Tibetan
ན་པ་མ་ཡིན། རིའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དུ་རྟོག་པའི་ཞེན་སྣང་སེམས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་སྣང་ཡུལ་རི་ལ་སོགས་པ་སེམས་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལས་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ལས་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཡོད་པ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཡོད་པས་ཕྱི་རོལ་རགས་པར་སྣང་བ་རྡུལ་ཕྲན་ལ་སོགས་པར་གཞན་དུ་འཛིན་གྱི། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་སེམས་ལ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་འཁྲུལ་པ་དྷ་དུ་ར་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གང་ཡང་མ་ཡིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཀྱང་། མེད་བཞིན་སྣང་བ་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྣང་བ་དང་སྣང་ཡུལ་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སོ། །ད་ནི་སྣང་བ་གསུམ་ལས་གཟུང་འཛིན་དུ་བྱེད་པའི་ལས་བཤད་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཡུལ་ལས་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་དང་། །དོན་ལས་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་རྣམ་གཉིས་སྐྱེ། །ལུས་ལས་ཉོན་མོངས་གཟེབ་དང་རྟེན་བྱེད་དེ། །མི་མཁས་བདེན་པར་ཞེན་པས་རྟག་ཏུ་འཁོར། །ཡུལ་ དུ་སྣང་བ་ལ་སྣང་བར་བཟུང་བས་གཟུང་བའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་ཞིང་། ཚོགས་བརྒྱད་ནང་ན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་དང་ཕྱིར་འཆར་བ་ན་སེམས་ཞེས་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་ཞིང་། ལུས་ནི་གཟུང་འཛིན་དུ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དང་བདེ་སྡུག་གི་གནོད་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་གནས་བྱེད་དེ། སྣང་བ་གསུམ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པས་རྟག་ཏུ་སྲིད་པར་འཁྱམ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་རྣམས་གང་ལ་རང་བཞིན་འགའ་མེད་དེ། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་འདྲ། །མི་མཁས་བདེན་པར་ཞེན་པས་འཆིང་གྱུར་ཏེ། །རྟག་ཏུ་རྫ་མཁན་འཕང་ལོ་བཞིན་དུ་འཁོར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་འཁོར་བ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་ཡང་གཟུང་འཛིན་དབྱིངས་སུ་མ་ནུབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལས་འབྲས་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་གདམས་པ་ནི། འདི་དག་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་མེད་ན་ཡང་། །གཟུང་འཛིན་དབང་གིས་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མར་སྣང་། །ཇི་སྲིད་གཟུང་འཛིན་དབྱིངས་སུ་མ་ནུབ་པར། །རྒྱུ་འབྲས་ལས་ཡོད་དེ་ཡི་སྤྲུལ་པ་སྟེ། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འཁོར་བ་དང་དེ་བསྐྱེད་པའི་ལས་མེད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་སྣང་བས། དེའི་རྒྱུ་འབྲས་སྤྱད་དགོས་ཏེ། གཟུང་ བ་དང་འཛིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་མཐའ་དག་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ན་
Chinese
不是那样的。应当了知，认为“是山”等等，是对境执著的显现，在心中了知。因此，显现的对境山等不是心，因为它们是由异于心的因果所产生的生灭等所成立的。如果说会变得像有实物一样，那不是的。因为有实物会执著于外面的粗大显现，如微尘等。我们所说的是，心中显现的习气错乱，如同曼陀罗花等的显现一样，无论内外都不是，在任何地方都不成立，虽然没有却显现，我们认为这是无根无基的，因此说它是无自性的。因此，区分显现和显现的对境非常重要。现在，从三种显现中讲述作为能取所取的业：如此，从境产生所取的分别，从境产生能取的分别，产生两种分别。身体是烦恼的容器和所依，不智者执著于真实而恒常流转。在境上显现时，由于执著显现而产生所取的分别。八识聚集中，当专注于一处或向外显现时，产生执著为“心”的分别。身体是产生能取所取的所依，也是显现安乐痛苦损害之处。由于执著三种显现为真实，因此恒常在有中漂泊而痛苦。如《调伏国土经》中所说：诸法之中无有丝毫自性，如幻术、阳焰、水中月。不智者执著真实而受束缚，恒常如陶师之轮般流转。如是所说。现在，虽然无自性的轮回如同影像，但在能取所取未消失于法界之前，要珍重取舍因果的教诲是：这些全部在实义上虽然没有，但以能取所取的势力，缘起如幻般显现。只要能取所取未消失于法界，因果业是存在的，那是它的幻化。如此，就法性胜义谛而言，轮回和产生轮回的业是不存在的。但在世俗谛中，依赖于自己的因和缘的业，依赖于缘起而显现的轮回如同幻术。因此，必须取舍其因果。当能取和所取的所有的分别念都消失于法界时，
English
It is not like that. It should be understood that the appearance of clinging to the idea of "it is a mountain" etc., as an object, is understood in the mind. Therefore, the objects that appear, such as mountains, are not the mind, because they are established by arising and ceasing etc. from causes and effects that are different from the mind. If it is said that it will become like something real, that is not the case. Because something real will cling to the external gross appearance, such as dust particles etc. What we say is that the habitual confusion that appears in the mind, like the appearance of Datura flowers etc., is neither inside nor outside, and is not established anywhere. Although it appears even though it does not exist, we believe that this is without foundation or root, therefore we say that it is without self-nature. Therefore, it is very important to distinguish between appearance and the object of appearance. Now, from the three appearances, the action of taking and grasping is explained: Thus, from the object arises the discrimination of what is taken, and from the object arises the discrimination of what is grasped, and two kinds of discrimination arise. The body is the container and basis of afflictions, and the unwise are always bound by clinging to the truth. When it appears in the object, the discrimination of what is taken arises because of clinging to the appearance. When the eight consciousnesses are concentrated in one place or appear outwards, the discrimination of grasping as "mind" arises. The body is the basis for the arising of what is taken and grasped, and it is also the place where happiness and suffering are manifested. Because of clinging to the three appearances as truth, one always wanders in existence and suffers. As it is said in the Sutra Requested by the Ruler of the Land: Among all phenomena, there is not a single self-nature, like illusion, mirage, or the moon in water. The unwise are bound by clinging to the truth, and always revolve like a potter's wheel. As it is said. Now, although the selfless cycle of existence is like an image, the teaching to cherish and take care of cause and effect until what is taken and grasped has not disappeared into the sphere is: Although all these do not exist in reality, dependent origination appears like an illusion by the power of what is taken and grasped. As long as what is taken and grasped has not disappeared into the sphere, the karma of cause and effect exists, and that is its manifestation. Thus, in terms of the ultimate truth of the nature of reality, there is no cycle of existence or the karma that produces it. But in relative truth, the cycle of existence that appears like an illusion depends on the karma of one's own causes and conditions, and depends on dependent origination. Therefore, one must cherish and take care of its cause and effect. When all the discriminations of what is taken and grasped disappear into the sphere,
Tibetan
ལས་མེད་དེ། རྒྱུ་མ་རིག་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་མངོན་དུ་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་ལས་ཡོད་དེ། མ་རིག་པ་དང་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་མ་ཟད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བླང་དོར་དུ་བྱ་བ་གཅེས་ཏེ། འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་སྤྲུལ་པ་དང་འདྲ་བ་ལས་དེས་བསྐྱེད་ནས་རྒྱུན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་དེ་ཉིད་གང་གིས་གསོག་ཅིང་བསྐྱེད་ཅེ་ན། སེམས་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་སེམས་ཀྱིས་ལས་ཀུན་བྱེད། །སེམས་ལ་སྣང་ཞིང་སེམས་ཀྱིས་བརྟགས་པས་ན། །འཁྲུལ་པའི་སེམས་འདུལ་སླད་དུ་འབད་པར་མཛོད། །ལས་ནི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་དག་གི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ལས་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱིས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་པའི་ལས་ཀུན་གསོག་ཅིང་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་ཐ་དད་པའི་དབང་གིས་འཁྲུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དག །རྨི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟར་རང་གི་སེམས་ལ་སྣང་ཞིང་། སེམས་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་དུ་བརྟགས་པས་འཁྲུལ་པ་བརྒྱུད་མར་བྱུང་སྟེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས། སེམས་འདི་ལས་འདུ་བྱེད་པའོ། །འདུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ པ་དེས་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་པ་རྣམས་འདུ་བྱེད་དོ། །འདུ་བྱས་པ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བར་མ་རྣམས་མངོན་པར་སྣང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་རང་གི་སེམས་འདུལ་ཞིང་སྦྱོང་བ་ལ་འབད་པར་རིགས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་སྣང་དུ་ཤར་བ་དག་གི་དཔེ་ནི། ཇི་ལྟར་དྷ་དུ་ར་ཡིས་མྱོས་པ་ལས། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་མི་འདྲ་ཅི་ཤར་ཡང་། །ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པའི་གཟུགས་ཏེ་དོན་ལ་མེད། །འདི་ལྟར་དྷ་དུ་རའི་ཁུ་བ་འཐུངས་པ་དག་གིས་ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞི་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ལ་སོགས་པས་གང་བར་མཐོང་ན་ཡང་། མཐོང་བའི་དུས་ཉིད་ནས་དེ་དག་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་སྣང་བ་ནི་རྫས་དེས་སེམས་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་ཕྱི་རོལ་སྣ་ཚོགས་པར་ཤར་བ་སྟེ་འཁྲུལ་སྣང་ཁོ་ནའོ། །མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་དཔེ་ཉེ་བར་བཀོད་པ། དེ་བཞིན་སེམས་འཁྲུལ་པ་ཡིས་སྦྱར་བ་ཡིས། །འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ་སྣང་མ་ལུས་ཇི་སྙེད་ཀུན། །མེད་སྣང་སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཤེས་པར་མཛོད། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་རྡུལ་གྱི་ཆ་ཕྲ་མོ་བརྒྱར་གཤགས་པ་ཙམ་དུ་ཡང་ཕྱི་སྣང་
Chinese
没有业，因为没有具有习气的无明之故。在没有现证那个（实相）之前有业，因为无明和由它所生的所有烦恼没有穷尽的缘故。从行之因中，取舍果是重要的，因为从轮回的错觉显现如幻化中，由它生起而恒常痛苦的缘故。那么，那个业由谁积累和生起呢？心造作行，心做一切业。显现于心，且由心所分别，为了调伏错乱之心而努力吧！业是诸因生起的自性，业和烦恼的果实唯是痛苦，那些的根本生起，是从心的行所变的缘故，心积累善与非善和无记的一切业，且由业的造作各异的缘故，而显现各种各样的错觉。如梦境的相状般显现于自己的心上，且由心执取能取所取而生起错乱，如圣者《宝积经》的法之品类中说：此心是行之作者，任何是行之作者，彼即是善与非善和无记之作者。由行之作者，众生的安乐和痛苦和中等显现。因此，理应努力调伏和调练自己的心。如是错觉显现的譬喻是：如若因陀罗矢车菊（dha dhu ra）使人迷醉，显现各种各样不同的景象，所有一切都是错觉的形象，实际上并不存在。如同饮用因陀罗矢车菊汁液的人们，即使看见天空和大地全部充满男人和女人等等，但在看见之时那些并不存在。然而显现是由于那种物质使心错乱的力量，在外境显现各种各样的景象，仅仅是错觉显现而已。为了就近安立没有却显现的譬喻：如是心由错乱所结合，六道轮回的一切错觉显现，要知道是无有显现的空性影像。要知道包含显有世间器情的一切法，实际上连微尘的微小部分也无法在外境
English
There is no karma, because there is no ignorance with its habitual tendencies. Until that (reality) is realized, there is karma, because ignorance and all the afflictions arising from it are not exhausted. From the cause of action, it is important to accept and reject the result, because from the illusory appearance of samsara like a magical illusion, it arises and constantly suffers. Then, who accumulates and generates that karma? The mind creates actions, the mind does all deeds. Since it appears in the mind and is analyzed by the mind, strive to tame the confused mind! Karma is the nature of all causes arising, and the result of karma and afflictions is only suffering. The root of those arises from the actions of the mind, so the mind accumulates all good, non-good, and neutral karma, and due to the different actions of karma, various illusions appear. Like the appearance of a dream, it appears in one's own mind, and the mind grasps the apprehended and the apprehender, and confusion arises continuously. As it is said in the chapter on the categories of Dharma in the Great Jewel Heap Sutra: This mind is the maker of actions. Whatever is the maker of actions, that is the maker of good, non-good, and neutral. From the maker of actions, the happiness, suffering, and intermediate states of sentient beings appear. Therefore, it is reasonable to strive to tame and train one's own mind. The analogy for the appearance of such illusions is: Just as when intoxicated by Datura, various different appearances arise, all of them are illusory forms and do not exist in reality. Just as those who have drunk the juice of Datura see the sky and the earth filled with men and women, etc., but at the very moment of seeing, those do not exist. However, the appearance is merely an illusion, arising from the power of that substance confusing the mind, causing various external appearances to arise. To closely establish the analogy of appearing without existing: Likewise, the mind is combined by confusion, and all the illusions of the six realms of samsara, know them to be empty images of non-existence. Know that all phenomena included in the appearing world, both container and contents, in reality, even the smallest part of a dust particle cannot be found externally.