted, and those of small intellect become frightened and abandon it, not knowing the order, they do not deeply understand, they despise conditioned virtues, it becomes the cause of exaggeration and denigration, the cause and effect are confused, they do not know what to accept and reject, they are confused about the meaning of what is to be known, they abandon the great vehicle's mind of enlightenment and compassion. In any case, when a beginner enters the path in this way, ignorant people, without first learning gradually from the bottom up, teach the definitive meaning all at once from the beginning, the fault is very great and many problems arise. From the very beginning, there is the fault of deviating from the general system of the Buddha's teachings. Those of small intellect become frightened and abandon the lama and the Dharma. There is the fault of not understanding the definitive meaning. Even if they understand, there is the fault of not deeply comprehending it. There is the fault of despising the virtues of the two accumulations with signs. There is the fault of those of low intellect making false accusations. There is the fault of being confused about the object of knowledge. There is the fault of confusing the acceptance and rejection of virtue and sin. The conduct of a Bodhisattva.