Tibetan
་བོ་དེ་སྣང་བ། །འབྲས་བུ་ཐ་དད་དོན་དེ་མཚུངས། །མང་བའི་སྒྲ་ཡིས་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །གསུངས་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །བདུན་པ་ལའང་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བས་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་དེ། སྤྲོས་བྲལ་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོའི་ཆ་ནས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུའང་མེད་ཀ་ནས་དག་པས་གང་དུའང་བཞག་ཏུ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་ཅི་ཡང་མེད་ན་འཁོར་འདས་འབྱུང་བའི་དབྱིངས་སུ་འགལ་ལ། ཡེ་ཤེས་མེད་ན་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་རྣམ་གྲོལ་མེད་པས་གཞི་རྟོགས་ནས་གྲོལ་བ་ཡང་མི་རིགས་ལ། ཕྲ་བའི་འོད་ལྔ་མེད་ན་གཞི་སྣང་འཆར་བའི་རྒྱུ་མེད་པས་དེའི་ངང་ལས་གཞི་སྣང་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། མ་རྟོགས་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་མི་རིགས་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཡེ་དག་པས། །སེམས་ཅན་འཁོར་བ་འདི་མི་རིགས། །མ་རིག་དྲི་མ་ཡེ་ཟད་ཕྱིར། །ཅེས་པས་སྔར་གྱི་གཞི་དྲུག་དང་མཚུངས་སོ། །གསུམ་པ་ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གཞི་རང་གཞུང་དུ་འགོད་པ་ལ་དོན་དངོས་དང༌། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ངོ་བོ་ཀ་དག་ལ་ལྷུན་གྲུབ་གཏིང་གསལ་དུ་ཡོད་པས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཆའི་ངོ་བོ་ཀ་དག་གི་རིག་པ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མ་གྲུབ་ལ། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་འོད་གསལ་ཕྲ་བ་ནང་གསལ་དུ་གནས་པ་སྟེ། སྣང་བའི་ངོ་བོ་སྟོང་ལ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གསལ་བ་གསལ་བའི་སྙིང་པོ་རིག་པ་སྟེ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལྟར་གནས་ཏེ་ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་ལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དབྱེར་མེད་དུ་འདོད་དེ། རང་ཤར་ལས། གཞི་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གསུངས། །ཀ་དག་ཆེན་པོའི་གཞི་དང་ནི། །ལྷུན་གྲུབ་སྣ་ཚོགས་གཞི་རུ་འདོད། །ཅེས་པ་དང༌། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀ་དག་ལས། །རང་བཞིན་དུ་ནི་ལྷུན་གྲུབ་བོ། །ཞེས་པ་དང༌། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ངོ་བོ་ཀ་དག་བརྗོད་གཞི་བྲལ། །རང་བཞི་ལྷུན་གྲུབ་ཅིར་སྣང་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གྲངས་དང་རང་ངོ་གཉིས་ལས○ཕ། དང་པོ་ལ་རྩོད་ལན་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་ནི། གཞི་བརྒྱད་དུ་ཐལ་ཅེས་པའི་ལན་ནི་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་དབྱེར་མེད་དུ་འདོད་ཀྱི་དེ་ནི་གཞི་བདུན་དུ་འདུ་བས་དེ་ལས་ལོགས་པ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། གཞི་བརྒྱད་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཡང་རང་ངོ
Chinese
那显现。 果虽各异，义却相同。 因多之声而衰损， 此亦非所知耶？ 所说亦如是。 如是。第七，亦说所欲者，觉性自生之智慧，远离有无之边，故仅为智慧亦无成，从离戏广大明点之分，于何处亦不成立而如是认为。第二，彼之破斥者，如是于何亦无成，仅为智慧亦无，从本初即清净，故于何亦无有可安立，若无任何安立之处，则与轮回涅槃生起之界相违。若无智慧，则无佛与有情之解脱，故从地证悟而解脱亦不应理。若无细微五光，则无地显现生起之因，故从彼之自性，地显现不应理之故。不证悟迷乱之有情不应理，如《虚空藏第六品》云：本体自性清净故，有情轮回此不应。无明垢染已尽故。如是与先前之地六相同。第三，安立本初清净任运成就无别之基为自宗，其中有真实义，及于彼遣除诤论二者。初者，本体本初清净具有任运成就之深明，故无别分之本体本初清净之觉性，非为实物与相状。自性任运成就之光明细微住于内明，即显现之本体空，而空性之自性明，明之精华为觉性，即身与智慧，本即无有分离，如日之精华般安住，即本体本初清净，而自性任运成就，认为是无别。如《自显现》云：基有两种说法，本初清净大基与，任运种种基如是说。及《虚空藏第六品》云：本体自性本初净，自性即是任运成。及《牟帝珠鬘》云：本体本初净，离言诠，自性任运成，何显皆圆满。如是。第二，于彼遣除诤论，有数与自宗二者○ཕ。初者，有诤答二者。诤论为，成为八基之过，答为，本初清净与任运成就认为是无别，彼则摄于七基中，故不欲彼之外者。故无成为八基之过。又自宗
English
That appears. Though the fruits are different, the meaning is the same. Because of the sound of "many" it diminishes, Isn't this also something to be known? What was said is also the same. Thus it is. Seventh, also expressing the desire is: the wisdom of self-originated awareness is free from the extremes of existence and non-existence, therefore it is not even established as mere wisdom. From the aspect of the great bindu free from elaboration, it is considered not established in anything. Second, the refutation of that is: since it is not established in any way like that, and there is not even mere wisdom, it is pure from the beginning, therefore if there is no state that can be placed anywhere, it contradicts the sphere of the arising of samsara and nirvana. If there is no wisdom, there is no liberation of Buddhas and sentient beings, therefore liberation from realizing the ground is also unreasonable. If there are no subtle five lights, there is no cause for the arising of the ground appearance, therefore from that state, the ground appearance is unreasonable. Unenlightened deluded sentient beings are unreasonable. As it is said in the sixth chapter of the "Klong Drug Pa": Because the essence is primordially pure, this samsara of sentient beings is unreasonable. Because the impurity of ignorance is completely exhausted. Thus, it is the same as the previous six grounds. Third, establishing the ground of inseparable primordial purity and spontaneous accomplishment as one's own doctrine, there are two aspects: the actual meaning and refuting disputes about it. First, the essence of primordial purity has spontaneous accomplishment as clear depth, therefore the awareness of the essence of inseparable primordial purity is not established as an entity or characteristic. The subtle clear light of the nature of spontaneous accomplishment abides as inner clarity, that is, the essence of appearance is empty, and the nature of emptiness is clear, the essence of clarity is awareness, that is, the Kaya and wisdom are primordially inseparable, abiding like the essence of the sun, that is, the essence is primordially pure, and the nature is spontaneously accomplished, it is considered inseparable. As it is said in "Rang Shar": The ground is spoken of in two ways, the great ground of primordial purity and the ground of various spontaneous accomplishments. And in the sixth chapter of the "Klong Drug Pa": The essence is primordially pure, the nature is spontaneously accomplished. And in the "Muti Trengwa": The essence is primordially pure, beyond expression, the nature is spontaneously accomplished, whatever appears is complete. Thus it is. Second, refuting disputes about that, there are two aspects: number and one's own essence○ཕ. First, there are two aspects: dispute and answer. The dispute is: it is a fault of becoming eight grounds. The answer is: primordial purity and spontaneous accomplishment are considered inseparable, and that is included in the seven grounds, therefore it is not desired to be separate from that. Therefore, there is no fault of becoming eight grounds. Also, one's own essence
Tibetan
་ཀ་ནས་དག་པའོ་ཞེས་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། ངོ་བོ་ཀ་དག་ཏུ་འདོད་པས་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རང་ངོ་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་དབྱེར་མེད་ལ་རྩོད་པ་དང་ལན་གཉིས་ལས། དང་པོ་རྩོད་པ་འགོད་པ་ནི། ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་སོ་སོ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡིན་ན་འཁོར་བ་ཡོད་མ་མྱོང་བས་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་བ་མི་རིགས་པར་ཐལ་ཞིང༌། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་པས་སུ་ཡང་འབད་མེད་དུ་ཡེ་གྲོལ་བར་ཐལ་བ་དང༌། ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་གཞི་གཅིག་ལ་རྫས་འགལ་བར་ཐལ་བའོ། །ལན་ནི་ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པས་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་མེད་ཀྱང༌། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རྩལ་ལམ་རོལ་པ་ཙམ་ལས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མི་འགལ་ཏེ། གཉིད་དུ་འགྲོ་ཁ་དང་གཉིད་དུས་ཀྱི་ཤེས་པའི་རང་ངོ་ལ་རྨི་ལམ་མེད་ཀྱང༌། སྣང་ངོ་ལ་རྟ་གླང་དུ་སྣང་བ་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བའང་སྒྱུ་མའི་རོལ་པ་ཙམ་ལས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་མ་གྲུབ་པས་ཡེ་གྲོལ་ཟིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཚོད་དུ་མིག་སྔགས་ཀྱི་ནུས་པས་རྟ་གླང་དུ་སྣང་བ་གྲོལ་བ་ལ། འབད་མེད་རང་སར་བཞག་པས་ངང་གིས་རང་གནས་ཤིང་བུ་རྡེའུར་ལོག་པ་ལྟར། དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བར་སྣང་དུས་ནས་ལོག་པར་སྣང་བ་ལོག་པ་ཙམ་ལས། གྲོལ་གྲོལ་པོ་གསར་བྱུང་ཅི་ཡང་མེད་དེ་འཆིང་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སྣང་ངོ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ལ། སྟོང་ངོ་དོན་དམ་གྱི་ཆ་ནས་ཀ་དག་ཏུ་ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་ཙམ་ལས། དེ་གཉིས་རྫས་ཐ་དད་དུ་མེད་པས་སོ་སོར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་བྲམ་ཟེ་ཡིན་པས་མི་ཡིན་ལ། སྡོམ་ལྡན་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པ་གཉིས་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གི་རྩོད་ལན་ཡང༌། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀ་དག་པས། །སེམས་ཅན་འཁོར་བ་འདི་མི་རིགས། །མ་རིག་དྲི་མ་ཡེ་ཟད་ཕྱིར། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡང་མ་འགགས་རོལ་པར་སྣང༌། །སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་གསོལ་བ། །རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ན། །སེམས་ཅན་འདི་དག་རང་གྲོལ་རིགས། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །གསུངས་པ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི། །ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པའི་ཕྱིར། །གྲོལ་བ་རྣམས་ཀྱང་རོལ་པར་སྣང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་གསོལ་བ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀ་དག་པས། །ལྷུན་གྲུབ་ལ་ཡང་དགོས་མེད་འགྱུར། །ཡང་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཀ་ནས་དག་པ་མེད་པར་འགྱུར། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་འདུག་ཚུལ་ལ། །གང་གིས་བརྗོད་པའི་ཚིག་མེད་པས། །བ
Chinese
这与“本初清净”之说并不矛盾，因为认为本体是本初清净，所以是有关联的。第二，关于自性本初清净与任运自成无别，有辩论和回答两部分。首先是提出辩论：如果本初清净和任运自成各自有缺点，那么如果自性是本初清净，因为从未有过轮回，众生出现错乱是不合理的；如果是自性任运自成，那么任何人都会毫不费力地原始解脱；并且，本初清净和任运自成在同一个基础上成为相违之物。回答是：虽然本体本初清净，众生没有轮回，但任运自成的妙力或显现仅仅是如此显现并不矛盾，就像入睡前和睡眠时的意识自性没有梦境，但在显现上显现为马牛并不矛盾一样。而且，显现为众生也仅仅是幻化的显现，在究竟的本体上并不成立，所以已经是原始解脱了。在世俗显现中，通过眼咒的力量显现为马牛而解脱时，毫不费力地安住于自性，自然安住于自身，就像石头变回石子一样，从显现于法界解脱时，仅仅是显现为返回，除此之外，没有任何新出现的解脱，因为束缚没有成立。而且，从显现的世俗方面来说是任运自成，从空性的胜义方面来说是本初清净，仅仅是用语言表达而已，这两者不是不同的实体，所以不会各自改变，本体相同，反体不同，婆罗门是人，持戒是出家人，这两者并不矛盾一样。这些辩论和回答也出自《虚空藏第六品》中：“本体自性本初净，众生轮回不应理，无明垢染已净故，导师所说大心者。自性任运而成就，彼亦无碍而显现，菩萨亦曾如是问，自性若是任运成，此诸有情自解脱，本初任运成就故。导师如是说有情，本体本初即清净，解脱亦是任运行，菩萨亦曾如是问，本体自性本初净，任运亦成无所需，抑或任运自成故，本初清净即不存。导师如是安住时，无有言说能诠释，”，
English
This does not contradict the statement of "primordially pure," because it is related since the essence is considered primordially pure. Second, regarding the inseparability of self-nature primordial purity and spontaneous presence, there are two parts: debate and answer. First, the presentation of the debate: If primordial purity and spontaneous presence each have faults, then if the self-nature is primordially pure, since there has never been samsara, it is unreasonable for sentient beings to arise in delusion; and if it is self-nature spontaneously present, then anyone would effortlessly be primordially liberated; and, primordial purity and spontaneous presence become contradictory things on the same basis. The answer is: Although the essence is primordially pure, and sentient beings have no samsara, it is not contradictory that the power or manifestation of spontaneous presence merely appears as such, just as the consciousness of the self-nature before going to sleep and during sleep has no dreams, but it is not contradictory that it appears as horses and cows in appearance. Moreover, the appearance as sentient beings is merely a manifestation of illusion, and it is not established in the ultimate essence, so it is already primordially liberated. In conventional appearance, when horses and cows appear through the power of eye mantras and are liberated, effortlessly abiding in self-nature, naturally abiding in itself, just as a stone returns to a pebble, from the time it appears to be liberated in the dharmadhatu, it merely appears to return, and there is no newly arising liberation, because bondage is not established. Moreover, from the aspect of appearance, it is spontaneously present in the conventional aspect, and from the aspect of emptiness, it is primordially pure in the ultimate aspect, it is merely expressed in words, these two are not different entities, so they will not change separately, the essence is the same, the opposite is different, a Brahmin is a human, holding vows is a renunciate, these two are not contradictory. These debates and answers are also from the Sixth Chapter of the Klong Drug Pa: "Essence itself is primordially pure, Sentient beings' samsara is unreasonable, Since the stain of ignorance is exhausted, The teacher spoke of the great-hearted. Self-nature is spontaneously accomplished, That also appears as unceasing play, The bodhisattva also asked, If self-nature is spontaneously accomplished, These sentient beings are naturally liberated, Since it is primordially spontaneously accomplished. The teacher said these sentient beings, Essence is primordially pure, Liberation also appears as play, The bodhisattva also asked, Essence itself is primordially pure, Spontaneous accomplishment is also unnecessary, Or since it is spontaneously accomplished, Primordial purity does not exist. When the teacher abides thus, There are no words to express it,"