Tibetan
༌། དེ་ལ་བཞིན་○ཕཡོད་པས་རྐྱེན་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་ཤར་བ་ལྟར། དམིགས་པའི་ཡུལ་རང་འོད་ཕྱིར་ཤར་བ་ལས། བདག་པོའི་རྐྱེན་མེ་ལོང་དང༌། བཞིན་དང༌། བདག་དངོས་སུམ་དུ་བཟུང་བས་བཞིན་དང་མེ་ལོང་དུ་རྟོག་པ་ལྟར། འོད་དང༌། རིག་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་གསུམ་དུ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་མ་རིག་པ་གསུམ་དུ་རྐྱེན་གསུམ་དུས་མཚུངས་པས། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་དངོས་སུ་བྱུང་བའོ། །རྐྱེན་བཞི་པོ་དེ་ཡང་གང་ཟག་གི་དུས་ན། རྒྱུ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དུ་གཅིག་པས་སྤང་བླང་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ངོས་ཟིན་པས། རྒྱུའི་རྐྱེན་རང་སར་གྲོལ། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ཆོས་ཉིད་རང་སྣང་དུ་གྲོལ་བས། དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡུལ་ཐ་དད་པ་རང་སར་གྲོལ། དེ་ཡང་ངང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་ཅིང་གྲོལ་བས། བདག་པོའི་རྐྱེན་རང་སར་གྲོལ་བའོ། །དུས་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་དུས་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་གྱིས་འགལ་བས། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་རང་སར་གྲོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་བྱས་པས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨིན་སོ་ལུས་ཀྱིས་བྱས་པས་བསགས་པ་ཐ་དད་པར་འབྱུང་ལ། སེམས་ཀྱིས་རྒྱུ་བྱས་པས་འདུ་ཤེས་ཡུལ་ཐ་དད་པས། ཡུལ་སེམས་ཐ་དད་པར་འཁྲུལ་ཏེ། ལུས་སེམས་དང་བཅས་པ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །འདི་ཉིད་འཁོར་བའི་ཐོག་མ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། འཁོར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མ་ནི། །མི་འབྱེད་བྱས་མེད་རང་བཞིན་ལས། །དམིགས་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཤར་ཏེ། །རྟོག་འཛིན་ལས་ནི་ཐ་དད་སྣང༌། །དམིགས་འཛིན་འབྲེལ་བ་བཅུ་གཉིས་སུ། །འཁོར་བའི་ཐོག་མ་ཉིད་དུའོ། །མ་རིག་གསུམ་གྱིས་འཁྲུལ་ཚུལ་ཏེ། །བརྒྱུད་ཅིང་འབྱེད་མེད་རྩ་བ་སྟེ། །རང་ངོ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པས། །འདི་ཡང་འཁོར་བའི་ཐོག་མའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་○ཕདུས་ན་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལུགས་འབྱུང་དུ་བྱུང་བ་ནི། ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་མ་རིག་པ་གསུམ་བྱུང་བ་ནི་མ་རིག་པའོ། །རྐྱེན་བཞི་ནི་འཁོར་བ་འདུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལས་ཤེས་པ་རགས་པར་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལས་ལུས་○བཐ་དད་ཀྱི་ལས་དང་མིང་དུ་བྱུང་བ་ནི་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ཁ་དོག་དང་འབྱུང་བ་སོ་སོའི་ཆ་གྲུབ་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ །དེ་ལས་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་རེག་པའོ། །དེ་ལས་དགའ་གདུང་བར་མ་གསུམ་སྐྱེ་བ་ནི་ཚོར་བའོ། །དེ་ལས་བདེ་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་
Chinese
因此，就像有面容(བཞིན་，zhin)作为因缘，在镜子中显现一样。所缘境的外在光芒显现，执持主宰因的镜子、面容(བཞིན་，zhin)和自身为三者，就像执着面容(བཞིན་，zhin)和镜子一样。连同执着光芒、觉知和法性为三者，这被称为主宰因。像这样，因为无明三者，三个因缘同时存在，同时存在的即是等无间缘，是错乱实际产生的时候。这四个因缘，在有情众生的时候，因为因是佛和有情众生一样，所以认识到是超越取舍的智慧，因的因缘在自身解脱。显现为各种各样的境，在法性自显中解脱，所缘因的各种境在自身解脱。那也是在自生智慧的自性中显现并解脱，主宰因在自身解脱。因为对时间没有定准，前后时间互相矛盾，等无间缘在自身解脱。像这样，因为将因缘执着为二元的自性，那二者成熟，身体造作，因此积聚产生差别。心造作为因，因为意识是各种境，所以境和心错乱为不同，连同身心也是在第一刹那错乱。这即是轮回的开始，如《根本慧论》所说：轮回诸法的开始，从不分别无为自性中，显现执着的境，从分别执着中显现不同。执着境的十二缘起，即是轮回的开始。三种无明错乱的方式，是相续且不分别的根本，因为不认识是自己的本面，这也是轮回的开始。如此。在那时，十二缘起以流转的方式产生，慈悲的能量不认识自己的本面，因此产生三种无明，即是无明。四种因缘是造作轮回。从中，粗略的意识领受境的相状，即是识。从中，产生身体差别的业和名称，即是名色。那的差别是颜色和各个组成部分的形成，即是六处。从中领受境，即是触。从中产生乐、苦、舍三种感受，即是受。从中贪执安乐，
English
Therefore, just as having a face (zhin) as a condition, it appears in a mirror. From the appearance of the object of focus, the external light, the lord of the condition, the mirror, the face (zhin), and the self are held as three, just like clinging to the face (zhin) and the mirror. Along with clinging to light, awareness, and dharmata as three, this is called the lord of the condition. Like this, because of the three ignorances, the three conditions exist simultaneously, and that simultaneous existence is the immediately preceding condition, which is when delusion actually arises. These four conditions, when there are sentient beings, because the cause is the same for Buddhas and sentient beings, it is recognized as wisdom beyond acceptance and rejection, and the cause of the condition is liberated in its own place. The appearance of various objects is liberated in the self-appearance of dharmata, and the various objects of the object of focus are liberated in their own place. That also appears and is liberated in the nature of self-born wisdom, and the lord of the condition is liberated in its own place. Because there is no certainty about time, the earlier and later times contradict each other, and the immediately preceding condition is liberated in its own place. Like this, because the nature of clinging to cause and condition as dualistic is done, those two mature, the body acts, and therefore accumulation produces differences. The mind acts as the cause, because consciousness is various objects, therefore objects and mind are confused as different, and even the body and mind are confused in the first moment. This is the beginning of samsara, as it says in the Root Wisdom: The beginning of all samsaric phenomena, from the non-differentiating, uncreated nature, the object of clinging appears, from conceptual clinging, difference appears. The twelve links of clinging to the object, is the very beginning of samsara. The way the three ignorances are confused, is the continuous and non-differentiating root, because it is not recognized as one's own face, this is also the beginning of samsara. So it is. At that time, the twelve links of dependent origination arise in a flowing manner, the energy of compassion does not recognize its own face, therefore the three ignorances arise, which is ignorance. The four conditions are the formation of samsara. From that, coarse consciousness experiences the appearance of objects, which is consciousness. From that, the karma and name of the body's difference arise, which is name and form. The difference of that is the formation of color and each component, which is the six senses. From that, experiencing objects, which is contact. From that, the three feelings of pleasure, pain, and neutrality arise, which is feeling. From that, clinging to happiness,