Tibetan
་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་བར་མ་ལས་ཀྱང་། གཟུགས་བདག་མ་ཡིན། བདག་གཟུགས་ལ་མི་གནས། བདག་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། བདག་ལ་གཟུགས་བརྟེན་པ་ཡང་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་པ་དང་། ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཀྱང་། གཟུགས་བདག་མ་ཡིན་གཟུགས་ལ་བདག་མི་གནས། །གཟུགས་ལྡན་མ་ཡིན་བདག་ལ་གཟུགས་བརྟེན་མིན། །ཚོར་དང་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་རྣམས། །ཚུལ་བཞིར་ལྟ་བ་ཉི་ཤུ་རིགས་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི། རྟག་པར་སྨྲ་སོགས་སྔོན་མཐའ་བཅོ་བརྒྱད་དང་། །འདུ་ཤེས་ཡོད་སོགས་ཕྱི་མཐའ་བཞི་བཅུ་བཞི། །ཀུན་ཀྱང་ཚུལ་མིན་ལྟ་ལ་ཞུགས་པས་ན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་བློ་སྲིད་པ་མཛེས་བྱེད་ཉིད། །ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པ་དག་ནི་གཏན་དུ་འཁོར་བར་རྒྱུ་བས་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཞེ་ན་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཅོ་བརྒྱད། ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི་སྡེ་ཚན་ལྔར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ཚན་བཞི། ཁ་ཅིག་ཆད་པར་སྨྲ་བ་བཞི། མཐའ་ཡོད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་བཞི། ལྷ་མི་སྤོང་བར་སྨྲ་བ་བཞི། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་བཞི་ནི། བསྐལ་པ་དང་པོའི་དུས་ན་འགའ་ཞིག་ཁྱིམ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་བསམ་ གཏན་སྒོམ་པ་གྲུབ་པ་དག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་སུམ་ཅུ་ཚུན་ཆད་དྲན་པ་ལ་དཔགས་ཏེ། དེ་ཡན་ཆད་མན་ཆད་མ་མཐོང་བས་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཐུག་མེད་དུ་ཡོད་སྙམ་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྟག་ཅེས་སྨྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུ་དང་དགུ་བཅུ་དྲན་པ་དང་། ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་པ་དག་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲའོ། །དེ་ལྟར་བཞིའམ་ཡང་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཁ་ཅིག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་རང་ཉིད་ཚངས་པའི་གནས་ནས་འཕོས་ཀྱང་། ཚངས་པའི་དབང་པོ་ད་དུང་གནས་པར་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ནས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་རྟག་ལ། ལྷ་གཞན་དང་འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་རང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་གཞན་ལ་ཁྲོས་ནས་ཤི་བ་ལས། ལྷ་གཞན་དེ་ཀུན་ད་རུང་འདུག་པ་ལ་དཔགས་ནས་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་ཡིད་སུན་འབྱིན་པ་དག་མི་རྟག་ལ་གཞན་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྟད་མོ་ལ་ཡེངས་ནས་ཟས་ཟ་བ་བརྗེད་ནས་ཤི་བ་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ནས། འདོད་པའི་ལྷ་རྩེ་དགས་བསླུ་བ་རྣམས་མི་རྟག་ལ་གཞན་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང་
Chinese
因为没有。中品般若经中也说：色不是我，我不住于色，我不是具有色，色不依赖于我。同样，感受、思想、行和识也是如此。月称菩萨也说：色不是我，我不住于色，我不是具有色，色不依赖于我。感受、思想、行和识，以四种方式观察的二十种见解是不合理的。如是宣说。六十二见是：常说等前际十八见，有想等后际四十四见，一切皆因陷入非理之见，颠倒之念乃是轮回之庄严。依赖六十二见者，恒常流转于轮回，因此没有获得解脱的意义。何为六十二见？即依赖前际的十八见，依赖后际的四十四见。首先，前际十八见可以分为五类来理解：一切皆说为常的四类，有些说为断灭的四类，说为有边无边的四类，说为舍弃天人的四类，说为无因的二类。首先是四种常说：在最初的劫时，有些人从家庭出家，通过禅定修行获得成就，他们依靠神通忆起中间三十劫的事情。因为没有见到更早和更晚的事情，所以认为前际和后际都是无尽的，因此宣说我和世界一切都是常。同样，忆起中间六十劫和九十劫的事情，以及见到从一个家庭到另一个家庭的世代相传，因此宣说一切都是常。如是四种。或者，有些出家人依靠神通，即使自己从梵天处转移，仍然见到梵天自在存在，因此宣说大梵天是常，其他天人和世界是不常。有些人因为对三十三天（त्रयस्त्रिंश，trayastriṃśa，三十三）的其他天神生气而死去，依靠见到其他天神仍然存在，因此宣说欲界使人不悦的天神是不常，其他是常。有些人因为专注于三十三天的娱乐而忘记吃饭死去，依靠见到此事，因此宣说被欲乐欺骗的天神是不常，其他是常。
English
Because there is not. Also, the Middle Perfection of Wisdom Sutra states: Form is not self, self does not reside in form, self does not possess form, and form does not depend on self. Similarly, feeling, thought, volition, and consciousness are also not self. Chandrakirti also said: Form is not self, self does not reside in form, self does not possess form, and form does not depend on self. Feeling, thought, volition, and consciousness, the twenty views observed in four ways are unreasonable. Thus it is proclaimed. The sixty-two views are: The eighteen views of the past extremity, such as the assertion of permanence, and the forty-four views of the future extremity, such as the existence of perception. All of these, by engaging in non-reasoning views, are merely inverted thoughts that adorn existence. Those who rely on the sixty-two views constantly wander in samsara, and therefore there is no meaning in attaining liberation. What are the sixty-two views? They are the eighteen views that rely on the past extremity and the forty-four views that rely on the future extremity. First, the eighteen views of the past extremity can be understood in five
Tibetan
། ཁ་ཅིག་གིས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་འབྱུང་བ་བཞི་འགག །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མ་འགགས་པར་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ནས། འབྱུང་བ་བཞི་མི་རྟག་ལ་སེམས་སེམས་བྱུང་རྟག་པར་སྨྲ་བའོ། ། དེ་བཞི་ཀས་ལྷ་རྟག་པ་དེ་དག་ཐར་པར་མཐོང་ནས་རྟག་པའི་ལྷ་ཐོབ་པར་འདུན་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་ཡོད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་བཞི་ནི། ཁ་ཅིག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་དམྱལ་བ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་ལས་གཞན་མ་མཐོང་བས་དེ་ཕན་ཆད་མེད་སྙམ་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་མཐའ་ཡོད་པར་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་ཡང་མཐའི་མཚམས་མཐོང་བས་དེ་ཕན་ཆད་ནའང་ཡོད་པར་དཔགས་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་མཐའ་མེད་པར་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་མིའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་མཐོང་ཡང་། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་མ་མཐོང་བས། མཐའ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀའི་མུར་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་མཐོང་ཡང་ཚད་ཡོད་མེད་ཀྱིས་གཞལ་དུ་མི་རུང་བར་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ནས། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་མཐའ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མུར་སྨྲའོ། །ལྷ་མི་སྤོང་བར་སྨྲ་བ་བཞི་ནི། སྔོན་ཕྱི་རོལ་པའི་གནས་ཤིག་ཏུ་གཞན་དག་འུ་ཅག་ལ་རྩོད་པས་རྒོལ་ན་ལྷ་མི་སྤོང་བ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་ཅིག་ཅེས་དམ་བཅས་པ་ལས། བློ་རིགས་བཞིའི་དབང་གིས་བཞིར་དབྱེ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཆུང་བ་ཞིག་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཅི་ཡིན་དྲིས་པ་ལས། གཞན་མ་ཤེས་ཏེ་ལྷ་མི་སྤོང་བའོ་ཞེས་སྨྲའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་བློ་མ་སྦྱངས་པ་ལ་དྲིས་པ་ལས་ཀྱང་གཞན་མ་ཤེས་པར་ལྷ་མི་སྤོང་བ་སྨྲའོ། །སྦྱངས་ ཀྱང་ངེས་པ་མེད་པ་དག་ཀྱང་ལྷ་མི་སྤོང་བ་སྨྲའོ། །རྟོགས་པར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ལ་དྲིས་པ་ནའང་སུས་ཀྱང་ལན་མི་ཐེབས་སྙམ་ནས་ལྷ་མི་སྤོང་བའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་པར་ལྟ་བ་གཉིས་ནི། བསམ་གཏན་དང་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་སྔོན་དུས་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ལས་ཤི་འཕོས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་ཀུན་གཞི་ཆ་ཕྲ་བས་མ་མཐོང་ཞིང་། རང་གི་ཚོགས་དྲུག་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་མཐོང་ནས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་ལས་བྱུང་བར་སྨྲའོ། །དེའང་སྣོད་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ལས་བྱུང་བའི་རྡུལ་ཕྲན་མ་མཐོང་བས་རྒྱུ་མེད་ལ། བཅུད་སེམས་སྔ་ན་མེད་པས་རྒྱུ་མེད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་སྐད་སྨྲའོ། །རིགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་དང་། རླུང་གློ་བུར་ལྡང་བ་ཙམ་ལ་དཔགས་ནས་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲའོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་ལ་སྡེ་ཚན་ལྔ་སྟེ། འདུ་ཤེས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་བ
Chinese
有些人认为无色界的四种生灭。看到心和心所没有停止地生起，就认为四大不恒常，而心和心所是恒常的。所有这四种人都认为恒常的神是解脱，因此渴望获得恒常的神。四种认为有边或无边的人是：有些人用神通只能看到从地狱到第四禅，认为除此之外没有了，因此认为我和世界是有边的。有些人虽然没有看到全部，但看到了边的界限，认为那之后也有，因此认为我和世界是无边的。有些人看到了人类世界的边，但没有看到梵天世界的边，因此认为既有边又无边。有些人虽然看到了梵天世界，但认为无法用有限或无限来衡量，因此认为我和世界既不是有边也不是无边。四种认为不应舍弃神的人是：以前在外道的一个地方，其他人向我们争辩，如果反驳就说不应舍弃神，这样约定之后，由于四种智慧的差别而分为四种：问一个智慧小的人你的观点是什么，他说不知道其他的，所以说不应舍弃神。问一个没有学习过宗义的人，他也说不知道其他的，所以说不应舍弃神。即使学习过也没有定解的人也说不应舍弃神。问一个自认为证悟而骄傲的人，他也认为没有人能回答，所以说不应舍弃神。两种认为没有原因的观点是：依靠禅定和依靠理智两种。第一种是以前从无想有情中死去投生的人，有些人因为没有看到阿赖耶识的微细部分，认为是从没有自己的六根中产生的，因此认为一切世界都是没有原因而产生的。他们认为器世界的微细粒子是从不可分的微尘中产生的，因为没有看到微尘所以没有原因，又认为有情的心识以前没有，所以没有原因。依靠理智的人是：仅仅因为看到天空中突然出现云彩，突然刮起大风，就认为没有原因。对于后世的边际的思辨有四十四种，分为五类：认为有想的
English
Some believe that the four elements of the formless realm cease. Seeing that mind and mental factors arise without ceasing, they assert that the four elements are impermanent, while mind and mental factors are permanent. All four of these people see the permanent god as liberation, and therefore desire to attain the permanent god. The four who assert that there is an end or no end are: Some people can only see from hell to the fourth dhyana with their clairvoyance, and think that there is nothing beyond that, so they assert that self and the world have an end. Some people, although they have not seen everything, have seen the boundary of the end, and think that there is also something beyond that, so they assert that self and the world have no end. Some people see the end of the human world, but do not see the end of the Brahma world, so they assert that there is both an end and no end. Some people, although they have seen the Brahma world, think that it cannot be measured by finite or infinite, so they assert that self and the world are neither finite nor infinite. The four who assert that gods should not be abandoned are: Previously, in a place of non-Buddhists, others argued with us, and if they refuted, they would say that gods should not be abandoned. After making this agreement, they were divided into four due to the difference of four kinds of wisdom: When asked a person with little wisdom what his view was, he said that he did not know anything else, so he said that gods should not be abandoned. When asked a person who had not studied the tenets, he also said that he did not know anything else, so he said that gods should not be abandoned. Even those who have studied but have no certainty also say that gods should not be abandoned. When asked a person who is arrogant because he thinks he has attained realization, he also thinks that no one can answer, so he says that gods should not be abandoned. The two views that believe in no cause are: relying on meditation and relying on reason. The first is that some people who died and were reborn from the realm of non-perception, because they did not see the subtle parts of the Alaya consciousness, thought that it arose from the absence of their own six senses, so they thought that all the worlds arose without cause. They think that the subtle particles of the container world are produced from indivisible dust particles, because they do not see the dust particles, so there is no cause, and they think that the minds of sentient beings did not exist before, so there is no cause. Those who rely on reason are: merely because they see clouds suddenly appearing in the sky and a strong wind suddenly rising, they think that there is no cause. There are forty-four speculations on the limits of the afterlife, divided into five