Tibetan
ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །དུས་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ། ཁྱད་པར། རྟག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། རྩོམ་བྱེད་དང་། ལྟོས་ས་དང་། རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། མཐུན་སྣང་ལ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དུས་ཀྱི་མཐའ་སྐད་ཅིག་མ་མ་གྲུབ་པས་དེ་མཐུད་པའི་ལོ་ཟླ་ལ་སོགས་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དུས་སྔ་ཕྱི་ད་ལྟ་གསུམ་ལ་ལྟོས་ས་མ་གྲུབ་ན་རྟག་ཏུ་ཡང་ན་སྔའམ་འཕྱི་བར་འགྱུར་ལ། ལྟོས་ས་གྲུབ་ན་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟ་གསུམ་དུས་གཅིག་ལ་མི་ཚོགས་པ་དང་། སྔ་ཕྱིའི་ཚེ་ལྟོས་ས་ཡོད་དུས་ལྟོས་ཆོས་མེད་ལ། ལྟོས་ཆོས་ཡོད་དུས་ལྟོས་ས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བློས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཕར་བཤད་ཀྱང་དངོས་པོ་ལ་དུས་གསུམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གལ་ཏེ་འདས་ལ་ལྟོས་གྱུར་ན། །ད་ལྟ་བྱུང་དང་མ་འོངས་པ། །འདས་པའི་དུས་ན་ཡོད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེ་ན་མེད་འགྱུར་ན། །ཇི་ལྟར་དེ་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ནི། དབྱར་དང་སྟོན་ཡང་བློས་བཀོད་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ལ་མེད་དེ་སྣང་བ་རྣམས་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུའང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐད་ཅིག་དང་ཆ་ཤས་རང་བཞིན་མེད་པས་དོན་གྱི་དབྱར་སྟོན་ཁེགས་ལ། མིང་གི་དབྱར་སྟོན་ཡང་བཏགས་པ་ཡིན་པས་དགུན་ལ་དཔྱིད་ཅེས་བརྗོད་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གློ་བུར་དུ་བརྟགས་ནས་བཞག་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དབྱར་ལྟ་བུ་དངོས་པོར་ཡོད་ན་རི་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དབྱར་དུ་མི་རུང་སྟེ། རི་མཐོང་དུས་དབྱར་མཐོང་བར་མ་གྲགས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ དུ་གསལ་བ་མཐའ་དག་ལ་དེས་བསྒྲེས་པ་ན་དབྱར་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པ་ན། དབྱར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱིའི་རང་བཞིན་བློས་བཀོད་པ་ཙམ་ལས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །མཐུན་སྣང་དུ་མེད་པ་ནི། གླིང་འདིར་ཉིན་པར་ཡིན་དུས་གཞན་དུ་མཚན་མོར་འགྱུར་ལ། སྔ་དྲོ་ལ་སོགས་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཁྱད་པར་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དུས་གཅིག་པ། དུས་མཉམ་པ། དུས་རིང་ཐུང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུའི་དུས་གཅིག་པར་མི་རུང་སྟེ། སྣང་བ་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་བུམ་སྣམ་མེད་ལ། སྣང་བའང་ཆ་ཤས་ཙམ་ཡང་མེད་པས་དུས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བུམ་སྣམ་དུས་མཉམ་པའང་མི་རུང་སྟེ། བུམ་པ་མཉམ་པ་སྣམ་བུ་ལ་ལྟོས་ཤིང་། སྣམ་བུ་མཉམ་པ་བུམ་པ་ལ་ལྟོས་པས་ན་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པས་མཐར་རང་ལ་རང་ལྟོས་སུ་འགྱུར་བས། གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་དུས་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉམ་པ་དངོས་པོ་ལ་གསལ་བ་རེ་རེ་ཞིང་བརྟགས་ན་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པས་ཀྱང་ཁེགས་སོ། །རྩ་ཤེ་ལས། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་གང་ལྟོས་འགྲུབ། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ལྟོས་ནས་ནི། །ལྟོས་བྱ་གང་ཡིན་དེ་འགྲུབ་ན། །གང་ལ་ལྟོས་ནས་གང་ཞིག་འགྲུབ། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཞག་ལས་ལོ་གཅིག་དུས་རིང་བར་མི་འགྲུབ་སྟེ། རྩོམ་བྱེད་ཞག་མེད་ན་དེས་བཞག་པའི་ལོ་ མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལོ་ཡང་ཞག་གི་ཕྲེང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཞག་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་པས་ལོ་རིང་བར་མི་འགྲུབ་ལ། སྐད་ཅིག་མའང་ཆ་ཤས་མེད་པས་རྩོམ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆ་ཤས་མེད་པ་ལ་འཕྲད་པ་མི་རུང་བས་རྒྱུན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མཐུད་པ་མེད་པས་རིང་ཐུང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་ནས་ལོ་ཟླ་བསྐལ་པ་ལ་སོགས་པར་རིང་ཐུང་དུ་ཞེན་པ་གཏི་མུག་ཉིད་དོ། །དུས་རྟག་པ་དགག་པ་ནི། རི་ཞིག་དུས་རིའི་དུས་ཞིག་ནས་མེད་པ་ལྟར། གསལ་བ་དངོས་པོ་རྣམས་དེ་དང་འདྲ་བས་རྟག་པའི་དུས་མེད་ལ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དུས་མེད་དེ་མི་རྟག་པ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས་ཀྱང་། འདས་པའི་དུས་ཀྱང་འདས་པའི་དུས་ཀྱིས་སྟོངས་སོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱོགས་རྟག་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ། ཁྱད་པར། རྟག་པ་དགག་པའོ། །ངོ་བོ་ལ། ལྟོས་པ་དང་། རྫས་དང་། མཐུན་སྣང་ལ་མེད་པ་དང་གསུམ་ལས། ལྟོས་པ་དགག་པ་ནི། མི་མཇེད་འདི་བདེ་བ་ཅན་པའི་ཤར་ཡིན་ལ། མངོན་པར་དགའ་བའི་ནུབ་ཏུ་བཞག་དུས། ཤར་ཁོ་ན་ཡིན་ན་མངོན་དགའི་ཡང་ཤར་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་བཅུ་པོ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་བློས་བཀོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་མེད་དེ། རྩ་ཤེ་ལས། དངོས་པོ་ལྟོས་གྲུབ་གང་ཡིན་པ། །དེ་མ་གྲུབ་ན་ཇི་ལྟར་ལྟོས། །ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་ལྟོས་ཤེ་ན། །དེ་ནི་ལྟོས་པར་མི་རུང་ངོ་། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྫས་སུ་ མ་གྲུབ་པ་ནི། མི་མཇེད་ཉིད་ཤར་ལ་སོགས་པར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་སྣང་ལ་མེད་པ་ནི། འཛམ་བུ་གླིང་པ་ལ་ཤར་དུ་སྣང་བ་ཉིད། སྒྲ་མི་སྙན་པ་ལ་ནུབ་ཏུ་སྣང་བ་དང་། སྟེང་འགྲོ་རྣམས་ལ་ཐུར་དུ་སྣང་བ་ཉིད་སྤྱི་བོ་ཚུགས་པ་ལ་གྱེན་དུ་སྣང་ལ། སྣྲེལ་ཞི་བ་ལ་འཕྲེད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུ། མཚམས་བཞི། ཕྱོགས་བཟང་ངན་མ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱོགས་བཅུའི་ཤར་དེ་གཅིག་ཡིན་པས་དེས་ཁྱབ་དུས་ཤར་དེ་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། རི་དང་རྡོ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་དབྱེར
Chinese
再次如虚空一般。破斥时间有三种：本体，差别，常有破斥。第一种有四点：作者，所依赖之处，非实物，于共同显现中不存在。第一点是：时间的边际刹那不成立，因此连接它的年月等也被遮止。第二点是：时间过去、未来、现在三者所依赖之处不成立，如果成立，则恒常要么是过去要么是未来。如果所依赖之处成立，则过去、未来、现在三者不会同时存在。过去未来之时，有所依赖之处时，无所依赖之法；有所依赖之法时，无所依赖之处。因此，即使以分别念妄加安立而说，事物也并非具有三种时间。如《根本慧论》所说：若以过去为所缘，现在生和未来，应已存在于过去时。若彼时中尚无有，云何能缘过去时？如是。非实物是：夏天和秋天也是分别念安立的，事物本身并不存在，因为在显现中，既非与其为一，亦非与彼为异。因为刹那、部分、自性不存在，所以实际的夏天和秋天被遮止。名称上的夏天和秋天也是假立的，所以冬天被称为春天也没有相违，因为这与突然进行观察而安立相似。如果夏天之类的作为实物存在，那么山等本身不应成为夏天，因为见到山时，并没有听说见到夏天。同样，如果以其来衡量一切显现，夏天等不成立，那么夏天等总体的自性，就仅仅是分别念安立，而成为不成立的。于共同显现中不存在是：在此洲白天的时候，其他地方则变成夜晚，早晨等等也是如此，这仅仅是不存在于事物本身。破斥差别有三种：同时，同时性，时间长短的破斥。第一点是：瓶子和氆氇不可能同时存在，因为没有与该显现相异的瓶子和氆氇，而且显现连少许部分也不存在，因此不可能成为时间。第二点是：瓶子和氆氇的同时性也不可能成立，因为瓶子的同时性依赖于氆氇，氆氇的同时性依赖于瓶子，因此互相依赖，最终会变成自己依赖自己，因此任何一个都不会成立，因为
English
Again, like the sky. There are three refutations of time: essence, difference, and refutation of permanence. The first has four points: the agent, the basis of dependence, not being a substance, and not existing in common appearance. The first is: the limit of time, the moment, is not established, so the years, months, etc. connected to it are also negated. The second is: if the basis of dependence for the three times, past, future, and present, is not established, then it will always be either past or future. If the basis of dependence is established, then the three, past, future, and present, will not exist at the same time. In the past and future, when there is a basis of dependence, there is no object of dependence; when there is an object of dependence, there is no basis of dependence. Therefore, even if one speaks by fabricating with the mind, things do not have three times. As it says in the Root Wisdom: If relying on the past, the present and future, should already exist in the past. If they do not exist then, how can they rely on the past? Like that. Not being a substance is: summer and autumn are also established by the mind, but they do not exist in things themselves, because in appearances, they are neither the same nor different from them. Because moments, parts, and nature do not exist, the actual summer and autumn are negated. The summer and autumn of names are also imputed, so there is no contradiction in calling winter spring, because it is similar to suddenly observing and establishing. If something like summer exists as a substance, then mountains etc. themselves should not become summer, because when seeing a mountain, one does not hear of seeing summer. Similarly, if all appearances are measured by it, summer etc. are not established, then the general nature of summer etc. will only be established by the mind, and will become non-established. Not existing in common appearance is: when it is daytime in this continent, it becomes nighttime in other places, and the same is true for morning etc., which only do not exist in things themselves. There are three refutations of difference: simultaneity, sameness, and refutation of long and short time. The first is: the time of a pot and a woolen cloth cannot be the same, because there is no pot and woolen cloth different from that appearance, and the appearance does not even have a small part, so it cannot become time. The second is: the simultaneity of a pot and a woolen cloth is also not possible, because the simultaneity of the pot depends on the woolen cloth, and the simultaneity of the woolen cloth depends on the pot, so they depend on each other, and in the end, it will become self-dependence, so none will be established, because
Chinese
因为时间本身不存在的缘故。如果对显现的事物平等地一一进行观察，也会因为其与彼（事物本身）和他（其他事物）不成立而破除。如《根本慧论》所说：如果事物依赖而成立，那么它也依赖于自身。如果所依赖的事物成立，那么所依赖的事物又依赖于什么而成立？就像这样。第三，一天比一年时间长是不成立的，因为如果没有作为起始的一天，那么由它所确立的一年也不存在。而且，一年也是一天的延续。一天也只是刹那，因此一年不可能长。刹那也没有部分，因此不会被创造。因为没有部分的事物不可能相遇，所以相续不会成立。因为没有连接，所以长短也不会成立。从刹那到年月劫等执着于长短，这本身就是愚痴。驳斥常时：如同山峰在山峰的时间消失一样，显现的事物都与之相似，因此没有常时。没有事物就没有时间，因为这是不恒常的颠倒。如经中所说：过去的时代也被过去的时代所空。就像这样所说。驳斥常方有三：本体，差别，驳斥常有。本体有三：依赖，实体，在共同显现中不存在。首先是驳斥依赖：娑婆世界是极乐世界的东方，当被安立为现喜世界的西方时，如果仅仅是东方，那么现喜世界也应成为东方。因此，十方在错乱的意识所设定的事物中并不存在。如《根本慧论》所说：凡是依赖成立的事物，如果它不成立，又依赖什么呢？如果说是成立之后再依赖，那么这就不应是依赖。就像这样。作为实体不成立：娑婆世界本身在东方等处完全不成立，因此被排除。在共同显现中不存在：对于赡部洲的人来说，显现为东方，对于声音不悦耳的人来说，显现为西方。对于上方行走者来说，显现为下方。对于头顶竖立者来说，显现为向上。对于猴子来说，显现为横向。驳斥差别有三：十方，四隅，方位好坏不成立。第一，十方的东方是唯一的，当它遍及时，东方不应是唯一的，因为山、石头、树木等众多不同。
English
Because time itself does not exist. If we examine each and every phenomenon that appears equally, it will also be refuted because it does not establish as itself or as other. As stated in the Root Wisdom: If a thing is established by dependence, then it also depends on itself. If that which is to be depended upon is established, then upon what does that which is to be depended upon depend to be established? Like that. Third, one day cannot be longer than one year, because if there is no day as the beginning, then the year established by it does not exist. Moreover, a year is also a series of days. A day is also just a moment, so a year cannot be long. A moment also has no parts, so it cannot be created. Because things without parts cannot meet, continuity is not established. Because there is no connection, length is not established. To be attached to length from moment to year, month, kalpa, etc., is itself ignorance. Refuting constant time: Just as a mountain disappears from the time of a mountain's time, all appearing things are similar to that, so there is no constant time. Without things, there is no time, because this is the reversal of impermanence. As stated in the sutra: The past time is also empty by the past time. Just as it is said. Refuting constant direction has three aspects: essence, distinction, and refuting constancy. Essence has three aspects: dependence, substance, and non-existence in common appearance. First is refuting dependence: This Saha world is the east of Sukhavati, and when it is established as the west of Abhirati, if it is only the east, then Abhirati should also become the east. Therefore, the ten directions do not exist in the objects constructed by confused consciousness. As stated in the Root Wisdom: Whatever thing is established by dependence, if it is not established, upon what does it depend? If it is said that it depends after being established, then that should not be dependence. Like that. Not established as substance: The Saha world itself is not completely established in the east, etc., so it is excluded. Non-existence in common appearance: For the people of Jambudvipa, it appears as east, for those with unpleasant voices, it appears as west. For those who go above, it appears as below. For those who stand with their heads upright, it appears as up. For monkeys, it appears as sideways. Refuting distinction has three aspects: the ten directions, the four intermediate directions, and the non-establishment of good and bad directions. First, the east of the ten directions is unique, and when it pervades, the east should not be unique, because mountains, stones, trees, etc., are numerous and distinct.