Tibetan
ཕྱལ་བ་སྙམ་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཟང་ཐལ་རྒྱ་གྲོལ་སྟོང་པར་མཐའ་ཆོད་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ངང་ནས་ཅི་ཡང་འཆར་བ་སྙམ་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཤིང་བསམས་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་བཙལ་གྱིས་མ་རྙེད་པར་ད་སྐྱེ་མི་སྲིད། སྔར་ཡང་སྐྱེས་པ་མི་འདུག ད་ལྟ་རྟོག་པ་སུ་ལ་ཡང་མི་འདུག་པར་རྣམ་རྟོག་མང་ཟེར་བ་ཅི་ཡིན་ན་ཨང་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཟང་ཐལ་གྱི་ཉམས་བརྗོད་ལས་འདས་པ་འཆར་རོ། །སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། དགོངས་པ་རང་གནས་ཏིང་འཛིན་ཅོག་གཞག་ངང༌། །དངོས་མེད་རང་སྣང་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་གཙོ། །འགྱུར་མེད་རང་སངས་ཆོས་ཉིད་ཀུན་གྱི་ཡུལ། །རང་སྣང་མི་རྟོག་གཅིག་པུ་ལྷང་ངེ་གནས། །དཔྱོད་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་བྲལ་བ་ནི། །གསང་སྔགས་དོན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གིས་རིག་པ་སྒོམ་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ལ་བཟླ་བའི་ཆིངས་གསུམ་ཐལ་ལོ། །ད་ནི་ཤན་འབྱེད་ཀྱི་འཕྱོང་ཆེན་པོས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྟོག་མཐའ་བསལ་བ་ལས། རང་བྱུང་གི་དགོངས་པར་བཞག་པས་འཁྲུལ་སྣང་འཁོར་བ་དག་ལུགས་ཀྱི་ཤན་འབྱེད་ནི། གཞི་གཞག་མི་གཡོ་ཆོས་ཉིད་དགོངས་པ་ལ། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཡུལ་ཞེས་གཞན་དུ་ཞེན་པའི་སེམས་མེད་པས། །གཟུང་བའི་ཆོས་མེད་སྣོད་བཅུད་སྣང་ཞེན་བྲལ། །འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ། །རང་རིག་གི་ངོ་བོ་ལ་གཟུང་བ་མེད་པ་དང་རོལ་པར་སྣང་ཡང་མ་བཟུང་བས་ཕྱི་སྣང་བས་རིག་པ་ལ་མ་གོས་ཏེ། ད་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་མེད་ལ། རང་ཞེས་སེམས་ལ་ནང་དུ་མི་རྟོག་པས། །འཛིན་པའི་ཆོས་མེད་སྲིད་པའི་ཀུན་རྟོག་ཞི། །འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་རྩད་ནས་ཆོད། །དེ་ཚེ་མཁའ་འདྲ་ཕྱི་ནང་འཁྲུལ་པའི་ཆོས། །གང་ཡང་མི་དམིགས་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པར་ཕྱིན། །ཟད་པའི་སར་ཐུག་འགྲོ་དང་འོང་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་ཀློང་འབྱམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང༌། །ཆོས་སྐུའི་ཕོ་བྲང་མཆོག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན། །ནང་སེམས་སུ་རྩལ་ལས་ཤར་བ་ལ་མ་བཟུང་བས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྟོངས་ཏེ་འཁོར་བར་སྐྱེ་མཁན་ནམ་འཁྲུལ་དུ་འཇུག་མཁན་དེ་མེད་པས། སྣང་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་པ་གྲོལ། གཟུང་འཛིན་གྱི་མཁར་པོ་འགྱེལ། འཁྲུལ་སྣང་དང་འཁྲུལ་འཛིན་སྟོངས་པས་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་མངོན་དུ་གྱུར་དུས་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སར་ཐུག ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང་དུ་ཕྱིན། ཆོས་སྐུ་རྒྱལ་པོའི་གཏན་སྲིད་ཟིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རིག་པ་སེམས་དང་བྲལ་དུས་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་དང་ཞར་ལ་བྲལ་བས། སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ལས་འགྲོ་ས་མེད་དེ། ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་
Chinese
想著「是庸人自擾」；想著一切通透、寬廣、空性達到極致，從一無所有的狀態中顯現一切；無論如何觀察和思考，都找不到分別念，現在不可能產生，以前也沒有產生過，現在任何人都沒有分別念，那說分別念多是什麼意思呢？等等，會生起超越通透之體驗言說。獅子圓滿力中說：「見解安住自性禪定中，無實自顯壇城一切主，不變自成法性一切境，自顯無念唯一朗然住，思維意之分別念解脫，乃是密咒意義之大根據。」如此等等。這些使覺性安住於無修之狀態的三種誓言已過。現在以辨別之大斧，消除疑惑之分別念邊際，於自生之見解中安住，辨別清淨錯覺輪迴之方式：基之安住不動法性見解中，無內外離能所戲論，無有心執著於境之外，無所取之法器情顯現執著離，無有輪迴生處如虛空。自明之體性無所取，雖顯現為嬉戲然未取，以外境顯現未染污覺性，現在無有輪迴生處，自性於內心中不分別，無能取之法寂滅有之分別念，輪迴生之作者從根斷。彼時如虛空內外錯覺之法，任何皆不可得已至法身見解，至窮盡之地無來去，一切廣大普賢王如來之剎土，乃是至高法身之宮殿。於內心中，不執著於從本性中生起之力量，故業與煩惱已空，無有輪迴之生者或使入於錯覺者。顯現與覺知之執著解脫，能所之城堡倒塌，錯覺與錯覺之執著空，故覺性通透顯現之時，至法性窮盡之地，至普賢王如來之剎土，是說已得法身國王之穩固統治。覺性離於心之時，連帶遠離心之錯覺，故除了成佛之外別無去處，本質即是佛。
English
Thinking, "It's just fussing over nothing"; thinking that everything is transparent, vast, and emptiness has reached its limit, and from a state of nothingness, everything arises; no matter how much one observes and contemplates, one cannot find any conceptual thoughts, it is impossible to arise now, and it has never arisen before, and now no one has any conceptual thoughts, so what does it mean to say there are many conceptual thoughts? And so on, experiences beyond the expression of transparency will arise. In the Lion's Complete Strength, it says: "The view abides in its own state of samadhi, the lord of all the spontaneously appearing mandalas of non-things, the immutable, self-arisen realm of all dharmata, the self-appearing, non-conceptual, solitary, and clear abides. The discrimination that is free from the conceptual thoughts of the mind is the great basis of the meaning of secret mantra." And so on. These three vows have passed, causing awareness to abide in a state of non-meditation. Now, with the great axe of discernment, clearing away the limits of doubt and conceptual thought, abiding in the spontaneously arising view, the discernment of how to purify the illusory samsara: In the unchanging dharmata view of the ground, there is no inside or outside, free from grasping and fixation, free from elaboration. Since there is no mind attached to objects as other, there is no object of grasping, and the appearance of vessel and essence is free from attachment. There is no place to be born in samsara, like the sky. The nature of self-awareness has no object of grasping, and although it appears as play, it is not grasped, so the outer appearance does not stain awareness. Now there is no place to be born in samsara. Since self does not conceptualize inwardly in the mind, there is no object of grasping, and the conceptual thoughts of existence are pacified. The creator of samsara is cut off at the root. At that time, like the sky, the phenomena of inner and outer illusion are not perceived in any way, and one has reached the view of the dharmakaya. Reaching the end of exhaustion, there is no coming or going. All is vast, the pure land of Samantabhadra, which is the supreme palace of the dharmakaya. In the inner mind, not grasping the power that arises from its own nature, karma and afflictions are emptied, and there is no one who is born into samsara or causes one to enter into illusion. The grasping of appearance and awareness is liberated, the castle of grasping and fixation collapses, and the illusion and the grasping of illusion are emptied, so when awareness manifests transparently, one reaches the end of dharmata, reaches the pure land of Samantabhadra, which is said to be the secure rule of the dharmakaya king. When awareness is separated from the mind, it is also separated from the illusion of the mind, so there is nowhere to go except to become a Buddha, whose essence is Buddha.
Tibetan
སུ་ཡིན་པ་དེ་སྒྲིབ་བྱེད་དང་བྲལ་བས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་པ་ལ་སེམས་དང་བཅས་དུས་སེམས་ཅན་ཟེར། སེམས་དང་བྲལ་དུས་སངས་རྒྱས་ཟེར་ཏེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བ་ནི༑ ༑མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། །སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཀུན་གྱི་གཞི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡིན། །གཟུང་བ་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་སེམས། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །སེམས་དེ་བྲལ་ན་སངས་རྒྱས་ས། །ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་དྲི་མ་ཟད། །འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་སེམས་དེས་འགྲོ། །དེ་མིན་འགྲོ་བར་ནུས་མིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་འགྲོ་རྣམས་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན། །ཞེས་སོ། །དེའང་གཟུང་བའི་སེམས་ལས་གཟུང་ཡུལ་མེད་པ་གསལ་སྣང་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལྔར་སྣང་ལ། འཛིན་པའི་སེམས་ལས་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་ཉོན་མོངས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་སྣང་སྟེ། ཡུལ་མེད་ཡུལ་དུ་འཛིན་པ་དང༌། སེམས་མེད་སེམས་སུ་འཛིན་པའི་འཁོར་བ་སེམས་ཅན་ལ་རྨི་ལམ་ལྟར་སྣང་བ་སེམས་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་བ་ལས་བྱུང་བའོ། །རྩལ་རྫོགས་ལས། མི་ཤེས་བྱིས་པའི་ངང་ཉིད་ཀྱིས། །ནན་གྱིས་མཁའ་ལ་མདུད་པ་བོར། །ཡུལ་སྣང་མེད་ལ་སྣང་བར་བཟུང༌། །བདག་དང་གཞན་དུ་མེད་པ་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་འཁྲུལ་བས་བཟུང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་མེད་པའི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཉག་གཅིག་ལམ་དུ་བྱས་པས། སེམས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་སྐུ་ཚེ་འདིར་འགྲུབ་པའི་གནད་དེ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་སེམས་ལམ་དུ་བྱེད་པས་སེམས་ཅན་ལས་མ་འདས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་དུས་མེད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །སེམས་འཆར་བ་མི་འགག་པའམ་ཤར་གྲོལ་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་དེ་ལམ་དུ་མི་བྱེད་དམ་ཞེ་ན། ཐུགས་རྗེའི་ཆ་འཆར་གཞིའི་རིག་པ་ཟང་མ་རང་མལ་ལས་མ་གཡོས་པ་ལ་ཟེར་བས་དེ་ལམ་དུ་བྱེད་ཀྱི་རྩལ་ལས་སེམས་སུ་ཤར་ཟིན་རྟོག་པའི་ཆ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནས་ལམ་དུ་མི་བྱེད་དེ། ངོ་བོ་རིག་པ་ལ་གཞག་དུས་སེམས་གང་དགར་རང་སངས་ལ་བསྐྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་སེམས་འཁྲུལ་པ་མ་རིག་པའི་རྩ་བ་ཅན་ཡུལ་བདག་ཏུ་འཛིན་ཞིང་ཡུལ་ཕྱིར་མ་འབྲངས་ན་ས་གཅིག་ཏུ་འདུག་མི་ཚུགས་པ་དེ་ལ་སྒྲོ་མ་རེག་པར་བྱས་ནས། ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་རྟོག་མེད་བདག་རྟོག་གི་བློ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལམ་དུ་བྱེད་དེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། སེམས་ཅན་བློ་ལ་གཉིས་སུ་བྱུང༌། །སེམས་དང་མ་རིག་སྣང་བ་ནི༑ ༑ཡུལ་མེད་པ་ལ་འཛིན་པས་བཟུང༌། །རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ནི། །བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་བློ་དང་བྲལ། །ཡིན་པ་ལ་ཡང་རེ་བ་མེད། །མིན་པ
Chinese
之所以如此，是因为它远离了遮蔽而显现。具有觉知和心识时，称为有情；脱离心识时，称为佛。如《牟提花鬘》中所说：智者应区分心识与智慧。心识是所有习气的根源，是众生的垢染。心识执着于所取之境，因此是轮回的自性。脱离心识即是成佛，众生的垢染尽除。众生由心识而行，否则无法行动。因此，众生如旋转的轮子。如是。又，从所取的心识中显现出无所取之境，即显现为色、声、香、味、触五种。从能取的心识中显现出无量的业、异熟和烦恼。因此，将无境执为有境，将无心执为有心，这种轮回如梦境般显现在有情身上，是从心识能取所取的显现中产生的。在《圆满力》中说：无知的孩童，用力地在空中打结。将无境之显现执为有境，将无自他执为自他而迷惑。如是。因此，将无心识的觉知，唯一的智慧作为道，便是今生证得脱离心识之法身的要诀。其他人以心识为道，因此无法超越有情，没有成佛之时。如果心识生起不停止，或者生起即解脱的慈悲分不作为道，那又如何呢？慈悲分是指显现之基的纯净觉知，不离其自性，因此将其作为道的技艺，但心识已经生起，分别的成分无论如何都不能作为道。当将本体安住于觉知时，心识随意地被抛弃于自解脱之中，这已多次说过。因此，心识是具有无明之根的迷惑，执着于境为我，如果不随顺于境，就无法安住于一处。不触及这些虚构，将通透的智慧，无分别，脱离我执之心的智慧作为道。如《狮子圆满力》中所说：有情的心识分为二，心识和无明之显现，因执着于无境而生起。觉知智慧之显现，脱离了我执之心。对于存在的事物没有期望，对于不存在的事物
English
It is because it is manifested by being free from obscuration. When awareness is with mind, it is called sentient being; when it is without mind, it is called Buddha. As it is said in the "Garland of Pearls": The wise should distinguish between mind and wisdom. Mind is the basis of all habitual tendencies, it is the impurity of embodied beings. Mind grasps onto the object to be grasped, therefore it is the nature of samsara. When that mind is gone, it is Buddhahood; the impurities of all embodied beings are exhausted. Beings go by that mind; otherwise, they cannot go. Therefore, beings are like a revolving wheel. So it is. Also, from the mind of the grasped, the object to be grasped, which is non-existent, appears as the five clear appearances of form, sound, smell, taste, and touch. From the mind of the grasper, limitless karma, ripening, and afflictions appear. Therefore, the cycle of existence, where the non-existent is grasped as existent and the mindless is grasped as mind, appears to sentient beings like a dream, arising from the appearance of the mind's grasping and being grasped. In the "Perfection of Power" it says: An unknowing child, with force, throws a knot into the sky. Grasping the non-existent appearance of objects as existent, mistaking the non-self and other as self and other. So it is. Therefore, by making the mind-less awareness, the single wisdom, as the path, that is the key to accomplishing the Dharmakaya free from mind in this life. Others, by making mind as the path, do not transcend sentient beings, and there is no time to attain Buddhahood. If the arising of mind does not cease, or if the spontaneously liberated aspect of compassion is not made the path, then what? The aspect of compassion refers to the pure awareness of the basis of appearance, which does not move from its own state, therefore that is the skill of making it the path, but the aspect of conceptualization that has already arisen as mind is not made the path in any way. When the essence is placed in awareness, the mind is abandoned to self-liberation as it pleases, as has been said again and again. Therefore, mind is a delusion with the root of ignorance, grasping objects as self, and if it does not follow after objects, it cannot stay in one place. Without touching these fabrications, the clear wisdom, without conceptualization, free from the mind of self-grasping, is made the path. As it is said in the "Lion's Perfection of Power": The mind of sentient beings arises in two ways, the appearance of mind and ignorance, which are grasped by grasping onto the non-existent. The appearance of awareness-wisdom is free from the mind of grasping at self. There is no expectation for what exists, and for what does not exist