Tibetan
བློ་འགྱུར་ཞིང་ཡོན་ཏན་གྱི་དོན་བྱེད་པས། བདག་འཇིག་པ་དང་དངོས་མེད་དུ་མི་འགྱུར་བར་འདོད་དོ། །དུས་ནི་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟའི་གནས་སྐབས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་མ་སྐྱེས་པ་རྟག་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པའོ། །རྡུལ་ནི་ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྟེ། རིམ་བཞིན་དྲི་དང་རོ་དང་གཟུགས་ དང་རེག་བྱའི་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ནས་གཅིག་གི་བར་དུ་ལྡན་པ། ཕྲ་རབ་དེ་དག་རྟག་ཅིང་ཕན་ཚུན་མ་རེག་པར་འདུས་ནས་བྱ་བ་རྩོམ་ལ། མཐར། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེར་བསྲེགས་པའམ་ཐོ་བས་བཅོམ་ཡང་རྡུལ་འཐོར་བ་ཙམ་ལས་གཞིག་པར་མི་ནུས་ལ། ནམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཞིག་པའི་ཚེ་ནའང་རྡུལ་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལ་ལོང་ལོང་པོར་གནས་པ་དག །རྩོམ་དུས་དབང་ཕྱུག་གིས་རིགས་མཐུན་རྣམས་བསྡུས་པས་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་འབྱུང་བའོ། །ཕྱོགས་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་། མ་སྐྱེས་པ་རྟག་པ་བྱ་བ་མེད་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པའོ། །ནམ་མཁའ་ནི། ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཁྱབ་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། གོ་འབྱེད་པ་དང་། སྒྲ་བསྐྱེད་པ་དང་། དངོས་པོའོ། །དེའི་དང་པོ་གསུམ་ནི་ཕལ་ཆེ་བས་ཁས་ལེན་ཏོ། །མི་རྟག་པ་ནི། ས་ཆུ་མེ་རླུང་གི་ཡན་ལག་ཅན་བཞི་སྟེ་དེ་ལྟར་དགུའོ། །ཡོན་ཏན་ནི། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་སྟེ། གྲངས་དང་། བོངས་ཚད་དང་། འཕྲད་པ་དང་། ཕྱེ་བ་དང་། གཞན་དང་། གཞན་མ་ཡིན་པ་སྟེ་དྲུག་དང་། བདག་ལ་སྣང་བ་བཅུ་གསུམ་ནི། མིག་གི་བློ་དང་། རྣ་བའི་བློ་དང་། སྣའི་བློ་དང་། ལྕེའི་བློ་དང་། ལུས་ཀྱི་བློ་དང་། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། འདོད་པ་དང་། སྡང་བ་དང་། ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་དང་། འབད་རྩོལ་དང་། འདུ་བྱེད་པའི་ཤུགས་ སོ། །ཡུལ་ལྔ་སྟེ། གཟུགས་མེའི་ཡོན་ཏན། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན། དྲི་སའི་ཡོན་ཏན། རོ་ཆུའི་ཡོན་ཏན། རེག་རླུང་གི་ཡོན་ཏན་ནོ། །སྒྲ་ནི་རྟག་ཏུ་ནམ་མཁའི་ཁྲོད་ན་གནས་པ་ལས། རླུང་རློན་པས་གཡོགས་པས་མ་ཐོས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུས་ༀ་བརྗོད་དུས་རླུང་དེ་བསལ་ནས་ཐོས་ཤིང་། བཤོལ་ན་རླུང་ཤུལ་དུ་ནུབ་པས་མ་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་ནི་ལྔ་སྟེ། བརྐྱང་བ་དང་། བསྐུམ་པ་དང་། འདེགས་པ་དང་། འཇོག་པ་དང་། འགྲོ་བའོ། །སྤྱི་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་པ་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱིའོ། །ཁྱབ་པའི་སྤྱི་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་པས་ཁྱབ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། བར་གྱི་སྤྱི་དང་། སྤྱི་ཆུང་ངུ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་བུམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བུམ་པ་ཞེས་པས་ཁྱབ་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་ལུས་ཉིད་ཅེས་
Chinese
由于心识变化并具有功德的作用，我希望自我不会毁灭或变成虚无。时间遍及过去、未来和现在的各个阶段，是不生的、常恒的、实有的。微尘是地、水、火、风四者的极微之尘，依次具有从四种（香、味、色、触）到一种功德。这些极微是常恒的，不互相接触地聚集在一起而开始活动。最终，即使所有事物都被火烧毁或被锤子击碎，也只能使微尘分散，而无法摧毁它们。当世界毁灭时，微尘会散布在空中。在创造时，自在天神将同类聚集在一起，从而产生具有肢体的物质。方位遍及东方等所有方向，是不生的、常恒的、无作用的、实有的。虚空具有五种性质：遍及、常恒、提供空间、产生声音和物质。其中前三种性质被大多数人认可。无常的是地、水、火、风的四种组成部分，总共是九种。功德有二十四种：数量、体积、结合、分离、异、非异这六种，以及十三种显现于自我的：眼识、耳识、鼻识、舌识、身识、快乐、痛苦、欲望、憎恨、非正法、正法、努力和造作的力量。五境是：色是火的功德，声是虚空的功德，香是地的功德，味是水的功德，触是风的功德。声音始终存在于虚空中，但由于被潮湿的空气覆盖而听不到。当人念诵嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）时，驱散了空气才能听到，停止念诵时，声音消失在空气中就听不到了。业有五种：伸展、收缩、举起、放下和行走。共有两种共相：遍在的共相和有限的共相。遍在的共相是存在于一切所知事物中的“存在”本身。第二种分为中间的共相和小共相。第一种就像“瓶子”这个词遍及所有瓶子一样。第二种就像身体这个词遍及所有肢体一样。
English
Because consciousness changes and performs the function of qualities, I wish that the self will not be destroyed or become non-existent. Time pervades all states of past, future, and present, and is unborn, permanent, and existent as a substance. Atoms are the subtle particles of earth, water, fire, and wind, possessing from four (smell, taste, form, touch) to one quality respectively. These subtle particles are permanent and gather together without touching each other to begin activity. Ultimately, even if all things are burned by fire or shattered by a hammer, only the atoms can be scattered, but they cannot be destroyed. When the world is destroyed, the atoms will remain scattered in the sky. At the time of creation, the Lord gathers together those of the same kind, thus producing substances with limbs, such as the body. Direction pervades all parts such as the east, and is unborn, permanent, inactive, and existent as a substance. Space has five qualities: pervasiveness, permanence, providing space, producing sound, and being a substance. The first three of these are accepted by most. Impermanent are the four constituents of earth, water, fire, and wind, making a total of nine. Qualities are twenty-four: number, quantity, conjunction, disjunction, otherness, and non-otherness, which are six, and thirteen that appear to the self: eye-consciousness, ear-consciousness, nose-consciousness, tongue-consciousness, body-consciousness, pleasure, pain, desire, hatred, non-dharma, dharma, effort, and the force of action. The five objects are: form is the quality of fire, sound is the quality of space, smell is the quality of earth, taste is the quality of water, and touch is the quality of wind. Sound always exists in space, but it is not heard because it is covered by moist air. When a person utters Om (藏文：ༀ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), that air is dispelled and it is heard, and when it is stopped, it disappears into the air and is not heard. Action is fivefold: stretching, contracting, lifting, placing, and walking. There are two universals: pervasive universal and limited universal. The pervasive universal is pervasive because it is the very existence that is present in all knowable things. The second is divided into intermediate universal and small universal. The first is like the word "pot" pervading all pots. The second is like the word "body" pervading all limbs.
Tibetan
པས་ཁྱབ་པ་ལྟ་བུའོ། །སྤྱི་དེ་དག་ཀྱང་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཁྱབ་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། གཅིག་པུའོ། །དཔེར་ན་བུམ་པས་རང་གི་བྱེ་བྲག་གསེར་བུམ་དང་། རྫ་བུམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྱབ་སྟེ། གསེར་བུམ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡོད་ན། བུམ་པ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་དེ་གསལ་བ་བྱེ་བྲག་པ་དེ་རྣམས་གྲུབ་ནས་མ་རླག་གི་བར་དུ་ཡོད་པས་སོ། །:ཁྱབ་ཅིང་རྟག་པ་དེས་ན་གཅིག་པུར་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གཟེགས་ཟན་གྱི་སློབ་མ:བཻ་ལུ་ཀ་ནི་སྤྱི་དེ་གསལ་བ་མེད་པའི་བར་སྟོངས་ན་ཡོད་པར་འདོད་དེ། དབང་ ཕྱུག་ལ་ཆོས་ཅན་ལུས་ཡོད་པ་དང་། གསལ་བ་མེད་པའི་བར་སྟོངས་ནི་སྤྱི་ཡོད་དེ། ཁྱབ་བྱེད་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ལ། རིག་པ་ཅན་གྱི་སྟོན་པ་བཻ་ཐར་ནི། གསལ་བ་མེད་པའི་བར་སྟོངས་ན་ཆོས་ཅན། སྤྱི་མེད་དེ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱེ་བྲག་ནི་གསལ་བ་རྣམས་མ་འདྲེས་པ་སྟེ་བུམ་པ་དང་ཀ་བ་བཞིན་ནོ། །འདུ་བ་ལ་ཐ་དད་དང་། ཐ་མི་དད་གཉིས་ལས། ཐ་དད་ནི་མགོ་ལ་རྭ་གཉིས་ལྟ་བུའོ། །ཐ་མི་དད་ཀྱི་འདུ་བ་ནི། དུང་ལ་དཀར་ཟླུམ་འདུ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ནི། དོན་དྲུག་པོ་ཤེས་ནས་བསྒོམས་ན་གྲོལ་ཏེ། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་མོད་ཀྱི། །ཐ་མ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ཤེས་པ་ཡིས། །མི་དེ་ཐ་མར་ཐར་པར་འགྱུར། །ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ནི། །ཐམས་ཅད་སྤངས་ན་དྲི་མེད་པའི། །ཡོངས་སུ་དག་པ་དེར་འགྲོ་སྟེ། །བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་ནོ། །བློ་སོགས་བདག་ནི་ཡོན་ཏན་ཅན། །དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཡིད་ལ་བདག་ཅེས་གནས་པ་ནི། །བྱེ་བྲག་པ་ཡིས་བཅད་པར་ཤེས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ན། བདག་དེ་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་དུ་མ་མིན། །གཅིག་མིན་ཕྲ་མིན་ཆེན་པོ་མིན། །འདི་ནི་རྟག་མིན་མི་རྟག་མིན། །བདག་མིན་གཞན་མིན་མིན་དེ་ཉིད། །ཅེས་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། ། དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ། གནོད་བྱེད་ཡོད་པ། ཤེས་པས་མི་གྲོལ་བའོ། །དང་པོ་ནི་ཚད་ངེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་བསྒྲུབ་པ་འགལ་ཏེ། རྟགས་དེ་དག་ལ་དབང་ཕྱུག་རྟག་པས་མ་བྱས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་ནི་ནམ་ཡང་མེད་པས་བྱེད་པོར་མེད་ལ། དབང་ཕྱུག་གིས་བྱེད་པར་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཁེགས་སོ། །གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་དང་། རྫས་དང་། ཡོན་ཏན་དང་།
Chinese
就像被普遍包含一样。这些总的类别也具有三个特征：普遍性、永恒性和唯一性。例如，瓶子普遍包含其各个类别，如金瓶和陶瓶等。因为只要有金瓶等，就必然有瓶子存在。永恒是因为这些明显的类别从成立到消失之间一直存在。普遍且永恒，因此也成立为唯一。对此，胜论派的学者吠卢迦认为，总的类别在没有显现的空隙中也存在。他们说，自在天具有身体，并且在没有显现的空隙中存在着总的类别，因为它是普遍且永恒的。而理性的导师吠陀则说，在没有显现的空隙中，法，总的类别不存在，因为它不能被观察到。各个类别是明显的，不会混淆，就像瓶子和柱子一样。组合分为相异和不相异两种。相异的组合就像头上长着两只角。不相异的组合就像海螺具有白色和圆形。通过知识获得解脱是指，如果了解并冥想这六个意义，就能获得解脱。轮回虽然没有开始，但并非没有终结。仅仅通过了解它，这个人最终会获得解脱。如果舍弃身体和意念的分别念，就能到达无垢的完全清净之地，就像木柴燃尽的火焰一样。智慧等自我具有功德，从根源上拔除的瑜伽士，心中安住着自我的存在，这被胜论派所断定。也就是说，在解脱的状态下，自我存在于远离一切存在与否、常与断的边见之中。如他们所认为的：非有非无亦非二者，非一非小亦非大。此非恒常亦非常，非我非他非彼等。 对此进行反驳有三点：没有成立的理由，存在妨害，以及不能通过知识获得解脱。第一点是，通过衡量确定的标志来证明自在天是永恒的，这是矛盾的，因为这些标志普遍不被永恒的自在天所创造。因为自在天不恒常，所以从来没有作为创造者存在过，并且自在天作为创造者的存在被可以观察到但没有观察到的标志所否定。存在妨害有五点：自在天，物质，属性，
English
It is like being universally included. These general categories also possess three characteristics: universality, eternality, and uniqueness. For example, a pot universally includes its various categories, such as gold pots and clay pots, etc. Because wherever there is a gold pot, etc., there must be a pot. Eternality is because these distinct categories exist from their establishment until their disappearance. Being universal and eternal, it is therefore also established as unique. Regarding this, the Vaibhashika's student, Bailuka, believes that the general category exists even in the space where it is not manifest. They say that Ishvara has a body, and the general category exists in the space where it is not manifest because it is universal and eternal. However, the rational teacher, Vaithar, says that in the space where it is not manifest, the dharma, the general category does not exist because it cannot be observed. The individual categories are distinct and not mixed, like a pot and a pillar. Combination is divided into distinct and non-distinct. A distinct combination is like having two horns on the head. A non-distinct combination is like a conch shell having whiteness and roundness. Liberation through knowledge means that if one understands and meditates on these six meanings, one can attain liberation. Although samsara has no beginning, it is not without end. By merely understanding it, that person will ultimately attain liberation. If one abandons the conceptualizations of body and mind, one will reach the stainless, completely pure state, like a fire that has consumed its fuel. The self, such as wisdom, possesses qualities. The yogi who has uprooted it from its source, the existence of the self abiding in the mind, is determined by the Vaisheshikas. That is to say, in the state of liberation, the self exists beyond all extremes of existence and non-existence, permanence and annihilation. As they believe: not existent, not non-existent, nor both; not one, not small, nor large; this is neither permanent nor impermanent; not self, not other, not those. There are three refutations to this: there is no reason for establishment, there is harm, and liberation cannot be attained through knowledge. The first point is that proving Ishvara to be eternal through measured and certain signs is contradictory because those signs are universally not created by an eternal Ishvara. Because Ishvara is not constant, he has never existed as a creator, and Ishvara's existence as a creator is negated by signs that can be observed but are not observed. There are five harms: Ishvara, substance, quality,