Tibetan
།སྣང་སྟོང་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཅན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དག་ཡུལ་ལོ། །འདི་ལྟར་གཞི་ཞེས་མངོན་པར་གནས། །རང་བཞིན་ཙམ་དུ་གནས་པ་ལས། །ངོ་བོའི་ཆ་ནས་བརྟགས་པས་སྟོང༌། །ཡན་ལག་སྤྲོས་ཕྱིར་མཁྱེན་པ་རྫོགས། །རང་གནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །འདི་ལ་སྤང་བླང་གཉིས་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་རང་ངོར་མེད་ལ་འཆར་གཞིར་འཕྲོ་བའི་རྩ་བ་བྱེད་པ་སྟེ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་ལས། །མི་འཛད་སྣ་ཚོགས་འཆར་བའི་སྒོ། །འཛད་པ་ལྟར་སྣང་ངོ་བོར་རྫོགས། །ཆོས་སྐུ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ལས། །ཡེ་ཤེས་མཁྱེན་པ་རྫོགས་པའི་ཆ། །ཤུགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཆར། །འདི་མེད་འཁོར་འདས་སྡེ་ཆད་པས། །མཁྱེན་པས་རིག་ཅིང་གསལ་བའོ། །རང་རིག་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ལས། །རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཉིད། །མ་འགགས་འགག་པ་མེད་པའོ། །འབྱུང་བ་དག་པའི་ཆ་ལས་ནི། །ལས་སུ་མེད་ལ་གཅིག་རྫོགས་པའི○ཕ། །ཉི་མ་ལས་ནི་འོད་བཞིན་དུ། །རང་ཆས་སྒྲིབ་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྩ་བ་ལྔ་དང་དབྱེ་ན་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དོ། །རྩ་བ་ལྔ་ནི་རང་ཤར་ལས། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་རྟོག་མེད་དང༌། །མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་འགག་མེད་གསལ། །མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མ་འདྲེས་རྫོགས། །སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་གོང་བཞིན་རྟོགས། །བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་རྣམས་རྫོགས། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ལྔར་འདོད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་སྦྱར་རྒྱས་པར་བཤད་ན། ཐལ་འགྱུར་ལས། །དེ་ལས་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ཡི། །ལོངས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་བཤད་པར་བྱ། །མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་བརྙན་ལས། །དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་སྣང་ཆ་○བརྫོགས། །དཀར་པོ་དྲི་མ་དག་ཕྱིར་འོད། །རང་ཆས་སྣང་སྟེ་འཁོར་འདས་སྦྱོར། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཟུགས་སྣང་བས། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །གསལ་ཞིང་སྟོང་ལ་སྟོང་པས་གྲོལ། །གྲོལ་འཛིན་མཐའ་ཡི་རྟོག་པ་ཟད། །བཞག་མེད་གྲོལ་གཞི་རྫོགས་པའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །མཉམ་རྒྱུ་གཉིས་○ཕལས་མཉམ་རྐྱེན་གསུམ། །མཉམ་པའི་དུས་དང་ཚད་ཀྱིས་སོ། །འདི་ལ་གཉིས་མེད་རིས་དང་བྲལ། །མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་རང་གནས་གཉིས། །མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཟུག་རྔུའི་སྤྲོས་པ་བྲལ་བའོ། །ཉིད་ཅེས་བཅོས་ཤིང་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད། །རང་བཞིན་གནས་པ་ངོ་བོས་སྟོང༌། །སེམས་ཉིད་རྟོག་པ་ཀུན་ཟད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་གནས་པ་ལས། །དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིས། །འཁོར་འདས་གཉི
Chinese
具有显空融入支分。诸佛菩萨之境。如是显现安住为基。仅安住于自性。从体性的角度观察是空性的。由于支分开展，故智慧圆满。由于自性任运成就。因此，对此没有取舍二者。如是。普遍慈悲的智慧，在自性中没有，而是作为显现的基础而散发。又是，从那之中说：从普遍慈悲的智慧中。不尽的各种显现之门。看似穷尽，实则体性圆满。从法身空性的自性中。智慧明智圆满的部分。自然而然地向众生显现。没有这个，轮回涅槃的群体就会断绝。因此，以明智来认知和明晰。从自明清晰的自性中。自性自然而然的慈悲。不间断，没有止息。从五大清净的部分来说。在无事之中，一个圆满。如太阳的光芒一般。自性没有遮蔽。如是。第二，执持相状的智慧，如果从五个根本和分类来说，是二十五的自性。五个根本是从自显现中：法界智慧无分别。明镜智慧无碍清晰。平等性智无杂圆满。妙观察智如前了知。成所作智诸法圆满。如是认为有五种相。如是。如果将这些意义结合起来详细解释。在倒塌中说：从那之中，执持相状的。受用身的智慧将要解说。明镜智慧从影像中。形状和颜色显现部分圆满。白色清净无垢故发光。自性显现，连接轮回涅槃。由于显现一切诸法的形象。故称为自证智慧。清晰且空性，因空性而解脱。解脱执着的边际分别念止息。无有安立，解脱之基圆满。所谓平等性，从平等因二者产生平等缘三者。以平等的时机和尺度。对此，无有二取，远离偏颇。未分未离，自性安住二者。所谓平等，对于法性。远离痛苦的戏论。所谓性，没有造作和勤作。自性安住，体性空性。心性一切分别念止息。所谓智慧，从安住中。以了知其相状。轮回涅
English
Possessing the limb of the union of appearance and emptiness. The realm of Buddhas and sentient beings. Thus, it manifestly abides as the basis. It merely abides in its own nature. When examined from the aspect of essence, it is empty. Because the limbs are expanded, wisdom is perfected. Because it is spontaneously accomplished in its own place. Therefore, there is no acceptance or rejection in this. Thus it is. The all-pervasive wisdom of compassion is not present in its own aspect, but serves as the root for projecting the basis of manifestation. Again, from that very source: From the all-pervasive wisdom of compassion. The gate of inexhaustible varieties of manifestation. Appears to be exhausted, but in essence is complete. From the nature of the emptiness of the Dharmakaya. The part of wisdom and knowledge that is complete. Naturally manifests to sentient beings. Without this, the assembly of samsara and nirvana would be severed. Therefore, it is known and clarified by knowledge. From the nature of self-awareness that is clear. The very compassion of nature is spontaneous. Uninterrupted, without cessation. From the aspect of the purification of the elements. In the absence of action, one is complete. Like light from the sun. The inherent nature is without obscuration. Thus it is. Secondly, the wisdom that grasps characteristics is the nature of twenty-five when divided into five roots. The five roots are from self-arising: Dharmadhatu wisdom, non-conceptual. Mirror-like wisdom, unobstructed and clear. Equality wisdom, unmixed and complete. Discriminating wisdom, understood as before. Accomplishing wisdom, all dharmas complete. Thus, it is considered to have five aspects. Thus it is. If the meaning of these is combined and explained in detail. In the Collapse it says: From that, the one who grasps characteristics. The wisdom of the Sambhogakaya will be explained. Mirror-like wisdom from images. Shape and color, the manifesting part is complete. White, pure and free from stains, hence light. The inherent nature manifests, uniting samsara and nirvana. Because the forms of all dharmas appear. Therefore, it is called self-cognizant wisdom. Clear and empty, liberated by emptiness. The conceptual thoughts of grasping at the extremes of liberation cease. Without establishment, the basis of liberation is complete. What is called equality is. From two equal causes, three equal conditions. By equal time and measure. In this, there is no duality, free from bias. Undivided, inseparable, the two that abide in their own place. What is called equality, for the nature of dharma. Free from the elaboration of suffering. What is called nature, without fabrication or effort. Abiding in its own nature, empty in essence. The nature of mind, all conceptual thoughts cease. What is called wisdom, from abiding. By realizing its characteristics. Samsara and Nirv
Tibetan
ས་ལ་མི་གནས་པའོ། །སོ་སོར་རྟོགས་པ་དབང་པོའི་རིགས། །གང་ལ་གང་སྣང་དེ་ཡི་ཆོས། །རིམ་པ་སོ་སོར་གསལ་བའོ། །བརྟགས་པས་རང་སྣང་དག་ནས་ནི། །རིག་པ་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད། །སོ་སོ་ཞེས་བྱ་བྱེ་བྲག་ལ། །གཉེན་པོའི་ཚུལ་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། །རྟོགས་པ་ཞེས་ནི་མཚན་ཉིད་མཐོང༌། །རང་སྣང་འཕེལ་དང་བཅས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་○ཕཐོག་མར་བྱུང་བ་ལ། །ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་སྐྱོན་དག་གོ །བྱ་བ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། །འབད་ཅིང་རྩོལ་བ་རང་འགགས་ནས། །ཆོས་ཀུན་རང་གཞག་རང་གྲོལ་ལོ། །རང་གྲོལ་རྫོགས་པའི་གཞི་སྣང་ལས། །ཆ་ཕྲ་རྡུལ་བྲལ་དྲི་མེད་ཐོབ། །རྟོག་དཔྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ། །གང་གིས་མ་ཕྱེའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་རྫཽགས་པས་སྣང་མཐའ་ཟད། །ཅིག་ཅར་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །གྲུབ་པས་འདོད་པ་བྲལ་བ་ལ། །བསྐྱར་དང་ལྡོག་པ་མེད་པའོ། །ཡེ་ནི་གནས་པའི་དོན་ཉིད་ལ། །ཤེས་པས་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཟད་པའི་སར་ཕྱིན་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཡངས་པ་ལ། །མཐའ་དང་དབུས་སུ་མ་དམིགས་པས། །གྲོལ་གཞིའི་ཆོས་ཉིད་དག་པའོ། །ཆོས་ནི་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ལ། །འདས་དང་འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་མེད། །རང་བཞིན་གསལ་ཞིང་དྭངས་པའོ། །དབྱིངས་ཀྱིས་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་ལ། །རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་གནས་པའོ། །ཡེ་ནི་རྫོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ། །ཐོག་མ་ནས་ནི་བཅོས་པ་མེད། །ཤེས་པས་འཁོར་འདས་གཉིས་ལས་གྲོལ། །རང་སྣང་རྫོགས་པའི་དགོངས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ལ་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཤེས་བྱས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུའང་གནས་སོ། །ཤེས་པས་བསྡུས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོངས་པ་རང་གསལ་མངོན་གྱུར་དུ་གནས་ལ། སེམས་ཅན་ལ་ཕྲ་བ་སྙིང་པོར་གནས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །དབྱེར་མེད་རང་བཞིན་མེད་པས་ཁྱབ། །དེ་དང་སངས་རྒྱས་རྣམ་དག་རྫོགས། །དྲི་མེད་རྡུལ་དང་བྲལ་བར་གནས། །སེམས་ཅན་རིགས་དྲུག་སྣང་ཆ་ལས། །སོ་སོའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །ཤེས་བྱས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཉིས་ལས། ཇི་སྙེད་པ་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ལ་ཅི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པར་མཁྱེན་ལ། ཇི་ལྟ་བ་ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཁྱེན་པ་སྟེ། ཡང་ཐལ་འགྱུར་ལས། ཤེས་བྱས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལ་ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་བཤད། །འདིས་ནི་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་མཁྱེན། །གཞན་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་
Chinese
不住于地。个别觉悟是根基之族。于何者显现何者，即是其法。次第分明。经由观察，自显清净后，觉性即成对境。所谓“个别”，乃是差别。以对治之方式显现。所谓“觉悟”，乃是见其体性。伴随着自显增长。本智○ཕ最初生起时，以智慧清净烦恼之过患。所谓“事业成就”，乃是努力与勤奋自然止息后，诸法皆是自立自解脱。自解脱圆满之基础显现中，获得微细无尘无垢。超越思虑之境，是未曾分别之法性。自性圆满故，显现边际穷尽。须臾间觉悟。成就故，远离欲求，无有重复与返回。本初乃是安住之义，以智慧显现后，诸法皆至穷尽之地。法界广阔，未曾于边与中而执著，是解脱之基础法性清净。法乃是行持，无有过去与世间之事，自性光明而澄澈。界开辟机会，乃是自然大之安住。本初乃是圆满之自性，从初始即无有造作，以智慧从轮回与涅槃二者中解脱，是自显圆满之密意。如是。又，于大悲之分，有以智慧摄持之本智，与以所知摄持之本智二者。以智慧摄持者，于佛陀乃是身与本智之密意自明而显现安住，于有情乃是微细而安住于心要。即彼经云：以智慧摄持之本智，于佛陀有情一切，无有差别以无自性而周遍。彼与佛陀清净圆满，安住于无垢无尘。于有情六道之显现分中，安住于各自之相续。如是。以所知摄持之本智有二，于尽所有性，于所知之相，于所显现一切，皆能个别不杂而知晓。于如所有性，于所知之实相，如虚空般远离戏论而知晓。又，于归谬论中云：以所知摄持之本智，当知有二种相。于彼，宣说尽所有所知，以此能知调伏者之意乐，通达利他
English
Not abiding on the earth. Individual realization is the lineage of the faculties. Whatever appears to whatever, that is its dharma. Clearly distinct in sequence. Through examination, from the purification of self-appearance, awareness itself becomes the object. "Individual" is called distinction. Arising as an antidote. "Realization" is seeing the characteristic. Accompanied by the increase of self-appearance. Primordial wisdom, when it first arises, purifies the faults of afflictions with knowledge. "Accomplishment of action" is when effort and striving naturally cease, all dharmas are self-established and self-liberated. From the basis of self-liberation's completion, one obtains subtle, dust-free, and stainless qualities. It transcends the realm of thought and analysis, it is the nature of that which has not been differentiated. Because of the perfection of self-nature, the extremity of appearance is exhausted. It is to be realized all at once. Because of accomplishment, being separated from desire, there is no repetition or reversal. Primordial is the meaning of abiding itself, when it becomes manifest through knowledge, all dharmas go to the place of exhaustion. The expanse of dharma is vast, not fixated on the edge or the center, it is the pure dharma-nature of the basis of liberation. Dharma is what is practiced, there is no past or worldly activity, the self-nature is clear and pure. The expanse opens up opportunity, it is the abiding of the great self-arisen. Primordial is the nature of completion itself, from the beginning there is no fabrication, through knowledge one is liberated from both samsara and nirvana, it is the realization of the completion of self-appearance. Thus it is. Moreover, in the aspect of compassion, there are both primordial wisdom gathered by knowledge and primordial wisdom gathered by the knowable. That gathered by knowledge, in the Buddhas, the intention of body and primordial wisdom is self-luminous and manifestly abides, in sentient beings, it subtly abides as the essence. From that very [text]: Primordial wisdom gathered by knowledge, in all Buddhas and sentient beings, is pervasive without distinction, without self-nature. It and the Buddhas are completely pure, abiding without stain and dust. In the appearance aspect of the six classes of sentient beings, it abides in their respective continuums. Thus it is. Primordial wisdom gathered by the knowable has two aspects: in the all-encompassing, in the aspect of the knowable, in all that appears, one knows individually without mixing. In the suchness, in the reality of the knowable, one knows as being like space, free from elaboration. Also, in the reductio ad absurdum: Primordial wisdom gathered by the knowable, it should be known to have two aspects. Therein, the all-encompassing knowable is proclaimed, with this one knows the intention of those to be tamed, comprehending the benefit of others.