Tibetan
། འགག་པ་མེད་པའི་རིག་པ་ལ། །འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པས་ལྡོག་པ་མེད། །ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པས་རྟེན་ནས་འཕགས། །རང་གྲོལ་ཡིན་པས་ཡུལ་རྐྱེན་ཟད། །ཅེར་གྲོལ་ཡིན་པས་སྣང་བར་དག །མཐའ་གྲོལ་ཡིན་པས་མུ་བཞི་འགགས། །གཅིག་གྲོལ་ཡིན་པས་དུ་མ་སྟོངས། །རྐྱེན་རྣམས་རྐྱེན་གྱིས་གྲོལ་བས་ན། །དམིགས་པའི་ཆོས་ལ་ང་མི་ལྟོས། །ཡུལ་རྣམས་ཡུལ་གྱིས་གྲོལ་བ་ལ། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་ལ་ང་མི་ལྟོས། །རྒྱུ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིས་གྲོལ་བ་ལ། །འཁོར་འདས་གཉིས་ལ་ང་མི་ལྟོས། །ཆོས་ནི་ཆོས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་ལ། །ཐ་སྙད་ཚིག་ལ་ང་མི་ལྟོས། །སེམས་ཉིད་སེམས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་ལ། །མཚོན་བྱེད་བློ་ལ་ང་མི་ལྟོས། །དྲི་མས་དྲི་མ་འཁྲུ་བ་བཞིན། །དེ་བཞིན་དག་པས་དག་པ་གྲོལ། །དུག་གིས་དུག་རྣམས་འཇོམས་པ་དང༌། །ལྕགས་ཀྱིས་ལྕགས་རྣམས་གཅོད་པ་དང༌། །རྡོ་ཡིས་རྡོ་རྣམས་གཅོག་པ་དང༌། །ཤིང་གིས་ཤིང་རྣམས་སྲེག་པ་ལྟར། །རང་རང་དགྲ་ནི་རང་གིས་བྱེད། །རིགས་མི་མཐུན་པས་གྲོལ་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གིས་གྲོལ་ལུགས་ལྔ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པའི་ཆིངས་དྲུག་ཐལ་ལོ། །ད་ནི་དགོངས་ཀློང་ཆོས་ཉིད་དུ་གདམས་པའི་རིམ་པ་ལས། མཁའ་མཉམ་བསམ་བརྗོད་འདས་པར་ཆིངས་སུ་བཅིང་བ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་ཆེན་ངང་ཉིད་ལས། །དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། །ཤེས་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་མི་གཡོ་ན། །དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་དགོངས་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ངོ་བོའི་ངང་ངེས་པ་ནི་སེམས་ཉིད་དྲན་བསམ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་འབྱུང་འཇུག་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བར་ཕྱམ་གདལ་ནས་འཇོག་པ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། མ་བསྒོམས་བཞག་པའི་ས་སྟེ་རང་རིག་པ། །སྒྲ་དང་བློ་བྲལ་ཀུན་གྱི་ཕ་རོལ་ཞིང༌། །དམིགས་བཅས་རང་སོ་ཉིད་དེ་བཅོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། བླང་དོར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཉིད་ལ། །མཁའ་ལྟར་གནས་པས་ལུས་སེམས་བཅོས་སུ་མེད། །འདུ་ཤེས་ཞེན་འཛིན་མེད་པས་བསྒོམ་དུ་མེད། །མཁའ་ལྟར་རབ་ཞི་རྙོག་པ་ཀུན་བྲལ་ལ། །ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་དགོངས་པ་དམིགས་འཇུག་བྲལ། །ཞེས་སོ། །རིག་པ་གསལ་སྟོང་ཆེན་པོར་འགག་བཅིང་བ་ནི༑ བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ཡངས་འདྲ། །དྲན་དང་རྟོག་པ་མེད་པ་སྒོམ་པའི་མཆོག །རང་གི་རང་བཞིན་མ་གཡོས་བཅོས་པ་མེད། །མི་བསམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་བྲལ་བ། །རང་བབས་ཆོས་ཉིད་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །འགྱུ་འཕྲོའི་ཀུན་རྟོག་མེད་ན་སྒོམ་པའི་མཆོག །རིག་པའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་
Chinese
於無有止息之覺性中，因無有錯亂故無有退轉。因本來解脫故超勝所依，因自解脫故境緣窮盡，因直解脫故於顯現喜悅，因邊解脫故四邊止息，因一解脫故多數空寂。以諸緣由緣而解脫故，於所緣之法我不觀待。以諸境由境而解脫故，於能取所取二者我不觀待。以因性由因而解脫故，於輪涅二者我不觀待。以法由法而解脫故，於名言詞我不觀待。以心性由心而解脫故，於能表之識我不觀待。如以垢染洗滌垢染般，如是清淨以清淨解脫。如以毒藥摧毀諸毒般，如以鐵器斬斷諸鐵般，如以石塊擊碎諸石般，如以木柴焚燒諸木般，各自之敵由自而作，非由異類而解脫。如是等，以彼等之解脫方式五種，與本質自性合一之誓言六種已竟。現今乃將見解融入法性之次第，於等同虛空、超離思言處立誓：於菩提心之廣大虛空中，不生起憶念之分別，覺性之相於意中不動搖，彼即唯一佛陀之見解。於本質、自性、大悲三者中，首先確定本質之狀態，即心性於無有憶念思維之界中，遠離希冀與恐懼而坦然舒展安住，如雄鷹云：未經修習安住之處即自明覺，遠離音聲與分別，乃一切之彼岸，具有所緣自性，何需造作？如《普作續》云：於無有取捨之菩提法性中，如虛空般安住故，身心無須造作。因無有概念執著故，無須修習。如虛空般寂靜，遠離一切紛擾，不入於境，見解遠離所緣。如是等。於覺性光明大空中止息束缚，菩提自性猶如廣闊無垠之虛空，無有憶念與分別乃修習之最勝，不改變自身之本性，無有造作，不思維，遠離意念之造作，自性本然，三時無有變遷，若無有流動之分別念，乃修習之最勝，覺性之本性光明
English
In the unobstructed awareness, there is no turning back because there is no confusion. Because it is primordially liberated, it transcends dependence. Because it is self-liberated, circumstances and conditions are exhausted. Because it is directly liberated, there is joy in appearances. Because it is liberated at the end, the four extremes cease. Because it is liberated as one, the many are emptied. Since all conditions are liberated by conditions, I do not rely on objects of focus. Since all objects are liberated by objects, I do not rely on the two, grasper and grasped. Since the very cause is liberated by the cause, I do not rely on the two, samsara and nirvana. Since dharma is liberated by dharma, I do not rely on words and terms. Since mind itself is liberated by mind, I do not rely on the signifying intellect. Just as dirt is washed away by dirt, likewise, purity is liberated by purity. Just as poison destroys all poisons, and iron cuts all iron, and stone breaks all stone, and wood burns all wood, each enemy is made by itself; it is not liberated by something of a different kind. Thus it is said. Thus, the five ways of liberation and the six bonds of essence and nature are complete. Now, from the order of entrusting the view to the nature of reality, the bond of binding to that which is equal to space and beyond thought and expression: From the vast expanse of the nature of bodhichitta itself, no conceptual thought arises in the form of memory, and the sign of awareness does not waver in the mind; that itself is the single view of the Buddha. Among the three, essence, nature, and compassion, first, the certainty of the state of essence is to rest the mind itself in the sphere without memory or thought, free from hope and fear, spread out evenly. As the great Garuda says: The ground of non-meditation is self-awareness, beyond sound and intellect, the field beyond all, the self-nature of the object; what need is there for fabrication? As the Kunjed Gyalpo says: In the bodhi-nature without acceptance or rejection, since it abides like space, there is no need to fabricate body and mind. Since there is no concept or attachment, there is no need to meditate. Like space, it is utterly peaceful, free from all disturbance, not entering into objects; the view is free from object and entry. Thus it is said. The binding of awareness into the great clear and empty space: The nature of bodhi is like the vast expanse of the sky. The best of meditation is without memory and thought. One's own nature is unmoved and unfabricated. Not thinking, free from mental activity. The natural state, unchanging in the three times. If there is no movement of conceptual thought, it is the best of meditation. The nature of awareness is clear light.
Tibetan
ཉི་ཟླ་བསྒྲིབ་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ན་སྣང་བ་ལྟར། རང་གསལ་རྗེན་ལ་བུད་པའི་ངང་ལ་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་འདུ་མེད་པར་ས་ལེ་བཞག་པས། ལྷུན་གྲུབ་རང་ངོ་ན་གསལ་བ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། མ་བསྒོམས་ཡེ་ཤེས་ལྷུག་པ་བཅོས་པ་མེད་པའི་གནད། །རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་དང་བྲལ་བའི་རང་སྣང་བསྒྲིབ་མེད་ཉིད། །རྩོལ་བྲལ་ཉག་གཅིག་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི། །ཡེ་རྫོགས་སྙིང་པོའི་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་རོལ། །ཞེས་སོ༑ ༑དེའང་རྣམ་རྟོག་རང་དྭངས་ཀྱི་འགལ་ཟླར་གྱུར་པ་དང༌། མཐའ་མེད་པས་གཞག་པའི་ས་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟོག་བྲལ་རང་སངས་རྗེན་པ་རང་བཞིན་གྱི་རང་དྭངས་ལ་གནས་དགོས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། རྣམ་རྟོག་ཡུལ་ལ་མཚན་མའི་གྲངས་ལས་འདས། །བྱས་པས་མི་ཟིན་རྟོག་པས་རྟོག་པ་འཇིལ། །ཆུ་ལས་རྙོག་པ་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་བསླུས། །ཞེས་སོ། །ཤར་གྲོལ་རིས་མེད་རྗེན་པར་བཅིང་བ་ནི། །དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་གང་གནས་དམ་པའི་སེམས། །སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་མཚོན་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །མི་གཡོ་ཆོས་དབྱིངས་འཛིན་རྟོག་ཕྱམ་འདས་པ། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་ཀློང་རང་བཞིན་ཡངས་པའི་མཆོག །ལུས་སེམས་བཅོས་མའི་འཆིང་བ་རྣམས་སྤང་ཞིང༌། །གྱིན་འདའ་ལྷོད་ཆགས་དྲན་བསམ་ཅི་འགྱུས་ཀྱང༌། །གཞི་གཞག་ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་མི་གཡོ་ན། །ཐམས་ཅད་ཀུན་བཟངས་དགོངས་ཀློང་ཡངས་པ་ཡིན། །རིག་པའི་དྭངས་ལས་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པར་འགྱུ་འཕྲོར་ཤར་ཡང༌། ཆུ་དང་རླབས་ལྟར་བཟང་ངན་མེད་པས་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ཟང་ཐལ་བའི་རིག་པ་ངོས་བཟུང་ནས་གཞག་དུས། ཤར་བ་དང་གྲོལ་བ་དུས་མཚུངས་ཏེ་འགྱུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་སྐྱེས་པའི་མཚང་ངོ་ཤེས་པས་གང་དགར་འཆར་དུ་འཇུག་པ་གནད་དུ་ཆེ་སྟེ། ཤར་ས་ལ་ངོས་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོས་མ་བསམས་མ་བསླད་པས་སྤང་གཉེན་མེད་པར་གྲོལ་ཟིན་པ་ཉིད། ཁྱུང་ཆེན་ལས། གནས་པས་འགགས་ལ་འགྱུས་པས་རང་སར་དག །མེད་མཐོང་མ་སྤངས་ངོ་ལ་སངས་མེད་པ། །ས་མེད་འདི་ཉིད་གནས་ཏེ་གང་འགའི་ཡུལ། །འཇུག་སྟེ་གང་གི་ཕ་རོལ་སོང་བ་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། རྟོག་དཔྱོད་འདས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་བསམ་མི་བྱེད། །མ་བཅོས་ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་མི་བྱེད། །བྱ་བ་གང་བཏང་ཅི་སྣང་ཆོས་ཉིད་ལ། །མ་བསམས་རང་བཞིན་བཞག་པས་གྲོལ་བར་སྟོན། །ཞེས་སོ། །འདིར་འགྱུ་བ་འཆར་བ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་བ་དང༌། གོང་དུ་རྟོག་པ་མེད་པར་བཤད་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མཚར་ཆེ། ཁྱད་པར་དེ་ཙམ་བརྗོད་ནས་ད་རུང་མི་ཤེས། སྐལ་མེད་རྨོངས་ཆེན་འབར་བ། ཕག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ཅིར་འགྱུར། འོན་ཀྱང་གས
Chinese
如同日月无有遮蔽显现于虚空之中，于自明赤裸显现之状态中，不作分别念头散乱，安然而住，则本自俱生之觉性于自身显现。如雄鹰大鹏所说：不修之智慧坦然，无有造作之要诀，无因无缘，离于遮蔽之自显现，离于勤作，唯一不由谁所作，于本初圆满心髓之任运自成境界中享用。如是，念头成为自明清净之违品，且因无有边际，故无有安住之处，故当安住于离念自解脱之赤裸自性之自明清净中。如《普作王》所说：念头于对境中，超越了相之数量，以作为不能把握，以念头摧毁念头，如水中之浑浊一般，欺骗孩童。显现解脱，无有分别赤裸束缚者，即是如来藏，安住之处即是胜义菩提心，唯一代表诸佛，离于一切，不动摇之法界，超越能所执着。诸佛之意界，自性广大之最胜，舍弃身心造作之束缚，任其消逝，放松安住，无论念头如何变动，若不离于根本法性之状态，则一切皆是普贤王如来之广大意界。从觉性之清净中，显现之方式不间断地流动显现，如水与波浪一般，无有善恶，于大平等中通彻之觉性，于认出之后安住之时，显现与解脱同时，以变动本身认识到生起之过失，故任其随意显现至关重要，于显现之处，不以能所执着之对治来思，不作意不改造，则无有能破所立而自然解脱。如雄鹰大鹏所说：安住则阻碍，变动则自解脱，未见无，未舍弃有，于本面无有成佛，此无处可去之处安住，乃是一切之境，进入而无有去往彼岸者。如《普作王》所说：于超越分别念之处，不作分别念，于不造作如是安住之处，不作改造，任何行为，任何显现，于法性中，不作意，安住于自性中，则示现解脱。此处不将流动显现视为过失，且与上文所说之无念相违背，若有人如是说，真是稀奇！说了这么多差别，还不明白吗？无有善根，愚昧至极之人，若说“是猪啊”，又会如何呢？然而，
English
Just as the sun and moon appear in the center of the sky without obscuration, when one rests naturally in the state of self-luminous nakedness, without the distraction of discursive thoughts, the spontaneously accomplished nature is clear in itself. As the Great Garuda says: "The essence of unmeditated wisdom is vast, the key to being without fabrication. The self-appearance, free from cause and condition, is without obscuration. Effortless, unique, unmade by anyone, enjoy the spontaneously accomplished realm of the heart essence of primordial perfection." Furthermore, discursive thought is the opponent of self-clarity, and because it is endless, there is no ground for resting. Therefore, one must abide in the self-liberated, naked, self-luminous clarity of one's own nature. As the All-Creating King says: "Discursive thoughts towards objects exceed the number of signs. They cannot be grasped by doing, thoughts destroy thoughts. Like turbidity in water, they deceive children." Binding the nakedness of appearance-liberation without bias is suchness, the sacred mind that abides. The unique Buddha, representing all, is free from all, the unmoving dharmadhatu, beyond grasping and fixation. The victorious ones' expanse of mind, the supreme of vast nature, abandoning the bonds of artificial body and mind, letting go, relaxing, no matter how thoughts move, if one does not move from the state of the ground of dharmata, then everything is the vast expanse of mind of Samantabhadra. Even when the manner of appearance from the clarity of awareness flows and arises unceasingly, like water and waves, without good or bad, when one identifies and rests in the all-pervading awareness of great equality, appearance and liberation are simultaneous, and by the very movement, one recognizes the flaw of arising, so it is crucial to allow it to appear as it pleases. At the place of appearance, without thinking or fabricating with the antidote of grasping, one is already liberated without anything to abandon or adopt. As the Great Garuda says: "Abiding obstructs, moving liberates in its own place. Not seeing non-existence, not abandoning existence, there is no Buddhahood in the face. This groundless place abides, the realm of all things, entering without going to the other shore." As the All-Creating King says: "In that which transcends thought and analysis, do not think or analyze. In that which is uncorrected as it is, do not correct. Whatever action is released, whatever appears in dharmata, without thinking, resting in self-nature, it shows liberation." Here, not seeing movement and appearance as a fault, and the contradiction with the above statement of no thought, if someone says so, it is amazing! Having spoken of so many distinctions, do you still not understand? A person without merit, blazing with great ignorance, what would happen if you said, "It's a pig!" However,