Tibetan
པོ་ཆེའི་འཕྲེང་བ། གང་ལ་འཇིགས་མེད་ལ་སོགས་པ་མཛད། ཨཱརྱ་དེ་བས་བཞི་བརྒྱ་པ་མཛད། ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་པ་དབུ་མ་ཚིག་གསལ་ ཞེས་རྩ་ཤེའི་འགྲེལ་པ་བཞི་བརྒྱ་པའི་ཊཱིཀ་དང་འཇུག་པའི་འགྲེལ་པ་རིཊ་པ་དྲུག་ཅུ་པ། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ། རིན་པོ་ཆེའི་འཕྲེང་བ། དེ་རྣམས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་མཛད། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་རྩ་ཤེའི་འགྲེལ་པ་མཛད། བྷ་བྱས་ཀྱང་རྩ་ཤེའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་མཛད། དེའི་འགྲེལ་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་མཛད། བྷ་བྱས་རྟོག་གེ་འབར་བ་མཛད་དེ། དེ་རྣམས་ནི་རིགས་པའི་ཚོགས་སམ། གཞུང་ཕྱི་མོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་བྷ་བྱའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་བདེན་གཉིས་མཛད། ཐོགས་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་ཞི་བ་འཚོས་དབུ་མ་རྒྱན་མཛད། ཀཱ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་དབུ་མ་སྣང་བ་མཛད་དེ། དེ་གསུམ་ལ་དབུ་མ་ཤར་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་རྒྱུད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ནི་ཕར་ཕྱིན་དང་ལྟ་བ་མཐུན་པས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་སོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞུང་ཆེ་ཕྲ་ཉིས་ཤུ་ལ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ། ནག་ཁྲིད་བཅུ་དགུ་ལ་སློབ་དཔོན་དིཥྟ་སེ་ནས་འབུམ་ཊཱིཀ་མཛད། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་དོན་བསྡུས་བྱམས་པས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་མཛད། ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བྱེབྲག་བཤད་པ་དང་སྐབས་བསྡུས། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་དོན་བསྡུས། ཨཱརྱ་དེ་བས་ཀྱང་དོན་བསྡུས། དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཉིས་ཁྲི་གཞུང་འགྲེལ། འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེས་ཉིས་ཁྲི་སྣང་བ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམ་གྲོལ་སྡེས་སྙིང་པོ་མཆོག་སེདྒེ་བཟང་པོས་འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་དེ་ཉིད་སྣང་བ། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན། འགྲེལ་ཆུང། ཤཱདྟི་པས་དག་ལྡན། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་པན་ཙིག །ཀཱ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ཡེ་ཤེས་སྙིང་ལ་འགྲེལ་ཆུང། བཱི་མ་ལ་ མི་ཏྲས་ཤེར་སྙིང་ལ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ། ཁ་ཆེ་ཛྙན་ཤྲཱིས་ཀྱང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལ་འགྲེལ་པ་མཛད། གཞན་ཡང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བཟོ་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་བཟོའི་གནས་སུམ་ཅུ་པ་ལ་སོགས་པའམ། བློན་པོའི་དོན་དུ་ཤེས་རབ་བརྒྱ་པའམ། བཙུན་མོའི་དོན་དུ་སྤོས་ཡིག་ལ་སོགས་པ་མཛད། གསོ་བ་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་སོ་མ་རྭ་ཙ་དང། འཚོ་བའི་མདོ་དང་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དང། འདྲ་བ་ཏའི་རྩ་འགྲེལ་ལ་སོགས་པ་མཛད་དེ། དེ་དག་ནི་བསྟན་བཅོས་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་སྲོལ་གཅིག་གོ །དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས། བཀའ་གསུམ་པ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི། སྟོན་པ་ཞི་བར་གཤེགས་ནས་ལོ་དགུ་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་སྟོང་དུ་ཉེ་བ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་སྤྲང་པོ་ཉི་མའི་དངོས་གྲུབ་ལ་སོགས་པ་དགྲ་ལན་གསུམ་བྱུང་སྟེ། དང་པོ་ནོི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒན་མོ་ཞིག་ན་རེ། ནང་པའི་གཎྜིའི་སྒྲ་མ། འགེམས་ཞེས་པ་ཞིག་སྣང་སྟེ། འོ་སྐོལ་ལ་གནོད་མི་གནོད་བརྟག་པར་རིགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ནས་བརྟགས་པས། འོ་སྐོལ་ལ་གནོད་མི་གནོད་བརྟག་པར་རིགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ནས་བརྟགས་པས། ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་གྱི་མཆོད་པའི། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཏོག་སྡེ་འདི་བརྡུངས་པས། །མུ་སྟེགས་འཆལ་པའི་ཀླད་པ་རྣམ་པར་འགེམས། །ཞེས་པར་རིགས་ནས་དམག་དྲངས་ནས་བསྣུབས་སོ། །དེ་ནས་ཅུང་ཙད་འཕེལ་ནས་ཡོད་པའི་ཚེ། དབུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས། སྟག་གཟིག་གི་རྒྱལ་པོ་ལ་རས་ཀྱི་ན་བཟའ་སྲུབས་མེད་པ་ ཞིག་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་ཏེ་དེའི་སྙིང་ཁར་རྐང་རྗེས་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོད་པས། ངན་སྔགས་བྱས་སོ་ཟེར་ནས་དམག་དྲངས་ཏེ་བསྣུབས་སོ། །དེ་ནས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་པའི་འཕེལ་ནས་ཡོད་པའི་ཚེ། ནང་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཞི་ཏུ། ཕྱི་པའི་སྤྲང་པོ་གཉིས་སློང་དུ་འོངས་པ་ལ་བཀྲུས་ཆུ་གཏོར་བས་ཁྲོས་ཏེ། ཉི་མ་བསྒྲུབས་ནས་ནང་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་དང་གསུང་རབ་མང་པོ་བསྲེགས་ནས་བསྣུབས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཉམས་དམས་པའི་དུས་སུ། བྲམ་ཟེ་མོ་གསལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་སློང་མ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ། དེའི་རྨི་ལམ་དུ། ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་པ་ལས་ཁྱིམ་ཐབ་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་ཞིང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་ཡོད་དེ་ཟེར་བ་ཞིག་བྱུང་ནས། བྲམ་ཟེར་མོ་དེས་རྒྱལ་བོ་གཅིག་དང་ཁྱིམ་ཐབ་བྱས་པ་ལས། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་བྱོན། དེ་ནས་བྲམ་ཟེར་གཅིག་དང་ཁྱིམ་ཐབས་བྱས་པ་ལས། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་བྱོན་ནས། གཅེན་པོས་མགོན་པོ་བྱམས་པ་བསྒྲུབས་ཏེ། གྲུབ་པ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གཞན་སྟོན་མཛད་ནས། དགའ་ལྡན་དུ་བྱོན་ནས་བྱམས་པ་དངོས་ལ་མི་ལོ་ལྔ་བཅུའི་བར་དུ་ཆོས་གསན་ནས། ཕྱིས་མི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ཏེ། བྱམས་པའི་ཆོས་ལྔ་མཛད་དེ། རྒྱན་རྣམ་གཉིས། འབྱེད་རྣམ་གཉིས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མ་དག་ལྔའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལྔ་པོ་འདིས་ཀྱང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་ཏེ། མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་གཏན་ལ་དབབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང། རྒྱུད་བླ་མ་མཛད། འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན། མངོན་པ་ལ་
Chinese
宝鬘论。 其中，著有无畏等论著。圣天著有《四百论》。月称著有《根本慧论》的《中观明句论》，即《根本慧论》的注释、《四百论》的 टीका（梵文：ṭīkā，注释），以及《入中论》的注释、《六十正理论》、《七十空性论》、《宝鬘论》，并著有这些论著的注释。佛智足也著有《根本慧论》的注释。婆毗也著有《根本慧论》的注释《般若灯论》。其注释为观世音的苦行。婆毗也著有《正理之火论》。这些是理聚，或称为根本论典。之后，追随婆毗的智藏著有《二谛论》。追随无著的寂护著有《中观庄严论》。莲花戒著有《中观光明论》。这三者被称为中观夏尔巴三论，也称为自续派。这些与般若波罗蜜多和见解相符，是中观的论典。特别是，对于《般若波罗蜜多》大小二十部经，作了意解的论著。对于十九部黑疏，教师谛视增著有十万 टीका（梵文：ṭīkā，注释）。弥勒以慈氏著有《现观庄严论》的义总。无著著有《分别论》和《略义》。龙树著有《义总》。圣天也著有《义总》。世亲著有《二万颂》的论释。圣解脱部著有《二万颂光明论》。异生解脱部著有《心要胜论》，狮子贤著有注释《义明》，即《彼性光明论》。《八千颂大疏》、《小疏》。寂天著有《具足论》。智足著有《班智达论》。莲花戒著有《智藏小疏》。毗玛拉米扎著有《般若心经广释》。喀且智吉祥贤也著有《现观庄严论》的注释。此外，龙树还著有工巧明的论著《工巧明三十颂》等，或为大臣著有《百慧论》，或为妃子著有《香水书》等。还著有医方明的论著，如《苏摩罗扎》、《生计经》、《八支论》、《医方根本论释》等。这些是论典大车的唯一传统。是阐明真实义决定的法轮的论著，即三藏法师。
English
The Garland of Jewels. Among them, he composed works such as Fearless. Āryadeva composed the Four Hundred Verses. Candrakīrti composed the Clear Words on the Root Wisdom of the Madhyamaka, which is a commentary on the Root Wisdom Treatise, a ṭīkā (Sanskrit: ṭīkā, commentary) on the Four Hundred Verses, and commentaries on the Entrance to the Middle Way, the Sixty Reasoning Verses, the Seventy Verses on Emptiness, and the Garland of Jewels. He also composed commentaries on these treatises. Buddha Jñānapāda also composed a commentary on the Root Wisdom Treatise. Bhāviveka also composed the Lamp of Wisdom, a commentary on the Root Wisdom Treatise. Its commentary is the asceticism of Avalokiteśvara. Bhāviveka composed the Blaze of Reasoning. These are the collections of reasoning, or they are called fundamental treatises. Then, following Bhāviveka, Jñānagarbha composed the Two Truths. Following Asaṅga, Śāntarakṣita composed the Ornament of the Middle Way. Kamalaśīla composed the Light of the Middle Way. These three are called the Three Eastern Madhyamaka Treatises, and they are also called Svātantrika. These are in accordance with the Prajñāpāramitā and the view, and they are Madhyamaka treatises. In particular, he composed treatises with interpretive intentions on the twenty large and small scriptures of the Prajñāpāramitā. For the nineteen Black Guides, Teacher Dṛṣṭasena composed a Hundred Thousand ṭīkās (Sanskrit: ṭīkā, commentary). Maitreya, with Asaṅga, composed the Compendium of Meanings on the Abhisamayālaṅkāra. Asaṅga composed the Explanation of Distinctions and the Compendium of Topics. Nāgārjuna composed the Compendium of Meanings. Āryadeva also composed the Compendium of Meanings. Vasubandhu composed a commentary on the Twenty Thousand Verses. Ārya Vimuktisena composed the Light on the Twenty Thousand Verses. Soso Kyewo Namdrol De composed the Essence of Excellence, and Siṃhabhadra composed the commentary Meaningful Clarity, which is the Light on That Nature. The Great Commentary on the Eight Thousand Verses, the Small Commentary. Śāntipa composed the Complete. Jñānapāda composed the Pañcika. Kamalaśīla composed the Small Commentary on Jñānagarbha. Vimalamitra composed a Great Commentary on the Heart Sutra. Kashmiri Jñānaśrī also composed a commentary on the Abhisamayālaṅkāra. Furthermore, Nāgārjuna also composed treatises on the arts, such as the Thirty Verses on the Place of Arts, or the Hundred Wisdom Verses for the sake of ministers, or the Perfume Letter for the sake of consorts. He also composed treatises on the science of medicine, such as the Soma Rāja, the Sutra of Livelihood, the Eight Branches, and the Root Commentary on the Aṣṭāṅgahṛdayasaṃhitā. These are the single tradition of the great chariot of treatises. They are treatises that clarify the wheel of Dharma that determines the ultimate meaning, that is, the Tripiṭaka Master.
Chinese
阐明彻底决定的正法之轮的论著是：导师寂灭后约九百多年快到一千年时，佛教遭受了三次外道的侵害，包括外道尼弥的成就等。第一次，一个外道老妇说：“似乎有佛教犍椎的声音，名为‘击毁’，我们应该观察它是否对我们有害。”经过观察，发现：“天、龙、夜叉的供品，敲击三宝的顶饰，击毁外道邪见的头脑。”于是兴兵摧毁了佛教。之后，佛教稍微发展的时候，卫藏的国王给塔吉克的国王送了一件没有缝隙的丝绸衣服作为礼物，但衣服的心口处有一个像脚印一样的图案，国王认为这是恶咒，于是兴兵摧毁了佛教。之后，佛教又稍微发展的时候，佛教寺院喜度，两个外道乞丐前来乞讨，寺院的人向他们泼了洗脚水，乞丐们因此愤怒，修持太阳，焚烧了佛教寺院和许多经书，摧毁了佛教。像这样，在佛教衰败的时候，有一个名叫婆罗门女光明戒律的比丘尼。她在梦中梦到，与其守护戒律，不如结婚生子，这样佛教才能兴盛，利益众生。于是，这位婆罗门女与一位国王结婚，生下了圣者无著。之后，她又与一位婆罗门结婚，生下了论师世亲。哥哥无著修持弥勒怙主，获得了成就，展现了神通，前往兜率天，在弥勒佛面前听法五十年，之后回到人间，撰写了弥勒五法，即《庄严经论》、《辨中边论》、《辨法法性论》和《大乘经庄严论》、《宝性论》。这五部论著也是为了彻底决定三藏而宣说的。从彻底决定经藏的角度来说，撰写了《大乘庄严经论》和《宝性论》。为了彻底决定律藏，撰写了《现观庄严论》，对于阿毗达磨
English
The treatise that clarifies the Dharma wheel of definitive understanding is as follows: Approximately nine hundred years after the Teacher's passing into nirvana, nearing a thousand years, the Buddha's teachings suffered three attacks from outsiders, including the achievements of the heretic Nimi. First, an elderly heretic woman said, "There seems to be the sound of the Buddhist Ghaṇṭā, called 'Crushing.' We should investigate whether it is harmful to us." After investigating, it was discovered: "Offerings to gods, nāgas, and yakshas, striking the crest jewel of the Three Jewels, crush the minds of heretical views." Thus, they raised an army and destroyed Buddhism. Then, when Buddhism had slightly developed, the king of Ü-Tsang sent a seamless silk garment as a gift to the king of Tajik, but there was a footprint-like pattern on the heart of the garment. The king thought it was a curse and raised an army to destroy Buddhism. After that, when Buddhism had developed a little more, at the Buddhist monastery of Xidu, two mendicants from other sects came to beg. The people of the monastery threw washing water at them, and the mendicants became angry. They practiced the sun and burned the Buddhist monastery and many scriptures, destroying Buddhism. In this way, during a time when Buddhism was declining, there was a bhikṣuṇī named Brāhmaṇa woman Bright Morality. In her dream, she dreamed that rather than keeping vows, it would be better to marry and have children, so that Buddhism could flourish and benefit sentient beings. So, this Brāhmaṇa woman married a king and gave birth to the noble Asanga. Later, she married a Brāhmaṇa and gave birth to the teacher Vasubandhu. The elder brother Asanga practiced Maitreya, the Protector, attained accomplishment, displayed miraculous powers, went to Tuṣita Heaven, and listened to the Dharma from Maitreya Buddha for fifty years. Later, he returned to the human realm and composed the Five Dharmas of Maitreya, namely, the Ornament of the Sūtras, the Distinguishing Middle and Extremes, the Distinguishing Dharma and Dharmatā, the Ornament of the Mahāyāna Sūtras, and the Treatise on the Jewel Nature. These five treatises were also taught in order to definitively establish the Three Piṭakas. From the perspective of definitively establishing the Sūtra Piṭaka, he composed the Ornament of the Mahāyāna Sūtras and the Treatise on the Jewel Nature. In order to definitively establish the Vinaya Piṭaka, he composed the Abhisamayālaṅkāra, and for the Abhidharma.