Tibetan
ས་སོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་གི་གླེང་གཞི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། སྟོན་པའི་གསུང་གིས་འཁོར་ལ་བསྟན། །ངོ་མཚར་མཆོག་འདུས་བསྟན་པའི་གཙོ། །ཐུན་མོང་གླེང་གཞི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན། །གཞན་དང་ལུང་ཙམ་སྒོ་བསྟུན་ཕྱིར། །ཐུན་མོང་པ་ཞེས་གྲགས་པའོ། །ཞེས་པས། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་པ་རྣམས་ཀྱི་མདོ་དང་རྒྱུད་དུ་འབྱུང་བ་བཞིན། གསང་ཆེན་ངེས་པའི་རྒྱུད་འདིར་ཡང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གླེང་གཞིའི་རྗེས་ལ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཐེག་པ་ཀུན་མདོ་མཐུན་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དོན་ཡིན་པས། དེའི་དོན་འགྲེལ་དུ་བསྟན་པ་དང༌། གནས་གང་དུ་དུས་ཇི་ཙམ་ན་སྟོན་པ་གང་གིས་འཁོར་གང་ལ་ཆོས་འདི་བསྟན་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་སྤང་བ་རྣམས་ལ་དགོངས་ནས་ཐུན་མོང་གི་གླེང་གཞི་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་གསུངས་ན་གནས་གང་དུ་རྒྱུད་འབྱུང་ཡང་དེའི་ཚེ། སྟོན་པ་དེའི་སྐུ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་པས་གསུང་དགོས་ལ། ཚུལ་ནི། ཆོས་སྐུས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་གསུངས། ལོངས་སྐུས་རང་བཞིན་གསལ་དག་ཕྱེད་པར་གསུངས། སྤྲུལ་སྐུས་དེ་ཉིད་ཚིག་སྡེབ་སྦྱོར་ལེགས་པ་གསུང་དབྱངས་དྲུག་ཅུའི་རྣམ་པ་ལྟར་གསུངས་སོ། །ཚིག་དེ་ཡང་ཉན་པ་པོའི་རྣམ་རིག་ལས། དོན་ལ་སྒྲ་དང་ཡི་གེ་མེད་དེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། བྲག་ཅ་བཞིན་ཏེ་ཡི་གེ་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་སྒྲ་བརྙན་གྱི་ནི་སྒྲ། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་བཟོ་མེད་པ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང༌། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་བཟོ་མེད་པ། །ཕྱི་དང་ནང་ནའང་གནས་མ་ཡིན། །ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱུད་འབྱུང་བའི་གནས་རིས་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གནས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ཆེན་པོར། སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། འཁོར་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོའི་ཚོགས་ལ། ཆོས་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ། དུས་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པའི་ཚེ། ཚིག་དང་ཡི་གེ་མེད་པར་གསུངས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་གནས། རྣམ་དག་སྟུག་པོ་བཀོད་པར། སྟོན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་○ཕཔའི་སྐུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་འཁོར་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་དང༌། ནམ་མཁའ་དབྱིངས་ཕྱུག་མ་ལ་སོགས་པའི་ཡུམ་ལྔ་དང༌། སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་དཔའ་དང༌། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་མ་དང༌། རང་སྣང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་གང་བ་ལ། ཆོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པའི་རྣམ་གྲངས། ཡི་གེ
Chinese
萨。第二，详细阐述共同的开场白。在《超越心性》中说：“导师的教诲向眷属展示，奇妙殊胜汇聚是教法之主。共同开场白是因和缘，为了与其他经文略作对照，被称为共同。”因此，正如共同乘的经和续中所说的那样，在这部伟大的秘密决定续中，在非共同的开场白之后，也说了“如是我闻，一时”等等。这表明一切乘的经文都是一致的，而非共同的才是真正的意义，因此阐述了它的意义，以及为了消除在何处、何时、何导师向何眷属宣说了此法这样的疑惑，所以宣说了共同的开场白。如何宣说呢？无论在何处出现续，当时，那位导师的三身本体是相同的，所以必须宣说。方式是：法身以加持的方式宣说意义的本体，报身以清晰明澈的方式宣说自性，化身以优美的词句组合，如六十妙音般宣说。这些词句也来自听者的心识，因为意义中没有声音和文字。《宝性论》中说：“如岩石的回声般没有文字。”以及“犹如声音的影像，从他者的心识中产生，没有分别念也没有造作，如是如来之语，没有分别念也没有造作，不在内外安住。”就是这样的方式。因此，续出现的地方有三种：法身的处所，在法界的大宫殿中，导师普贤王如来，对耶智慧海的眷属，在超越时间、法性的言说之时，无有词句地宣说了自性圆满大圆满法。报身享用圆满身的处所，在清净致密严饰刹土中，导师报身圆满身的毗卢遮那佛，对五部佛和空界自在母等五位佛母，以及地藏等菩萨，以及妩媚女等觉母，以及自显的坛城充满虚空界中，宣说了大法大乘无上之名相，文字
English
Sa. Secondly, a detailed explanation of the common introduction. In the Thallgyur, it says: "The Teacher's teachings are shown to the retinue, the wonderful and supreme gathering is the lord of the teachings. The common introduction is cause and condition, in order to align with other scriptures, it is called common." Therefore, just as it appears in the sutras and tantras of the common vehicles, in this great secret definitive tantra as well, after the uncommon introduction, it is also said, "Thus I have heard, at one time," and so on. This shows that all vehicles' sutras are consistent, and the uncommon is the real meaning, therefore it explains its meaning, and in order to dispel doubts about where, when, and by which teacher this Dharma was taught to which retinue, the common introduction is spoken. How is it spoken? Wherever a tantra appears, at that time, the three bodies of that teacher are the same in essence, so it must be spoken. The manner is: the Dharmakaya speaks by blessing the essence of meaning, the Sambhogakaya speaks by clarifying the clear nature, the Nirmanakaya speaks with excellent word combinations, like the sixty melodious sounds. These words also come from the listener's consciousness, because there is no sound or letters in the meaning. The Uttaratantra says: "Like a rock echo, there are no letters." And "Just as the sound of an echo, arises from the consciousness of another, without conceptualization or fabrication, so is the speech of the Tathagata, without conceptualization or fabrication, not abiding inside or outside." This is the way. Therefore, there are three places where tantras arise: the place of the Dharmakaya, in the great palace of the Dharmadhatu, the teacher Samantabhadra, to the retinue of the ocean of Yeshe, at the time beyond the expression of time and nature, without words or letters, spoke the self-nature complete Great Perfection. The place of the Sambhogakaya, in the pure and dense Akaniṣṭha, the teacher, the Sambhogakaya Vairochana, to the retinue of the five Buddha families, and the five mothers such as Akashadhatvishvari, and the Bodhisattvas such as Kshitigarbha, and the awakened mothers such as the charming woman, and the self-appearing mandala filling the space of the sky, spoke the names of the Great Dharma, the unsurpassed Great Vehicle, letters.