Tibetan
སོ། །རྒྱལ་པོས་བཙན་མོ་ལྔ་ཁབ་ཏུ་བཞེས་པ་ལ། མཆིམས་བཟའ་ལྷ་མོ་བཙུན་དང། མཁར་ཆེན་བཟའ་མཚོ་རྒྱལ་སྒྲུབ་པ་མཛད་པས་ཕྱག་རིས་མེད། ཇོ་མོ་ཚེ་སྤོང་བཟའ་མེ་ཏོག་སྒྲོན་གྱིས་ཁམས་གསུམ་ཟངས་ཁང་གླིང་བཞེངས། འབྲོ་བཟའ་ཁྲི་རྒྱལ་མོ་བཙུན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་མཚན་བྱང་ཆུབ་རྗེར་གསོལ་བས་དགེ་རྒྱས་ལི་མའི་གླིང་བཞེངས་སོ། །དེ་ལྟ་བྲག་དམར་དཔལ་གྱི་བསམ་ཡས་མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་གཞི་ཆེ་ལ་དཔངས་མཐོ་བ། རྒྱུ་བཟང་ལ་བཀོད་པ་ལེགས་པ། དུང་ཕོར་གཟིས་བཀང་པ་འདྲ་བ་སྡེ་འཁོར་དང་བཅས་པ། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་ཨཱཿས་ན་དཔེ་མེད་འགྲན་ཟླ་དང་བྲལ་བ་རྗེའི་ཐུགས་དམ། འབངས་ཀྱི་མཆོད་གནས་འདི་ཉིད་སྟག་གི་ལོ་ལ་རྨིང་བཏིང་ནས་ རྟའི་ལོ་ལ་འབྱོངས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཐུགས་དགོངས་ཇི་ལྟར་བསམ་པ་བཞིན་འགྲུབ་པས། དཔལ་གྱི་བསམ་ཡས་མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ལུག་གི་ལོ་ལ་སློབ་དཔོན་པདྨས་རབ་གནས་མཛད་པས་བྱིནརལབ་ངོ་མཚར་ཅན་གསུམ་བྱུང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་གླིང་གི་དབུས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་པ་དང། དབུ་རྩེའི་ལྷ་རྣམས་ཕྱིར་ཤར་དུ་ཐོན་ནས་བྱུང་བ་དང། མངའ་བདག་གི་ཐུགས་ལ་ད་ནི་ནང་དུ་ཤར་དུ་ཐོན་ནས་བྱུང་བ་དང། མངའ་བདག་གི་ཐུགས་ལ་ད་ནི་ནང་དུ་མི་ཚུད་དམ་སྙམ་པ་དང། སྐད་ཅིག་ལ་ནང་དུ་ཚུད་པ་དང། དབུས་ཀྱི་རྡོ་རིགས་ཀྱི་སྟེང་ལ་ཟངས་ཀྱི་ཁྱི་མོ་བཞི་ཡོད་པ་ཕྱོགས་བཞིར་མཆོངས་ནས་སྐད་ཐེངས་གསུམ་འདོན་པ་དང། འཁོར་སའི་སྨྱུག་རིང་རིམ་གྱིས་མ་སྐྱེས་པར་དུས་གཅིག་ལ་ཤད་ཀྱི་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིག་བྱུག་ངོ་། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་བ་དང། གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་བརྩིག་པ་ལ་ཡང་མི་མ་ཡིན་གྱི་གནོད་པ་མི་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དང་བྱིན་བརླབས་མང་དུ་མཛད་དོ། །དེའི་དུས་སུ་རྒྱལ་པོ་ནི་ཐུཊ་དམ་གྱི་ལྷ་ཁང་རྣམས་འབྱོངས་པ་དང། རབ་ཏུ་གནས་པ་རྣམས་གྲུབ་པས་ཤིན་ཏུ་དགྱེས་ཏེ། །ང་རེ་དབུ་རྩེ་རིགས་གསུམ་འདི། །བརྩིགས་པ་མི་འདྲ་སྐྱེས་པ་འདྲ། །ང་རེ་དབུ་རྩེ་རིགས་གསུམ་འདི། །བརྩིགས་པ་མི་འདྲ་སྐྱེས་པ་འདྲ། །ང་རེ་དགའ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྗེའི་དགའ་གླུ་བཅུ་གསུམ་མགུར་དུ་བཞེངས་སོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་རང་ཆེ་བའི་མགུར་བླངས། ལོ་བཅུ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྐྱིད་ཀྱི་
Chinese
索！国王迎娶了五位王妃，其中，赤姆萨·拉姆尊，以及喀钦萨·措嘉进行修行，没有留下画像。觉姆策蓬萨·梅朵珍建造了三界铜宫洲。卓萨·赤嘉姆尊出家，法号赐为绛曲杰，建造了德杰黎玛洲。如此，红岩吉祥桑耶不变自成之寺庙，地基广大而高耸，材质优良且构造精美，犹如盛满青稞酒的碗一般，连同僧团眷属，在太阳照耀之下，如同阿亚萨那般举世无双、无可比拟，是君王的誓愿，是臣民的供养处。此地在虎年奠基， 马年建成，如国王心中所想般成就，故名吉祥桑耶不变自成之寺庙。之后，在羊年，邬金莲花生大师主持开光，出现了三种不可思议的加持征兆：菩提洲中央的毗卢遮那佛像升到空中；主殿的诸神向东显现；君王心中想道，现在（佛像）要向内显现了吧，君王心中想道，现在（佛像）要向内显现了吧，难道现在进不去了吗？话音刚落就进去了；中央石堆之上原有的四只铜狗向四方跳跃，发出三次叫声；转经轮的竹竿并非逐渐生长，而是一瞬间就长成了。诸如此类不可思议的景象数不胜数。诸如此类不可思议的景象数不胜数。此外，为了佛教的弘扬，以及其他寺庙的建造免受非人侵扰等等，（莲花生大师）赐予了许多缘起和加持。当时，国王因自己发愿修建的寺庙得以建成，开光仪式圆满完成而非常高兴，唱道：啊，这三座主殿，建造得如此不同，宛如天生一般。啊，这三座主殿，建造得如此不同，宛如天生一般。啊，高兴啊！等等，唱了十三首君王的喜歌。大臣们也各自唱颂自己的赞歌，持续了十三年的欢乐。
English
So! The king took five queens. Among them, Chimza Lhamo Tsun, and Kharchenza Tso Gyal practiced, leaving no portraits. Jomo Tsepongza Metok Dron built the Copper Palace Continent of the Three Realms. Droza Tri Gyalmo Tsun became a nun, and her Dharma name was given as Jangchub Je, and she built Dege Lima Continent. Thus, the foundation of the glorious Samye Unchanging Spontaneously Accomplished Temple of Drakmar is vast and towering, the materials are excellent and the construction is exquisite, like a bowl filled with chang, together with the monastic community and retinue. Under the sun, like Ayasana, it is unparalleled and unmatched, it is the king's vow, and the offering place of the subjects. This place was founded in the Year of the Tiger, and completed in the Year of the Horse, accomplishing as the king intended. Therefore, it is called the Glorious Samye Unchanging Spontaneously Accomplished Temple. Then, in the Year of the Sheep, Guru Padmasambhava performed the consecration, and three wondrous blessings occurred: the Vairochana statue in the center of the Bodhi Continent rose into the sky; the deities of the main temple emerged to the east; the sovereign thought, now (the statue) will appear inward, the sovereign thought, now (the statue) will appear inward, could it be that it cannot enter now? As soon as the words were spoken, it entered; the four copper dogs that were originally on top of the central stone pile jumped to the four directions, making three sounds; the long bamboo pole of the prayer wheel did not grow gradually, but grew all at once. Such inconceivable signs are countless. Such inconceivable signs are countless. Furthermore, in order for the Buddha's teachings to flourish, and for the construction of other temples to be free from harm from non-humans, etc., (Guru Padmasambhava) bestowed many auspicious coincidences and blessings. At that time, the king was very pleased that the temples he had vowed to build were completed and the consecration ceremonies were perfectly accomplished, and he sang: Ah, these three main temples, built so differently, are like being born naturally. Ah, these three main temples, built so differently, are like being born naturally. Ah, how happy! And so on, he sang thirteen songs of joy of the king. The ministers also sang their own praises, and the joy lasted for thirteen years.
Tibetan
བྲོ་མོ་ཆེ་བརྡུངས། མི་རེས་གླུ་རེ་བླངས། རྟ་རེས་བང་རེ་རྒྱུགས། བྱ་རེས་སྐད་རེ་བཏོན། རྩེད་སྣ་དང་ལྟད་མོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིག་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བསམ་ཡས་ རབ་གནས་ཀྱི་དུས་སུ། ཁམས་གསུམ་ཟངས་ཁང་གླིང་གི་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚོ་མོའི་མགུལ་དུ་པདྨའི་སྡོང་པོ་ཞིག་སྐྱེས་ནས་བྱུང་བས། མི་རྣམས་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་ཚོགས་ནས་ལྟད་མོ་བྱེད་དོ། །བོད་ཀྱི་བདེ་སྐྱིད་དང་མངའ་ཐང་རྣམས་ཉི་མ་ཤར་བ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་མཛད་དོ། །སད་མི་བདུན། དུས་དེར་རྗེ་བློན་རྣམས་རྩེད་བྲོ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཡེངས་པས། ལྷ་ཁང་ལ་མཆོད་པའི་ལེ་ལོ་ཤོར་བའི་སྟབས་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཐིགས་ཚགས་དང་གཉེར་བྱེད་མཁན་མེད་པར་གྱུར་པས་ཉམས་ནས་འདུག་པ་གཟིཊ་པ་དང། རྒྱལ་པོ་མ་དགྱེས་ནས། སློབ་དཔོན་བོ་དྷི་ས་ཏཱ་ལ་ཞུས་པ། ངས་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཕན་གདཊ་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཙུག་ལག་ཁང་ཅེན་པོ་འདི་བཞེངས་པ་ཡིན་ཏེ། རིང་པོར་མ་ལོན་པར་ཉམས་འདུག་པས། འདི་ཡུན་རིང་པོས་མི་བཞུཊ་པར་འགྱུར་རམ་ཞུས་པས། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས། ཡུན་རིང་དུ་བཞུགས་པ་ལ་དཀོན་གཉེར་བྱ་བ་བསྐོས་ནས་ཞབས་ཏོག་དང་གཉེར་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། ཁྱེད་རང་རྣམས་ཀྱང། ལྟད་མོ་ལ་གཡེངས་ནས་ལྷ་ཁང་ཡལ་བར་དོར་བས་དེ་ལས་འོས་མེད་གསུངས། འོ་ན་དཀོན་གཉེར་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་འཚལ་ཞུས་པས། ཁྱིམ་པ་རྣམས་རང་རང་གི་བུ་སྨད་ཀྱི་བྱ་བས་གཡེངས་པས། ལྷ་ཁང་ཡལ་བར་དོར་ནས་དེ་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞབས་ཏོག་མི་ཏོང་བས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས་ཞུས་པས། ང་ལྟ་བུ་ཡིན་གསུངས། འོ་ན་དེ་རྒྱ་གར་ནས་གདན་འདྲེན་འཚལ་ལམ། ངེད་བོད་ལ་ཡང་བཏུབ་ཅེས་ཞུས་པས། རྒྱ་གར་ན་ཤིན་ཏུ་མང་བར་ཡོད་གདན་དྲངས་ནའང་བཟང་སྟེ། དེ་བས་ཀྱང་བོད་ཀྱི་མི་ལ་བྱུང་ན་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བས་ཤིན་ཏུ་ལེགས། འོང་ངམ་མི་འོང་ཉམས་སད་ཀྱི་གསུངས་ནས། དཔའ་རྨ་གཟིགས་ཀྱི་བུ་དཔའ་ཁྲི་རཏྣ་དང། མཆིམས་ཨ་ནུའི་བུ་ཤཱཀྱ་པྲ་བྷ་དང། རྩངས་ཐེན་ལེ་ཏྲའི་བུ་རྩངས་ལེགས་གྲུབ་དང། པ་གོར་ཧེ་འདོད་ཀྱི་བུ་བཻ་རོ་ཙ་ན་དང། ཞང་ཉ་བཟང་གི་བུ་ལྷ་བུ་དང། ཤུད་བུ་ཁོང་སླེབ་དང། སྦ་གསལ་སྣང་བཅས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་མིང་ཡེ་ཤེས་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བདུན་ལ་སྐད་བསླབས་པས་ལོབས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས། སད་མི་བདུན་ཞེས་གྲགས་སོ། །ལོ་རྒྱུས་གཅིག་ལས་ལོ་ཙཱ་བ་སད་མི་བདུན་ནི། རྒན་གསུམ། ག
Chinese
跳起了盛大的舞蹈，每个人唱了一首歌，每匹马跑了一圈，每只鸟发出了一声鸣叫，做了无数的游戏和表演。之后，在桑耶寺（བསམ་ཡས་，Samye Monastery）的开光典礼上，三界铜色吉祥山（ཁམས་གསུམ་ཟངས་ཁང་གླིང་）西边的湖中长出了一棵莲花树，人们非常高兴，聚集在一起观看。西藏的幸福和权势如旭日东升般兴盛。七觉士。当时，国王和大臣们沉溺于歌舞享乐，疏于对寺庙的供奉，导致诸神的供品和管理者缺失，寺庙衰败。国王不悦，向菩提萨埵大师禀告：“我为了利益众生、弘扬佛法而建造了这座宏伟的寺庙，但没过多久就衰败了，难道它不能长久存在吗？”大师说：“为了使其长久存在，必须任命管理者，提供服务和管理。你们也沉溺于享乐，忽视了寺庙，这是理所当然的。”国王问：“那么应该寻找什么样的管理者呢？”大师说：“在家人都忙于自己的子女事务，忽视了寺庙，不向寺庙提供供奉，所以需要出家人。”国王问：“出家人应该做什么样的事呢？” 大师说：“像我这样。”国王问：“那么是从印度迎请吗？我们藏地也可以吗？”大师说：“印度有很多，迎请也好，但如果藏地有人出家，将成为佛法长久住世的因缘，非常好。看看有没有人愿意。”于是让贝玛孜之子贝赤热那，钦阿努之子释迦扎巴，藏钦列扎之子藏列珠，巴郭尔黑多之子毗卢遮那，香雅桑之子拉布，秀布空列，巴赛囊等七人学习语言，学会后出家，被称为七觉士。另一种说法是，七位译师是：三位老人，
English
A grand dance was performed, each person sang a song, each horse ran a lap, each bird made a sound, and countless games and performances were held. Then, at the consecration ceremony of Samye Monastery, a lotus tree grew in the west of the lake of the Copper-Colored Mountain of the Three Realms, and people were very happy and gathered to watch. The happiness and power of Tibet flourished like the rising sun. The Seven Awakened Ones. At that time, the king and ministers were indulging in singing and dancing and enjoyment, neglecting the offerings to the temple, which led to the lack of offerings and managers for the gods, and the temple was declining. The king was displeased and reported to the master Bodhisattva: "I built this magnificent temple to benefit sentient beings and promote the Buddha's teachings, but it has declined before long. Can it not last long?" The master said, "To make it last long, managers must be appointed to provide service and management. You are also indulging in enjoyment and neglecting the temple, which is only natural." The king asked, "Then what kind of managers should we look for?" The master said, "Lay people are busy with their own children's affairs, neglecting the temple and not providing offerings to the temple, so monks are needed." The king asked, "What kind of things should monks do?" The master said, "Like me." The king asked, "Then should we invite them from India? Is it also possible in our Tibet?" The master said, "There are many in India, and it is good to invite them, but if someone from Tibet becomes a monk, it will become the cause for the long-term existence of the Dharma, which is very good. See if anyone is willing." So he had Ba'o Ma Zig's son Ba'o Tri Ratna, Chim Anu's son Shakya Prabha, Tsang Ten Le Tra's son Tsang Lek Drub, Pa Gor He Do's son Vairochana, Zhang Nya Zang's son Lha Bu, Shu Bu Khong Sleb, and Ba Sal Nang learn the language. After they learned it, they became monks and were called the Seven Awakened Ones. Another saying is that the seven translators were: three old men,