Tibetan
ད་པར་བྱས་ཏེ་སྲུང་བས འོད་སྲུང་དུ་གྲགས་ཏེ་རྒྱལ་སར་བཏོན་ནས་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་ལ་འདས་སོ། །དེའི་སྲས་དཔལ་འཁོར་བཙན་པོ་ལོ་བཅུ་གསུམ་ལ་རྒྱལ་སར་བཏོན་ཏེ་སོ་གཅིག་ལ་འདས་སོ། །དེ་ལ་སྲས་གཉིས་ཏེ། བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་པ་དཔལ་དང། ཁྲི་སྐྱིད་ལྡེ་ཉིམ་མགོན་གཉིས་སོ། །བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་པ་དཔལ་དང། ཁྲི་སྐྱིད་ལྡེ་ཉི་མ་མགོན་གཉིས་སོ། །བཀྲ་ཤི་བརྩེགས་པ་དཔལ་དང། ཁྲི་སྐྱིད་ལྡེ་ཉི་མ་མགོན་གཉིས་སོ། །བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་པས་རྒྱལ་སྲིད་བཟུང་སྟེ། དེ་ལ་སྲས་གསུམ། ཆེ་བ་དཔལ་ལྡེ། བར་པ་འོད་ལྡེ། ཆུང་བ་སྐྱིད་ལྡེའོ། །ཉི་མ་མགོན་མངའ་རིས་སུ་སྤུགས་པས། སྤུ་ཧྲེང་དུ་སྐུ་མཁར་ཉི་བཟུངས་བརྩིགས་ཏེ་ཆབ་སྲིད་བཟུང། དེ་ལ་སྲས་གསུམ། ཆེ་བ་དཔལ་གྱི་ལྡེ་རིག་པ་མགོན་གྱིས་མང་ཡུལ་བཟུང། དེ་ལ་སྲས་གསུམ། ཆེ་བ་དཔལ་གྱི་ལྡེ་རིག་པ་མགོན་གྱིས་མང་ཡུལ་བཟུང། བར་པ་བཀྲ་ཤིས་ལྡེ་མགོན་གྱིས་སྤུ་ཧྲེང་བཟུང། ཆུང་བ་ལྡེ་གཙུག་མགོན་གྱིས་ཞང་ཞུང་བཟུང། དེ་ལ་ སྲས་འཁོར་རེ་དང་སྲོང་ངེ་གཉིས་ཏེ། བཙན་པོ་འཁོར་རེས་རྒྱལ་སྲིད་གཅུང་པོ་ལ་གཏད་ནས། རབ་ཏུ་བྱུང་ཏེ་མཚན་ཡེ་ཤེས་འོད་ཅེས་བྱའོ། །བཙན་པོ་འདིའི་དུས་ནས། གསར་མའི་འགྱུར་འགོ་ཚུགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྙིང་མའི་འགྱུར་གཞུག་ཆད་ནས་ལྷ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་འོད་མ་བྱོན་པའི་བར་སྐབས་དེར། མི་རབས་གཉིས་གསུམ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་པཎྜི་ཏ་འབྱོན་པའི་རྒྱུན་ལས་ཆད། དམ་པའི་ཆོས་གྱུར་མཁན་མེད་དོ། །དེའི་དུས་བལ་པོ་མེ་རུ་རྩེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱ་སྐད་ཤེས་ལ་མཁས་པ་གཅིག་བྱུང་ནས། དེ་ལ་བོད་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཞུས་པས། བལ་པོ་ཕར་ལོག་ནས་པཎྜི་ཏ་ཕྲ་ལ་རིང་མོ་དང། ཇོ་བོ་སྨྲྀ་ཏི་གཉིས་སྤྱན་དྲངས་ནས་འོངས་ཏེ། འགྱུར་བྱ་བར་བརྩམས་པ་ལས། ལོ་ཙཱ་བ་བལ་པོར་ཕོ་ལོག་གིས་ཤི་སྟེ། པཎྜི་ཏ་གཉིས་པོས་བོད་སྐད་མི་ཤེས་པས། དབུས་གཙང་ན་མར་སོ་སོར་པོ་འཁྱམས་ཏེ། སྨྲྀ་ཏིས་རྟ་ནག་ཏུ་ལུག་རྫི་མཛད། ཕྱིས་དཔྱལ་ལོ་ཙཱ་བ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་སྨན་ལུང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས་ཆོས་ཞུས། ཁམས་སུ་བྱོན་ནས་ལྡན་གློང་ཐང་དུ་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་བཤད་པ་བཙུགས། ཕྱིས་བོད་སྐད་ཁམས་པར་གྱུར་ཏེ། གདན་བཞི་དང། འཇམ་དཔལ་མཚན་བརྗོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ། སྒོག་རྡོར་གྱི་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ། སྒྲུབ་ཐབས་གསང་ལྡན་གྱི་སྐོར་དང། སྔགས་དོན་རྣམ་གཟིགས་ལ་སོགས་པ་རང་འགྱུར་མང་པོ་མཛད། སྔགས་དོན་རྣམ་གཟིགས་ལ་སོགས་པ་རང་འགྱུར་མང་པོ་མཛད། ཕྱིས་ལིང་ཆུ་གསེར་ཁབ་ཏུ་བྱོན
Chinese
然后被拥立为王，被称为益西沃（འོད་སྲུང་），在位六十三年去世。他的儿子贝阔赞（དཔལ་འཁོར་བཙན་པོ་）十三岁时被拥立为王，三十一岁去世。他有两个儿子，即扎西孜巴贝（བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་པ་དཔལ་）和赤吉德尼玛衮（ཁྲི་སྐྱིད་ལྡེ་ཉིམ་མགོན་）。扎西孜巴贝（བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་པ་དཔལ་）和赤吉德尼玛衮（ཁྲི་སྐྱིད་ལྡེ་ཉི་མ་མགོན་）。扎西孜巴贝（བཀྲ་ཤི་བརྩེགས་པ་དཔལ་）和赤吉德尼玛衮（ཁྲི་སྐྱིད་ལྡེ་ཉི་མ་མགོན་）。扎西孜巴（བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་པ་）掌握了王位，他有三个儿子，大儿子是贝德（དཔལ་ལྡེ），二儿子是沃德（འོད་ལྡེ），小儿子是吉德（སྐྱིད་ལྡེ）。尼玛衮（ཉི་མ་མགོན་）被派往阿里（མངའ་རིས་），在普兰（སྤུ་ཧྲེང་）建造了尼宗城堡（སྐུ་མཁར་ཉི་བཟུངས་），掌握了政权。他有三个儿子，大儿子贝吉德热巴衮（དཔལ་གྱི་ལྡེ་རིག་པ་མགོན་）掌握了芒域。他有三个儿子，大儿子贝吉德热巴衮（དཔལ་གྱི་ལྡེ་རིག་པ་མགོན་）掌握了芒域。二儿子扎西德衮（བཀྲ་ཤིས་ལྡེ་མགོན་）掌握了普兰（སྤུ་ཧྲེང་），小儿子德祖衮（ལྡེ་གཙུག་མགོན་）掌握了象雄（ཞང་ཞུང་）。他有 儿子阔热（འཁོར་རེ་）和松额（སྲོང་ངེ་）两人。赞布阔热（བཙན་པོ་འཁོར་རེ་）将王位传给了弟弟，自己出家为僧，法号益西沃（ཡེ་ཤེས་འོད་）。从这位赞布时期开始，开始了新译时期。旧译时期结束，直到拉喇嘛益西沃（ལྷ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་འོད་）出现之前的这段时间里，大约两三代人的时间里，班智达出现的传承中断了，也没有人翻译神圣的佛法。当时，尼泊尔人梅汝孜（མེ་རུ་རྩེ་）精通汉语且博学，西藏人向他请教佛法。尼泊尔人返回后，迎请了班智达帕拉仁莫（ཕྲ་ལ་རིང་མོ་）和觉沃斯弥底（ཇོ་བོ་སྨྲྀ་ཏི་）两人前来，开始从事翻译工作。但是，译师在尼泊尔因病去世，两位班智达不懂藏语，所以在卫藏地区四处流浪。斯弥底（སྨྲྀ་ཏིས་）在达那（རྟ་ནག་）当了牧羊人。后来，嘉译师索南坚赞（དཔྱལ་ལོ་ཙཱ་བ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན་）将他迎请到曼隆（སྨན་ལུང་）并向他请教佛法。他前往康区，在丹隆塘（ལྡན་གློང་ཐང་）建立了《俱舍论》的讲授。后来，他的藏语带有了康地方言的口音。他翻译了很多作品，如《四座》、《文殊真实名经》的注释、《斯郭多》所著的注释、《成就法秘密总集》以及《密咒义显明》。《密咒义显明》等很多自译作品。后来他去了林曲色卡（ལིང་ཆུ་གསེར་ཁབ་）。
English
Then he was enthroned and became known as Ösung (འོད་སྲུང་), passing away after sixty-three years on the throne. His son, Pelkhor Tsenpo (དཔལ་འཁོར་བཙན་པོ་), was enthroned at the age of thirteen and passed away at thirty-one. He had two sons, Tashi Tsekpa Pel (བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་པ་དཔལ་) and Trikyi De Nyima Gön (ཁྲི་སྐྱིད་ལྡེ་ཉིམ་མགོན་). Tashi Tsekpa Pel (བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་པ་དཔལ་) and Trikyi De Nyima Gön (ཁྲི་སྐྱིད་ལྡེ་ཉི་མ་མགོན་). Tashi Tsekpa Pel (བཀྲ་ཤི་བརྩེགས་པ་དཔལ་) and Trikyi De Nyima Gön (ཁྲི་སྐྱིད་ལྡེ་ཉི་མ་མགོན་). Tashi Tsekpa (བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་པ་) held the kingdom, and he had three sons: the eldest was Pelde (དཔལ་ལྡེ), the middle one was Öde (འོད་ལྡེ), and the youngest was Kyi De (སྐྱིད་ལྡེ). Nyima Gön (ཉི་མ་མགོན་) was sent to Ngari (མངའ་རིས་), where he built the Nyizung Fortress (སྐུ་མཁར་ཉི་བཟུངས་) in Purang (སྤུ་ཧྲེང་) and took control of the government. He had three sons: the eldest, Pelgyi De Rigpa Gön (དཔལ་གྱི་ལྡེ་རིག་པ་མགོན་), took control of Mangyul. He had three sons: the eldest, Pelgyi De Rigpa Gön (དཔལ་གྱི་ལྡེ་རིག་པ་མགོན་), took control of Mangyul. The middle one, Tashi De Gön (བཀྲ་ཤིས་ལྡེ་མགོན་), took control of Purang (སྤུ་ཧྲེང་), and the youngest, De Tsug Gön (ལྡེ་གཙུག་མགོན་), took control of Zhangzhung (ཞང་ཞུང་). He had two sons, Khorre (འཁོར་རེ་) and Songnge (སྲོང་ངེ་). Tsenpo Khorre (བཙན་པོ་འཁོར་རེ་) entrusted the kingdom to his younger brother and became a monk, taking the name Yeshe Ö (ཡེ་ཤེས་འོད་). From the time of this Tsenpo, the New Translation period began. The Old Translation period ended, and in the interval before Lha Lama Yeshe Ö (ལྷ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་འོད་) appeared, the lineage of paṇḍitas appearing was cut off for about two or three generations, and there was no one to translate the sacred Dharma. At that time, a Nepali named Merutse (མེ་རུ་རྩེ་), who knew Chinese and was learned, was asked about the Dharma by the Tibetans. After the Nepali returned, he invited the paṇḍitas Phala Ringmo (ཕྲ་ལ་རིང་མོ་) and Jowo Smṛti (ཇོ་བོ་སྨྲྀ་ཏི་), and they began to work on translation. However, the translator died of illness in Nepal, and the two paṇḍitas did not know Tibetan, so they wandered separately in Ü and Tsang. Smṛti (སྨྲྀ་ཏིས་) became a shepherd in Tanak (རྟ་ནག་). Later, Dpal Lotsāwa Sonam Gyaltsen (དཔྱལ་ལོ་ཙཱ་བ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན་) invited him to Menlung (སྨན་ལུང་) and asked him about the Dharma. He went to Kham and established the teaching of the Abhidharmakośa in Denlongtang (ལྡན་གློང་ཐང་). Later, his Tibetan became accented with the Kham dialect. He translated many works, such as the Four Seats, the commentary on the Mañjuśrīnāmasaṃgīti, the commentary written by Sgog Dor, the collection of Sādhanas Guhyasamāja, and the Mantra Meaning Manifestation. He made many self-translations, such as the Mantra Meaning Manifestation. Later he went to Lingchu Serkhab (ལིང་ཆུ་གསེར་ཁབ་).
Tibetan
་ཏེ། སྨྲ་སྒོ་མཚོན་ཆ་བརྩམས། དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བར་མ་ནུས་སོ། །པཎྜི་ཏ་ཕྲ་ལ་རིང་མོས་རོང་པ་ཆོས་བཟང་ལ་གྲོང་འཇུག་བྱས་པས། རོང་པ་ཆོས་མང་པོ་རྡོལ་ཤེས་སུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྗེས་ལྷ་བླ་མས་ཞང་ཞུང་ཐོ་ལིང་གི་ གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས། རིན་ཅེན་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཁྱེའུ་ཉིས་ཤུ་རྩ་གཅིག་རྒྱ་གར་དུ་བརྫངས་ནས། ཆོས་སློབ་ཏུ་བཏང་བ་ལས། རིན་ཆེན་བཟང་པོ་དང། ལེགས་པའི་ཤེས་རབ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་རྣམས་ཤི་བས་ཆོས་མ་ལོབས། རིན་ཆེན་བཟང་པོ་སྔགས་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏེ། པཎྜི་ཏ་ཤཱདྡྷ་ཀ་ར་ཝརྨཱ་དང། བུདྡྷ་ཤྲཱི་ཤན་ཏི་དང། བུདྡྷ་པཱ་ལ་དང། ཀཱ་མ་ལ་གུབྟ་དང། པདྨ་ཀཱ་ར་ཝརྨ་ལ་སོཊ་པ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང། རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཀ་བསྒྱུར། ཁྱད་པར་ཡོ་ག་དང་གསང་འདུས་ཀྱི་ཅོས་སྐོར་མང་པོ་བསྒྱུར་ཞིང་སྔགས་གཏན་ལ་ཕབ། ལྷ་བླ་མའི་གཅུང་པོ་སྲོང་ལྡེའི་སྲས་ལྷ་ལྡེས་ཀྱང། པཎྜི་ཏ་སུ་བྷ་ཥི་ཏ་སྤྱན་དྲངས་ནས། དེའི་སྲས་འོད་ལྡེ་དང། ཕོ་བྲང་ཞི་བ་འོད་དང། བཙུན་པ་བྱང་ཆུབ་འོད་གསུམ་བྱུང་བ་ལས། ཕོ་བྲང་ཞི་བ་འོད་དང། བཙུན་པ་བྱང་ཆུབ་འོད་གསུམ་བྱུང་བ་ལས། ཕོ་བྲང་ཞི་བ་འོད་དང། བཙུན་པ་བྱང་ཆུབ་འོད་གཉིས་རབ་ཏུ་བྱུང། བྱང་ཆུབ་འོད་ཀྱི་ནག་ཚོ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱལ་ལ་སོག་སཔའི་མི་ལྒ་ལ་གསེར་བསྐུར། ལོ་ཙཱ་བ་རྒྱ་བརྩོན་འགྲུས་སེདྒེ་དཔོན་དུ་བསྐོས་ནས། པཎྜི་ཏ་བཟང་པོ་སྤྱན་དྲོངས་ལ་ཤོག་བྱས་པས། རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་དཔལ་གྱི་སྲས། འབྲི་ཀ་མ་ལ་ཤིང་ལའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་དཱི་བཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱན་བློའི་སྒྲོན་མེ་ཡེ་ཤེས་བྱེད་སྤྱན་དྲངས་པས། ནག་ཚོས་ལོ་ཙཱ་བྱས་ནས་བྱོན་ཏེ། ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ཆེན་བཟང་པོའི་གཟིགས་ཁང་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། དང་པོ་ལོ་ཙཱ་བས་ཕྱག་མ་མཛད། པཎྜི་ཏས་ལོ་ཙཱ་བའི་གཟིམས་ཁང་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་བསྟོད་པ་རེ་མཛད་པས། ལ་ བ་མཉེས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་འབེལ་གཏམ་མང་པོ་མཛད་དེ་ཕྱག་མཛད། ཆོས་ཞུས་འགྱུར་མང་པོ་མཛད་དེ། ཁྱད་པར་དུ་ཡོ་ག་རྣམས་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོའི་འགྲེལ་པ་དང་བསྟུན་ནས། དག་པར་བཅོས་ཏེ་དབང་བཀའ་དང་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་མན་ངག་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་ལོ། །ཇོ་བོ་རྗེས་རིམ་གྱིས་དབུས་སུ་བྱོན་ཏེ། སློབ་མ་ཁུ་རྔོག་འབྲོལ་གསུམ་ལ་གདམས་པ་དང་ཆོས་མང་པོ་གནང་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་འབྲོམ་ལ་བཀའ་གདམས་ཀྱི་ཆོས་གནང་སྟེ་དར་བར་མཛད་དོ། །དེ་རྗེ་འབྲོག་མི་ཤཱཀྱ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང། པཎྜི་
Chinese
之后，创作了《语言之门兵器》。但那些未能广泛发展。班智达帕拉仁莫让荣巴·曲桑进入村庄，荣巴的许多教法因此得以显现。之后，拉喇嘛建造了象雄托林的寺庙。派遣仁钦桑波等二十一个孩子前往印度学习佛法。结果，除了仁钦桑波和莱巴协饶之外，其他人都死了，没有学到佛法。仁钦桑波精通所有密咒和法相。迎请了班智达夏达卡拉瓦玛、布达室利香提、布达帕拉、嘎玛拉古布达、帕玛卡拉瓦玛等，翻译了法相乘和所有四部密续。特别是翻译了瑜伽和密集金刚的许多教法，并确定了密咒。拉喇嘛的弟弟松德的儿子拉德也迎请了班智达苏巴什塔。生下了他的儿子沃德、颇章西瓦沃和尊者绛曲沃三人。颇章西瓦沃和尊者绛曲沃都出了家。绛曲沃为纳措·楚臣嘉等索巴的人们镀金。任命译师嘉尊哲塞为首领，让他迎请好的班智达来。印度东方国王德瓦帕拉的儿子，在德卡玛拉辛哈寺庙中精通学业的迪班卡拉室利智燃（藏文：དཱི་བཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱན་，梵文天城体：दीवम्कर श्रीज्ञान，梵文罗马拟音：Dīvaṃkara Śrījñāna，汉语字面意思：燃灯吉祥智）智慧之灯益西觉被迎请来。纳措担任译师前来。当他来到译师仁钦桑波的住所时，起初译师没有行礼。班智达赞颂了译师住所中的密咒本尊，拉瓦感到高兴，进行了许多佛法交谈并行了礼。听闻并翻译了许多佛法，特别是瑜伽，根据根嘎酿波的注释进行了修正，广泛传播了灌顶、传承和讲修的诀窍。觉沃仁波切逐渐前往卫藏地区，给予弟子库、俄、卓三人许多教诲和佛法，特别是给予仲敦巴噶当派的教法，使之兴盛。之后，卓弥释迦益西也
English
Then, the 'Weapon of Speech' was composed. However, those did not develop extensively. Pandit Phra la Ringmo caused Rongpa Chosang to enter the village, and many of Rongpa's teachings thus became manifest. After that, Lha Lama built the Tsuglagkhang (temple) of Xiangxiong Tholing. Twenty-one young men, including Rinchen Zangpo, were sent to India to study the Dharma. As a result, except for Rinchen Zangpo and Lekpai Sherab, the others died and did not learn the Dharma. Rinchen Zangpo became proficient in all Mantras and characteristics. He invited Panditas Shaddha Karavarma, Buddha Shri Shanti, Buddha Pala, Kamala Gupta, Padma Karavarma, and others, and translated the Vehicle of Characteristics and all four classes of Tantras. In particular, he translated many teachings of Yoga and Guhyasamaja, and established the Mantras. Lha Lama's younger brother, Songde's son Lhade, also invited Pandit Subhashita. His sons were Wode, Phobrang Zhiwa Wo, and the monk Jangchub Wo. Phobrang Zhiwa Wo and the monk Jangchub Wo both became monks. Jangchub Wo gilded gold for the people of Nagtsho Tsultrim Gyal and others of Sogpa. The translator Gya Tsondu Sengge was appointed as the leader, and he was told to invite good Panditas to come. The son of King Gewa Pal of eastern India, who had studied well at the Drikamala Singha Temple, Dipamkara Shrijnana (藏文：དཱི་བཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱན་，梵文天城体：दीवम्कर श्रीज्ञान，梵文罗马拟音：Dīvaṃkara Śrījñāna，汉语字面意思：燃灯吉祥智) the Lamp of Wisdom, Yeshe Jö, was invited. Nagtsho came as a translator. When he arrived at the residence of the translator Rinchen Zangpo, the translator initially did not bow. The Pandit praised the secret Mantra deities in the translator's residence, and Laba was pleased, engaged in many Dharma conversations, and bowed. He heard and translated many Dharmas, especially Yoga, which he corrected according to the commentary of Kunga Nyingpo, and widely propagated the empowerment, transmission, and instructions for teaching and practice. Jowo Rinpoche gradually went to U-Tsang, giving many teachings and Dharma to his disciples Khu, Ngog, and Drol, especially giving the Kadampa teachings to Dromtönpa, and making them flourish. After that, Drokmi Shakya Yeshe also