Tibetan
དམ་པའི་དོན་གྱི་དོན་རྣམས་ནི། །རང་གི་འདྲེ་དང་ཐ་དད་མེད། །དེས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་པ་དང་། །དུ་མ་བློ་ཡིས་བསླད་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཡུམ་ལས། ཆོས་གང་ཡང་གང་དང་ཡང་ལྷན་ཅིག་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་མེད་དེ་ རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །ཤེས་པས་མི་གྲོལ་བ་ནི། དོན་དྲུག་ཤེས་ཀྱང་གྲོལ་བའི་ཐབས་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་བཞིན་ནོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ལོག་ལྟས་མྱ་ངན་མི་འདའ་བར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་པ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྡུག་བསྔལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བློ་དང་། །སྲེད་པ་ཀུན་ནས་འཆིང་བའི་རྒྱུ། །སྐྱེ་བོ་གང་ལ་དེ་མེད་པར། །དེ་ཡིས་སྐྱེ་བ་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། དད་པས་ཉན་པ་གང་གིས་ན། །མཐོ་རིས་དགའ་བའི་བསོད་ནམས་དང་། །གང་གི་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་པའི། །ཤེས་རབ་ས་བོན་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཁྱེད་རང་ཡང་དད་པས་ཞུགས་ན་གང་ལྟར་ཡང་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལམ་མ་ལོག་པ་ལ་དད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། ལོག་པའི་ལམ་ལ་དད་ན་ཇི་ལྟར་དད་པ་ལྟར་ཇེ་ཐུར་འགྱུར་ཏེ་ལམ་ནོར་བ་ལ་གོམ་པ་མང་དུ་ནོར་བ་བཞིན་ནོ། །རྩ་ལྟུང་གི་འགྲེལ་པ་ལས། ནག་པོའི་ལས་དེ་གང་བྱས་པ། །དེ་ལས་འབྲས་དཀར་མི་འབྱུང་སྟེ། །རུལ་བའི་ཤིང་གི་ས་བོན་ལས། །བརྩམ་པའི་མྱུ་གུ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་རང་གི་སྡེ་པའི་ནང་དུ་ཁས་འཆེ་བ་དག །གང་ལའང་མོས་པ་བྱས་ན་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བས། མཐར་གྲོལ་ཞེས་ཕྱོགས་འབྱམས་སུ་སྨྲ་བ་ཁེགས་སོ། །བདེ་སྡུག་བླ་མ་མཁའ་འགྲོ་དང་། ཡི་དམ་གྱིས་བྱེད་པར་འདོད་པའང་ཁེགས་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཐབས་བསྟན་གྱི། རང་གི་ཐབས་ལྟར་བྱས་ན་དེ་བྱེད་པའི་ནུས་རུང་དུ་འགྱུར་བ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ཡང་། དེ་དག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་ན་རིག་པ་འདིས་ཁེགས་སོ། །རྫས་ལྡོག་དང་སྤྱི་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པའང་འདི་ཁོ་ནས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་སྣང་ཚུལ་ཅིར་སྣང་ཡང་གཤིས་ལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར། ཁས་ལེན་གྱི་དམ་བཅའ་མེད་པས་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ཏེ། རྩོད་བཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་པའི་ཕྱོགས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་རིག་བྱེད་ཚད་མར་སྨྲ། །དམ་བཅའ་བཅུ་ལས་གྲོལ་བ་སྒྲུབ་པར་འདོད། །དེ་ཡང་རྣམ་གྲོལ་ཕན་པའི་དོན་མེད་པས། །
Chinese
殊胜意义之意义，与自之鬼无差别。因此，一物与众多，为心所迷惑。如是说。于《母经》中说：任何法亦不与任何法俱时行，以其自性为空故。以识不解脱者，知六义亦非解脱之方便，以非所知之真如故，如主物（自在天）也。龙树云：以邪见不度脱忧苦，如来亦如是说。如是说。于《释量论》中说：痛苦颠倒之念与贪爱，乃一切系缚之因。何人无彼者，彼不生也。如是说。若然，于《辨相智论》中说：以信心听闻者，得天界喜乐之福德，及得何者之寂灭，智慧之种子安住。如是，汝等亦以信心入者，无论如何亦欲得果，非耶？此乃于未歧途之道上信之所致，若信于歧途之道，则如信之所致而愈下堕，如路歧途则步步皆错也。于《根本堕释》中说：所作之黑业，不生白果，如朽木之种子，不生坚实之芽也。如是说。以此理，于自宗之内自诩者，于任何事生信则生加持，终得解脱，如是泛泛而谈者，遮破之。欲乐苦乐为上师空行与本尊所作者，亦遮破之。彼等乃示方便，若如自之方便而行，则彼等成能作之能力，虽是假立，然若彼等所作，则以此理遮破之。承许物相异与总为实有者，亦以此遮破之。我等无论显现何状，然于体性上未成任何事物，以无承诺之誓言故，无过失也。于《诤辩息灭论》中说：若我有所承诺，则我即有过失。我无承诺故，我乃无过失者。如是说。抉择行者之宗派者：承许遍入天为神，吠陀为量。欲证由十种誓言中解脱。然彼亦无解脱之利益故。
English
The meanings of the noble meaning are no different from one's own demons. Therefore, one thing and many are deluded by the mind. Thus it is said. In the Mother Sutra, it is said: No dharma ever travels together with any dharma, because it is empty by nature. That which is not liberated by knowledge, knowing the six meanings is not a means of liberation, because it is not the suchness of the knowable, like the chief (Ishvara). Nagarjuna said: With wrong views, suffering is not overcome, thus the Tathagata himself said. Thus it is said. In the Commentary on Valid Cognition, it is said: The mind of suffering and perverted thoughts, and craving, are the cause of all bondage. Whoever does not have that, birth will not arise for him. Thus it is said. If so, in the Treatise on Discriminating Wisdom, it is said: By whom is listening with faith, the merit of the joy of heaven, and by whom is nirvana attained, the seed of wisdom abides. Thus, if you also enter with faith, you desire to obtain the result in any case, do you not? This is due to faith in the path that is not deviated, but if you have faith in the deviated path, then as faith leads, you will fall further and further, just as if the road is deviated, every step is wrong. In the Commentary on the Root Downfalls, it is said: Whatever black deeds are done, white results do not arise from them, just as from the seed of a rotten tree, a firm sprout does not arise. Thus it is said. By this reasoning, those who boast within their own sect, saying that blessings arise if one has faith in anything, and that one will ultimately be liberated, are refuted. The assertion that happiness and suffering are caused by the guru, dakini, and yidam is also refuted. They show the means, but if one acts according to one's own means, then they are said to become capable of doing it, but if they do it, then this reasoning refutes it. The assertion that substances are different and that the general is real is also refuted by this alone. We, no matter what appears, do not establish anything in reality, and because we have no vows of commitment, we are without fault. In the Refutation of Disputes, it is said: If I have any commitments, then I have this fault. Because I have no commitments, I am without fault. Thus it is said. Establishing the tenets of the followers of conduct: They assert that Vishnu is God and the Vedas are valid. They desire to prove liberation from the ten vows. But that also has no benefit of liberation.
Tibetan
ཕྱིན་ཅི་ལོག་གཞུང་གང་དེ་དོར་བར་བྱ། །ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་ཞིང་རིག་བྱེད་ཚད་མར་སྨྲ་བས། དམ་བཅའ་བཅུ་ཁས་བླངས་ཏེ་ཐར་པ་འདོད་པའི་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ལ་གྲོལ་བ་མེད་དེ་གཞུང་ལམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ན་ཤར་དུ་བགྲོད་པ་ལ་ནུབ་ཏུ་ཞུགས་ནས་གོམ་པ་འདོར་བ་བཞིན་ནོ། །འདིར་དེའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་དབྱེ་ན། བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་དཔོག་སྟོན་པར་འཛིན་ཅིང་། ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འདོད་པ་དག་ནི་ནང་ཚན། རིག་བྱེད་པ། བྲམ་ ཟེ་པ། ཁྱབ་འཇུག་པ། སྤྱོད་པ་པ། རྒྱལ་དཔོག་པ་ཞེས་ལྔར་ཡོད་དེ། རིག་བྱེད་བཞི་ཚད་མར་འདོད་པ་དང་རིགས་བྲམ་ཟེ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། :ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་དང་། སྟོན་པ་རྒྱལ་དཔོག་གི་རྗེས་སུ་འབྲེངས་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་གྲགས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི་གྲུབ་པའི་གཞུང་རྟོག་པ་ལ་ཕན་པའི་ཡལ་ག་དང་། དྲང་སྲོང་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཡལ་ག་དང་། ནོར་བུ་སྐུད་པ་ལ་བཏགས་པའི་མཆོད་སྦྱིན་དང་། བྷ་ར་ཏ་ཀའི་ལྡུམ་དང་། ལོ་མ་ཅན་གྱི་གསང་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲེངས་ནས་དམ་བཅའ་བཅུ་ཁས་ལེན་པ་ནི། ལྷ་ཁྱབ་འཇུག་དང་། རིག་བྱེད་ཚད་མ་དང་། ཁྲུས་ཀྱིས་དག་པ་དང་། ཡུལ་གྱིས་དག་པ་དང་། སྲིད་བསྲུངས་པས་དག་པ་དང་། གཡུལ་བསྲུངས་པས་དག་པ་དང་། ཆོས་བསྲུངས་པས་དག་པ་དང་། སྲོག་བསྲུངས་པས་དག་པ་དང་། དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་དང་། ཤེས་པས་རང་མི་རིག་པར་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་འཇུག་གི་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པ་སྟེ། དྲང་སྲོང་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཡལ་ག་ལས། སྐལ་ལྡན་ནོར་ལྷ་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལྷར་འདྲེན་ཐར་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད། །ནོར་ལྷ་སྟོབས་བཟང་འཆི་མེད་ལ་སོགས་ངོ་བོར་གནས། །ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀུན་ལ་ཞུགས་དང་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །དེས་འགྲོ་བ་འདུལ་བ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ བཅུ་སྟེ། ཉའི་འཇུག་པ་དང་། རུས་སྦལ་དང་། ཕག་རྒོད་དང་། རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་བཅུ་པའི་བུ་ར་མ་ཎ་དང་། དྲང་སྲོང་ཨག་ནེའི་བུ་ར་མ་ཎ་དང་། ནག་པ་དང་། མིའི་སེང་གེའི་གདོང་དང་། མིའུ་ཐུང་དང་། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དང་། ཚེ་ལོ་བཅུ་པའི་དུས་སུ་རྟ་ངང་པར་སྤྲུལ་ནས་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་མཐོ་རིས་ནས་ཐར་པ་ལ་བཀོད་དེ་འཁོར་བ་སྟོངས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་བར་དུ་ཕག་རྒོད་དུ་སྤྲུལ་ནས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་འདེགས་ཤིང་ཐམས་ཅད་གྲོལ་ཟིན་པ་དང་འདོར་བས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་བའི་ཁུར་བསྣམས་པའི་ཕྱིར་དྲིན་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས
Chinese
应当舍弃那些颠倒的宗义。由于他们执持遍入天为神，并且说吠陀是可靠的量，承诺接受十种誓言，那些希求解脱的邪见者没有解脱，因为他们进入了颠倒的宗义之路，就像向东行进而向西走，从而舍弃了步伐一样。在此详细区分其类别：婆罗门执持国王占卜为导师，而认为遍入天为神者，其内部分为：吠陀论者、婆罗门论者、遍入天论者、行为论者、国王占卜论者，共有五种。他们认为四部吠陀是可靠的量，并且认为婆罗门种姓是最高的，执持遍入天为神，仅仅通过行为就想获得解脱，并且追随导师国王占卜，因此才如此称呼。他们追随那些对成立宗义的思辨有益的分支，以及仙人创造的分支，以及用宝石线串起来的祭祀，以及婆罗多迦的园林，以及具有叶子的秘密语句等等，从而承诺接受十种誓言，即：神遍入天，吠陀是量，以沐浴清净，以处所清净，以守护政权清净，以守护战争清净，以守护正法清净，以守护生命清净，事物无因，以及以知识不认识自己。第一种是，一切事物都是遍入天的形象的幻化，如仙人创造的分支中所说：具有福分的财神，他是全知全见的，引导一切众生为神，并且施予解脱，财神具有力量、美好、不死等等的体性，是所有事物的自性，进入一切并且遍布一切。他为了调伏众生而示现为十种形象，即：鱼的化身，乌龟的化身，野猪的化身，国王十车之子罗摩，仙人阿耆尼之子罗摩，黑天，人狮面，侏儒，释迦牟尼，以及在寿命为十岁的时候，化现为天鹅，将一切众生从高处引导至解脱，从而使轮回空尽。在此期间，他化现为野猪，举起一切世界，并且由于已经使一切解脱和舍弃而肩负着大悲的重担，因此是值得感恩的。
English
Those inverted tenets should be abandoned. Because they hold the pervading deity as God and say that the Vedas are a reliable measure, promising to accept ten vows, those heretics who desire liberation have no liberation, because they have entered the inverted path of tenets, just like walking east but going west, thus abandoning their steps. Here, to elaborate on their types: Brahmins hold the king's divination as the teacher, and those who consider the pervading deity as God are internally divided into: Vedic scholars, Brahmin scholars, pervading deity scholars, conduct scholars, and king's divination scholars, totaling five. They consider the four Vedas as a reliable measure, and regard the Brahmin caste as supreme, hold the pervading deity as God, desire liberation merely through conduct, and follow the teacher king's divination, hence they are called as such. They follow the branches that are beneficial for speculating on the established tenets, and the branches created by sages, and the sacrifices strung with gem threads, and the gardens of Bharata, and the secret words with leaves, etc., thereby promising to accept ten vows, namely: the god pervading deity, the Vedas are a measure, purification by bathing, purification by place, purification by protecting the government, purification by protecting war, purification by protecting Dharma, purification by protecting life, things are without cause, and not recognizing oneself with knowledge. The first is that all things are transformations of the form of the pervading deity, as it is said in the branch created by sages: The fortunate wealth god, he is all-knowing and all-seeing, guides all beings as gods, and bestows liberation, the wealth god possesses the nature of power, beauty, immortality, etc., is the self-nature of all things, enters into all and pervades all. He engages in taming beings by manifesting in ten forms, namely: the incarnation of the fish, the tortoise, the wild boar, Rama the son of King Dasharatha, Rama the son of the sage Agni, Krishna, the face of the man-lion, the dwarf, Shakyamuni, and at the time when the life span is ten years, he transforms into a swan, leading all beings from the heavens to liberation, thereby emptying the cycle of existence. In the meantime, he transforms into a wild boar, lifting all the worlds, and because he has already liberated and abandoned everything, he carries the burden of great compassion, therefore he is worthy of gratitude.