Tibetan
སྐམས་སོ། །བདུན་ཤར་བས་ལྷུན་པོ་རི་བདུན་ལ་སོགས་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་ཏེ། འབར་བའི་མེ་ལྕེ་འཁྱིལ་བ་ལས། མར་གསེར་གྱི་ས་གཞི་དམྱལ་བའི་གནས་ལ་ཐུག་པ། ཡར་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་འབར་རབ་ཏུ་འབར། ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་བས་ཐལ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ལན་བདུན་དུ་ཚིག་གོ ༑ཉི་མ་བདུན་དང་འབར་བ་བདུན་ནི་མེ་བདུན་ནོ། །དེ་ནས་འོག་གི་ཞི་བ་གསལ་དག་གི་ཆུ་འཁྲུགས་ཤིང་འཐོར་བས་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་བར་ལན་བདུན་ཁྱབ་པས། ལན་ཚྭ་ཆུར་ཐིམ་པ་ལྟར་གཞལ་མེད་ཁང་དང་བཅས་པ་ཞིག་གོ །དེ་ནི་ཆུ་བདུན་ནོ། །དེ་ནས་འོག་གཞིའི་རླུང་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་ལངས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་འཐོར་བས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་མན་ཆད་ཞིག་སྟེ་ནམ་མཁའ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཆགས་གནས་འཇིག་པའི་རྗེས་ལ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་སྟོངས་པའོ། །དེའང་ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་ལས་དེ་བཞི་མཚུངས་པར་བར་བསྐལ་ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་ཅུ་ལ་བསྐལ་ཆེན་གཅིག་ཏུ་འདོད་དོ། །དག་པ་ནི་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་བཞི་ནང་གི་ཆགས་འཇིག་སྟོངས་པ་དང་སྦྱོར་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དོན་ནི་འཇིག་དང་ཆགས་པ་དང༌། །གནས་པ་ཉིད་དང་སྟོངས་པ་དག །སྐྱེ་དང་རྒ་དང་ན་དང་འཆི། །སྲིད་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་ཉིད་དུའོ། །ཞེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མ་དཔག་མེད་ནས་མཐར་བཅུ་པའི་བར་ཡ་ཐོག་མ་ཐོག་བར་ཁུག་དང་བཅས་པ་ཉི་ཤུ་ལ། ཡར་སྐྱེ་མར་འགྲིབ་དེ་ཙམ་ཞིག་གི་མར་འགྲིབ་ཀྱི་ཐ་མ་བཅུ་པ་ལ། ནད་དང་མཚོན་དང་མུ་གེའི་བསྐལ་ཆུང་རེ་ཡོད་ལ། ཐ་མ་ནི། དེ་ནས་སྣོད་བཅུད་ཀུན་འཇིག་སྟེ། །དེའང་གནས་འཇིག་སྟོངས་གསུམ་ལ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐེག་པ་འདིར་བར་བསྐལ་དྲུག་ཅུ་དྲུག་ཅུ་མཚུངས་པར་མཉམ་པས་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་ལ་ཡུན་གྱི་བསྐལ་པ་○ཕདང་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། ཡུན་གྱི་བསྐལ་པ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་ལ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། བར་གྱི་བསྐལ་པ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་ལ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཐལ་འགྱུར་ལས། དུས་ཀྱི་འཕོ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། །ཐོག་མ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས། །ཐ་མ་བཅུ་ཡི་བར་དག་ལ། །ཡར་སྐྱེ་བ་དང་མར་འགྲིབ་པ། །ནད་དང་མུ་གེ་མཚོན་དང་ནི། །བསྐལ་ཆུང་གསུམ་གྱིས་○བམཚམས་སྦྱར་ནས། །དྲུག་ཅུ་དག་ནི་ཐལ་ནས་ཡང༌། །མེ་ཡིས་བདུན་དང་ཆུ་ཡིས་བདུན། །དེ་ལྟར་བཅུ་བཞི་རྫོགས་ནས་ནི། །ལྷག་མ་རླུང་གིས་འཇིག་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་དྲུག་ཅུར་གནས་པ་དང༌། །འཇིག་པའི་ཡུན་ཀྱང་དེ་ཙམ་ལས། །དྲུག་ཅུའི་བར
Chinese
烧毁。七个太阳升起，须弥山七座山等百千俱胝全部烧毁，燃烧的火焰旋绕，下至黄金地基的地域，上至梵天世界之间燃烧，极其燃烧，完全极其燃烧以至连灰尘也不剩地烧了七次。七个太阳和七个燃烧是七个火。之后，下方的寂静清澈的水翻腾散开，至第二禅定之间遍布七次，如盐溶于水般，连同无量宫一起毁灭。那是七个水。之后，下方的地基风金刚十字架升起，一切完全散开，从第三禅定以下毁灭，成为一片虚空。如此，在成住坏空的后面，虚空的自性成为一体而空。那也是，在共同的乘中，这四者相同，二十、二十、八十中劫被认为是为一个大劫。清净是将生老病死四者中的成坏空与结合，如灰烬转变中所说：意义是坏和成，住立和空，生和老和病和死，是轮回的幻轮。与此结合。那也是从最初的无量至最后的十之间，包括最初、最初之间、弯曲等二十。向上生起向下衰减那么多，向下衰减的最后十，有疾病、刀兵和饥荒的小劫各一个。最后是：之后器情世界全部毁灭。那也是住坏空三者。在这个不共的乘中，六十、六十中劫相同且相等，一百八十被称为第一个永劫。一百八十个永劫被称为第二个中劫，一百八十个中劫被称为一个大劫。那些也如灰烬转变中所说：时间的变迁是这样的，从最初的无量至最后的十之间，向上生起和向下衰减，疾病和饥荒刀兵，由三个小劫间隔。六十已经过去之后，又，火七和水七，这样十四圆满之后，剩余的是风毁灭。如此六十住立，毁灭的时间也那么多，六十之间
English
Burned. Seven suns rise, Mount Sumeru, the seven mountains, and hundreds of thousands of kotis are all burned. From the swirling flames, down to the golden foundation of the hellish realm, up to the Brahma world, it burns, intensely burns, completely and intensely burns until not even ashes remain, burning seven times. The seven suns and seven burnings are the seven fires. Then, the peaceful and clear water below churns and scatters, covering up to the second dhyana seven times. Like salt dissolving in water, it is destroyed along with the immeasurable palace. Those are the seven waters. Then, the wind vajra cross rises from the foundation below, scattering everything completely, destroying everything below the third dhyana, becoming one space. Thus, after formation, duration, destruction, and emptiness, the nature of space becomes one and empty. That is also, in the common vehicle, these four are the same, and twenty, twenty, and eighty intermediate kalpas are considered to be one great kalpa. Purification is the combination of formation, destruction, and emptiness within the four: birth, old age, sickness, and death, as stated in the Transformation of Ashes: The meaning is destruction and formation, abiding and emptiness, birth and old age and sickness and death, are the wheel of existence. Combine with this. That is also from the initial immeasurable to the final ten, including the initial, the interval between the initial, the curve, etc., there are twenty. As much as the increase upwards and the decrease downwards, at the last ten of the decrease downwards, there is one minor kalpa each of disease, weapons, and famine. The last is: Then the entire container and its contents are destroyed. That is also the three: abiding, destruction, and emptiness. In this uncommon vehicle, sixty, sixty intermediate kalpas are the same and equal, and one hundred and eighty is called the first eternal kalpa. One hundred and eighty eternal kalpas are called the second intermediate kalpa, and one hundred and eighty intermediate kalpas are considered to be one great kalpa. Those are also as stated in the Transformation of Ashes: The change of time is like this, from the initial immeasurable to the final ten, upwards increase and downwards decrease, disease and famine and weapons, are separated by three minor kalpas. After sixty have passed, again, fire seven and water seven, thus after fourteen are complete, the remainder is destroyed by wind. Thus sixty abide, the duration of destruction is also that much, between sixty
Tibetan
་ལ་སྟོངས་པར་གནས། །དེ་ལྟར་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་ལས། །ཡུན་གྱི་བསྐལ་པ་དང་པོར་འདོད། །དེ་ལྟར་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་ལ། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་གཉིས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྦྲགས་པ་དེ་ཙམ་ལས། །བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འདི་དག་གི་ཚུལ་རྒྱས་པའི་ངེས་པ་དང་བཅས་པ་ནི། དཔག་བསམ་གྱི་ལྗོན་ཤིང་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཐེག་པའི་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། སྣོད་དང་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་བསྟན་པ་སྟེ་རིམ་ཁང་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ལྟར་གདུལ་ཞིང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རིམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྡོ་རྗེའི་གནས་གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་ཁམས་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་དབྱེ་བ་ནི༑ ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལས། ཁམས་རྣམས་དང་ནི་ཕུང་པོ་དང༌། །སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང་དབང་པོ་དང༌། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་རྣམས། །ཇི་ལྟར་གནས་པ་ གཏན་ལ་དབབ། །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ལ་ལྔ་སྟེ། ཡུལ་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བ། རྟེན་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན། རྣམ་པ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཁྱད་པར། འཛིན་བྱེད་དབང་པོའི་ངོ་བོ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། མང་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་གྱིས་ན་ཁམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབྱེ་ན། ཕྱི་ཡུལ་གྱིས་བསྡུས་པ་དང༌། ནང་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འབྱུང་བ་ལྔ་སྟེ། གཟུགས་ཅན་སྐྱེད་ཅིང་གནས་པ་དང༌། འཇིག་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་རྟེན་དང་ངོ་བོ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སའི་མཚན་ཉིད་སྲ་ཞིང་འཐས་པ། ཆུའི་མཚན་ཉིད་རླན་ཞིང་གཤེར་བ། མེའི་མཚན་ཉིད་ཚ་ཞིང་བསྲེག་པ། རླུང་གི་མཚན་ཉིད་གཡོ་ཞིང་འདེགས་པ། ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཡངས་ཤིང་གོ་འབྱེད་པའོ། །དེ་དག་གིས་སྣོད་བཅུད་སྐྱེད་ཅིང་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས་ཕྱི་ཡུལ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཁམས་ནི་ལྔ་སྟེ། སའི་ཁམས་ཀྱིས་ལུས་ཀྱི་གཞི་སྐྱེད་པས་ན་ཁམས་སོ། །ཆུའི་ཁམས་ཀྱིས་མིང་དུ་འཛིན་པས་ན་ཁམས་སོ། །མེའི་ཁམས་ཀྱིས་ཡུལ་རྣམས་སྨིན་པར་བྱེད་པས་ན་ཁམས་སོ། །རླུང་གི་ཁམས་ཀྱིས་གཡོ་བའི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་བརྟེན་པས་ན་ཁམས་སོ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱིས་དབང་པོ་རྣམས་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན་ཁམས་སོ་ཞེས་སོ། །ནང་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཁམས་ནི་སྣོད་དང་བཅུད་དུ་སྣང་བ་གཉིས་ལས། སྣོད་ནི་ལས་ཀྱིས་བསགས་པས་ཡུལ་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ། དབྱེ་ན། ཕྱི་ཡུལ་སྣང་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ནང་སེམས་སྣང་རྩལ་ལས་རང་བཞིན་དུ་ཤར་བ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི་ཡུལ་སྣང་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཏེ
Chinese
亦不住于空性。如是百又八十，是为最初之长劫。如是百又八十，是为第二之中劫。如是合集之量，即为一大劫。如是说。此等之理，具有广大的定解者，如《如意宝树广大之续》中所广说。于《殊胜大乘宝藏论》中，所示器情世界，是为第二品。如是示现所化境器情之次第后，今说彼等金刚三处之界中所具之法蕴等之名相差别。如《日月和合续》云：界及蕴与处，根与境及识，如何安住者，当善决定之。所说之义有五：境之界之差别，所依蕴之自性，相之处之差别，执持根之体性，境与有境之相。初者，以众多广大之义故，名为界。分之，有外境所摄与内心所摄二者。初者，为五大种，是能生、能住、能坏之因缘与所依及体性。彼等之地之体性坚硬而凝结，水之体性潮湿而润泽，火之体性炎热而焚烧，风之体性动摇而举起，虚空之体性宽广而开阔。彼等能生、能持器情，如是彼经中说：外境所摄之界有五，地界能生身之基础故名为界，水界能持名为界，火界能使诸境成熟故名为界，风界能使动摇之世间皆依之故名为界，虚空界能持诸根故名为界。内由心所摄之界，有显现为器与情二者。其中，器乃由业所积故显现如境，分之，有外境显现由心之错乱所生者，与内心显现由明分自性而生者二者。初者，乃境显现心之习气。
English
Also, it does not abide in emptiness. Thus, one hundred and eighty, is considered the first long kalpa. Thus, one hundred and eighty, is the second intermediate kalpa. Thus, the amount of these combined is one great kalpa. Thus it is said. The details of these, along with a vast understanding, are as extensively explained in the expanded tantra of the Wish-Fulfilling Tree. In the Precious Treasury of the Supreme Vehicle, the teaching of the container and content world is the second chapter. Having thus shown the order of the field to be tamed, the container, and the content, now, concerning the categories of the aggregates of phenomena, etc., that exist in the realms of those three vajra places, from the Tantra of the Union of Sun and Moon: 'Realms and aggregates, and sources, faculties, objects, object-possessors, and consciousnesses, how they abide, should be well determined.' The meaning of what is said is fivefold: the distinctions of the realms of objects, the nature of the aggregates as support, the differences of the sources as aspects, the essence of the faculties as apprehenders, and the aspects of objects and object-possessors. The first is that which is called realm (khams) because of its meaning of being many and vast. Divided, there are two: that which is included by the external environment and that which is included by the internal mind. The first is the five elements, which are the cause, condition, support, and essence for producing, abiding, and destroying form. The characteristic of earth is hardness and solidity, the characteristic of water is wetness and moisture, the characteristic of fire is heat and burning, the characteristic of wind is movement and lifting, and the characteristic of space is vastness and openness. These produce and maintain the container and its contents. Thus, from that very text: 'The realms included by the external environment are five: the earth realm produces the basis of the body, therefore it is a realm; the water realm holds the name, therefore it is a realm; the fire realm ripens all objects, therefore it is a realm; the wind realm supports all the moving world, therefore it is a realm; the space realm holds the faculties, therefore it is a realm.' The realms included by the internal mind are the two appearances of container and content. Among these, the container appears as an object because it is accumulated by karma. Divided, there are two: the appearance of the external environment arising from the delusion of the mind, and the appearance of the internal mind arising naturally from the clarity of awareness. The first is the habitual tendencies of the mind's appearance of objects.