Tibetan
་འགྱུར་བ་ཅན་དང་། མུན་པ་ཅན་གྱི་ང་རྒྱལ་ཞེས་པ་གསུམ་འབྱུང་ཡང་ང་རྒྱལ་གཅིག་ཏུ་བརྩིའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལས་གྱུར་པའི་ང་རྒྱལ་ལས་དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་འགྱུར་གྱི་ང་རྒྱལ་ལས་དེ་ཙམ་ལྔའོ། །དེ་ཙམ་ལྔ་ལས་འབྱུང་བ་ལྔ་སྟེ། སྒྲ་ལས་ནམ་མཁའ། གཟུགས་ལས་མེ། དྲི་ལས་ས། རོ་ལས་ཆུ། རེག་ལས་རླུང་འབྱུང་ངོ་། །མུན་པ་ཅན་གྱི་ང་རྒྱལ་གྱིས་དེ་གཉིས་ལ་སྐྱེད་པའི་གྲོགས་བྱེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལོགས་པ་མི་སྐྱེད་དོ། །དབང་ཕྱུག་ནག་པོ་ལས། རང་བཞིན་ལས་ཆེན་དེ་ལས་ང་རྒྱལ་ཏེ། །དེ་ལས་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་འབྱུང་། །དེ་ལྟར་བཅུ་དྲུག་འབྱུང་བ་དེ་ལས་ཀྱང་། །དེ་ཙམ་ལྔ་ལས་འབྱུང་བ་རྣམ་ལྔ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས། མེད་པ་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ཡེ་ནས་གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པས་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་རྣམས་རྒྱུའི་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ནུས་པ་འབའ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འབྲས་ བུ་ནི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་དེ། སྣམ་བུ་སྣལ་མའི་རང་བཞིན་དང་གསེར་བུམ་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ནུས་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡང་ཏིག་ཏའི་ཁ་བ་དང་། བུ་རམ་གྱི་མངར་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱི་བུམ་པ་ལས་གྲིབ་མ་འབྱུང་ལ། ཤེལ་བུམ་ལས་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། མེད་པ་ནི་གསར་དུ་སྐྱེར་མི་རུང་སྟེ། ཟླ་བ་ཉིད་ཟླུམ་པོར་ཡོད་པ་ལས་ཚེས་ཀྱི་འཕེལ་བ་བཞིན་ཡིན་གྱི། བྱེ་མ་ལས་མར་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །འཇིམ་པ་ལས་བུམ་པར་སྐྱེས་པ་ཡང་རྫ་མཁན་མི་དགོས་པའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། འཇིམ་པའི་དུས་ན་བུམ་པ་སྔར་ཡོད་གསལ་བར་བྱེད་དེ། མུན་ཁུང་གི་བུམ་པ་མར་མེའི་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བ་བཞིན་ནོ། །འཇིམ་པ་ལ་བུམ་པ་ཡོད་པ་མཐོང་བར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཡོད་ཀྱང་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། ཧ་ཅང་རིང་ཕྱིར་ཉེ་ཕྱིར་དང་། །དབང་པོ་ཉམས་ཕྱིར་ཡིད་མེད་ཕྱིར། །ཆ་ཕྲའི་ཕྱིར་དང་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར། །ཟིལ་གནོན་ཕྱིར་དང་འདྲེས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས། རྒྱུ་གཉིས་གཉིས་ཀྱི་རྐྱེན་ཡོད་པས་ཡོད་ཀྱང་གསལ་བར་མི་མཐོང་བ་ནི། སྤྱིར་རིང་བས་མི་མཐོང་བ་ཉི་ཟླའི་འགྲོས་བཞིན་ནོ། །ཉེ་བས་མི་མཐོང་བ་མིག་གིས་ལྐོག
Chinese
变化的、黑暗的和我慢，虽然出现三种我慢，但也算作一种我慢。从苦恼产生的我慢中，产生十一种根。从变化的慢中，产生五个“怛特摩多”。从五个“怛特摩多”中产生五大元素，即从声音产生虚空，从色产生火，从味产生地，从味产生水，从触产生风。黑暗的我慢对那两者起到产生助伴的作用，不产生其他的果。自在黑天说：从自性产生大者，从大者产生我慢，从我慢产生十六种相，如此产生十六种相，也从五个“怛特摩多”中产生五种。也就是说，产生的诸事物，不是从无到有新产生的，而是本来就存在于主体的自性中，所以叫做“果存在于因中”，因为果都遵循因的自性，遵循唯一的能力，并且果是从因中产生的。也就是说，果遵循因的自性，就像毛布是毛线的自性，金瓶是金子的自性一样。遵循能力也是如此，就像苦楝的苦味，红糖的甜味，铁瓶产生影子，而玻璃瓶不产生影子一样。因为是从因中产生的，所以是存在的，不是从无到有新产生的，就像月亮本身是圆的，然后逐渐盈满一样，而不是像从沙子里榨不出油一样。从泥土中产生瓶子，也没有陶匠不必要的过失，因为在泥土的时候，瓶子就已经存在并显现出来，就像黑暗房间里的瓶子，借助灯光而显现出来一样。也没有泥土里存在瓶子，因而导致能被看见的过失，因为事物虽然存在，但由于两种原因而不能被确定，如《六十正理论》中所说：‘太远或太近，根衰或无意，部分微或被遮，被压或混杂。’因此，由于两种原因的存在，即使存在也无法清楚地看到，一般来说，因为太远而看不见，就像日月运行一样。因为太近而看不见，就像眼睛的眼睑一样。
English
The changing, the dark, and the conceit of I, although three kinds of conceit appear, they are counted as one conceit. From the conceit arising from suffering, eleven faculties arise. From the changing conceit, there are five "Tatmatras." From the five "Tatmatras," five elements arise, namely, from sound comes space, from form comes fire, from smell comes earth, from taste comes water, and from touch comes wind. The dark conceit acts as a helper in producing those two, but does not produce separate fruits. From the Black Lord of Power: From nature arises the great one, from that arises conceit, from that arise sixteen aspects. Thus, from the arising of sixteen aspects, five arise from the five Tatmatras. That is to say, the things that arise are not newly created from nothing, but have always existed in the nature of the principal, so it is called "the fruit exists in the cause," because the fruits follow only the nature of the cause, follow only the power, and the fruit arises from the cause. That is, the fruit follows the nature of the cause, just as woolen cloth is the nature of woolen yarn and a golden vase is the nature of gold. Following the power is also like the bitterness of neem, the sweetness of jaggery, an iron vase produces a shadow, but a glass vase does not. Because it is born from the cause, it exists, but it cannot be newly created from nothing, just as the moon itself is round and then gradually waxes, not like oil cannot be extracted from sand. The arising of a vase from clay does not have the fault of the potter being unnecessary, because when it is clay, the vase already exists and is revealed, just as a vase in a dark room is revealed by the light of a lamp. There is no fault of seeing the vase existing in the clay, because things exist but cannot be determined by two causes, as it says in the Sixty Stanzas of Reasoning: 'Too far or too near, faculties impaired or unintentional, parts minute or obscured, suppressed or mixed.' Therefore, because of the existence of two causes, even if it exists, it cannot be clearly seen. Generally, because it is too far, it cannot be seen, like the movement of the sun and moon. Because it is too near, it cannot be seen, like the eyelid of the eye.