Chinese
还有俱生子，以及阿罗汉，认为没有化生者，这些将在后面驳斥。遍行外道黑衣子的儿子水天说，对于一切烦恼和解脱，都没有原因和条件，而是自性产生的，这也和后面驳斥行者相同，所以这里不广说。言说欲女之子，名为正胜者，说善和恶都没有，这将在驳斥“普布派”时说明。弥庞毛衣者认为一切都是时间所为。如经藏中所说：时间成熟果报，时间使人入睡和醒来，时间聚集众生，超越时间是困难的。像这样，一切众生的苦乐都是由时间的力量产生的，人和天以及畜生等的相续，由时间的力量连接，这唯一的相续没有好坏的转变，因此其显现上产生苦乐，从结生开始，经过八万四千劫，无论是孩童还是智者，一切都由时间使之解脱。这也是不合理的，因为用观察前后现在的理智来观察，时间并不成立。即使成立，如果不行道，烦恼也不会减少，所以时间决定是不可能的。如果说，你也同样认为神通等变化很大的时间是决定的，这并不相同。因为当佛陀最初显示神通时，加持了魔和外道使之失败，并且后来的追随者都以佛陀为目标，所以不仅仅是时间的原因。而且，行善会计算变化，所以并不相同。迦多之子诺坚询问，有没有来世，回答说有，以及没有吗？两者都有吗？两者都没有吗？这四种情况。以及我和世界是常吗？无常吗？两者都有吗？两者都没有吗？这四种情况。同样，如来去世后，我存在吗？不存在吗？两者都有吗？两者都没有吗？这四种情况。以及身体和生命是一体吗？他体吗？两者都有吗？两者都没有吗？如果这样提问，想要按照所问的来回答，这也是不行的。
English
Also, the son of Kubra, as well as the Arhats, who believe that there are no spontaneously born beings, will be refuted later. The wandering ascetic, the son of Black Garment, Chu Lha, says that for both all afflictions and liberation, there are no causes and conditions, but they arise from their own nature. This is the same as refuting the practitioners later, so I will not elaborate here. The son of the Speech-Desiring Girl, named Yangdag Gyalwa Chan, says that both virtue and sin do not exist, which will be explained when refuting the Purba school. Mipam, the one with the hair garment, believes that everything is done by time. As it says in the Ocean of Scriptures: 'Time ripens the results, time makes one sleep and awaken, time gathers beings, it is difficult to transcend time.' In this way, whatever happiness and suffering arises for all sentient beings is caused by the arrival of time. In the continuum of humans, gods, and animals, etc., the connection is made by the power of time, and that single continuum has no good or bad transformation. Therefore, happiness and suffering arise in its appearance, and from the moment of conception, after eighty-four thousand eons have passed, whether it is a child or a wise person, everything is liberated by time. This is also unreasonable, because by examining the reasoning of the meeting of the past, future, and present moments, time is not established. Even if it were established, if one does not practice the path, the entanglements will not diminish, so it is impossible for time to be definite. If you say that you also believe that time, which is greatly changeable in miracles and so on, is definite, it is not the same. Because when the Buddha first showed miracles, he blessed the demons and heretics to be defeated, and the followers afterwards aimed at the Buddha, so it is not only the cause of time. Moreover, changes are counted for doing good deeds, so it is not the same. Kata's son, Nokchen, asks whether there is another world, and answers that there is, and whether there is not, whether there is both, or whether there is neither. These are the four possibilities. And whether the self and the world are permanent, impermanent, both, or neither. These are the four possibilities. Similarly, after the Tathagata passes away, whether the self exists, does not exist, both, or neither. These are the four possibilities. And whether the body and life are one, different, both, or neither. If he asks in this way, wanting to answer according to the question, that is also not possible.
Tibetan
ང་སྟེ། རེ་ཞིག་རྟག་པར་ཁས་ལེན་ན། རགས་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་པས་བརྟག་པའི་གཞི་མ་གྲུབ་ལ། ཐ་སྙད་དུ་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་དུས་འགྱུར་བས་ཁེགས་ལ། ཕྲ་བ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པས་རྟག་པར་མི་རུང་བ་དང་། ཆད་པའང་བརྟགས་ན་གཞི་མེད་པས་ཆད་རྒྱུ་མེད་ལ། ཐ་སྙད་དུ་དབང་པོ་སོ་སོའི་ཡུལ་ལ་སྣང་བས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་མི་སྲིད་དེ་རི་བོང་གི་རྭའི་རྣོ་རྟུལ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཀ་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་རྟག་གམ་ཞེས་དྲིས་ ན་རྟག །མི་རྟག་གམ་ཞེས་དྲིས་ན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པ་དེ་ནི་གཞི་དེ་ལ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་ཡིན་དུས་མུན་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཅེར་བུ་པ་གཉེན་གྱི་བུ་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་སུ་འདོད་དེ། སྔོན་གྱི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བདེ་བ་འབྱུང་ལ། སྔོན་གྱི་ལས་ངན་པས་འདིར་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་སྟེ། ལས་གསར་པ་ལ་ད་ལྟའི་ནུས་པ་གཏན་ནས་མེད་པས། སྔོན་གྱི་ལས་གང་ཡིན་ད་ལྟ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་བདེ་སྡུག་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པས་སྦྱོང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ད་ལྟ་བ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་ན་ལྐུགས་པས་དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པ་སྤྱད་ན་དངོས་སུ་སྨྲ་ཤེས་པར་ཐལ་བ་ལས་མི་སྲིད་པས་གསལ་ལོ། །དེས་ན་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཟག་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་ཟད་ནས་མཐར་གཅིག་ཀྱང་ལུས་པ་མེད་པ་ལོ་ཐོག་སྨིན་པ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལས་རང་མཚན་པ་སྤྱིར་དགག་པ། ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པ། སྔོན་གྱི་ལས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལའང་། ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་དགག་པ། བྱེད་པ་དགག་པ། རྣམ་སྨིན་དགག་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལས་ཉིད་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། གསོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དེ་ཉིད་རང་གི་ལུས་སེམས་ལས་དེ་ཉིད་དང་། གཞན་དུ་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། བྱེད་པ་པོ་རྣམ་གྲངས་གསུམ་དུ་བརྟགས་ནས་དགག་པ་ནི། གསོད་པའི་ལས་དེ་གསོད་མཁན་ཡིན་པས་གསོད་དམ། མིན་པས་གསོད། ཡིན་པས་གསོད་ན་གསོད་མཁན་དང་ལས་གཉིས་བྱ་བྱེད་འགལ་བས་ཆ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ལ། མ་ཡིན་པས་གསོད་པར་མི་རུང་སྟེ། གསོད་མཁན་མ་ཡིན་ན་གསོད་པར་འགལ་ལོ། །གསོད་པ་པོ་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མིན་གྱིས་གསོད་པའང་མེད་དེ། དངོས་འགལ་གཉིས་རྫས་གཅིག་ལ་མི་འདུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གསོད་པའི་དུས་དེ་ལ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་སྐད་ཅིག་ཆ་ཤས་མེད་པ་ལ་གསོད་པ་མི་འགྲུབ་ལ། བསད་ཟིན་པ་གསོད་པར་མི་རུང་སྟེ་བྱ་བྱེད་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཟིན་པ་གསོད་པ
Chinese
我，如果暂时承认常恒，粗大的微尘没有不可分割的部分，因此考察的基础不成立。名言上被刹那等时间的变化所否定。细微的事物自性不成立，因此不能是常恒。如果考察断灭，因为没有基础，所以没有断灭的理由。名言上被各自根识的对境所否定。而且，基础不成立，就不会有差别的法，就像兔角的锐利和迟钝一样。另外，如果问柱子之类的东西是常恒吗？回答是常恒。如果问是不常恒吗？回答是不常恒等等，这在那个基础上是不可能的，就像显现的时候不是黑暗一样。裸体派耆那教徒认为一切都是业，过去的苦行之业产生安乐，过去的恶业导致现在的痛苦，因为新的业根本没有现在的能力。因为过去的业显现，所以感受苦乐，因此应该努力通过苦行等来净化。如果现在有能力，那么哑巴如果进行苦行等，就会直接能说话，这是不可能的，所以很明显。因此，由过去的业产生的垢染逐渐耗尽，最终一个也不剩余，就像庄稼成熟一样。为了驳斥它，有三点：一般驳斥业的自相，驳斥只有业是因，驳斥过去的业。第一点也有三点：驳斥业的本体，驳斥作者，驳斥异熟果。第一点是：业本身不成立为实有，因为杀生等的业与自己的身心既不是同一，也不是他异。第二点分为两点：通过考察三种作者来驳斥，即杀生的业是杀者所杀吗？不是杀者所杀吗？如果是杀者所杀，那么杀者和业两者，能作和所作相违，会变成两部分。如果不是杀者所杀，那么杀生是不可能的，因为如果不是杀者，那么杀生是相违的。杀者既是又不是，或者既非是也非不是，都不能杀生，因为互相矛盾的两者不会存在于一个事物上。另外，把杀生的时候分为三个部分，对于没有刹那部分的杀生是不成立的，已经杀完的不能杀，因为能作和所作相违。没有杀完的杀
English
I, if temporarily accepting permanence, the coarse dust particles have no indivisible parts, therefore the basis for investigation is not established. In terms of convention, it is negated by the changes of time such as moments. The subtle things do not have an established nature, therefore they cannot be permanent. If annihilation is examined, since there is no basis, there is no reason for annihilation. In terms of convention, it is negated by the appearance to the respective sense faculties. Moreover, if the basis is not established, there will be no distinguishing qualities, just like the sharpness and dullness of a rabbit's horn. Furthermore, if asked whether something like a pillar is permanent, the answer is permanent. If asked whether it is impermanent, the answer is impermanent, etc., which is not possible on that basis, just as it is not darkness when there is appearance. The naked Jaina, the son of a relative, believes that everything is karma. Happiness arises from past ascetic practices, and suffering arises here from past bad karma, because new karma has absolutely no present power. Because past karma manifests now, one experiences happiness and suffering, therefore one should strive to purify through asceticism, etc. If the present had power, then if a mute person practiced asceticism, etc., he would actually be able to speak, which is impossible, so it is clear. Therefore, the defilements produced by past karma gradually diminish, and in the end, not one remains, like the ripening of crops. To refute this, there are three points: generally refuting the self-nature of karma, refuting that only karma is the cause, and refuting past karma. The first point also has three points: refuting the essence of karma, refuting the agent, and refuting the ripening. The first point is: karma itself is not established as a substance, because the karma of killing, etc., is neither the same as nor different from one's own body and mind. The second point is divided into two points: refuting by examining three kinds of agents, is the karma of killing killed by the killer? Or is it not killed by the killer? If it is killed by the killer, then the killer and the karma, the agent and the object, contradict each other and become two parts. If it is not killed by the killer, then killing is impossible, because if it is not the killer, then killing is contradictory. Killing by someone who is both the killer and not the killer, or neither the killer nor not the killer, is also impossible, because two contradictory things cannot exist in one thing. Furthermore, dividing the time of killing into three parts, killing is not established for a moment without parts, and what has already been killed cannot be killed, because the agent and the object contradict each other. Killing what has not been killed