Tibetan
རྒྱུད་ལས། སྤྱིར་ན་དམ་ཚིག་ཁྱད་པར་ལས། །དུས་ལས་ཁྱད་པར་ངེས་ཕྱེ་བ། །དམ་ལས་འགལ་ཞེས་ཉེས་བྱས་གང༌། །ཞག་གིས་བར་མ་ཆོད་པར་ནི། །དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་བཤགས་བྱས་ན། །དེས་ནི་སོར་ཡང་ཆུད་པའོ། །ཉམས་ཞེས་ཟླ་བས་མ་ཆོད་པར། །འགྱོད་པ་དྲག་པོས་བཤགས་པས་སོ། །དམ་ལས་འདས་ན་ལོ་དག་གིས། །བར་དུ་མ་ཆོད་བཤགས་པས་སོ། །ལོ་ནི་གཉིས་དང་གསུམ་དག་ལས། །དམ་ཚིག་རལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། །མཆོག་ཏུ་དྲག་ན་གསོ་རུ་རུང༌། །ལོ་གསུམ་དག་ལས་འདས་ནས་ནི། །དེ་ནི་གསོར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། །གལ་ཏེ་བླངས་ན་གཉིས་ཀ་འཚིག །ངེས་པར་ས་སྤྱོད་སྡུག་བསྔལ་ལ། །རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཁོ་ནའོ། །འགལ་ན་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་བཤགས། །ཉམས་ན་རང་གི་བདོག་པས་བསྐང༌། །འདས་པ་བུ་དང་ཆུང་མ་དང༌། །ཉེ་འཁོར་ལུས་དང་ངག་དག་དང༌། །ཡིད་དང་བདོག་པར་བཅས་པས་བསྐང༌། །རལ་བ་རང་གི་སྲོག་གིས་བསྐང༌། །དེ་ལས་ཕྱིར་ཡང་གྱུར་པ་ན༑ ༑ཉམས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །གསོ་བར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་བླ་ན་མེད་པའི་དམ་ཚིག་བཤད་པ་ནི། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། དེ་དུས་བསྲུང་བའི་མཚམས་འདས་པའི། །མེད་དང་གཅིག་པུ་ཕྱལ་བ་ཡིས། །དེ་ཡི་གྲོགས་སུ་དེ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། རང་གི་རྟོགས་པའི་སྟེང་ནས་ཐག་ཆོད་པར་དྲང་ཐད་དུ་བརྗོད་དེ། །འདི་ལྟར་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་བསྲུང་མཚམས་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ལས་མི་གཡོ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཀ་དག་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཏུ་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་སྣང་ངོ་ཅོག་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མེད་པ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་ཤེས་པས་སྣང་བ་ལ་བདེན་ཞེན་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །ཕྱི་ནང་ཡུལ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ངང་ལ་སེམས་འཛིན་གྱི་འཇུར་བུས་མ་བཅིངས་པའི་རིག་པ་ཕྱལ་བ་བར་མེད་ཆེན་པོར་སྐྱོང་ཞིང༌། ཞེན་འཛིན་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་སྒོ་ལྔ་ཧར་སངས་ཡུལ་མེད་ཀྱི་རིག་པ་རྟེན་མེད་དུ་རྗེན་ལ་ཕུད་ནས་ཕྱལ་ཕྱལ་གཏོང་བ་ནི་ཕྱལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྣང་བཏགས་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐོད་རྒལ་གྱི་དམ་ཚིག་ཏུ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཚོགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་ངོ་ཤེས་པས་འགྲུབ་པར་ཐག་བཅད་ནས། འོད་ལྔ་རང་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་སྣང་བ་བཞིའི་ཉམས་ལེན་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱས་པས། སངས
Chinese
经续中说：总的来说，从誓言的差别上，区分时间的差别。违背誓言所做的罪过，如果未过夜，就向所缘境忏悔，这样就能恢复。如果破戒未过月，以强烈的后悔心忏悔。如果违背誓言过了年，未过年就忏悔。两年或三年以上，叫做誓言破损，如果非常严重，还可以修复。如果过了三年，那就无法修复了，如果强行接受，双方都会烧毁。必须承受地狱的痛苦，只能持续承受。如果违背，就通过会供轮忏悔。如果破戒，就用自己的财产补偿。如果超过了，就用儿子和妻子，以及亲属、身语意和财产来补偿。破损就用自己的生命补偿。如果从那之后又变坏，就叫做大破戒，无法修复。这样说。第三是宣说无上誓言，从无字（的经典）中说：那时违背守护的界限，与无和唯一放任自流，就会成为它的朋友。稍微解释一下所说的意义：从自己的证悟之上，确定无疑地直接说：像这样，自性大圆满的誓言，觉性自生智慧，本来就不动摇于超越守护界限的体性。也就是说，相对于本体本来清净，在彻却的誓言中，轮回的法，所显现的一切显现、有情世间、器情世间、内外一切，本来就是不存在的，就像海市蜃楼的水等，通过了知如幻的八喻，有从显现上解脱实执的必要。在外内了悟无所缘的境界中，不被心执的绳索束缚的觉性，修持无间大放任。不作任何执着，五根门敞开，在无所缘的觉性中，将无所依的觉性赤裸裸地放出，这就是放任自流，有将显现解脱为法性的必要。相对于自性任运成就，在妥噶的誓言中，自生智慧具有任运成就的功德，因此无需依赖积聚，通过认识自性就能成就而确定。五光自明任运成就的体性，不离四相的修持，成
English
It is said in the Tantras: In general, from the differences in vows, distinguish the differences in time. Whatever wrongdoing is done by violating the vow, if it is not interrupted by a day, confess to the object of focus, and thus it can be restored. If the breach is not interrupted by a month, confess with strong remorse. If the vow is transgressed for years, confess without interruption. From two or three years onwards, it is called a broken vow, and if it is very serious, it can still be repaired. If it has been more than three years, then it cannot be repaired, and if it is forcibly taken, both will be burned. One must endure the suffering of hell, and only endure it continuously. If violated, confess through the Ganachakra. If breached, compensate with one's own possessions. If exceeded, compensate with sons and wives, as well as relatives, body, speech, and mind, and possessions. If broken, compensate with one's own life. If it deteriorates further from that, it is called a great breach, which cannot be repaired. So it is said. The third is the explanation of the unsurpassed vow, from the wordless (scriptures): At that time, transgressing the boundaries of protection, with nothing and alone, by letting go, it will become its friend. To explain the meaning of what was said a little: From the top of one's own realization, speak directly with certainty: Like this, the vow of the Great Perfection of self-nature, the self-born wisdom of awareness, is inherently unwavering from the nature of transcending the boundaries of protection. That is, in relation to the essence of original purity, in the vow of Trekchö, all phenomena that appear in samsara, all appearances, sentient beings, the world of vessels and essence, inner and outer, are inherently non-existent, like the water of a mirage, etc., by knowing the eight similes of illusion, there is a need to liberate from the clinging to reality in appearances. In the state of realizing no object inside and out, the awareness unbound by the ropes of mental grasping, cultivate the great uninterrupted letting go. Without any clinging, the five sense gates are wide open, in the objectless awareness, the unattached awareness is stripped naked and let go, this is called letting go, there is a need to liberate appearances into the nature of reality. In relation to the self-nature spontaneously accomplished, in the vow of Tögal, the self-born wisdom has the qualities of spontaneous accomplishment, therefore, without relying on accumulation, it is determined that accomplishment is achieved by recognizing one's own nature. The nature of the five lights, self-luminous, spontaneously accomplished, is not separated from the practice of the four visions, achiev
Tibetan
་རྒྱས་རང་ཆས་སུ་གྲུབ་སྟེ། གཞན་ནས་ཚོལ་མི་དགོས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །རྐྱེན་སྣང་དང་བདེ་སྡུག་བྱུང་ཚོར་དང་རྣམ་རྟོག སྣང་བ་དང་རིག་པ་ཅི་ཤར། ཅི་སྣང༌། ཅི་རིག་ཀྱང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུར་ཐག་ཆོད་པས། ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་ལྷུན་མཉམ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ལས་མི་འདའ་ཞིང༌། ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་ཁྲེགས་ཆོད་དང་ཐོད་རྒལ་གཉིས་སུ་མེད་པར། ཆོས་ཉིད་ཟད་ས་ལ་ཤ་ར་ར་འོལ་ལ་ལ། ཡེ་རེ་རེ་སངས་སངས་སངས་གཏན་སྲིད་ཟིན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གསལ་ཟང་མ་རང་ཟད། རང་སངས་རང་གྲོལ། རྗེས་མེད་དུ་བུ་ནུ་ནུ། ཕྱོད་དོ་དོ། གཏད་མེད་ཡེ་སངས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་ལ་སླེབ་པས། ཆོས་ཟད་བློ་ཟད་ཡེ་ཟད་ཆེན་པོ། སུ་ཡང་འཁོར་མ་མྱོང་སྟེ། འཁོར་བ་ཡེ་ཟད། སུ་ཡང་འདའ་མ་མྱོང་སྟེ། མྱང་འདས་ཡེ་གྲོལ། རིག་པས་ཆོག མ་རིག་པས་ཆོག ཡོད་པས་ཆོག མེད་པས་ཆོག འཁོར་བས་ཆོག འདས་པས་ཆོག བཟང་བས་ཆོག ངན་པས་ཆོག རྟོགས་པས་ཆོག མ་རྟོགས་པས་ཆོག ཆོས་ཡོད་མ་མྱོང༌། སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མེད། བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད། མེད་པ་ལ་བློ་གཏད་མི་འཆའ་བར་རང་ཤར་ཏེ། སྐྱ་སང་སང་སངས། རྗེས་ཡལ་ལ་ལ། རང་རྗེན་ནེ་ནེ། ཟང་ཐ་ལ་ལ། ཕྱད་མ་ཕྱོད། ཡལ་མ་ཡོལ། བན་མ་བུན། སང་མ་སེང༌། ཁྲལ་མ་ཁྲོལ་དུ་ཤར་བ་ནི། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་གྲོལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་རང་གྲོལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། མ་བྱས་པར་ཟིན། མ་ཕྱིན་པར་སླེབ། མ་བཙལ་བར་རྙེད། མ་བསྒྲུབས་པར་གྲུབ། མ་སྤངས་པར་དག ཕྱ་སངས་སངས་སངས། བླ་མ་དམ་པའི་དགོངས་པ་དང་མཉམ་མོ། །རྗེས་སྙོགས་སོ། །ལས་ཟིན་ནོ། །བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དགོངས་པ་ལ་སླེབས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་བཟང་པོར་ད་རེས་གྱུར་ཏོ། །ཨ་ལ་ལ། གནད་ཡིན་ཏེ་མ་གོ རྟོགས་པས་ཆོག་སྟེ་འབད་དགོས། བཞག་པས་ཆོག་སྟེ་སུ་ལས་བྲེལ། ཐོས་ཀྱང་ཚིག་རོ། གོ་ཡང་རྣམ་རྟོག རྟོགས་ཀྱང་ཕོ་ཚོད། བསྒོམས་ཀྱང་བློས་བྱས། དཔྱད་ཀྱང་གཉིས་འཛིན། བསྒྲུབས་ཀྱང་འཁོར་བ། ད་རུང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱ་འབྱམས་རང་ག་ན་ཡོད་དེ། འཁོར་བ་ལས་སྔ་འདྲེས་གཅིག་གིས་མ་འཕགས་པའི་སློབ་མ་ལ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལས་འབྲེལ་གཅིག་ཀ་འོང་གི ཆོས་ཟད་པོ་བདག་གི་སྣང་བ་ལ་བལྟས་པས། བློ་ཟད་པོ་གཅིག་པུར་དགོད་མོ་ཤོར་ནས། བྱར་མེད་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཏན་སྲིད་ཟིན་པས། རེ་དོགས་གཉིས་འཛིན་གྱི་འ
Chinese
自性本自具足，具有无需从他处寻觅的必要。无论显现的因缘、苦乐的感受、念头、现象和觉性如何生起、如何显现、如何觉知，都因已确定为自生本智，一切都不会超出任运自解大平等之见。本体是法身本来清净和任运成就，离于决断和顿超二者。法性穷尽之处，显现为“夏惹惹，哦啦啦”，觉性“耶惹惹，桑桑桑”，具有证得究竟之位的必要。所有这些都是自明清净，自然穷尽，自净自解脱，无有痕迹的“布努努，秋多多”，到达无所依，本初清净普贤王如来的境界，是为法尽、心尽、本尽大圆满。无人曾流转轮回，轮回本尽。无人曾超越涅槃，涅槃本解脱。觉性亦可，无明亦可，有亦可，无亦可，轮回亦可，涅槃亦可，善亦可，恶亦可，证悟亦可，未证悟亦可，从未有法存在，无有任何造作，造作亦无必要，不执着于无，而是自然显现“嘎桑桑桑，杰亚啦啦，让坚涅涅，桑塔啦啦，恰玛恰，亚玛约，班玛奔，桑玛僧，彻玛彻”的显现，这就是大圆满本解脱任运成就瑜伽士。安住于此等誓言，即是各种自解脱的瑜伽士，不作而得，不往而至，不寻而得，不修而成，不舍而解脱，“恰桑桑桑”，与上师的意趣无别。追随其后，业已穷尽，到达无为任运成就之见。如今已转为广大贤善。“阿啦啦，此乃要点，然未领悟，证悟即可，然需努力。安住即可，然忙于何事？听闻亦是词句，理解亦是分别念，证悟亦是猜测，禅修亦是心造，分析亦是二取，修持亦是轮回。如今法性之海仍然自在，对于未能超越轮回之先入为主的弟子，或许会有一个自性大圆满的业缘。看着我这个法尽之人的显现，独自一人不禁失笑，因为证得了无所作为之法性的究竟之位，断绝了希冀和恐惧的二取之念。
English
The self-nature is inherently complete, having the necessity of not needing to seek it from elsewhere. Whatever arises as conditioned appearances, feelings of happiness and suffering, thoughts, phenomena, and awareness—however they arise, appear, or are cognized—because it is determined as the sole self-arisen primordial wisdom, everything does not transcend the view of the great spontaneously liberated equality. The essence is the Dharmakaya, primordially pure and spontaneously accomplished, inseparable from Trekchö and Tögal. At the exhaustion of Dharmata, it appears as "Shara Ra Ola La," and awareness as "Yere Re Sang Sang Sang," having the necessity of attaining the ultimate state. All of that is self-luminous, pristine, self-exhausting, self-purifying, self-liberating, without trace, "Bu Nu Nu, Chö Do Do," reaching the state of unattached, primordial purity, Samantabhadra. It is the great exhaustion of Dharma, exhaustion of mind, exhaustion of primordiality. No one has ever wandered in samsara, samsara is primordially exhausted. No one has ever transcended nirvana, nirvana is primordially liberated. Awareness is sufficient, ignorance is sufficient, existence is sufficient, non-existence is sufficient, samsara is sufficient, nirvana is sufficient, good is sufficient, bad is sufficient, realization is sufficient, non-realization is sufficient. There has never been any Dharma, there is no creation by anyone, there is no need for creation, without clinging to non-existence, it arises naturally as the appearance of "Kya Sang Sang Sang, Jeya Lala, Rang Jen Ne Ne, Zang Ta Lala, Chya Ma Chyo, Ya Ma Yol, Ban Ma Bun, Sang Ma Seng, Chye Ma Chyo," which is called the Dzogchen yogi of primordial liberation and spontaneous accomplishment. Abiding in such vows is the yogi of various self-liberations, attaining without doing, arriving without going, finding without searching, accomplishing without practice, liberating without abandoning, "Chya Sang Sang Sang," being one with the intention of the perfect Guru. Following after, karma is exhausted, arriving at the view of non-action and spontaneous accomplishment. Now it has transformed into vast goodness. "Ala La, this is the key point, but not understood, realization is sufficient, but effort is needed. Abiding is sufficient, but busy with what? Hearing is just words, understanding is just conceptual thought, realization is just guesswork, meditation is mind-made, analysis is dualistic grasping, practice is samsara. Now the ocean of Dharmata is still free, for the disciple who has not surpassed the pre-conceived notions of samsara, perhaps there will be a karmic connection with the self-nature of Dzogchen. Looking at the appearance of me, the Dharma-exhausted one, I can't help but laugh alone, because I have attained the ultimate state of the non-doing Dharmata, severing the dualistic thoughts of hope and fear.