Tibetan
ནི། རྒྱལ་དཔོག་པས་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་མི་སྨྲ་བ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱེད་པ་དང་། རིག་པ་ཅན་པས་བདག་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་བདེ་སྡུག་ཀུན་ལ་དམིགས་པ་འགོད་པ་དང་། སྤྱོད་པ་པས་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་མ་བྱས་པ་འགོད་པ་དང་། ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་པས་ཤིང་སེམས་པ་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་མཚན་མོ་ལོ་མ་འཁུམས་པ་དང་། པགས་ པ་བཤུས་ན་སྐམ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགོད་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པས་བེམ་པོ་སྲོག་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཤུན་ལྤགས་བཤུས་ན་འཆི་བ་གཏན་ཚིགས་སུ་འགོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་པས་གསོན་པོའི་ལུས་བདག་དང་བཅས་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་སྲོག་དང་བཅས་པ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་དག་མཐུན་ཕྱོགས་རྟོགས་ངོར་མཐོང་བའི་དམ་བཅའ་གཏན་ཚིགས་དཔེ་གསུམ་སྒྲུབ་པས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །སྒོམ་པ་བསམ་གཏན་ལ་དད་པ་བདུན་ནི། ཕུར་བུ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་མེད་པར་སྒོམ་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པས་རྣམ་འགྱུར་ཆད་པའི་སྟོང་པ་སྒོམ་པ་དང་། ཉི་མ་པས་སྣང་བ་སྤངས་པའི་སྟོང་པ་སྒོམ་པ་དང་། ཛཱ་ཡ་དྷི་ར་པས་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་དང་བཅས་པ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ཏེ་མི་རྟོག་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པ་དང་། བྱེ་བྲག་པས་དྲན་པ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་དྲན་མེད་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པ་དང་། ཞི་བ་པས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་བརྟགས་ནས་སེམས་ཉིད་མ་ཡེངས་པར་སྒོམ་པ་དང་། རིག་བྱེད་པས་བདེ་སྡུག་དང་རྟོག་མི་རྟོག་གང་ཡང་སྤངས་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྒོམ་པའོ། །དེ་དག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དམིགས་པའི་ངོ་བོ། རྣམ་གྲངས། ཉམས། རང་གི་འབྲས་བུ་དང་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བས་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆད་པར་སྨྲ་བའི་སྟོན་པ་དྲུག་ནི། འོད་སྲུངས་ཀྱི་བུ་རྫོགས་བྱེད་ལ་སོགས་པ་སྔར་སྨྲོས་པ་དག་གོ། །འདི་དག་གི་ཚེ་སྔ་ཕྱི་ལས་རྒྱུ་ འབྲས། ཐར་པ་དང་གྲོལ་བ། མ་མཐོང་བའི་འགྲོ་བ་མེད་པའི་བདག་ཉིད། རིག་པའི་སྒོ་གཅིག །དཔེ་གསུམ། ཚུལ་བཞིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་འདོད་དོ། །སྒོ་གཅིག་ནི་རང་གི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱའོ། །དཔེ་གསུམ་ནི། རྒྱུ་མེད་པའི་དཔེ་སྤང་ལས་ཤ་མོང་རྡོལ་བ། འབྲས་བུ་མེད་པའི་དཔེ་ཐལ་བ་རླུང་གིས་གཏོར་བ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་བའི་དཔེ། ཉི་ཤར་ཆུ་བོ་ཐུར་དུ་འབབ་པ་དང་། །སྲན་ཟླུམ་ཚེར་མ་གཟིང་རིང་རྣོ་བ་དང་། །རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་རྣམས། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཚུལ་བཞི་ནི་སྔ་ཕྱི་མེད་ཀྱང་ད་ལྟ་བའི་འཇིག་རྟེན་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་ཡོད་པའི་ཚུལ། བདག་དང་གཙོ་བོ་སྔ་ཕྱིར་འཕོ་བ་མེད་ཀྱང་གློ་བུར་བའི་ལུས་གྲུབ་དུས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པའི་ཚུལ། ས་སོགས་འབྱུང་བ་ལྔ་ལ་རིག་པ་བསྐྱེད་ནུས་གློ་བུར་བའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་འདུས་པ་ལས་འགྲོ་བ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། ལམ་སྦྱང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་གྲོལ་བ་མེད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲོལ་བར་སྐྱེས་པས་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པའི་གནས་ལུགས་ཤེས་ན་ཚེ་འདིར་ངལ་དུབ་ལ་མི་བརྟེན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པས་རྒྱང་འཕེན་གྱི་གཞུང་ལུགས་དོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། རང་བཞིན་དུ་ཤི་བ་ན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བ་གཅིག་པའི་དབྱིངས་སུ་གནས་པའི་ཚུལ་ལོ། །ར་མར་རྣ་ལས། དཔེ་རྣམས་གསུམ་དང་ཚུལ་བཞི་ཡིས། །ཐམས་ཅད་སྒོ་གཅིག་ ངེས་པར་སྒྲུབ། །གང་ཡང་རྒྱུ་མེད་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །བཅིངས་གྲོལ་ཐར་པ་ག་ལ་སྲིད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བློན་པོ་དྲུག་ནི། བློན་པོ་འཇིགས་མེད་ཐོབ་དང་། ཉི་ཟླ་གྲགས་དང་། སྙིང་པོ་ཐོབ་དང་། བདེན་པ་ཐོབ་དང་། ཤེས་པར་སྨྲ་དང་། བཀྲ་ཤིས་ཐོབ་བོ། །འདི་དག་འཇིག་རྟེན་ན་གང་སྤྱོད་ཅིང་ཡོད་པ་དག་བདེན་གྱི། སངས་རྒྱས་པ་དང་། མུ་སྟེགས་པའི་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བས། གཟའ་དང་། སྐར་མ་དང་། དུས་ཚིགས་དང་། ལྷ་དང་། བརྟག་པའི་གནས་དང་། སྲིད་སྲུང་བ་སྟེ། རིག་པའི་མཛོད་དྲུག་འཇལ་ཞིང་། ད་ལྟའི་ལེགས་ཉེས་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ལ་གཙོར་འཛིན་ཏོ། །དེའི་གྲུབ་པའི་གནས་དྲུག་པོ་དེ་ཉིད་གསུམ་དུ་བྱེད་དེ། སྐར་མཁན་གྱིས་གཟའ་སྐར་དང་ཚེས་ཀྱི་བཟང་ངན་སྟོན་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ལྷའི་ཆོས་ལུགས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རབས་ལས་ཁྲིམས་ཤེས་པས་འབངས་སྐྱོང་བ་དང་། ཚོང་དཔོན་གྱིས་བརྟག་པའི་བྱེ་བྲག་རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པར་འཇུག་པ་དང་། མདུན་ན་འདོན་གྱིས་སྲིད་ཀྱི་སྡེ་རྒྱལ་བ་དང་། ཕམ་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་འབྱེད་པ་དང་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པས་དུས་ཀྱི་སོ་ཚིས་བྱ་བ་ལ་འཇུག་སྟེ། རྒྱལ་པོ་དང་། ཡོན་ཏན་ཤེས་པ་དང་། འབངས་གསུམ་དུ་སྡུད་པས་ན། བློན་པོ། ཚོང་དཔོན། ཕལ་པ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བྱའོ། །དེ་དག་གི་རིག་གནས་ཐུན་མོངས་པ་དྲུག་དང་། དྲུག་པོ་ཉིད་རྒྱལ་པོ། བློན་པོ། རིག་ཤེས། ཚོང་དཔོན། འབངས་ལྔས་ཤེས་པར་བྱ་བས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་བཞག་གོ། །ཞར་བྱུང་གི་མུ་སྟེགས་པ་བཞི་ནི། མོས་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། ཡེངས་པ་དང་། གཡེང་བའི་འདུ་ཤེས་ཅན་བཞིའོ། །འདི་དག་ནི་ཚེ་འདིའི་བདེ་བ་སྤྱད་པས་གྲོལ་བར་སྨྲ་བས་འདོད་ཡོན་
Chinese
是，国王论者以不说话作为论证来证明一切人都知道；理智者以自身的所有功德，苦乐都缘于自身作为论证，来证明我存在于一切事物中；行为者以非造作作为论证来证明声音是常恒的；裸体派以夜晚树叶收缩作为论证，来证明树木是有情识的；剥掉树皮会干燥作为论证；数论者以剥掉树皮会死亡作为论证，来证明物体是有生命的；胜论者以有生命作为论证，来证明活着的身体是有我的。这些在顺应方面，通过所见所知的立宗、论证、比喻三者来证明，被安立为十八种。七种信奉禅定的修行者是：पूरण（藏文），Pūraṇa（梵文天城体），Purana（梵文罗马拟音），圆满者，富兰那派修行者修习什么都不存在的世俗谛；数论者修习变异断绝的空性；日面派修习舍弃显现的空性；胜喜（藏文），Jayadhīra（梵文天城体），Jayadhira（梵文罗马拟音），胜智者，阇耶提罗派修行者将六识及其对境视为过患，一心一意地修习无分别；胜论者将忆念视为过患，修习无忆念的唯一；寂止者将一切都视为心，修习心性不散乱；吠陀论者舍弃苦乐和分别不分别，像虚空一样修习。他们将专注的体性、分类、体验、自身果报分为四类，因此认为有二十八种。六个说断灭论的导师是：पूरण（藏文），Pūraṇa（梵文天城体），Purana（梵文罗马拟音），圆满者，富兰那之子等之前所说过的那些。这些人认为没有前后世的业果，没有解脱和解脱者，没有不可见的众生，是自性，一种智慧之门，三种比喻，以四种方式来理解，因此认为是三十二种。一种门是指因为自己的根识所行境不可见。三种比喻是：无因的比喻是草地上长出蘑菇；无果的比喻是被风吹散的灰烬；自性而生的比喻是：日出江河向下流，扁豆圆润荆棘长而锋利，国王的女儿美丽动人，这些都是谁也没有做，自性而生的。四种方式是指前后
English
are: The royal logician uses non-speaking as a reason to prove that all beings are omniscient; the intellectual uses the qualities of the self, happiness and suffering, which are present in all, as a means of proof to establish that the self exists in all things; the practitioner uses non-creation as a reason to prove that sound is permanent; the sky-clad (Digambara) uses the shrinking of leaves at night as a means to prove that trees are sentient; peeling the bark causes dryness as a means of proof; the Samkhya uses death upon peeling the bark as a reason to prove that objects are animate; the Vaisheshika uses being alive as a reason to prove that a living body is with a self. These, in terms of agreement, are established as eighteen by proving the three—assertion, reason, and example—seen in understanding. The seven meditators who believe in contemplation are: Pūraṇa (藏文), Pūraṇa (梵文天城体), Purana (梵文罗马拟音), the complete one, the Pūraṇa practitioner meditates on the conventional truth as non-existent; the Samkhya meditates on the emptiness of the cessation of transformation; the solar practitioner meditates on the emptiness of abandoning appearances; Jayadhīra (藏文), Jayadhīra (梵文天城体), Jayadhira (梵文罗马拟音), the victorious intellect, the Jayadhira practitioner views the six consciousnesses and their objects as faults, and single-mindedly meditates on non-discrimination; the Vaisheshika views memory as a fault and meditates on the one without memory; the Shanti (peaceful) practitioner contemplates everything as mind and meditates on the nature of mind without distraction; the Vedic practitioner abandons happiness and suffering, discrimination and non-discrimination, and meditates like the sky. They divide the nature, categories, experiences, and own results of concentration into four each, thus considering them to be twenty-eight. The six teachers who speak of annihilation are: Pūraṇa (藏文), Pūraṇa (梵文天城体), Purana (梵文罗马拟音), the complete one, the son of Pūraṇa, and others mentioned earlier. These people believe that there is no cause and effect of past and future lives, no liberation and liberator, no invisible beings, it is self-nature, one gate of wisdom, three examples, and understand through four methods, thus considering them to be thirty-two. One gate refers to the fact that the objects of one's own senses are invisible. The three examples are: the example of without a cause is mushrooms sprouting from the grass; the example of without a result is ashes scattered by the wind; the example of arising from self-nature is: the sun rises and the river flows downwards, lentils are round, thorns are long and sharp, the king's daughter is beautiful and attractive, none of these are made by anyone, they arise from self-nature. The four methods refer to before and after.
Chinese
即使没有（前世），现在世间的苦乐等也是存在的。我与主宰没有先后转移，但当突然的身体形成时，就有了自生的性质。地等五大元素能够产生智慧，由于有突然的因缘聚合，众生才得以形成。即使不通过修道苦行也能解脱，因为生来就自然解脱，如果了解无因果的道理，今生就不必依赖辛劳，因此顺世论的理论并非没有意义。自然死亡时，一切都解脱，安住于唯一的法界中。拉玛尔纳说：通过三种比喻和四种方式，一切都必定通过一个门来成就。因为任何事物都没有原因的自性，束缚、解脱、解脱又怎么可能存在呢？这就是所说的。六位大臣是：大臣无畏获得、日月名声、精华获得、真谛获得、善于言说和吉祥获得。这些人说，世间所行所用的一切都是真实的，但不是佛教徒和外道徒的观点。他们衡量六种智慧的宝藏，即星宿、星辰、时节、神祇、占卜之所和守护政权，只重视对现在好坏的判断。他们将这六个成就之处分为三个方面：星算家显示星宿、星辰和日期的好坏；国王通过了解天神的宗教轮回等故事来治理百姓；商人通过占卜来从事马、象和海洋等贸易；前导者区分政治上的胜败等情况；普通百姓从事时节的农事。因此，国王、有德者和百姓被归纳为三类，大臣、商人和普通百姓应被视为一体。他们共同的六种文化知识，以及这六种知识应被国王、大臣、智者、商人和百姓五类人所了解，因此被设定为三十六种。顺便提及的四种外道是：具有信仰、贪恋、散乱和游荡的观念的四种人。这些人认为，享受今生的快乐就能获得解脱，因此追求欲望。
English
Even without (past lives), the suffering and happiness of the present world exist. There is no transfer of self and lord from past to future, but when the sudden body is formed, it has its own inherent nature. The five elements, such as earth, can generate wisdom, and beings are formed from the aggregation of sudden causes. Even without liberation through the practice of asceticism, one is born naturally liberated. If one understands the principle of no cause and effect, there is no need to rely on hard work in this life. Therefore, the theory of materialism is not meaningless. When one dies naturally, everything is liberated and abides in the single realm of reality. Rama Rna says: Through three metaphors and four methods, everything must be accomplished through one door. Because nothing has a causeless nature, how can bondage, liberation, and emancipation exist? This is what is said. The six ministers are: Minister Fearless Attainment, Sun and Moon Fame, Essence Attainment, Truth Attainment, Skilled in Speech, and Auspicious Attainment. These people say that whatever is practiced and used in the world is true, but it is not the view of Buddhists and non-Buddhists. They measure the six treasures of knowledge, namely constellations, stars, seasons, deities, places of divination, and guardians of power, and only value the judgment of present good and bad. They divide these six places of accomplishment into three aspects: astrologers show the good and bad of constellations, stars, and dates; kings govern the people by understanding the stories of the religious cycles of the gods; merchants engage in trade of horses, elephants, and oceans through divination; leaders distinguish political victories and defeats; and ordinary people engage in seasonal agricultural work. Therefore, kings, virtuous people, and commoners are classified into three categories, and ministers, merchants, and commoners should be regarded as one. Their six common cultural knowledge, and these six knowledge should be understood by five categories of people: kings, ministers, wise people, merchants, and commoners, therefore it is set as thirty-six kinds. The four incidental non-Buddhists are: the four types of people with the concepts of faith, attachment, distraction, and wandering. These people believe that enjoying the pleasures of this life can attain liberation, therefore they pursue desires.