Tibetan
། །སུ་ལའང་ ཆོས་འགའ་མ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བརྗོད་བྱ་དགག་པ་ལ་བཞི་སྟེ། མཆོད་སྦྱིན། ལོ་རྒྱུས། གསང་བ། རིགས་མཐུན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཆོད་པ། སྦྱིན་པ། སྲེག་པ་དགག་པ་གསུམ་ལས། མཆོད་པ་དགག་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ལྷ་དགའ་མི་དགའ་མི་འཐད་པ་ནི། ཕྱུགས་བསད་པ་ལ་དགའ་ན་ལྷ་དེ་མཆོད་ཡུལ་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཆགས་སྡང་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་འདྲེ་བཞིན་ནོ། །མི་དགའ་ན་ཕན་ཡོན་མི་འབྱུང་སྟེ་མི་མཉེས་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞི་མེད་ལྷར་མི་འཐད་པ་ནི། སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པའི་མཆོད་སྦྱིན་ཅན་ཕྱུགས་དང་བཅས་པ་མཐོ་རིས་སུ་དྲང་བར་མི་ནུས་ཏེ། ལྷ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་དེ་དུས་དང་སྐད་ཅིག་བརྟགས་པས་ལྷ་མ་གྲུབ་པས། ལྷས་དྲངས་པ་མི་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐར་པ་དང་མཐོ་རིས་རང་གི་དགེ་བ་ལ་རག་པ་ཉིད་དེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཐར་པ་བདག་ལ་རག་ལས་འདི་ལ་ནི། །གཞན་གྱིས་གྲོགས་བགྱིར་ཅི་ཡང་མ་མཆིས་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བདུན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་ཤུལ་དུ་བྱས་པས་ཕན་པར་འདོད་པ་ལའང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ནའང་། དེ་ནི་ཁོ་རང་དབང་བའི་ཆ་ཙམ་ཡོད་པའི་ནོར་ཕུལ་ནས་སྔགས་བརྗོད་པས་ཕན་པ་དང་། བསམ་པ་དག་པའི་མཐུས་ཕན་ལ། བརྩེ་བ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་དང་མི་མཚུངས་སོ། །གཞུང་ཕྱི་མོ་ལས་ཀྱང་། ཚངས་པ་ནས་བརྩམས་དམྱལ་བའི་བར། །སེམས་ཅན་ ཀུན་ལ་སྲོག་ཕངས་ལ། །གཞན་གྱི་སྲོག་ནི་བཅད་བྱས་པས། །ཇི་ལྟ་བུར་ནི་བདེ་བར་འགྱུར། །འབྱུང་པོ་རྣམས་ནི་བདེ་འདོད་ལ། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལྡན། །གང་ལ་མང་དུ་གནོད་བྱས་ན། །དེ་བདེའི་དངོས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་པས། ཁྱོད་རང་གི་ལུང་དང་ཡང་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་མཆོད་སྦྱིན་ལས་དུས་གཞན་པ་ལ་གདམས་སོ་ཞེ་ནའང་མཚུངས་ཏེ། དུས་གཞན་དུ་སྡིག་པ་ཡིན་ན། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཚེ་དགེ་བར་འགྱུར་དུ་མི་རུང་བས་སོ། །བདག་ལས་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་ཐལ་བ་ནི། མི་བས་ལྷ་བརྒྱ་སྟོང་གི་བདེ་བས་ན། དེ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་བསད་དེ་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་རིགས་སོ། །སྐྱེས་རབས་ལས། ལོག་པར་སྤྱད་པས་ཡིད་ནི་མ་ལོག་ཅིང་། །དགེ་བའི་ལས་ལམ་ངེས་པར་མ་བྱས་པའི། །ཕྱུགས་རྣམས་མཆོད་སྦྱིན་དག་ལ་བསད་གྱུར་ཀྱང་། །བདག་ཅག་གཞི་མེད་ཇི་ལྟར་མཐོ་རིས་སྐྱེ། །མཆོད་སྦྱིན་ལ་བསད་མཐོ་རིས་འགྲོ་ན་ནི། །བྲམ་ཟེ་བདག་ཉིད་ཕྱུགས་སུ་བསྒྱུར་ལ་རག །ཅེས་སོ། །འདི་ལ་ཉེས་པ་ཡོད་དེ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། སྲོ
Chinese
谁也没有 示现任何法。如是说。所说之事的破斥有四种：祭祀、历史、秘密、同类破斥。第一，祭祀、布施、火供三种破斥中，祭祀的破斥有三种：天神喜欢不喜欢不合理，如果喜欢杀牲，那天神不应作为祭祀之处，因为具有贪嗔，如同鬼一样。如果不喜欢，则不会产生利益，因为做了不悦之事。没有根据的天神不合理，做了罪恶之事的祭祀者，连同牲畜不能引到天界，因为天神没有能力。没有，因为通过观察时间和刹那，天神没有成立，所以天神引导不能成立。因此，解脱和天界依赖于自己的善根，如《亲友书》中所说：解脱依赖于自己，对此， 他人不能作任何帮助。如是说。七斋日等他人死后所做之事，认为有利益也相同。那是他自己拥有的部分财产供养，念诵咒语而有利益，以及清净的意念的力量有利益，与没有慈悲的祭祀不相同。经藏中也说：从梵天到地狱之间， 对一切有情都应爱惜生命，如果杀害其他生命，如何能获得安乐？一切众生都想获得安乐， 世间充满痛苦，如果对谁造成很多损害，那如何能成为安乐之因？如是说。与你自己的教证也相违背。那是劝诫祭祀之外的时间，如果这样说也相同，如果其他时间是罪恶，则祭祀之时不能变成善事。自杀祭祀的过失是，人比天神有百千倍的安乐，为了迅速获得，应该自己杀死自己来祭祀。本生经中说：以邪道行事心不转变，没有确定行善的道路，牲畜被杀用于祭祀，我们这些无依者如何能生到天界？如果祭祀杀生能往生天界，婆罗门自己变成牲畜才行。如是说。这有罪过，如《念住经》中说：生
English
To no one was any Dharma shown. As it is said. There are four refutations of the subject matter: sacrifice, history, secrecy, and refutation of the similar. First, among the three refutations of sacrifice, giving, and burning, there are three refutations of sacrifice: It is unreasonable for gods to like or dislike. If they like killing animals, then that god should not be a place of worship, because he has attachment and hatred, like a ghost. If they don't like it, then no benefit will arise, because they have done something unpleasant. It is unreasonable for a baseless god, a sacrificer who has done sinful deeds, along with livestock, cannot be led to heaven, because the god has no power. There is no god, because the god is not established by examining time and moment. Therefore, liberation and heaven depend on one's own virtue, as it is said in the Letter to a Friend: Liberation depends on oneself, and in this, others cannot do any help. As it is said. It is the same for those who think that it is beneficial to do things like the Seven Days after someone else's death. That is because offering wealth that he owns and reciting mantras are beneficial, and the power of pure thought is beneficial, and it is not the same as a sacrifice without compassion. It is also said in the Sutra: From Brahma to hell, all sentient beings should cherish life, but if you kill other lives, how can you be happy? All beings want to be happy, the world is full of suffering, if you cause a lot of harm to someone, how can that become a cause of happiness? As it is said. It also contradicts your own scriptures. That is an exhortation for a time other than sacrifice, and if you say that, it is the same. If it is a sin at other times, then it cannot become a virtue at the time of sacrifice. The fault of sacrificing oneself is that humans have a hundred thousand times more happiness than gods, so in order to obtain it quickly, one should kill oneself to sacrifice. It is said in the Jataka: If the mind does not change by acting wrongly, and the path of virtue is not determined, even if livestock are killed for sacrifices, how can we, the helpless, be born in heaven? If killing for sacrifice leads to heaven, then the Brahmin himself must be transformed into livestock. As it is said. There is a fault in this, as it is said in the Mindfulness Sutra: Life
Tibetan
ག་བཅད་པས་ལྷར་སྐྱེའོ་ཞེས་སྨྲས་པས་བསྲེགས་པ་ཆེན་པོའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་དང་། ཕྱུགས་བསད་ནས་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་པས་མུན་པ་ཆེན་པོའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་ལ་མི་བསད་པས་ལྕགས་ཀྱི་བུམ་པའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། །སྦྱིན་པ་དགག་པ་ནི། རང་བཞིན་དང་ཐ་སྙད་ གཉིས་ལས། རང་བཞིན་པ་སྤྱིར་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྟག་མི་རྟག་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་དང་། ཕྲད་མ་ཕྲད་མི་རུང་། རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་མི་རུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱིན་པ་སུས་ཀྱང་སུ་ལའང་འགའ་ཙམ་སྦྱིན་པ་མེད་དེ། རྫས་རྟག་པ་འགུལ་དུ་མི་རུང་བས་ལག་ནས་ལག་ཏུ་སྤོར་མེད་ཅིང་། མི་རྟག་པ་ལག་ཏུ་མ་སོང་བར་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྲད་པ་བཀག་ཟིན་ལ། མ་ཕྲད་པས་ཕན་མི་ཐོགས་ཏེ་སྤྲང་པོའི་ཁ་ལག་དང་ཟན་འཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཀྲེས་པ་མ་བསལ་བ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། དངོས་པོ་རགས་པ་སྦྱིན་པ་མེད་དེ་སྤྱི་དགག་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྲ་བ་སྦྱིན་དུ་མེད་དེ་རྡུལ་ཆ་མེད་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལས། གང་ལ་ཡོངས་སུ་སྦྱིན་པ་མེད་ཅིང་ལེན་པ་དང་ལེན་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཀྱང་སྦྱིན་པར་འདོད་མོད་ཅེ་ན། འཁྲུལ་སྣང་བཟང་རྟོག་ཙམ་ལས་དངོས་པོ་རང་མཚན་པར་མི་འདོད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཙམ་དུ་སྦྱིན་པར་སྣང་བ་མི་འགོག་པས་བྱིན་ཡང་། ཕན་ཚུན་བདེན་པ་མེད་དེ། སྒྱུ་མ་མཁན་རབ་ཏུ་བཟང་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། གཏོང་མེད་སྦྱིན་པ་འདི་བཏང་བས། །ལེན་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླངས། །གང་དག་འདིར་ནི་གཤེགས་པ་རྣམས། །དེ་དག་ཡོན་སྦྱོང་བྱེད་པ་ཡིན། །གང་གིས་སྦྱིན་པ་གང་ལ་སྦྱིན། །སྦྱིན་པ་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པ། །སྦྱིན་ པ་མཉམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །བཟང་པོ་ལ་ནི་ཡོངས་རྫོགས་ཤོག །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཐ་སྙད་དུ་དགག་པ་ནི། བསད་ནས་སྦྱིན་པའི་ཤ་ལྟ་བུ་ཆོས་སུ་མི་རུང་སྟེ། དགེ་བར་སྣང་ཡང་སྡིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏོང་བ་པོ་ལ་བརྩེ་བྱམས་མེད་པ་དང་། ལོ་འདོད་རེ་ལྟོས་ཀྱི་དུག་གིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། སྲོག་ཆགས་བསད་ནས་སྦྱིན་པར་བྱས་པས་གཉིས་ཀ་རབ་ཏུ་ཚ་བའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། །བསྲེག་པ་དགག་པ་ནི། མེས་ཤིང་བསྲེག་པ་མི་སྲིད་དེ། མེ་དང་ཤིང་དེ་གཉིས་གཅིག་ན་བསྲེག་བྱ་སྲེག་བྱེད་དུ་མི་འཐད་ཅིང་། ཐ་དད་ན་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར
Chinese
说“宰杀牲畜可以升天”会导致堕入大焚烧地狱；宰杀牲畜进行供养会导致堕入大黑暗地狱；为了供养而杀人会导致堕入铁瓶地狱。关于驳斥布施：从自性和名言两个方面来说，自性方面总的驳斥有三种：恒常与无常不能布施；相触与不相触不能布施；粗大与微细不能布施。第一种情况是：布施无论由谁向谁，都无法进行哪怕一点点的布施，因为恒常之物无法移动，不能从手中转移到手中；而无常之物在到达手中之前就已经灭亡了。第二种情况是：相触已经被驳斥了，不相触则无法带来利益，就像乞丐的嘴和食物没有相触，因此饥饿无法消除一样。第三种情况是：粗大的事物无法布施，就像总的驳斥一样。微细的事物无法布施，因为微细的、不可分割的粒子无法看见。《般若经》中说：对于什么都不存在完全的布施，接受者和接受的行为在自性上是完全清净的。如果你们也认为存在布施，那也只是错觉和好的想法而已，并不认为是真实存在的，因为一切法都像梦一样。《般若经》中说：一切法都像梦一样，像幻术一样。仅仅显现为布施并不妨碍布施的行为，即使布施了，彼此之间也没有真实性。《幻术师善现请问经》中说：没有施舍的布施被施舍，没有接受者的人接受了。那些在这里逝去的人，是那些净化供养的人。谁向谁布施了布施？布施如何不可见？通过布施的平等性，愿善妙圆满。就像这样。特别是在名言上驳斥：像宰杀牲畜后布施的肉，这样的行为不符合正法，虽然看起来是善行，但实际上是罪恶，因为施舍者没有慈悲心，并且充满了贪图利益和期待的毒药。《念住经》中说：宰杀众生后进行布施，会导致双方都堕入极热地狱。驳斥焚烧：用火焚烧木头是不可能的，如果火和木头是同一个东西，那么燃烧者和被燃烧者就不合理；如果是不同的东西，那么它们彼此之间就是不同的。
English
It is said that saying "killing animals will lead to rebirth in heaven" will cause rebirth in the Great Burning Hell; killing animals for offerings will cause rebirth in the Great Darkness Hell; and killing people for offerings will cause rebirth in the Iron Pot Hell. Regarding refuting generosity: From the two aspects of nature and convention, the general refutation in terms of nature has three aspects: the permanent and impermanent cannot be given; the touching and non-touching cannot be given; and the coarse and subtle cannot be given. The first case is: generosity, no matter by whom to whom, there is no such thing as giving even a little, because permanent things cannot be moved, and cannot be transferred from hand to hand; and impermanent things perish before they reach the hand. The second case is: touching has already been refuted, and not touching does not bring benefit, just as the beggar's mouth and food do not touch, so hunger cannot be eliminated. The third case is: coarse objects cannot be given, just like the general refutation. Subtle things cannot be given because subtle, indivisible particles cannot be seen. The Prajnaparamita Sutra says: There is no complete giving to anything, and the receiver and the act of receiving are completely pure in nature. If you also think there is generosity, it is just an illusion and a good idea, and it is not considered to be real, because all dharmas are like dreams. The Prajnaparamita Sutra says: All dharmas are like dreams, like illusions. Merely appearing as generosity does not prevent the act of generosity, and even if it is given, there is no truth between each other. The Sutra Requested by the Illusionist Good Manifestation says: The generosity without giving is given, and those without receivers receive. Those who have passed away here are those who purify offerings. Who gives generosity to whom? How is generosity invisible? Through the equality of generosity, may goodness be complete. Just like that. In particular, refuting in terms of convention: like meat given after killing animals, such behavior is not in accordance with the Dharma, although it seems to be a good deed, it is actually a sin, because the giver has no compassion and is full of the poison of greed for profit and expectation. The Mindfulness Sutra says: Giving after killing sentient beings will cause both parties to be reborn in the extremely hot hell. Refuting burning: It is impossible to burn wood with fire, if fire and wood are the same thing, then the burner and the burned are not reasonable; if they are different things, then they are different from each other.