Tibetan
།གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ནི། རྒྱུ་ལས་སྣ་ཚོགས་པ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པས། ཕྱི་སྣོད་ནང་བཅུད་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་ཆ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདི་ལ་བདེ་སྙམ་དུ་བློ་སྤྲོ་བའི་གནས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཞི་བདེ་དེ་ཡང་དར་ཅིག་བདེ་བར་སྣང་ཡང་ལས་ཟད་ནས་འཕོ་ཞིང་། འགྲོ་བ་གཞན་དུ་འཇུག་པས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་ལ། འདོད་ལྷའི་དཔལ་དང་བདེ་འབྱོར་དང་། མིའི་བདེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཡང་སྲེད་བཅས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ས་པས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། ཡིད་བརྟན་མི་རུང་བས་ཐར་དགོས་ཏེ། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་པོ་འདི་དག །ལས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བསོགས་པས་གནས་རིགས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང་འཁོར་བ་ཟོ་ཆུའི་འཁྱུད་མོ་འདྲ་བ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཀུན་ཏུ་འཇུག་ཅིང་འཁོར་བ་ནི་ཟོ་ཆུའི་འཁྱུད་མོ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་སྲིད་པའི་དགོན་པ་ལས་བརྒལ་བར་བྱ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རི་ བོ་བསྙིལ་བར་བྱ། ཐར་པའི་རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེང་བར་བྱའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་བདེ་སྡུག་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པའོ།། །། བརྒྱད་པ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་སྤང་བྱར་གདམས་པའི་རྗེས་ལ། བསྟན་བཅོས་འདིའི་རྡོ་རྗེའི་གནས་གཉིས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་བླང་བྱར་བསྟན་པ་སྟེ། སྤང་བྱ་འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ནས། ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཐར་པ་འདོད་པ་ནི་སྐྱེ་བོ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་ངོགས་བཟང་པོ་སྟེ། ངེས་པར་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གཞིར་བྱས་ཏེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྦྱོང་བ་དང་། དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ངོས་བཟུང་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བྲལ་བའི་གཞི་དང་། བྲལ་བྱེད་གཉེན་པོའི་རིམ་པ་དང་། བྲལ་བ་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུར་འདུས་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་དང་པོར་སྦྱང་བའི་གཞི་དང་། གཉིས་པར་དེའི་འཕྲོས་བསྟན་ལ། གསུམ་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་དུ་སྦྱང་བྱའི་དྲི་མ་དང་། བརྒྱད་པ་ནས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའི་བར་དུ་སྦྱོང་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་། རྩ་གཉིས་པར་སྦྱངས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ ནི་སྐབས་འདིར་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། ལེའུ་ཀུན་གྱི་ཁོང་ནས་འབྱུང་བ་སྟོད་སྨད་ཀུན་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། འཆད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕན་པའི་རྐྱེན་ཅན་ཏེ། བར་གྱི་གསལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །སྐབས་འདིར་སྟོན་པའི་འཐད་པ་ཡང་། འབྲེལ་པ་ནི་དེ་དག་གི་ཁོང་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དབུས་ན་ཉེ་བར་གནས་པ་དེ་དང་། ཐོག་མཐའི་ཚིག་དོན་དེ་དག་འབྲེལ་བས་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དགོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་དང་པོ་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྦྱོང་བ་ལ་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་སྟོན་ཏེ། མ་ཐོས་པར་བསམ་པ་དང་། བསྒོམ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གང་ལས་ཐོས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། ཇི་ལྟར་ཐོས་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ་དང་། ཐོས་པ་དངོས་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ཐོས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ། མཐུན་ཕྱོགས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྟེན་པར་གདམས་པ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྡིག་པའི་གྲོགས་སྤང་བར་གདམས་པ་གཉིས་ལས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ནི། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་བསྟན་པ། དེ་ནས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོ་ལས། །བརྒལ་ཕྱིར་དེད་དཔོན་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་བསྟེན། །འཁོར་བ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བས་ཐོག་མཐའི་ཕ་མཐའ་མི་མངོན། གཏིང་ཟབ་ པས་འོག་ནས་འོག་ཏུ་ཟབ་ལ་ཐུག་པ་མེད། ཤུགས་དྲག་པས་ལས་ཀྱི་འབབ་སྲོལ་གར་ཡང་འཇུག །བཟོད་པར་དཀའ་བས་དབའ་བརྒལ་གྱི་ཀློང་འཁོར་འཁྲུག་པ་སྟེ། ཡར་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལ་མཚོའི་སྟེང་བྱས་པ། མར་མནར་མེད་ཀྱི་ས་གཞི་ལ་མཚོའི་གཏིང་ཟུག་པ། བར་ལྷ་མི་ངན་སོང་ལ་མཚོའི་དབྱིངས་འཁྱིལ་བ། གང་གིས་ཀྱང་ཐར་པར་དཀའ་ཞིང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རིགས་མི་འདྲ་བ་རྣམ་པ་མང་པོའི་ཆུ་སྲིན་གདུག་པས་རྩེན་པ་འདི་ལས། བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་གྲུ་དེད་དཔོན་བླ་མའི་ཁ་ལོ་པས་བརྒྱན་པར་ཞུགས་ཏེ། ད་རེས་ཀྱི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་པའི་རྟེན་འདི་ལ་བརྒལ་བར་བྱ་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་མ་འབད་ན། ཕྱི་ནས་འཁོར་བ་ངན་སོང་གི་ཀློང་དུ་ཆུད་ནས་གཏན་དུ་ཐར་པའི་དུས་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཐར་པའི་བློ་བསྐྱེད་ནས། ཆུ་བོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་བརྒལ་བར་འདོད་པ་དག་ཀྱང་ཐོག་མར་གྲུ་པ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལྟར། ཆོས་ཀྱི་གྲུར་ཞུགས་ཏེ་སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་བརྒལ་བ་རྣམ
Chinese
輪迴之所以被稱為輪迴，是因為它從一個地方到另一個地方產生，並經歷痛苦。而成為其處所的是：由各種原因產生的集諦，以及其果報，即各種苦樂，被苦諦所困擾。因此，外在的器世界和內在的有情眾生的迷亂顯現及其所有部分，沒有絲毫可以讓人們認為是快樂的地方。就像這樣，諸神的無色界禪定的寂靜，雖然暫時顯得快樂，但當業力耗盡時，他們會轉移並進入其他道，這本身就是變異的痛苦。同樣，欲界天神的榮耀和幸福，以及人類看似的快樂，也因為被包含在具有貪欲的行苦之中，所以是不可靠的，必須解脫。這六道眾生，由於從一個地方到另一個地方積累業力，從一種生命形式到另一種生命形式投生，輪迴就像水車的循環一樣。《念住經》中說：「由於業力的力量，他們到處流轉，輪迴就像水車的循環一樣。」因此，要超越有寂的寺廟，摧毀痛苦的山峰，豎立解脫的勝幢。大乘口訣教授論著《如意寶藏》中，闡述器情苦樂之章，即第七章的廣釋。\ \ 第八，依止善知識之章的解釋。 如此勸誡捨棄輪迴的自性之後，此論著的第二個金剛處，即涅槃的自性，被指出應當追求。在了解了應當捨棄的輪迴的特徵之後，渴望獲得真正美好的解脫，是高尚之人的良好開端，是必須追求的唯一目標。對此，以如來藏為基礎，通過聞、思、修所產生的智慧來淨化自性的垢染，以及遠離一切垢染的果報，即獲得如來地的兩種方式：遠離的基礎，遠離的對治次第，以及遠離究竟的果報都包含在內。因此，第一章闡述了淨化的基礎，第二章闡述了其延續，從第三章到第七章闡述了應當淨化的垢染，從第八章到
English
Saṃsāra is so called because it arises from one place to another and experiences suffering. And what becomes its abode is: the truth of arising, which arises from various causes, and its result, various joys and sorrows, are afflicted by the truth of suffering. Therefore, the deluded appearances of the outer container world and the inner sentient beings, along with all their parts, have no place whatsoever where people might think of as happiness. Like this, the peace of the formless meditations of the gods, although it appears temporarily happy, when the karma is exhausted, they transfer and enter other realms, which is itself the suffering of change. Likewise, the glory and happiness of the desire realm gods, and what appears to be the happiness of humans, are also unreliable and must be liberated because they are included in the suffering of conditioned existence with attachment. These six kinds of beings, because they accumulate karma from one place to another, are born from one life form to another, and saṃsāra is like the cycle of a water wheel. The Sutra on Mindfulness says, "Due to the power of karma, they wander everywhere, and saṃsāra is like the cycle of a water wheel." Therefore, one should transcend the monastery of existence, destroy the mountain of suffering, and erect the victory banner of liberation. In the Great Vehicle Oral Instruction Treatise, The Wish-Fulfilling Treasury, the chapter explaining the joys and sorrows of the container and its contents, which is the extensive commentary on the seventh chapter.\ \ Eighth, the commentary on the chapter on relying on a virtuous spiritual friend. After thus admonishing to abandon the nature of saṃsāra, the second vajra place of this treatise, namely the nature of nirvāṇa, is shown to be what should be pursued. Having understood the characteristics of saṃsāra, which should be abandoned, the desire to attain truly excellent liberation is a good beginning for noble individuals, and it is the only goal that must be pursued. In this regard, based on the essence of the Sugata-garbha, purifying the defilements of the essence with the wisdom arising from listening, contemplating, and meditating, and the result of being free from all defilements, namely attaining the ground of the Tathāgata, are two aspects: the basis of separation, the sequence of antidotes that separate, and the result of complete separation are all included. Therefore, the first chapter explains the basis of purification, the second chapter explains its continuation, from the third chapter to the seventh chapter explains the defilements that should be purified, and from the eighth chapter to
Chinese
第二十一品是关于修习方法的次第，第二十二品是关于修习圆满的果位的安立。这是此处安立关联，是所有章节的内容，上下各处观察，以及对于讲说等有益的因缘，被称为中间的明示。此处宣说的理由是，关联是从这些内容中产生的，而且它位于中间，必须连接最初和最后的词义，因此需要连接。第一方面是清净界之垢，在三种智慧中，首先宣说听闻所生之智慧，因为没有听闻就无法思考和修习。这也要通过三种方式来了解，即确定从何处听闻的对境，阐述如何听闻的方式，以及确定听闻本身的意义。首先，对于听闻的对境，有劝告依止顺缘善知识，以及劝告舍弃违缘恶友两种。依止善知识的方式是，展示器情世界的显现。之后：为了超越轮回痛苦之海，依止引导者具德上师。 轮回是广大的，所以无法看到起始和终结的边际；因为深邃，所以越来越深，没有尽头；因为力量强大，所以业的流势随处可入；因为难以忍受，所以是波涛汹涌的漩涡。向上，将有顶天作为海面；向下，将无间地狱的地面作为海底；中间，将天人恶趣作为海的中心。任何人都难以解脱，而且从这充满各种不同痛苦的凶猛鳄鱼嬉戏之处，要进入以无上之法为船，以引导者上师为舵手所庄严的船中，现在必须超越这获得珍贵人身的所依。如果不用功，以后就会陷入轮回恶趣之中，永远没有解脱之时。因此，生起了解脱之心后，就像那些想要渡过河的人首先祈祷船夫一样，进入佛法的船中，从而超越轮回之海。
English
The twenty-first chapter is about the order of methods for practice, and the twenty-second chapter is about the establishment of the result of perfect practice. This is the establishment of the connection here, which is the content of all chapters, observing in all places from beginning to end, and the cause that is beneficial for explanation and so on, which is called the intermediate clarification. The reason for teaching here is that the connection arises from these contents, and it is located in the middle, and it is necessary to connect the meaning of the first and last words, so it needs to be connected. The first aspect is purifying the defilements of the realm, and among the three wisdoms, first, the wisdom arising from hearing is taught, because without hearing, one cannot think and practice. This also needs to be understood in three ways, namely, identifying the object from which to hear, explaining how to hear, and determining the meaning of hearing itself. First, for the object of hearing, there are two: advising to rely on the favorable condition of a virtuous friend, and advising to abandon the unfavorable condition of a sinful friend. The way to rely on a virtuous friend is to show the appearance of the vessel and essence world. After that: To cross the ocean of suffering of samsara, rely on the glorious Lama, the guide. Samsara is vast, so the beginning and end cannot be seen. Because it is deep, it is deeper and deeper without end. Because it is powerful, the flow of karma can enter anywhere. Because it is difficult to endure, it is a turbulent whirlpool. Upwards, the peak of existence is made the surface of the sea. Downwards, the ground of Avici hell is the bottom of the sea. In the middle, gods, humans, and evil destinies are swirling in the center of the sea. It is difficult for anyone to be liberated, and from this place where fierce crocodiles play with various kinds of suffering, one must enter the boat adorned with the supreme Dharma as the boat and the guide Lama as the helmsman, and now must cross this precious human body. If you do not work hard, you will fall into the evil realms of samsara in the future, and there will never be a time for liberation. Therefore, after generating the mind of liberation, just as those who want to cross the river first pray to the boatman, enter the boat of Dharma and cross the ocean of existence.