Tibetan
ལས། གཅེར་བུས་གལ་ཏེ་གྲོལ་གྱུར་ན། །ཁྱི་དང་ཝ་སོགས་ཅིས་མི་གྲོལ། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་སྲུང་བརྟུལ་ཞུགས་མ་གཏོགས་པ། །བརྟུལ་ཞུགས་མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ། །དཀའ་བཟློག་དད་དང་ཀརྞ་པ། །བསྲེག་དང་བཅད་སོགས་ཚོར་བ་ནི། །དོན་མེད་བཟོད་བྱེད་ཐར་པ་ཡི། །དོན་དུ་བདག་ནི་ཅི་ཞིག་སྡར། །ཞེས་སོ། །འགལ་བའང་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་རང་གི་ལུང་རྒྱལ་བྱེད་ལས། བྲམ་ཟེ་མེ་ཡི་དཀྱིལ་གནས་ནས། །ལྔ་པ་ ཉི་མས་གདུངས་པ་ཡི། །གདུང་བ་དེ་ནི་མདུང་གི་བུ། །ལྔ་པའི་དཀའ་ཐུབ་མ་ཡིན་གྱི། །བཀྲེས་དང་ཆགས་པའི་མེ་དག་དང་། །ཁྲོ་དང་འདོད་པ་མྱ་ངན་ཏེ། །ལྔ་པོ་འདི་ལས་གང་རྒྱལ་བ། །དེ་ནི་གདུང་བ་ལྔ་ཅན་འདོད། །སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་དཀའ་ཐུབ་གང་། །སྡུག་བསྔལ་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་མར་འཇུག །ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དཀའ་ཐུབ་གང་། །བདེ་བར་བདེ་བ་བརྒྱུད་མར་འཇུག །ཟླ་ཕྱེད་དང་ནི་ཟླ་ཕྱེད་དུ། །སྨྱུང་བར་སྤྱད་པར་མི་བྱ་སྟེ། །ལུས་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །དཀའ་ཐུབ་མ་ཡིན་ཆོས་ལྡན་མིན། །ཞེས་འདོད་པས་སོ། །ཟས་བཀྲེས་པ་ཆོས་སུ་འདོད་པ་ལོག་པ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལས། ཟས་མི་ཟ་བའི་བསླབ་པ་བསྟེན་པས་པདྨ་དཀར་པོ་ལྟ་བུའི་དམྱལ་བར་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་ཀྱང་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ལུས་སུ་ཚེ་སུམ་བརྒྱར་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་མིར་སྐྱེས་པ་ནའང་མུ་གེ་མང་བའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་ནས་མུ་གེས་གདུངས་པའོ་ཞེས་སོ། །དོན་ཞགས་དང་མི་འདྲ་བ་སྟེ་བྲམ་ཟེ་འདུལ་བའི་ངོར་གསུངས་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དག་ནི། ཐད་ཀ་དེའི་བློ་ཅན་ལ་འཐད་ཀྱིས་གོང་མ་རྟོགས་ནས་དེ་ལྟར་བྱེད་ན་རྩ་ལྟུང་འབྱུང་བས། དོན་ཞགས་ཀྱི་སྨྱུང་བའང་དམྱལ་བར་འཚེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །སྡོམ་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགག་བྱ་རྫུན་པ། རྒྱུན་མ་གྲུབ་པ། དོན་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་སྡོམ་པ་ཉིད་ མ་གྲུབ་སྟེ། བསྡོམ་བྱའི་ཡུལ་གསོད་རྐུ་རྫུན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུད་གཅིག་ལ་བསྡམ་བྱ་དང་སྡོམ་བྱེད་དུས་གཅིག་ཏུ་རྫས་འགལ་བས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུན་ཉིད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་པ་དང་། རྫས་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པས་ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས། བསྡམ་བྱ་མེད་ཅིང་སྡོམ་པ་མེད། །རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་མེད། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ
Chinese
又说，如果裸体就能解脱，那狗和狐狸等为什么不解脱呢？《入行论》中说：除了守护自心的苦行之外，做再多的苦行又有什么用呢？忍受难以忍受的苦行，如相信和卡尔纳帕（Karṇapa），火烧和切割等感受，做这些无意义的忍受，为了解脱，我有什么好畏惧的呢？这样说。这也是相违背的，您自己的论著《国王教言》中说：婆罗门住在火堆中，第五个太阳炙烤的痛苦，那痛苦是箭的儿子（指卡尔纳），第五个苦行不是这样的。饥饿和贪恋的火焰，愤怒和欲望的苦恼，从这五个中哪个胜利了，就被认为是具有五种痛苦的人。任何以痛苦为自性的苦行，痛苦会接连不断地产生。任何以智慧为自性的苦行，快乐会接连不断地产生。不要在半月和半月时进行禁食，因为这会损害身体，这不是苦行，也不是合乎佛法的。这样认为。认为饥饿是佛法是错误的，在《念住经》中说：因为奉行不吃饭的戒律，所以转生到像白莲花一样的地狱。从那以后，又在五百世中转生为饿鬼之身三百年。之后转生为人时，也出生在饥荒多的地方，被饥荒所折磨。这与《义成语自在》不同，因为这是为了调伏婆罗门而说的，并且是被空性和慈悲所摄持的缘故。以前的金刚持们认为，对于那些直接理解的人来说是可以的，如果通过理解更高层次的内容而这样做，就会产生根本堕罪，所以《义成语自在》的禁食也会在地狱中受苦。破斥誓言有三种：所破是虚假的，相续不成立，没有意义。第一种是：一般来说，誓言本身不成立，因为依赖于所守护的对象，即杀盗妄语等，并且在一个相续中，所守护的对象和守护者在同一时间是物质相违的，所以不成立。第二种是：善根相续不断本身不成立，因为相续本身也是刹那性的，并且从物质上来说，它既不是同一也不是他异，所以接触是不成立的。《秘密成就法》中说：没有所守护的对象，也没有守护者，没有脉、气和明点，通过空性就能成就。第三种是
English
Furthermore, it is said, "If nakedness alone could liberate, then why aren't dogs and foxes liberated?" And in the Bodhicaryāvatāra, it says, "Apart from the asceticism of guarding the mind, what is the use of many ascetic practices? Enduring unbearable hardships, such as believing in Karṇapa, burning, and cutting sensations, what is the use of enduring these meaningless things? For the sake of liberation, what do I have to fear?" So it is said. This is also contradictory. In your own text, 'The King's Instructions,' it says: 'The Brahmin dwells in the midst of the fire, the fifth suffering scorched by the sun, that suffering is the son of the arrow (referring to Karna), the fifth asceticism is not like that. The flames of hunger and attachment, anger and desire's misery, whoever overcomes these five, is considered to have five sufferings. Any asceticism that is by nature suffering, suffering will arise continuously. Any asceticism that is by nature wisdom, happiness will arise continuously. Do not fast during the waxing and waning moon, because it harms the body, it is not asceticism, nor is it in accordance with the Dharma.' So it is thought. Thinking that hunger is Dharma is wrong. In the 'Satipaṭṭhāna Sūtra,' it says: 'Because of practicing the precept of not eating, one is born in a hell like a white lotus. From then on, one is born as a preta for three hundred lifetimes in five hundred lifetimes. After that, when one is born as a human, one is also born in a place with much famine and is tormented by famine.' This is different from the Donzhag, because it was said to subdue the Brahmins, and because it is embraced by emptiness and compassion. The previous Vajradharas thought that it was acceptable for those who understood it directly, but if one did so by understanding higher-level content, it would result in a root downfall, so the fasting of Donzhag would also suffer in hell. There are three refutations of vows: the object to be refuted is false, the continuity is not established, and it is meaningless. The first is: In general, the vow itself is not established, because it depends on the object to be protected, namely killing, stealing, lying, etc., and in one continuum, the object to be protected and the protector are materially contradictory at the same time, so it is not established. The second is: The continuous accumulation of virtue itself is not established, because the continuum itself is also momentary, and materially, it is neither the same nor different, so contact is not established. In the 'Secret Accomplishment,' it says: 'There is no object to be protected, and there is no protector, no channels, winds, and bindus, it will be accomplished through emptiness.' The third is
Tibetan
་ནི། ཤིང་སེམས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཆ་ཕྲ་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཤིང་གི་ཡལ་ག་བཅད་པས་ཀླུར་སྐྱེ་བར་གསུངས་མོད་ཅེ་ན། ཤིང་ལ་མི་བཅད་པར་བྱས་པ་ལས། དེའི་མཚམས་དྲལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཁྲོས་པས་སྐྱེས་ཀྱི། ཤིང་སེམས་ཅན་ཡིན་པ་བཅད་པས་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡུལ་བརྫུན་པ། སེམས་དང་གཅིག་མི་གཅིག་ཏུ་མི་འཐད་པ། ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་ནས་མི་རྙེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདོད་ཆགས་གྲུབ་པ་མེད་དེ་དེའང་ཡུལ་སྡུག་མི་སྡུག་ལ་ལྟོས་ན་ཡུལ་རྡུལ་ཆ་ཙམ་དུའང་མེད་པས། དེ་ལ་ཆགས་པའི་བློ་མེད་དེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གང་གི་ས་བོན་རྫུན་པ་དེའི། །སྐྱེ་བ་བདེན་པ་ག་ལ་ཞིག །ངར་འཛིན་ལས་བྱུང་ཕུང་པོ་རྣམས། །ངར་འཛིན་དེ་ནི་དོན་དུ་རྫུན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདོད་ཆགས་དང་སེམས་གཅིག་པར་མི་རུང་སྟེ། གཅིག་ན་མ་ཆགས་ པར་སྐྱེས་དུས་ཀྱང་ཆགས་པར་སྐྱེ་བར་ཐལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་གཅིག་པར་བདེན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆགས་པ་དང་ཆགས་ཅན་གཉིས་རྒྱུད་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུའང་མི་རུང་སྟེ། གང་ཟག་གཞན་གྱི་འདོད་ཆགས་ལྟར་བདག་ལ་མི་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས། གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ཆགས་པ་དག །ཐ་དད་ཉིད་དུ་གྲུབ་གྱུར་ན། །དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་ནི། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་ཡོངས་སུ་རྟོགས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་རང་གི་ལུས་ལ་ཕྱེ་ཞིང་གཞིག་པ་ན། ཕྱི་ནང་གང་དུའང་མ་མཐོང་བས་བདག་ལ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་ཡུལ་ལ་མི་གནས་དབང་སོགས་ལ་མིན་བར་ནའང་མིན། །དེ་ལས་གཞན་ནའང་མིན་ན་འདི་དག་གར་གནས་འགྲོ་བ་ཀུན་གནོད་བྱེད། །འདི་ནི་སྒྱུ་འདྲ་དེ་ཕྱིར་སྙིང་ལ་འཇིགས་སྤོངས་ཤེས་ཕྱིར་བརྩོན་པ་བསྟེན། །དོན་མེད་ཉིད་དུ་བདག་ལ་དམྱལ་སོགས་རྣམས་སུ་ཅིས་ཏེ་གནོད་པ་བྱ། །ཉོན་མོངས་ཉོན་མོངས་ཤེས་རབ་མིག་གིས་སྤོངས། །བདག་ཡིད་ལས་བསལ་གང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །གང་དུ་གནས་ནས་བདག་གནོད་བྱ་ཕྱིར་འོང་། །བློ་ཞན་བདག་ལ་བརྩོན་པ་མེད་པར་ཟད། །ཅེས་སོ། །བཅིང་བ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བཅིང་བར་བྱ་བྱེད་གཅིག་མི་གཅིག་དུ་མི་འཐད། རྟག་མི་རྟག་འཁོར་བར་མི་འཐད། དབུས་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལས་དང་ཉོན་ མོངས་ཀྱིས་གང་ཟག་འཁོར་བར་བཅིངས་པ་ན། བཅིང་བར་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། བྱ་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར། བཙོན་ཉིད་ལྕགས་སྒྲོག་མ་ཡིན་པ་བ
Chinese
因为树木不是有情众生，因为它们甚至没有微小的粒子。如果有人说，砍断树枝会导致投生为龙，那是因为没有砍断树木，而是因为破坏了树木的界限并对佛陀生气而投生的，而不是因为砍断了作为有情众生的树木。驳斥烦恼有三种方式：所境是虚假的，与心识既非一也非异，在身体内外都找不到。第一点是，贪欲是不成立的，因为它依赖于所境的美与丑，而所境甚至连微尘都不存在。因此，对它产生贪恋之心是不可能的。《宝鬘论》中说：“如果种子是虚假的，它的果实怎么可能是真实的呢？从我执产生的蕴，我执本身实际上是虚假的。”第二点是，贪欲和心识不可能是一体的，如果是一体，那么在没有贪欲时出生，也会导致在出生时就带有贪欲，因为与贪欲是一体是真实的。而且，贪欲和具有贪欲者不可能在同一时间存在于同一相续中。如果说是异体，那也是不合理的，因为就像其他人的贪欲一样，它不会对自身造成伤害。《中观根本慧论》中说：“如果贪欲和具有贪欲者，被认为是不同的，那么，它们两个为什么会同时被认知呢？”第三点是，当把贪欲等烦恼在自己的身体上进行分解和分析时，无论在内在外都看不到它们，因此它们不可能存在于自身中。《入菩萨行论》中说：“烦恼不住于对境，不住于根等，不住于中间，也不住于其他地方，那么这些烦恼住在哪里，它们伤害一切众生？这就像幻术一样，因此要消除心中的恐惧，为了了解这一点而精进。无意义地在自身的地狱等处，为什么要造成伤害？用智慧之眼消除烦恼，从心中消除我执，它会到哪里去？它住在哪里，然后回来伤害自身？愚笨的自身没有精进，这完全是徒劳的。”驳斥束缚有三种方式：所束缚之物与束缚者不可能是一体或异体，恒常与无常不可能束缚于轮回，以及没有中心。第一点是，当业和烦恼将众生束缚于轮回时，所束缚之物和束缚者不可能是一体的，因为能作者和所作者二者是不存在的。监狱本身不是铁链
English
Because trees are not sentient beings, as they do not even have minute particles. If it is said that cutting a tree branch leads to rebirth as a dragon, it is because one is reborn not from cutting the tree itself, but from breaking its boundary and being angry at the Buddha. It is not because one has cut a tree that is a sentient being. There are three ways to refute afflictions: the object is false, it is not reasonable for it to be the same as or different from the mind, and it cannot be found inside or outside the body. The first point is that desire is not established because it depends on the beauty and ugliness of the object, and the object does not even exist as a particle. Therefore, it is impossible to have a mind that is attached to it. As it says in the Precious Garland: "If the seed is false, how can its fruit be true? The aggregates that arise from self-grasping, that self-grasping is actually false." The second point is that desire and mind cannot be one, because if they were one, then being born without desire would also lead to being born with desire, because it is true that it is one with desire. Moreover, desire and the one who has desire cannot exist in the same continuum at the same time. It is also unreasonable to say that they are different, because like the desire of other people, it will not harm oneself. As it says in the Root Wisdom: "If desire and the one who has desire are established as different, then why are they both perceived together?" The third point is that when one divides and analyzes afflictions such as desire in one's own body, one does not see them either inside or outside, so they cannot exist in oneself. As it says in the Engaging in Bodhisattva Deeds: "Afflictions do not dwell in the object, nor in the senses, nor in between, nor in other places. Where do these afflictions dwell that harm all beings? This is like an illusion, so dispel fear in your heart and strive to understand this. Why cause harm to oneself in hell and other places for no reason? Eliminate afflictions with the eye of wisdom, eliminate self-grasping from your mind, where will it go? Where does it dwell and then come back to harm oneself? The foolish self has no diligence, it is completely in vain." There are three ways to refute bondage: it is not reasonable for the object to be bound and the binder to be one or different, it is not reasonable for the constant and impermanent to be bound in samsara, and there is no center. The first point is that when karma and afflictions bind beings in samsara, it is not possible for the object to be bound and the binder to be one, because the agent and the object do not exist. The prison itself is not a chain.