Tibetan
ནས་རྒྱ་གར་ནས་ཆོས་ལོན་ཏེ། བོད་དུ་ཕེབས་ནས། རྒྱལ་བློན་རྣམས་ལ་ཆོས་གསུངས་ཏེ། དུས་དེ་ཙ་ན་རྒྱ་གར་གྱི་མཁས་པ་པཎྜི་ཏ་རྣམས། དང། རྒྱ་གར་གྱི་ཆོས་སྐྱོང་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་གཅིག་ལ་གཅིག་ཐུགས་མ་ཆེས་ཏེ། པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ལ། རྒྱ་རུ་སྤྲོད་རྒྱལ་པོས་བཤིག་ནས་མན་ངག་གི་ཆོས་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྐུར་བར་དགོངས། རྒྱལ་པོའི་ཐུགས་ལ་རྒྱ་རུ་སྤྲོད་པཎྜི་ཏས་བཤིག་ནས་བོད་ཀྱི་བན་དྷེ་ལ་བསྐུར་བར་དགོངས། དེར་མན་གང་ཨ་ཏིའི་བསྟན་པ་རྒྱུད་དང་མན་ངག་ཏུ་བཅས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་བཞུགས་པ་རྣམས་ནི་རྒྱལ་པོས་བསྡམས་པས་བསྡམས་པས་བཤད་དབང་མེད་དེ་ཡུན་གྱི་དགོངས་པ་ལ་ཞུས་སོ། །པཎྜི་ཏ་དང་རྒྱལ་པོ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པ་སེམས་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ། རྒྱུད་སྡེ་དྲུག་ཅུ་ཐམ་པ་མན་ངག་ཏུ་བཅས་པ་ནི། རྒྱལ་པོས་གཏེར་ཁ་སྤོས་ནས་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་སྦས་སམ་ཡང་ཟེར། རྒྱལ་པོས་གཏེར་ཁ་སྤོས་ནས་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་སྦས་སམ་ཡང་ཟེར། བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་སྦས་སམ་ཡང་ཟེར། ཨ་སུ་རའི་བྲག་ཕུག་ཏུ་སྦས་སམ་ཡང་ཟེར། དཔེ་ཕྱི་མོ་རྣམས་རྒྱལ་པོས་གར་སོང་ཆ་མེད་པར་བཏང་ཏེ། ཆུ་སྲིན་གྱི་གྲེ་བར་རིན་པོ་ཆེ་ཚུད་པ་ལྟར། བསྐལ་པའི་མཐར་གཏེར་དུ་སྦས་སོ། །ཞེས་པ་དང། པདྨའི་བཀའ་ཆེམས་ལས་ཀྱང། གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱ་དཔེ་རྣམས། ཤྲཱི་ན་ན་ལེན་དྲའི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་པ། སློབ་དཔོན་པདྨའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བླངས་ནས་རྒྱ་དཔེ་རྣམས་རྒྱ་གར་དུ་མ་ལུས་པར་བོད་དུ་ཕེབས་ནས་བསམ་ཡས་ཀྱི་དཔེ་དཀར་དཀོར་མཛོད་གླིང་ན་བཞུགས་སོ། །ཞེས་པ་དང། ཇོ་བོ་རྗེའི་རྣམ་ཐར་ལས། སློབ་དཔོན་པདྨ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གཉིས་པ་དེའི་དྲིན་ལས། རྒྱ་གར་ནའང་ཡོངས་སུ་མ་གྲགས་པའི་མཁའ་འགྲོའི་གསང་ཆོས་མང་པོ་བོད་དུ་འགྱུར་ནས། བསམ་ཡས་ཀྱི་དཔེ་དཀར་དཀོར་མཛོད་ གླིང་ན་བཞུགས་འདུག་ཅེས་མངོན་ནོ། །ཁྱད་པར་དུ་རྒྱུད་ཟབ་མོ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལ་རྒོལ་བའི་ལན་ནི། རྒྱུད་གཞུང་འདི་དག་ལ་རྒྱ་སྐད་མ་བྱུང་བས་བོད་མར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྒྱ་སྐད་མི་སྨོས་པར་བོད་སྐད་སྨོས་པའི་དགོས་པ་ནི། ལོ་ཙཱ་བ་འགའ་ཞིག་རྒྱ་གར་དུ་བགྲོད་པའི་དཀའ་བ་སྤྱད་པས་བོད་འབངས་ལ་དྲིན་བཞག་པའམ། བསྟན་པའི་འབྱུང་ཁུངས་རྒྱ་གར་ཡིན་པས་ཁུངས་བཙུན་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་སྐད་དང་བོད་སྐད་གཉིས་སྨོས་ཀྱི། རྒྱུད་གཞུང་འདི་ལ་པཎྜི་ཏ་བཱི་ལ་མི་ཏྲ་བོད་ཡུལ་དུ་བྱོན་ནས། ལོ་ཙཱ་བ
Chinese
之后从印度取法，到达西藏后，为国王和大臣们讲法。那时，印度的学者班智达们和印度的护法国王们彼此之间不太和睦。班智达们心想：让国王摧毁印度，然后将口诀之法传给西藏国王。国王心想：让班智达摧毁印度，然后传给西藏的僧侣。在那里，关于阿底瑜伽的教法，包括经续和口诀，那些无与伦比、不可思议的，都存在于班智达们的心中，但由于国王的禁锢，无法讲述，只能长久地埋藏在心中。班智达和国王共同认可的，将十八部心部合为一体，六十部经续连同口诀，据说国王将宝藏转移后埋藏在金刚座（菩提伽耶）。也有说，国王将宝藏转移后埋藏在金刚座（菩提伽耶）。也有说，埋藏在鹫峰山。也有说，埋藏在阿修罗的岩洞里。国王将原本的典籍全部不知去向地处理掉了，就像珍宝落入鳄鱼的喉咙里一样，在劫末时作为宝藏被埋藏起来。另外，在莲师的遗教中也说：密咒的梵文经典，存放在吉祥那烂陀寺的寺庙里，莲花生大师以神通取走，所有的梵文经典没有留在印度，而是到达西藏后，存放在桑耶寺的白书宝库中。还有，在觉沃杰的传记中说：由于莲花生大师，第二金刚持的恩德，很多在印度也没有广泛流传的空行母的秘密教法被翻译成藏文，并明显地存放在桑耶寺的白书宝库中。特别是，对于反驳甚深经续《秘密藏续》的回答是：如果说这些经续没有梵文，所以是藏文的，那么不说梵文而说藏文的必要是：一些译师克服了前往印度的困难，对西藏人民施加了恩惠，或者因为教法的源头是印度，为了使来源可靠，所以才同时说了梵文和藏文。对于这部经续，班智达比玛拉米扎来到藏地后，译师
English
Then, having received the Dharma from India, and arriving in Tibet, he preached the Dharma to the king and ministers. At that time, the scholars, the Panditas of India, and the Dharma-protecting kings of India did not get along well with each other. The Panditas thought: "Let the king destroy India, and then transmit the oral instruction Dharma to the Tibetan king." The king thought: "Let the Panditas destroy India, and then transmit it to the Tibetan monks." There, concerning the teachings of Atiyoga, including the tantras and oral instructions, those unparalleled and inconceivable teachings resided in the minds of the Panditas, but due to the king's confinement, they could not be spoken, and were only kept in their minds for a long time. What was commonly known to both the Panditas and the king, the eighteen sections of the Mind Section were combined into one, and the sixty tantras, along with the oral instructions, it is said that the king moved the treasure and hid it in Vajrasana (Bodh Gaya). It is also said that the king moved the treasure and hid it in Vajrasana (Bodh Gaya). It is also said that it was hidden on Vulture Peak Mountain. It is also said that it was hidden in the cave of the Asuras. The king disposed of all the original texts, leaving no trace, like a jewel falling into the throat of a crocodile, and was hidden as a treasure at the end of the kalpa. Furthermore, in the Testament of Padma, it is said: "The Sanskrit scriptures of secret mantra, which were kept in the temple of Shri Nalanda, were taken by the magical power of Master Padmasambhava, and all the Sanskrit scriptures, without remaining in India, arrived in Tibet and were kept in the White Book Treasury of Samye." Also, in the biography of Jowo Je, it is said: "Due to the kindness of Master Padmasambhava, the second Vajradhara, many secret teachings of the Dakinis, which were not widely known even in India, were translated into Tibetan and are clearly kept in the White Book Treasury of Samye." In particular, the answer to the refutation of the profound tantra, the Guhyagarbha Tantra, is: "If it is said that these tantras do not have Sanskrit, so they are Tibetan, then the necessity of speaking Tibetan without speaking Sanskrit is: some translators endured the difficulty of traveling to India, and bestowed kindness on the Tibetan people, or because the source of the teachings is India, in order to make the source reliable, both Sanskrit and Tibetan were spoken at the same time." Regarding this tantra, the Pandit Vimalamitra came to Tibet, and the translator
Tibetan
་རྨ་རིན་ཆེན་མཆོག་ལ་དཀའ་བ་སྤྱད་མ་དགོས་ཤིང། ཚིག་སྤྲོས་པའང་མི་སྤྲོ་བས། སྐད་གཉིས་སྨོས་ཀྱང་དོན་གཞན་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། རྒྱ་སྐད་སླད་དུ་མ་བཀོད་ལ། དོན་མྱུར་དུ་ངོས་ཟིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བོད་སྐད་བཀོད་པས། བོད་མར་འགྱུར་བའི་ཁྱབ་པ་མེད་ལ། དེ་བོད་མར་འགྱུར་ན། བུ་མོ་བློ་གྲོས་བཟང་མོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལ་སོགས་ཏེ། མདོ་སྡེ་དང། དཀོན་བརྩེགས་ཀྱི་ནང་ནའང་བོད་སྐད་རྐྱང་པར་སྨོས་པ་མང་དུ་ཡོད་དོ། །ཡང་ཞིག་སྤྲོ་པ་ལ་དགའ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་བོད་དུ་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་འགའ་ལ་ཡང། རྒྱ་སྐད་སླད་དུ་སྨོས་པ་དུ་མ་ཡོད་དོ། །དེས་རྒྱ་གར་མར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གསང་བའི་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་འདི་ལ། ལོག་པའི་སྐྱོན་བཞི་ཡོད་དེ། རྒྱུད་གཞན་ན་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་བྱ་བ་ཡོད་པ་ལ། འདིར་འདི་སྐད་བཤད་བྱ་བ་བྱུང་བས་གླིང་གཞི་ལོག་གཞན་དུས་གསུམ་དུ་ཡོད་པ་ལ། འདིར་དུས་བཞི་བྱུང་བས་དུས་ལོག་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིན་པ་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་ བོར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བྱུང་བས་བས་དཀྱིལ་འཁོར་ལོག་སྒྲུབ་པའི་ཞག་དང་ཚེས་གྲངས་ནི། རྒྱུད་ལས་སྨོས་པ་བཞིན་དུ་བཤད། ཅེས་ཁ་འཕངས་པས། རྒྱུད་ལེག་གོ་ཞེ་ན། སྐབས་འདིར་གླེང་གཞི་ལོག་པའི་སྐྱོན་མང་པ་ནི། གླན་ཆེན་ས་ར་པ་ན་རེ། ཕོ་རེ་བ་དང་སྤྱང་སློང་བ། ཚིག་ལ་མི་མཐུན་དོན་ལ་མཐུན་བྱ་བ་ཡིན་པས། བྱེའུ་གསོན་མ་ལ་རྟེན་བྱས་ནས་སློང་བ་དང། སྤྱང་ཀི་ཤི་བའི་གསོབ་ལ་རྟེབ་བྱས་ནས་སློང་བ་གཉིས། གནས་སྐབས་རྟེན་དང་རྟེན་བཤད་གཉིས་ཀ་མི་མཐུན་ཡང། དོན་སློང་པ་ལ་མཐུན་པ་བཞིན་པ་དང། ཐོས་པ་གཉིས་ཚིག་མི་མཐུན་པས། སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཤད་པ་དང། འཁོར་གྱིས་སྒོན་པ་ལས་ཐོས་པ་གཉིས་དོན་མཐུན་གསུངས། མདའ་ཏིག་ཆོས་ཤཱཀ་ན་རེ། ཐོས་བྱ་བ་འཁོར་གྱི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། མ་རྟོགས་ལོག་རྟོགས་ཐེ་ཚོམ་གསུམ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། བཤད་བྱ་བ་སྟོན་པའི་ཚིག་ཡིན་པས། མ་རྟོགས་ལོག་རྟོག་ཐེ་ཚོམ་གསུམ་དང་བྲལ་བས། རྒྱུད་འདི་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་གསུངས། ལྷ་རྗེ་སྒྲོ་ཕུག་པ་ན་རེ། སྐུ་གཉིས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། ལོངས་སྐུ་ཚིག་ཏུ་མི་གསུངས་པས་རྣ་བས་ཐོས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཤད་བྱ་བར་འོང་བ་ཡིན་ལ། སྤྲུལ་སྐུ་ཚིག་ཏུ་གསུངས་པ་རྣ་བས་ཐོས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཐོས་བྱ་བ་འོང་བ་ཡིན་ཏེ། འགྲེལ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གོ་བ་ནི། བརྗོད་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། འཁོར་བ་ལ་བཤད་དོ་བར
Chinese
对于玛仁钦大师来说，不需要费力，也不喜欢繁琐的言辞。因为说了两种语言也看不到其他的意义，所以没有加入汉文。为了迅速理解意义，所以写了藏文。这并不意味着变成了藏文。如果那样的话，比如《善慧天女经》等等，在经部和《宝积经》中也有很多只用藏语讲述的内容。还有一些喜欢繁琐的人，在一些藏文著作中也加入了许多汉文。但这并不意味着变成了印度文。还有些人说，这部《秘密藏续》有四种颠倒的过失。其他的续部中有“如是我闻”的说法，而这里却出现了“如是我说”，这是基础颠倒。其他续部中有过去、现在、未来三时，而这里却出现了四时，这是时间颠倒。续部的主尊是普贤王如来，而坛城的主尊却变成了金刚萨埵，这是坛城颠倒。修法的日期和数字，也如续部中所说的那样讲述。这样指责说，续部是错误的。对于这种情况，关于此时基础颠倒的众多过失，格隆钦·萨ra巴说：就像乞丐和猎狗一样，语言不一致，但意义一致。就像依靠活鸟乞讨，和依靠死狗的皮囊乞讨一样，暂时依靠的对境和所说的话虽然不一致，但乞讨的意义是一致的。听到和说这两个词不一致，佛陀对眷属说，眷属从佛陀那里听到，听到和说的意义是一致的。玛达迪·却夏说：听到是眷属的语言，伴随着不理解、邪解和怀疑。说的是佛陀的语言，远离不理解、邪解和怀疑。因此，这部续比其他的续部更加殊胜。拉杰·卓普巴说：这是法身和色身两种身说法的差别。因为报身不说语言，所以耳朵听不到，因此是“说”。化身说语言，耳朵可以听到，因此是“闻”。不颠倒地理解解释，就像陈述一样，是对眷属说的。
English
For the great master Ma Rinchen, there is no need to exert effort, nor is there a fondness for verbose language. Because even speaking in two languages does not reveal other meanings, Chinese was not added. In order to quickly grasp the meaning, Tibetan was written. This does not mean that it has become Tibetanized. If that were the case, such as the Sutra Requested by the Daughter Good Intellect, etc., in the Sutra Pitaka and the Ratnakuta, there are many instances where only Tibetan is spoken. Furthermore, some who enjoy verbosity have also included much Chinese in some Tibetan compositions. This does not mean that it has become Indianized. Some also say that this Guhyagarbha Tantra has four inverted faults. In other tantras, there is the phrase "Thus have I heard," but here, the phrase "Thus have I spoken" appears, which is an inverted basis. Other tantras have the three times of past, present, and future, but here, four times appear, which is an inverted time. The lord of the tantra is Samantabhadra, but the main deity of the mandala has become Vajrasattva, which is an inverted mandala. The days and numbers for accomplishment are spoken as mentioned in the tantra. Thus, they criticize, saying that the tantra is wrong. Regarding this situation, concerning the many faults of the inverted basis at this time, Gelongchen Sarapa said: Like a beggar and a hunting dog, the words are not consistent, but the meaning is consistent. Just as begging by relying on a live bird and begging by relying on the skin of a dead dog, although the temporary object of reliance and the words spoken are not consistent, the meaning of begging is consistent. The two words "heard" and "spoken" are not consistent. The Buddha speaks to the retinue, and the retinue hears from the Buddha. The meaning of "heard" and "spoken" is consistent. Madati Chokyak said: "Heard" is the language of the retinue, accompanied by non-understanding, misinterpretation, and doubt. "Spoken" is the language of the Buddha, free from non-understanding, misinterpretation, and doubt. Therefore, this tantra is more excellent than other tantras. Lhaje Drophukpa said: This is the difference in the teachings of the two kayas. Because the sambhogakaya does not speak words, it cannot be heard by the ears, therefore it is "spoken." The nirmanakaya speaks words, which can be heard by the ears, therefore it is "heard." Understanding the explanation without inversion is like a statement, and it is spoken to the retinue.