Tibetan
་དུ་བཅུག་སྟེང་ཁ་པ་བོང་གིས་བཅད་དོ། །དེ་ནས་ལོ་ཉིས་ཤུ་ཐུམ་པ་གླང་གི་ལོ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་བྱ་བའི་ཐུགས་དགོངས་སྐྱེས་ཏེ། སྔ་མའི་རྒྱལ་པོ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོས་ཀྱང་བོད་མོན་རུམ་དང་འདྲ་བ་ལ། གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས། དམ་པའི་ཆོས་བསྒྱུར། བོད་ལ་ཤིན་ཏུ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བར་མཛད་འདུག་བདག་གིས་ཀྱག་དམ་པའི་ཆོས་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱ་དགོས་སྙམ་པའི་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས། སྔོན་ལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རྟེན་ འགྲོ་བ་མི་རྣམས་ཀྱིས་མོས་པ་བྱེད་པའི་ས། བདག་རང་གི་གཡར་དམ་བྲག་དམར་དཔལ་གྱི་བསམ་ཡས་མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས་པར་དགོངས་ཏེ། བློ་ཉེ་བའི་འབངས་བློན་འགའ་བསགས་ནས། བདག་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་བཞེངས་སུ་གསོལ་བའི་གྲོས་བྱས་པས། བློན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཆིད་ནས། དེ་སྐད་བྱས་ན་རྗེའི་ཐུགས་དགོངས་དེ་རང་མི་འབྱོངས་པས། བློན་འབངས་རྣམས་བསག་ལ་འདི་སྐད་གསུངས་ཤིག་པར་བགྲོས་སོ། །ཡང་ན་ཧས་པོ་རི་ཟངས་ཀྱི་སྦུགས་སུ་འཇུག་གམ། ཡང་ན་དགེ་རྒྱས་བྱེ་མའི་གླིང་གསེར་ཕྱེས་འགེངས་སམ། ཡང་ན་གཡས་རུའི་གཙང་པོ་ཟངས་ཀྱི་སྦུགས་སུ་འཇུག་གམ། ཡང་ན་ཧས་བོ་རི་ཡི་རྩེ་མོ་ལ་ཤེལ་གྱི་མཆོད་རྟེན་ཞང་པོ་རྒྱའི་ཡུལ་ནས་མཐོང་བ་ཞིག་བརྩིག་གམ་ཞེས་གསུང་ཤིག དེའི་དུས་ན་བདག་ལ་ལས་དེ་ཙམ་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བཀའ་གཅོག་པའི་ཚུལ་བགྱིད། ལ་ལས་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས་སོ་བའི་ཚུལ་བགྱིད། ལ་ལས་རྗེ་ཡི་དབང་ཟ་བའི་ཚུལ་བགྱི་ཡིས་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྗེས་འབངས་བློན་རྣམས་བསགས་ཏེ་གོང་གི་འདམ་ཀ་ཀུན་བོར་ནས། འབངས་རྣམས་དེ་ཙམ་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་གླེངས། བློན་པོ་ཀུན་གྱིས་གོང་གི་གྲོས་བྱས་པ་ལྟར་གླེངས་སོ། །དེར་མཇུག་ཏུ་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས་པར་གྲོས་འཆམ་མོ། །དེར་རྒྱལ་པོས་དགུང་ལོ་ཉིས་ཤུས་རྩ་གཅིག་སྟག་གི་ལོ་ལ་རྨང་འདིང་པར་བཞེད་ནས། རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་ནས་སློབ་དཔོན་བོ་དྷི་སཏཱ་ཞེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁྱེན་པ་ཆེ་བཞིག་བཞུགས་པར་གྲགས་ནས། སྦ་གསལ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་བང་ཆེན་མི་གསུམ་ལ་གསེར་ཕྱེ་བྲེ་གང་ཞུ་རྟེན་ དུ་བསྐུར་ནས་སྤྱན་འདྲེན་དུ་བཏག་བས། བོད་ཀྱི་བཙན་པོ་དང། ངེད་གཉིས་ཚེ་སྔོན་གྱི་ལས་འབྲེལ་ཡོད་པས་འགྲོ་དགོས་གསུངས་ཏེ་བོད་དུ་ཀྱོན་ནས། རྒྱལ་པོས་ཞུ་བ་ཕུལ་བ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལགས། བདག་རང་གི་གཡར་དམ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཕོ་བྲང་གི་རྟེན་འགྲོ་བ་མི་རྣམས་ཀྱིས་མོས་པ་བྱེད་པའི་ས། གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་བཞེངས་པ་ལགས་པས། སློབ་དཔོན་གྱིས་ས་གཞི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ཞེས་ཞུ་བ་ཕུལ་བ་དང། སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པ། བོད་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ་མི་མ་ཡིན་རྩུབ་མོར་འདུག་པས། ངས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐུལ་ལམ་མི་ཐུལ་མི་ཤེས་པས། རྒྱལ་པོ་རང་རྨང་ཐིངས་ཤིག་གསུངས་ནས། སློབ་དཔོན་གྱིས་ས་གཞི་བྱིན་གྱིས་བརླབས། མངའ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་དར་དཀར་གྱི་ན་བཟའ་གསོལ། ཕྱག་ཏུ་གསེར་གྱི་འཇོར་ཐོགས་ཏེ་རྨང་བརྐོས་པ་དང། །ས་ཁྲུ་གང་ཙམ་གྱི་འོག་ནས་འབྲས་དཀར་མོ་ཁལ་གཅིག་དང། ས་ཞག་རོ་ཀ་ར་ལྟར་བྲོ་བ་མང་པོ་བྱུང་ནས། རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་དུ་གསོལ། །དབུ་ལའང་བྱུགས། འོ་ང་ཡི་བསམ་པ་འགྲུབ་ནས་ཡོང། བོད་ཡུལ་དུ་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་ནས་འོང་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་རྨང་བཏིང་ནས་བརྩིགས་པ་དང། དགེ་བསྙེན་ཉིས་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལ་སོགས་པ་བོད་ཀྱི་གནོད་སྦྱིན་མཐུ་བོ་ཆེ་དང། མཐུ་མོ་ཆེ་རྣམས་ཀྱིས་བར་གཅོད་བྱས་ཏེ། ཉིན་མོ་མིས་བརྩིགས་པ་ནུབ་མོ་ལྷ་འདྲེས་བཤིག ར་རྡོ་་ཀླུངས་སུ་ཕབ། ཀླུང་རྡོ་རི་ལ་བསྐྱལ། རྩིག་ཏུ་མ་བཏུབ་བོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་ཐུགས་མུག་སྟེ། བདག་བསོད་ནམས་ཆུང་ངམ། སློབ་དཔོན་བྱིན་ བརླབས་ཆུང་ངམ། བོད་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ་གདུག་པ་ཆེའམ་ཞུས་པས། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས། ཁྱེད་བསོད་ནམས་མི་ཆུང། ང་བྱིན་བརླབས་མི་ཆུང་སྟེ། བདག་གིས་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པ་ཞིག་ཤེས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྱོངས་པ་ཡིན་ཏེ། བོད་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ་གདུག་པ་ཅན་འདི་རྣམས་མི་ཐུལ་བར་འདུག་པས། ད་དྲག་པོའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་འདུག་པས། ནུབ་ཕྱོགས་ཨུ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་ན། སློབ་དཔོན་པདྨ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ཚེ་ལ་དབང་བའི་རིག་འཛིན་ཐོབ་པ། ལྷ་སྲིན་སྡེ་བརྒྱད་བྲན་དུ་འཁོལ་བ། མཐུ་ཆེ་ལ་རྩ་དྲག་པ། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཛད་པ་སྤྱན་དྲངས་ན་མངའ་བདག་གི་དགོངས་པ་འགྲུབ་ཅིང་མི་མ་ཡིན་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཐུལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས། རྗེས་དེ་སྤྱན་མི་འདྲོངས་ལས་ཆེ་བྱས་པས། དེ་སྤྱན་འདྲོངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གསུམ་ཡོད་པས་འདྲོངས་ནས་འོང་གསུངས། དེ་ཡང་ད་ལྟ་བལ་ཡུལ་ཡང་ལེ་ཤོད་ན་བཞུགས་ཡོད་པས་ཐག་ཉེ་བ་དང། བོད་འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་པ་དང། འོ་ཅག་གསུམ་ཚེ་སྔོན་འབྲེལ་བ་ཡོད་པ་དང་གསུམ་གྱིས་སྤྱན་འདྲོངས་ནས་ཡོང་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་པདྨའི་སྐུ་ཆེ་བའི་ལོ་རྒྱུས་མདོར་བསྡུས། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་པདྨའི་སྐུ་ཆེ་བའི་ལོ་རྒྱུས་དང། རྣམ་པར་ཐར་པ་ནི་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཚུངས་ཤིང་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་ཡང། འཁྲུངས་རབས་རྣམ་ཐར་མདོར་བསྡུས་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ཡང་རྒྱ་ གར་གྱི་ཡུལ་ན་ནུབ་ཕྱོགས། དཔལ་ཨུ་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་རིན་པོ་ཆེ་འབར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ན། རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་འབྱོར་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་སྐྱོང་བའི་རྒྱལ་པོ་ཨུ་རྒྱན་གྱི་རྒྱལ་ཁམས་ལ་མངའ་མཛད་པ། བཻཌཱུ་རྱའི་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པ་ཕོ་བྲང་རིནཔོ་ཆེ་འོད་འབར་བ། ཕྱི་ནང་མེད་པ་མ་བསྒྲིགས་པར་གསལ་བའི་ནང་ན། བཙུན་མོ་བརྒྱ་རྩ་དང། ཕྱི་བློན་དང་ནང་བློན་དང་བར་བློན་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚོགས་དང་བཅས་ནས་བཞུགས་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་ལ་སྲས་མི་མངའ་ནས། དབྱར་ཟླ་ར་བའི་ཚེས་བཅོ་ལྔ་ལ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཕུལ་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ཞར་གཅིག་བཏོན་ནས་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་མཆོད་སྦྱིན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད་དམ་བཅས་ཏེ། དཀོར་མཛོད་ཀྱི་ནོར་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པར་བཏང་བས། ལོ་མང་བར་མ་ལོན་པ་དང་དཀོར་མཛོད་ཀྱི་ནོར་ཐམས་ཅད་ཟད་ཅིང་སྟོངས་སུ་ཉེ་བ་ལ། སྦྱིན་པའི་འཕྲོ་བཅད་པས། སློང་མོ་མ་འཕྲོ་མ་ཆད་ནས། ད་ནི་བང་མཛོད་ཐམས་ཅད་སྟོངས་ནས་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང། འོ་ན་ངེད་རྣམས་ལ་མ་བྱིན་ན་སྔར་བྱིན་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཐུགས་དགོངས་ལ། ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་ལ་ཀླུའི་བུ་མོ་མཛེས་ལྡན་མའི་ལག་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དགོས་འདོད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཟད་མི་ཤེས་པ་ཞིག་ཡོད་པར་འདུག །དེ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་གིས་བསླངས་ན་སྟེར་བ་ཡིན་འདུག་པས། དེ་བསླང་དགོས་སྙམ་ནས་རྒྱ་མཚོ་ལ་རྫིངས་བཅས་ནས། ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོ་ལ་ནོརབུ་རིན་པོ་ཆེ་ཐེངས་མང་དུ་བླངས་པའི་དེད་དཔོན་ཞིག་ཡོད་ ལ་བཀའ་བསྒོ་མཛད་ནས། འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་ཆད་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་ལ་འཀོར་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཞུད་ཅེས་ཞུ་བ་ཕུལ་ཀྱང་མ་གནང་སྟེ། རྫིངས་ཀྱི་ནང་དུ་བཞུད་ནས་ཕྱོགས་བཟིར་དར་པོ་ཆེ་བཞི་ཕྱར། མཐུན་པའི་རླུང་བྱུང་བ་དང་འགྲོ །མི་འདོད་པའི་རླུང་བྱུང་བ་དང་ཕྱོགས་བཞིར་ཞ་ཉེའི་གཏིང་རྡོ་ཆེན་པོ་བཞི་རྔ་མའི་ཟག་པ་ལ་འཕྱང་དུ་བཅུག་ནས། རྫིངས་སྡོད་པ་དང་བཅས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་འཀོར་བཅས་ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཉག་ཐག་བཅད་ནས་བཞུད་དོ། །དེ་ནས་རྫིངས་ཀྱི་དར་པོ་ཆེ་ཕྱར་ཏེ། རླུང་ཕྱོགས་སུ་བཏང་བས་དཔག་ཆེན་གྱི་མ
Chinese
然后把他们放进去，用斧头砍断。之后，在二十岁的牛年，他生起了建造圣法的想法。之前的国王松赞干布也像对待吐蕃、门隅和如木一样，建造了寺庙，翻译了圣法，对吐蕃有很大的恩德。我想我应该弘扬和发展圣法，生起了广大的想法。首先，为了三宝的所依，为了众生信仰的地方，我自己的誓愿，在雅砻扎玛（今山南市扎囊县）的巴吉桑耶寺建造一座不变的自然形成的寺庙，这样想着，聚集了一些亲近的臣民，我为了有为的善根，请求建造一座寺庙，那些臣民们说，如果那样做，就不能实现君主的意愿，聚集所有臣民这样说，或者把哈布日山装进铜管里？或者把杰杰沙地的岛屿用金粉填满？或者把雅砻河装进铜管里？或者在哈布日山顶建造一座从汉地也能看到的琉璃佛塔？这样说。那时，有些人会以我无法完成那么多工作为由拒绝，有些人会假装建造寺庙，有些人会假装控制君主。之后，君主聚集所有臣民，放弃了以上所有的选择，说臣民们无法完成那么多工作。所有臣民都像之前商量的那样说。最后，大家同意建造寺庙。那时，国王在二十一岁的虎年，想要奠基，听说印度有一位名叫菩提萨埵的大学者，于是派遣巴赛囊等三位使者，带着一布袋金粉作为礼物，去迎请他。菩提萨埵说，因为我和吐蕃的赞普有前世的因缘，所以必须去，于是来到了吐蕃。国王向他请求说：大导师，我自己的誓愿，三宝的宫殿的所依，众生信仰的地方，最
English
Then they were put in and cut with an axe. After that, in the year of the Ox at the age of twenty, he had the thought of practicing the Holy Dharma. The previous king Songtsen Gampo also, like with Tibet, Mon, and Rum, built temples, translated the Holy Dharma, and was very kind to Tibet. Thinking that I should promote and develop the Holy Dharma, I generated a vast thought. First, for the support of the Three Jewels, for the place where beings have faith, my own vow, to build an unchangeable, naturally formed temple at Samye (bsam yas) in Drakmar (brag dmar) of Yarlung (yar lung), thinking this, he gathered some close subjects and ministers, and I, for the root of virtuous action, requested to build a temple, so they discussed. Those ministers said, if it is done that way, the lord's intention will not be fulfilled, so gather all the subjects and say this, or put Haspo (has po) Mountain into a copper tube? Or fill the island of Gegyai (dge gyas) sandy land with gold powder? Or put the Yarlung River (g.yas ru'i gtsang po) into a copper tube? Or build a crystal stupa on the top of Haspo Mountain that can be seen from the land of China? Say this. At that time, some would refuse on the grounds that I could not accomplish that much work, some would pretend to build a temple, and some would pretend to control the lord. After that, the lord gathered all the subjects and ministers, abandoned all the above choices, and said that the subjects could not accomplish that much work. All the ministers spoke as they had discussed before. Finally, everyone agreed to build a temple. At that time, the king, in the year of the Tiger at the age of twenty-one, wanted to lay the foundation, and heard that there was a great scholar named Bodhisattva in India, so he sent Ba Salnang (sba gsal snang) and three other messengers with a bag of gold powder as a gift to invite him. Bodhisattva said, because I and the Tibetan Tsanpo have a karmic connection from a previous life, I must go, so he came to Tibet. The king requested him, saying: Great Teacher, my own vow, the support of the palace of the Three Jewels, the place where beings have faith, the most
Chinese
因为要建造一座寺庙，（他们）请求导师加持土地。导师说：“西藏的鬼神和非人非常粗暴，我虽然想用菩提心来调伏他们，但不知道能否调伏。国王您自己奠基吧。” 导师于是加持了土地。国王自己穿上白色丝绸的衣服，手里拿着金色的锄头，开始挖掘地基。在挖到大约一尺深的地方时，挖出了一袋白米和许多味道像红糖的土油。国王亲自品尝了，也涂在了头上。然后说：“哦，我的愿望要实现了，佛法将在藏地弘扬。” 之后，他们开始奠基和建造。但是，包括二十一位居士在内的西藏大力夜叉和大力女夜叉们设置障碍，白天人们建造的，晚上就被鬼神摧毁，把山羊和石头扔到河里，又把河里的石头搬到山上，无法建造。
English
Because a temple was to be built, they requested the teacher to bless the land. The teacher said, "The gods and non-humans of Tibet are very fierce. Although I want to subdue them with the mind of enlightenment, I do not know whether I can subdue them. King, you should lay the foundation yourself." The teacher then blessed the land. The king himself put on a white silk robe, held a golden hoe in his hand, and began to dig the foundation. When they dug about a foot deep, they found a bag of white rice and a lot of earth oil that tasted like brown sugar. The king tasted it himself and also smeared it on his head. Then he said, "Oh, my wish is about to be fulfilled, and the Dharma will spread in Tibet." After that, they began to lay the foundation and build. However, the powerful Yakshas and Yakshinis of Tibet, including twenty-one lay practitioners, created obstacles. What people built during the day was destroyed by ghosts and spirits at night, throwing goats and stones into the river, and moving the stones from the river to the mountains, making it impossible to build.
Chinese
莲花生大师的伟大传记和解脱事迹，如同虚空般无边无际，言语难以尽述。现在简述其转世传记：在古印度的地方，西方的，名为邬金的胜地，在珍宝闪耀的城市里，国王名叫 इंद्रभूति (Indrabhūti，因陀罗部底，自在藏），是拥有财富的统治者，统治着邬金的国度。宫殿由极为清澈的琉璃构成，珍宝闪耀，内外通透，一览无余。其中，有一百位妃嫔，以及外臣、内臣、中臣等无数眷属，一同居住。国王没有子嗣。在夏季的第一个月（藏历四月）的十五日，向诸佛供奉了盛大的祭祀，并宣讲了名为《法云》的大乘经典，承诺向众生施予广大的供养。因此，布施了所有的宝藏财富。没过多久，宝藏的财富耗尽，接近空虚，布施被迫停止。乞讨者络绎不绝。他们说：“现在所有的宝库都空了，什么都没有了。”又说：“如果不给我们，那么以前给的所有东西都毫无意义。”于是国王心想：“在外海的岛屿上，龙女美貌女的手中有一颗如意宝珠，能满足一切愿望，取之不尽，用之不竭。如果一位行持佛法的菩萨去乞讨，她就会给予。所以必须去乞讨。”于是建造了一艘船，派遣了一位多次从外海取回珍宝的船长。国王下令，带着眷属出发。眷属们劝阻国王不要前往，但国王不听劝阻，登上船，在四个方向升起四面大旗。顺风时就航行，逆风时就在四个方向放下四个沉重的铅制锚石，悬挂在船舷上，使船停稳。国王带着眷属，毅然决然地驶向外海。然后，升起船上的大旗，顺着风向航行，航行了许多由旬。
English
The great biography and liberation stories of Padmasambhava are like the endless expanse of the sky, beyond words. Now, a brief account of his reincarnation biography: In the land of India, to the west, in the city of shining jewels in the sacred land called Oddiyana, there was a king named Indrabhūti, a powerful ruler possessing wealth, who reigned over the kingdom of Oddiyana. His palace was made of extremely clear beryl, a radiant and precious palace, transparent inside and out, with nothing concealed. Within it resided a hundred consorts, along with countless retinues of outer ministers, inner ministers, and intermediate ministers. The king had no son. On the fifteenth day of the first month of summer (Tibetan April), he offered a grand feast to the Three Jewels and recited the Mahayana sutra called 'Cloud of Dharma,' vowing to bestow great offerings upon all beings. Therefore, he gave away all the treasures of his treasury. Before long, the treasures of the treasury were exhausted and near empty, and the giving was forced to stop. Beggars came in an unbroken stream. They said, 'Now all the treasuries are empty, there is nothing left.' And they said, 'If you do not give to us, then all that was given before is meaningless.' Then the king thought, 'On an island in the outer ocean, the dragon princess Beautiful Woman holds a wish-fulfilling jewel that grants all desires, inexhaustible and unending. If a Bodhisattva who practices the Dharma were to beg for it, she would give it. Therefore, I must go and beg for it.' So he built a ship and sent for a captain who had retrieved jewels from the outer ocean many times. The king commanded him to set out with his retinue. The retinue pleaded with the king not to go, but the king did not listen. He boarded the ship and raised four large banners in the four directions. When the wind was favorable, they sailed. When the wind was unfavorable, they lowered four heavy lead anchors in the four directions, hanging them from the gunwales to keep the ship steady. The king, with his retinue, resolutely set out across the outer ocean. Then, raising the banners of the ship, they sailed with the wind, traveling for many yojanas.