Tibetan
་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཉི་ཟླའང་ཤར་ནས་ནུབ་ཏུ་ངང་གིས་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། ཉི་ཤར་ཆུ་བོ་ཐུར་འབབ་ཚེར་མ་རྣོ། །རྨ་བྱའི་མདོངས་བཀྲ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །ཤེས་པས་རང་མི་རིག་པ་ནི། རང་གིས་རང་ལ་བྱ་བ་མི་འཇུག་པས་ཏེ། མིག་རང་གིས་རང་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལྟར་བཅུ་ལས། དང་པོ་ཁྱབ་འཇུག་དགག་པ་ལ། ངོ་བོ། ཁྱབ་པ། བྱེད་པ་དགག་པ་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་དགག་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་དགག་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་ནི། ངོ་བོ་བཀག་པས་ཁེགས་ཏེ། ཁྱབ་འཇུག་མེད་ན་ཁྱབ་འཇུག་གིས་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མེད་པས་དེས་ཁྱབ་པའི་ས་ཕྱོགས་ཁེགས་པ་ བཞིན་ནོ། །ཁྱབ་བྱེད་མེད་པས་ཁྱབ་བྱ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་གང་ལ་གང་གིས་ཁྱབ་པ་མེད་ན། དེས་ཐ་དད་མི་དད་ལ་ཁྱབ་པ་མི་རུང་ངོ་། །དེའང་ཐ་དད་ལ་ནི་ཁྱབ་པ་ཉིད་མེད་དེ། དུས་མི་མཉམ་པ་གཅིག་ཡོད་དུས་གཅིག་མེད་ལ། དུས་མཉམ་ལའང་གཅིག་གི་གོར་གཅིག་གསལ་བར་མེད་པས་ཁྱབ་པ་ཡོད་པ་མི་རུང་སྟེ་སྣང་བའི་གོར་མུན་པ་བཞིན་ནོ། །འདྲེས་པས་ཁྱབ་པ་མེད་ཀྱང་ཟླར་ཡོད་པས་ཁྱབ་བོ་ཞེ་ནའང་མི་རུང་སྟེ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་མི་དད་ནའང་ཁྱབ་པ་མེད་དེ་ཁྱབ་བྱེད་དང་རྫས་གཅིག་པས་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་དམ་ཁྱབ་བྱེད་དེ་ཡང་ཁྱབ་བྱར་འགྱུར་བས། རང་གིས་རང་ལ་མ་ཁྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །ལྡོག་པ་ནི། འདུ་བར་བཀག་ཟིན་ཏོ། །ཁྱབ་པར་ནི་དུ་མ་དང་དབྱེར་མེད་ན་དུ་མར་འགྱུར་བས་ཁྱད་པར་མི་རྙེད་དེ་ཆུ་དང་འདྲེས་པའི་འོ་མ་བཞིན་ནོ། །བྱེད་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་ཏུ་བཀག་གོ། །རིག་བྱེད་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚན་ཉིད། གཞུང་། བརྗོད་བྱ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྟག་པ། མ་བྱས་པ། བདེན་པ་དགག་པ་དང་གསུམ་ལས། རྟག་པའི་གསལ་བ་དགག་པ་ནི། བྱེ་བྲག་པར་བཤད་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་མིང་། གོམས་པ། ཕྱིས་ཤེས་པ། གཞན་ལ་འཆད་པར་མི་རུང་བ་བཞི་ནི། ཐ་སྙད་དུ་སྐད་ཅིག་མཐུད་པ་ཙམ་ལ་བརྗོད་ལ། སྒྲ་འགགས་ཀྱང་སྒྲ་ལ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་རིགས་མཐུན་བཞག་པས་ཤེས་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་རྟག་ པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་མི་ངེས་པ། སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་མི་རུང་བ། མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཐོ་རིས་འདོད་པས་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པ་ནི་འབྲེལ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་མེ་མཐོ་རིས་སམ། མཐོ་རིས་མེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེས་བུས་སྨྲས་པ་བརྫུན་ན་ཚངས་པ
Chinese
等产生，并且如日月也从东向西自然运行一样，他们也是这样认为的。正如经文所说：太阳升起，河流向下流淌，荆棘尖锐，孔雀的羽毛鲜艳，都是自性而生。知识不能认知自己，是因为自己不能对自己起作用，就像眼睛不能看到自己一样。他们是这样认为的。为了驳斥这些观点，像之前的宗派一样有十种驳斥。首先是驳斥遍入天，其中有驳斥自性、驳斥周遍、驳斥作用三种。驳斥自性就像驳斥自在天一样。驳斥周遍是因为自性被驳斥了，所以周遍也被驳斥了。如果没有遍入天，就没有遍入天的周遍，就像没有寡妇的儿子，所以被他周遍的地方也被驳斥了一样。没有周遍者，就没有所周遍。也就是说，如果什么不能周遍什么，那么它就不能周遍是异体还是非异体。对于异体来说，根本没有周遍，因为时间不同，一个存在时另一个不存在。对于时间相同的情况，一个也不能清楚地照亮另一个，所以不可能有周遍，就像光明不能照亮黑暗一样。如果说即使混合也不能周遍，但因为有伴侣所以可以周遍，这也是不行的，因为互相依赖而不能成立。如果不是异体，也没有周遍，因为周遍者和事物是同一个，所以所周遍就是周遍者本身，或者周遍者也变成所周遍，就像自己不能周遍自己一样。从反面来说，已经在相合上驳斥过了。在周遍上，如果不是众多且无分别，就会变成众多，所以找不到差别，就像混入水中的牛奶一样。作用已经在自在天中驳斥过了。驳斥吠陀有三种：驳斥定义、驳斥经典、驳斥所诠释的内容。第一种又分为三种：驳斥常恒、驳斥非造作、驳斥真实。驳斥常恒的显现已经在胜论中讲过了。证明词、习惯、后知、不能向他人解释这四种，只是在名言上说刹那相续而已。即使声音停止，因为对声音习惯的习气保留了同类的种子，所以能够知道，因此声音不是常恒的。驳斥非人造作有三种：意义不确定、咒语的力量不成立、现量否定。第一种是：为了希望升天而向火中布施，这没有任何关系，因为火不是天界，或者天界不是火。如果人说的是谎言，那么梵天
English
etc., and they think that the sun and moon also move from east to west naturally. As it is said in the scriptures: The sun rises, the river flows downwards, the thorns are sharp, and the peacock's feathers are bright, all arise from their own nature. Knowledge cannot recognize itself because it cannot act on itself, just as the eye cannot see itself. This is what they think. To refute these views, there are ten refutations as in the previous schools. First, refuting the pervader, there are three refutations: refuting the essence, refuting the pervasiveness, and refuting the action. Refuting the essence is like refuting the independent god. Refuting the pervasiveness is because the essence has been refuted, so the pervasiveness is also refuted. If there is no pervader, there is no pervasiveness by the pervader, just as there is no son of a barren woman, so the place pervaded by him is also refuted. Without the pervader, there is nothing to be pervaded. That is, if something cannot pervade something, then it cannot pervade whether it is different or non-different. For different entities, there is no pervasiveness at all, because the times are different, one exists when the other does not. For the same time, one cannot clearly illuminate the other, so it is impossible to have pervasiveness, just as light cannot illuminate darkness. If it is said that even if mixed, it cannot pervade, but because there is a companion, it can pervade, this is also not possible, because it cannot be established due to mutual dependence. If it is not a different entity, there is no pervasiveness, because the pervader and the thing are the same, so the pervaded is the pervader itself, or the pervader also becomes the pervaded, just as one cannot pervade oneself. From the opposite side, it has already been refuted in the aggregation. In pervasiveness, if it is not many and undifferentiated, it will become many, so the difference cannot be found, just like milk mixed with water. The action has already been refuted in the independent god. There are three refutations of the Vedas: refuting the definition, refuting the scriptures, and refuting the content to be interpreted. The first is divided into three: refuting permanence, refuting non-creation, and refuting truth. The manifestation of refuting permanence has already been explained in the Vaisheshika school. The four things that prove it: name, habit, later knowledge, and inability to explain to others, are only said to be momentary continuations in name. Even if the sound stops, because the habit of being accustomed to the sound retains the seed of the same kind, it can be known, therefore the sound is not permanent. There are three refutations of non-human creation: the meaning is uncertain, the power of mantras is not valid, and it is negated by direct perception. The first is: offering sacrifices to fire in the hope of ascending to heaven has no connection, because fire is not heaven, or heaven is not fire. If what a person says is a lie, then Brahma
Tibetan
ས་སྨྲས་པ་ཡང་བརྫུན་པས་མི་བསླུ་བའི་དོན་དང་འགལ་བས་ཕྱིས་ཀྱི་མུ་སྟེགས་པ་ཁྱེད་ཅག་བསླུ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱེད་ཅག་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སྐབས་འདིར་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་ལ་བསླུ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཚིག་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་ཡོད་ན་སྒྲ་ཆད་དུས་དོན་མི་རྟག་པར་དངོས་སུ་ངེས་དགོས་པ་ལས། དོན་རྟག་པར་འདོད་པས་བསལ་བ་ཉིད་དོ། །རྣམ་ངེས་ལས། དེས་ན་མཐོ་རིས་འདོད་མེ་ལ། །སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན་ཞེས་ཐོས་པ་ནི། །ཁྱི་ཤ་ཟོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི། །དོན་མིན་ཞེས་འདིར་ཚད་མ་གང་། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཀྱང་རང་བྱུང་གི་ཡི་གེ་དང་། ལྷའི་རྔ་སྒྲ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་འཆད་པ་འདོད་པས་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུ་དང་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་ལས་ལས་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་མེད་པར་མི་འདོད་པས་མི་མཚུངས་སོ། །ཁྱབ་འཇུག་གི་རྣམ་འཕྲུལ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་དེ་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་དབང་ལས་བྱུང་བའི་བྱིན་རླབས་ཡིན་ལ། ཁྱབ་འཇུག་གང་དུའང་ རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བྱས་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་མི་སྲིད་པ་གཉིས་མི་མཚུངས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་མི་སྲིད་པ་ནི། སྔགས་བཟླས་པས་ཀྱང་ནུས་པ་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་ཚིག་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུའི་ངག་བསླུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་པས་ནུས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ། དངོས་སུ་སྐྱེས་བུའི་བརྗོད་པའི་ངག་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་མ་ཡིན་པར་གསལ་ཏེ། རེས་འགའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་རྟག་པར་འདོད་པས་འགལ་འདུས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པའི་དོན་ཅན་དུ་མི་རུང་སྟེ། བརྗོད་བྱ་འགལ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་གྲགས་ནའང་དོན་སྟོན་མཁན་མེད་པའི་ཕྱིའི་ཆུ་རླུང་གི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །གཞུང་དགག་པ་ནི། ཚིག་གིས་དོན་སྟོན་པ་མེད་དེ། ཚིག་སྒྲ་སྤྱི་དང་། དོན་སྒྲ་མེད་གཉིས་འབྲེལ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚིག་གིསསྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་འགག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡི་གེ་སིལ་བུ་རེ་རེ་ལ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚིག་ཐམས་ཅད་ཡི་གེ་སིལ་བུ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱང་འཆད་པ་དང་ཉན་པ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འཁྲུལ་སྣང་དུ་དེ་ལྟར་དུ་སྣང་ཡང་། དོན་ལ་བཤད་ཅིང་ཉན་པར་མི་འདོད་དེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུང་ལ་བསྟོད་པར། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེར་ཞི་ཞིང་། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་
Chinese
說地者也與不以虛假欺騙之義相違，故爾後之外道汝等成被欺騙之過，且汝等亦是士夫故，於此時顯示吠陀之義成被欺騙之故，若詞義有關聯，則音斷時義必實有為無常，然以義為常所遮遣也。於《成量品》中云：「是故欲天界，聞火供是施，謂食狗肉者，此非義此何量。」如是說也。若然，汝亦許以自生之文字與天鼓聲等說法，故相同耶？彼乃佛與菩薩之威力及各各眾生之業而如是生，不許無因故不相同也。與遍入天之幻化相同耶？佛乃由因二資糧等力所生之加持，然遍入天於任何處皆無未由因緣所作之幻化，二者不相同也。咒之能力不可能者，以咒語念誦亦不成生能力之過，以是士夫之語，士夫之語是欺騙故。若是吠陀之語故生能力耶？為現量所破。實有士夫所說之語非吠陀之語明顯也，以是偶爾故。吠陀之聲是常，許此故成相違之過也。不能成為具真實義者，以見所說相違故，且聲雖響亦無示義者，如水風之聲。破論者，詞不示義，以詞聲總與義無聲二者未成關聯故，且詞以剎那先後滅故，且一一音節無義故，且一切詞未超離一一音節故。若然，汝亦作講說與聽聞，是何耶？於錯亂顯現中雖如是顯現，然於義不許說與聽，以尊者龍樹於讚頌語中云：一切所緣皆寂滅，一切戲論皆寂靜，諸佛於何處亦
English
The one who speaks of the earth also contradicts the meaning of not deceiving with falsehood, therefore, later heretics, you are liable to be deceived. Moreover, since you are also individuals, you will be deceived in showing the meaning of the Vedas at this time. If there is a connection between words and meanings, then when the sound ceases, the meaning must be actually determined as impermanent. However, since it is assumed that the meaning is permanent, it is rejected. In the Pramāṇaviniścaya, it says: "Therefore, those who desire heaven, hearing that offering fire is giving, is like saying 'eat dog meat.' What valid cognition is there here that this is not the meaning?" That is what is said. If so, are you also the same because you also accept that the Dharma is taught by self-arisen letters and the sound of the gods' drums? That is because it arises from the power of the Buddhas and Bodhisattvas and the actions of each sentient being. It is not the same because it does not accept causelessness. Is it the same as the transformation of Vishnu? That Buddha is a blessing that arises from the power of the two accumulations and so on. However, it is impossible for Vishnu to have a transformation that is not made by causes and conditions anywhere. The two are not the same. The power of mantras is impossible because the power will not arise even by reciting mantras, because it is the word of an individual, and the word of an individual is deceptive. If it is the word of the Vedas, then power will arise? It is refuted by direct perception. It is clear that the word spoken by an individual is not the word of the Vedas, because it is occasional. The sound of the Vedas is permanent, and it is contradictory to assume this. It cannot be true because contradictory statements are seen, and even if the sound is heard, there is no one who shows the meaning, like the sound of water and wind. Refuting the treatise: words do not show meaning, because the general sound of words and the absence of sound of meaning are not related, and because words cease one after another in an instant, and because each syllable has no meaning, and because all words do not go beyond each syllable. If so, what is it that you also do, teaching and listening? Although it appears that way in a mistaken appearance, in reality, I do not accept speaking and listening, because the teacher Nagarjuna said in praise of speech: "All objects of focus are completely pacified, all elaborations are completely pacified, the Buddhas in any place"