Tibetan
འང་མི་རིགས་ཏེ། ད་ལྟ་བའི་གསོད་མཁན་ཡོད་དུས་གསད་བྱ་མ་འོངས་པ་མ་སྐྱེས:ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟ་བ་ལ་གསད་བྱ་དང་གསོད་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོད་བཞིན་པ་གསོད་པའང་མི་རུང་སྟེ། བྱ་བྱེད་ཆ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསད་མ་བསད་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་གསོད་བཞིན་པ་མེད་དེ། དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཕྲ་བ་ནི་དངོས་པོར་མེད་པས་གསོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསོད་པའི་ལས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་སྨིན་དགག་པ་ནི། ལུག་ལྟ་བུ་བསད་པའི་རྣམ་སྨིན་དམྱལ་བ་མྱོང་བ་དེ་ཡང་། བྱེད་པ་པོ་རྟག་པ་ལ་མི་འབྱུང་སྟེ། རྟག་ན་ལས་བྱེད་དུས་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་མི་སྲིད་པས་དམྱལ་བ་མྱོང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པས་མི་མྱོང་སྟེ་དམྱལ་བར་སྐྱེས་དུས་ལུག་གསོད་པ་པོ་འགགས་ པས་སྔར་གྱི་མི་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་མཐུད་པའི་རྒྱུན་ལས་བྱུང་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པས་རྒྱུན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་གྱིས་བཞག་པའི་ལས་མི་འགྲུབ་བོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཀླུའི་དབང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད། །རྟག་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལས་ནི་བྱས་པ་མ་ཡིན་འགྱུར། །རྟག་ལ་བྱས་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། ཆོས་འདི་དག་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས། །འོང་བ་མེད་ཅིང་འགྲོ་མེད་ན། །ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན། །ཅི་ལྟ་བུར་ནི་འཐད་པར་འགྱུར། །དམ་པའི་དོན་དུ་འོང་མེད་དེ། །གང་དུའང་འགྲོ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ལམ་འཇུག་ཅིང་། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉེ་བར་སྟོན། །ཞེས་པ་དང་། ཡུམ་བར་མ་ལས། དོན་དམ་པར་ནི་ལས་ཀྱང་མེད། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པ་ནི། བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་སྔོན་གྱི་ལས་ཁོ་ན་ཡིན་ན། རྔོན་པས་སྤྲེའུ་བསད་དུས་རྔོན་པ་ལ་སྡིག་པ་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་ཏེ། སྤྲེའུ་ཁོ་རང་གི་སྔོན་གྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པ་ལས་ཀྱང་གཏོང་བ་པོ་ལ་བསོད་ནམས་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་ཏེ། སློང་བ་པོའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་རབས་ལས། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་ཀུན་བྱས་ཞེས། །འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་སེམས་ན་ནི། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་སྤྲེའུ་བསད་པ། །ང་ཡིས་བྱས་པར་ཡོངས་ སུ་བརྟག །ཅེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་ནི་རང་གི་སྡེ་པ་དག་ཀྱང་ལས་ཁོ་ནར་འདོད་པ་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་གྱི་ལས་དགག་པ་ལ། སྔོན་དུས་མ་གྲུབ་པ། ནུས་པ་མཚུངས་པ། ལས་འབྲས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ་དང་
Chinese
还有，如果现在有杀者，则所杀的未来尚未出生，所以不存在。现在不可能既是所杀又是杀者，因为刹那没有部分。正在杀也不可能是杀，因为能作和所作二者相违。除了已杀和未杀之外，没有其他的正在杀，因为是直接相违。细微的业因为不是实有，所以会变成没有杀，杀业无法成立。驳斥异熟果报：比如宰杀羊的异熟果报是感受地狱之苦，这对于作者是常法来说是不可能的，因为如果是常法，则作业的时间不可能改变，所以不可能感受地狱之苦。如果是不常，则不会感受，因为出生在地狱的时候，宰杀羊的人已经死了，所以不是原来那个人。也不是从刹那相续的延续中产生的，因为刹那没有部分，所以相续无法成立。由相续所安立的业无法成就。如云：“如果业有自性，无疑会变成常法，业就不是所作，因为常法没有所作。”又云：“这些法如果以法性，没有来处也没有去处，业和业的异熟，怎么会合理呢？胜义中没有来，任何地方也没有去。世俗中进入道，显示异熟果报。”又《中观宝鬘论》云：“胜义中没有业，也没有业的异熟。”驳斥只有业是因：如果一切苦乐都是过去的业，那么猎人在杀猴子的时候，猎人不会产生罪过，因为是猴子自己的过去的业。布施的时候，布施者也不会产生福德，因为是乞丐的业。《本生经》云：“说一切皆由宿业造，若人如是作是念，何故杀猴我所作，如是分别彼众生。”以此道理，也破斥了自己宗派中认为只有业的观点。驳斥过去的业，有过去时未成立，能力相同，业果不可能成立等过失。
English
Furthermore, if there is a killer in the present, then the one to be killed has not yet been born in the future, so it does not exist. It is impossible for the present to be both the one to be killed and the killer, because a moment has no parts. It is also impossible to be in the process of killing, because the agent and the object are contradictory. There is no other 'in the process of killing' other than 'killed' and 'not killed', because they are directly contradictory. Subtle karma, because it is not real, will become no killing, and the act of killing cannot be established. Refuting the maturation of karma: For example, the maturation of killing a sheep is experiencing the suffering of hell. This is impossible for the agent to be permanent, because if it is permanent, the time of action cannot change, so it is impossible to experience the suffering of hell. If it is impermanent, then it will not be experienced, because when one is born in hell, the one who killed the sheep has already died, so it is not the same person. Nor does it arise from the continuous stream of moments, because a moment has no parts, so continuity cannot be established. The karma established by continuity cannot be accomplished. As it is said: "If karma has self-nature, undoubtedly it will become permanent, karma is not created, because the permanent has no creation." And: "If these dharmas, by their very nature, have no coming and no going, how can karma and the maturation of karma be reasonable? In the ultimate sense, there is no coming, and there is no going anywhere. In the conventional sense, one enters the path and shows the maturation of karma." Also, the Middle Length Prajnaparamita Sutra says: "In the ultimate sense, there is no karma, and there is no maturation of karma." Refuting that only karma is the cause: If all happiness and suffering are only past karma, then when a hunter kills a monkey, the hunter will not incur sin, because it is the monkey's own past karma. When giving alms, the giver will not generate merit, because it is the beggar's karma. The Jataka says: "It is said that everything is done by past karma, but if one thinks like this, why do I kill the monkey? In this way, those beings are distinguished." By this reasoning, the view that only karma exists is also refuted in our own school. Refuting past karma, there are faults such as the past time not being established, the abilities being the same, and the impossibility of karma and result.
Tibetan
གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གསར་པ་མ་ཡིན་པའི་དུས་མི་སྲིད་པས། སྔོན་གྱི་ལས་ཞེས་རྙིང་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཐོག་མའི་ཚེ་ནའང་དེ་དུས་ཀྱི་ལས་གསར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོག་མ་མེད་ན་དེ་བས་ཀྱང་རྙིང་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཐོག་མ་སྟེ་སྔོན་རོལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བསགས་པའི་ལས་ཞེས་པ་ག་ལ་རུང་། ལྟོས་ནས་འཇོག་པའང་མི་སྲིད་དེ། ལྟོས་ས་ད་ལྟ་བ་ཆ་ཤས་མེད་ན་དེས་བཞག་པའི་ལྟོས་ཆོས་སྔོན་མ་གྲུབ་པས་དེའི་ལས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པ་མཚུངས་པ་ནི། སྔོན་བསགས་པའི་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་ད་ལྟ་འོང་ལ། ད་ལྟ་བསགས་པ་ལས་ཕྱིས་འོང་བས་ན་ད་ལྟ་མི་འོང་ཞེས་པ་གཉིས་ཀའང་རྒྱུ་ལས་བྱས་པར་མཚུངས་པས། འབྲས་བུ་སྔ་ཕྱིར་སྨིན་པའང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་འབྲས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ་ནི། སྔོན་གྱི་ལས་ཉིད་ཀྱང་བསག་ཏུ་མི་རུང་བར་ཐལ་ཏེ། སྔོན་ཡང་གཞན་ལ་ཕན་གནོད་བྱས་སོ་ཅོག་སྔོན་གྱི་ལས་ཡིན་པས་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འགྲུབ་པ་ཉིད་དང་། བྱེད་པ་པོས་གསར་དུ་ནི་མ་བྱས་པས་རྣམ་སྨིན་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་ དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཐ་དད་རྒྱུ་མེད་དགེ་མེད་དང་། །དུས་དང་བཅུ་བཞི་ལས་སྨྲ་བའི། །རྫོགས་བྱེད་ལ་སོགས་སྟོན་པ་དྲུག །ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ཚར་བཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཕུང་ལྔ་བདག་སྟེ་དེར་བདག་དང་། །བདག་ལས་དེ་བྱུང་དེ་ལ་བདག་དབང་བསྒྱུར། །དེ་དག་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་ཉི་ཤུ་སྟེ། །ཡང་དག་མིན་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཉེས་ཀུན་འཛིན། །གཟུགས་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་བདག་ཡིན་པ། དེ་དག་གི་ནང་ན་བདག་གནས་པ། བདག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དག་བྱུང་བ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་བདག་གིས་དབང་བསྒྱུར་བར་ལྟ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་ལ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དགག་པ་ནི་གཟུགས་ལྟ་བུ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་སྦྱར་ལ། གཟུགས་ཆོས་ཅན་བདག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་དུ་མ་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ནང་ན་བདག་གནས་པར་མི་རུང་སྟེ། བདག་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་འབྱུང་བར་ཡང་མི་རུང་སྟེ་དེ་ཙམ་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་བདག་གིས་དབང་བསྒྱུར་བ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། མདོག་དང་དབྱིབས་མཛེས་མི་མཛེས་ལ་སོགས་ པ་བདག་ལ་དབང
Chinese
三者中，第一点是：没有不是新生的时间，所以说“以前的业”这个旧的说法不成立。因为最初的时候，也是那个时候的新业。如果没有最初，那就更不能成立旧的说法了。因为没有最初，也就是没有先前的，所以说从没有最初的时候积累的业怎么可能呢？依靠而安立也是不可能的，因为所依靠的现在如果不是没有分，那么它所安立的所依靠的事物先前已经成立，因此它的业就不会成立。能力相同是：以前积累的罪业的异熟现在到来，现在积累的以后到来，所以说现在不到来，这两者都是从因产生的相同。果报先后成熟也是不合理的。业果不可能成立的过失是：以前的业本身也不可能积累，因为以前也对其他做了利益损害等等，都是以前的业，因为没有穷尽所以不成立，并且作者没有新做，所以异熟不会产生。学 者龙树说： 差别无因无善和，时间和十四业说者，圆满作者等六师，大雄胜者已摧伏。 如是所说。 坏聚见山的二十个顶峰是： 色等五蕴是我，在那里有我， 从我生出它，我对它有支配权。 这二十种认为它们是我的想法， 因为不是真实的，所以执持烦恼诸过患。 色和， 受和， 想和， 行和， 识的五蕴，各自认为是我的， 在它们之中我存在， 依靠我它们产生， 我对色等有支配权，这二十种， 称为坏聚见山的二十个高顶。 破斥它们是，从色开始向一个方向结合， 色法不是我，因为是无常的，众多，他者自在的。 我不可能存在于色之中，因为我不是所知境。 依靠我色产生也是不可能的，因为不是仅仅从那产生。 我对色有支配权也是不可能的，因为颜色和形状美不美等等我不能支配。
English
Among the three, the first is: There is no time that is not new, so the old saying of "previous karma" is not established. Because even in the beginning, it is the new karma of that time. If there is no beginning, then the old saying is even more impossible to establish. Because there is no beginning, that is, there is no prior, so how is it possible to say that karma is accumulated from the time when there was no beginning? It is also impossible to establish by relying on, because if the present on which one relies is not without parts, then the object of reliance that it establishes has already been established, so its karma will not be established. The same ability is: the ripening of sins accumulated in the past comes now, and what is accumulated now comes later, so the two sayings that it does not come now are the same in that they are produced from causes. It is also unreasonable for the fruits to ripen sooner or later. The fault that karma and its results cannot be established is: the previous karma itself cannot be accumulated, because in the past, one has also done benefit and harm to others, etc., all of which are previous karma. Because there is no end, it is not established, and because the doer has not done anything new, the ripening will not arise. The scholar Nagarjuna said: "Difference, no cause, no virtue, and those who speak of time and fourteen deeds, the six teachers such as the perfect maker, the Great Hero Victor has subdued." As it is said. The twenty peaks of the mountain of the view of the aggregation of destruction are: Form, etc., the five aggregates are self, there is self there, from self they arise, I have dominion over them. These twenty kinds of thoughts that they are mine, because they are not true, therefore hold all the faults of afflictions. Form and, feeling and, thought and, action and, the five aggregates of consciousness, each of which is considered to be me, in them I exist, relying on me they arise, I have dominion over form, etc., these twenty, are called the twenty high peaks of the mountain of the view of the aggregation of destruction. Refuting them is, starting from form, combine in one direction, form is not me, because it is impermanent, many, and dependent on others. It is impossible for me to exist in form, because I am not an object of knowledge. It is also impossible for form to arise relying on me, because it does not arise only from that. It is also impossible for me to have dominion over form, because I cannot control the color and shape, whether beautiful or not, etc.