Tibetan
མེད་པས་ཆུ་མ་ཡིན་པར་གྲོལ་ཟིན་པ་ལྟར། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡེ་ནས་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མའི་ཆོས་ལས་ཡེ་ནས་གྲོལ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཕྱི་སྣང་བ་དང་ནང་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་དང་པོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུས་སྟོང་པས་སྐྱེ་བར་སྣང་ཤར་བར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བར་ཐག་བཅད། བར་དུ་ཤེས་ངོ་ལ་ད་ལྟ་གནས་པ་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ནས་གནས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པས་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ་འཕྲང་བསལ། མཐར་འགགས་པ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཡང་འགག་པ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་སྟེ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་པ་སྟེ་འགག་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད། སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དེ་མི་སྣང་ངོ་འགགས་སོ་ཞེས་སེམས་པ་དང་འདྲ་བས། འཛིན་པ་ལོག་པ་ཙམ་ལས་དངོས་པོ་འགག་པ་མེད་པས་འགག་པ་མ་གྲུབ་པར་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། ཡེ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་དུ་གྲོལ་ཟིན་པས་གང་བློ་ངོར་ཤར་བ་དེ་གཉེན་པོས་བསྐྱར་ནས་འགྲོལ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། འབད་པས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡེ་ཉིད་ནས་ནི་གྲོལ་བར་གནས། །ཞེས་སོ། །འདི་ལག་ལེན་དུ་འགག་བསྡམ་པ་དངོས་ནི། ཤེས་ངོར་ཡུལ་སྣང་བའི་དུས་ན་གཞི་མེད་དུ་ཤེས་པས་གང་ལའང་བཅོས་བསླད་མེད་པར་ཕྱལ་གྱིས་གཏོང་བ་སྟེ། ཤེས་པ་ཐུག་ཕྲད་ལ་སྣང་བ་ཐུག་ཕྲད་དུ་ཤར་དུས། རིག་པ་ཐུག་ཕྲད་ཟང་ཀར་གཞི་མེད་དུ་བཏང་ནས་སྣང་བ་ལ་ཤེས་པ་མི་དགག མི་འཛིན། མི་དཔྱོད་པར་རིག་པ་རྗེན་པ་དེ་ཉིད་ཕྱལ་བར་སངས་སངས་ངོས་ཟིན་ལ་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་སྐྱོང་བ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། མཚན་མ་ཡེ་དག་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བའི་གཞི། །འབད་མེད་བྱ་བྲལ་བློ་ཡི་གེགས་བསལ་ཏེ། །ཐུག་ཕྲད་རྣམ་གསུམ་ཡུལ་ལ་རོལ་པའི་འགག །གང་ཤར་མ་ཡེངས་ཡུལ་སེམས་བར་དུ་བསྡམ། །ཞེས་པས། སྣང་བ་ལ་ཤེས་པ་ཤར་དུས་ཅོག་གིས་བཞག་པའི་བར་དེར་རིག་པ་ཟང་ཀ་དེ་འཆར་བ་ངོས་ཟིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འདི་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེ་བར་ཡོད་པས་ཐེབས་པར་གདབ་ཅིང་རྒྱས་སུ་བཤད་དོ། །ཅེར་གྲོལ་མཐོང་ཡལ་ཆེན་པོར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། ཤར་གནས་གྲོལ་གསུམ་ཤར་གྲོལ་རྒྱུན་ཆད་མེད། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་བར་མ་ཆོད། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་འཁོར་བའི་གཡང་ས་ཆོད། །གཡང་ས་མེད་པས་གོལ་ས་ག་ལ་ཡོད། །འདིར་རིག་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་དེའི་རྩལ་མ་འགགས་ཏེ་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་ཤར་བ་ལྟར་སྣང་དུས། ཡང་ན་འཆར། ཡང་ན་གནས། ཡང་ན་གྲོལ་བ་སྟེ་ཡལ་བ་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བས། ཆུ་བོའི་རྒྱུན་འབབ་པ་དང་མཚུངས་ལ༑ རེང་བུ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་
Chinese
就像因为没有水而从根本上解脱了一样。一切法因为无自性而本性空，因为无我而从物体和相的法中本性解脱。这样，外在显现和内在觉知，无论如何显现和生起，最初因为生起的因是空性，所以显现为生起，显现为生起，从那本身就断定为从未存在过。中间在觉知面前，现在似乎存在一样，从这本身，存在以自己的体性是空性，所以没有在明觉显现中开辟道路。最终，似乎止息，那也是止息以自己的体性是空性，因为没有生起，所以不住留，也就是没有成立为止息。就像认为海市蜃楼的水不显现了，止息了一样。仅仅是颠倒了执着，并没有物体止息，所以反复强调没有成立止息。因为从根本上就从未存在而解脱了，所以任何在心中显现的，不需要用对治来重新解脱，应当这样理解。如《摩尼宝鬘》中所说：“不是通过努力而解脱，而是本性中就安住于解脱。”这是实际操作中真正的止息和束缚：在觉知面前境显现的时候，因为知道没有基础，所以对什么也不修改和伪装，而是自然地放下。觉知相遇，显现相遇而生起的时候，觉性相遇时，坦然地放下，没有基础，不对显现加以否定觉知，不执着，不分别，而是任由赤裸的觉性，坦然地清醒地认识，保持不散乱。如《大鹏》中所说：“相本性清净完全解脱的基础，不费力气，无为，消除心的障碍，相遇三种在境上享用之止息，无论显现什么，不散乱，束缚境与心之间。”因此，在显现上觉知生起的时候，就在放下的间隙，认识到觉性坦然生起，这非常重要，所以要牢记在心，详细解说。彻却，脱噶，大圆满中止息和束缚：生起、安住、解脱三者，生起解脱相续不断。因为相续不断，所以因果没有间隔。因为没有因果，所以断除了轮回的悬崖。因为没有悬崖，所以哪里会有歧途？这里因为觉性相续不断，所以它的力量没有止息，也就是觉知在境上显现的时候，要么生起，要么安住，要么解脱，不会超出消失这三种。就像河流的相续流动一样。彩虹在一刹那间有因果。
English
Just as it is liberated from the beginning because there is no water. All dharmas are empty in nature because they are without inherent existence, and because they are without self, they are liberated from the dharmas of objects and characteristics from the beginning. Thus, whatever appears and arises in external appearances and internal awareness, because the cause of arising is emptiness, it appears to arise, and it is determined from that very appearance that it has never existed. In the middle, in the face of awareness, it seems to exist now, but from this very fact, existence is empty of its own nature, so there is no way to clear the path in clear appearance. Finally, even that which appears to cease is empty of its own nature, and because it is unborn, it does not abide, that is, it is not established as cessation. It is like thinking that the water of a mirage is not visible and has ceased. It is only a reversal of clinging, and there is no cessation of objects, so it is repeated that cessation is not established. Because it is liberated from never having existed from the beginning, whatever arises in the mind does not need to be liberated again by an antidote, and this should be understood. As it says in the Garland of Pearls: "It is not liberated by effort, but abides in liberation from the very beginning." This is the actual practice of cessation and binding: when an object appears in the face of awareness, it is known to be without foundation, so it is released naturally without any modification or disguise. When awareness meets and appearance meets and arises, when awareness meets, it is released openly and without foundation, and awareness does not negate appearance, does not cling, does not discriminate, but the naked awareness itself is recognized openly and clearly, and maintained without distraction. As it says in the Great Garuda: "The basis of characteristics being primordially pure and completely liberated, effortlessly, without action, eliminates the obstacles of the mind, the cessation of enjoying the three encounters in the realm of objects, whatever arises, without distraction, binds between object and mind." Therefore, when awareness arises in appearance, in the interval of putting it down, the awareness of the open arising of awareness is recognized, which is very important, so it should be kept in mind and explained in detail. In Trekchö, Tögal, and the Great Perfection, cessation and binding are: arising, abiding, and liberation are the three, and arising and liberation are continuous. Because it is continuous, there is no interruption between cause and effect. Because there is no cause and effect, the precipice of samsara is cut off. Because there is no precipice, where is there a wrong path? Here, because awareness is continuous, its power is not stopped, that is, when awareness appears in the realm of objects, it either arises, abides, or is liberated, and it does not go beyond these three disappearances. It is like the continuous flow of a river. A rainbow has cause and effect in an instant.
Tibetan
ཀྱི་སོག་ལོང་མེད་དེ། ཤར་བ་དང་ཡལ་བ་དུས་མཉམ་པ་ཆུའི་རི་མོ་ལྟ་བུ་སྟེ། གནས་པ་དང་དེ་གཉིས་བློས་རིག་པའི་ཆ་ལ་བརྟགས་པ་ལས། ཤར་གྲོལ་དུུ་ས་ལ་ལ་ཡོད་པ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་མི་སྲིད་པར་རྗེན་རྗེན་རྟོགས་པས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཟད་དེ། འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་ཏུ་འཁོར་མི་སྲིད་པས་བློ་བདེ་བའོ། །གནད་འདི་ལ་གོལ་ས་དང་སྒྲིབ་པ་མེད་དེ་ཤར་གྲོལ་དུ་དག་པས་གོལ་སྒྲིབ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཆོད་དེ་རེ་དོགས་ཀྱི་གཡང་ས་ཆོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལག་ལེན་དུ་འགག་བསྡམ་པ་ནི། ཡུལ་ལ་བློ་སྣང་ངམ་བློ་ལ་ཡུལ་སྣང་ངམ་གང་ཅིར་ཤར་ཡང་འདྲ་སྟེ། ཤར་ས་དེར་ཅེར་གྱྀས་བཞག་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་དུ་སངས་སེ་བ་ཅིག་མི་འོང་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་དུས་སུ་ཡལ་བའི་ངང་དེ་བཞག་ལ། རིག་པ་གསལ་དག་ཟང་ངེ་བ་ཅིག་འདུག་པ་དེ་ངོས་བཟུང་བས་དངས་ཆ་ལྷག་ཏུ་ཆེ་ལ་ཆོད་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཀུན་ཡལ་བའི་ངང་སང་ངེ་བ་རྟོག་མེད་དེ་བསྒོམ་ཡང༌། ཁོ་བོ་ནི་དེ་རིག་པའི་གནས་ཆ་ཞི་གནས་སུ་འདོད་པས་གནད་མ་གོ་བར་བྱེད་དོ། །གང་ལའང་རིག་པ་རྗེན་པར་ཟང་ངེ་ཐལ་ལེ་བ་ཅིག་ངོས་ཟིན་དགོས་པ་དེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སུ་བཞེད་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅེར་གྲོལ་གྱི་འགག་ཕྱི་ཡུལ་སྣང་ལ། ནང་ཤེས་པ་སྟོང་རིག་ཤར་དུས་ཀྱི་བར་དེར་རིག་པ་ངོས་བཟུང་བས་བསྡམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། ཅེར་གྲོལ་རང་དག་མཐའ་གྲོལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །གང་གི་མཐའ་བྲལ་གང་གཉིས་རང་གསལ་བས། །བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་མ་བཙལ་ཆེན་པོའི་འགག །ལུས་ངག་བྱ་བྲལ་སྣང་སྟོང་བར་དུ་བསྡམ། །ཞེས་སོ། །མཐའ་གྲོལ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། ཡེ་ནས་མི་འགྱུར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང༌། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཀློང༌། །གནས་ལུགས་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་མིང་འདི་བཏགས་པར་ཟད། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྟེ་སྟོང་གསལ་ཟང་ཐལ་བས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཀློང་ཡངས་པ་དེ་ངོས་ཟིན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་རང་ལ་རྙེད་པ་ཞེས་བྱའི། དེ་ལས་གཞན་དུ་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་དེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞི་གང་ནས་ཀྱང༌། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པས། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མ་ཚོལ་ཅིག །ཅེས་པ་དང༌། འཕགས་པ་འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ལས། སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པས། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མ་ཚོལ་ཅིག །ཅེས་སོ། །འདི་ལག་ཏུ་ལེན་ན་ཤར
Chinese
没有停顿的间隙。生起和消散同时发生，就像水中的波纹一样。安住和那两者，通过心识的观察，在生起解脱之处，因果不可能存在，直接证悟，轮回的因就耗尽了。果报在三界六道中不可能轮回，因此内心安乐。这个要点没有错误和障碍，因为在生起时就解脱，错误和障碍在法性中被斩断，被称为斩断希望和恐惧的悬崖。这个在实践中的阻断是：对境生起心识的显现，或者心识生起对境的显现，无论什么显现都一样。在生起之处，专注地安住的瞬间，自然消散，无影无踪，不会有任何东西到来。在那时，安住在消散的状态中，觉性清晰明亮，安住于此，认识到这一点，清澈度会更加强大，更加果断。其他人安住在消散的空旷状态中，无念地禅修，但我认为那是觉性的安住之处，是寂止，因此没有理解要点。在任何事物中，都必须认识到觉性赤裸、明亮、坦然的状态，这必须被认为是这个大圆满的特殊之处。专注解脱的阻断是，在外境显现和内在觉性空明生起之间，认识觉性，这就是阻断。如雄鹰大鹏所说：专注解脱，自性清净，究竟解脱完全圆满。何者的无边，何二者自性光明。无为广大虚空，无需寻找的伟大阻断。身语无为，在显现空性之间阻断。如此说。在超越思维言说的究竟解脱中阻断是：本来不变的普贤王如来之界，没有变迁，是金刚萨埵之界。仅仅是认识到安住的自性，就被赋予了佛陀之名。因为觉性的自性在任何事物中都没有成立，所以是普贤王如来，因为空明坦然，所以是金刚萨埵的广阔虚空，认识到这一点，就叫做自己找到了佛陀。如果从其他地方寻找，也找不到。如幻化中所说：十方四时任何地方，都无法找到圆满的佛陀。心性即是圆满的佛陀，不要在其他地方寻找佛陀。以及圣者《入定智慧》中所说：心性即是圆满的佛陀，不要在其他地方寻找佛陀。如此说。如果将这个付诸实践，生起
English
There is no pause or gap. Arising and vanishing occur simultaneously, like ripples in water. Abiding and those two, through the examination of the mind, in the place of arising and liberation, cause and effect cannot exist, directly realizing, the cause of samsara is exhausted. The result, in the three realms and six paths, cannot revolve, therefore the mind is at ease. This key point has no error or obscuration, because it is pure in arising and liberation, error and obscuration are cut off in the nature of reality, it is called cutting off the cliff of hope and fear. The blocking in this practice is: whether the mind's appearance arises in the object, or the object's appearance arises in the mind, it is the same no matter what arises. In the place of arising, in the moment of focusing and abiding, it naturally vanishes, without a trace, nothing will come. At that time, abide in the state of vanishing, and recognize the clear and bright awareness that is present, the clarity will be even greater and more decisive. Others abide in the empty state of vanishing, meditating without thought, but I think that is the abiding place of awareness, it is quiescence, therefore the key point is not understood. In anything, it is necessary to recognize the naked, clear, and open state of awareness, this must be considered the special characteristic of this Great Perfection. The blocking of focusing and liberation is, between the appearance of external objects and the arising of the empty and luminous inner awareness, recognizing awareness, this is the blocking. As the Great Garuda said: Focusing and liberation, self-purified, ultimate liberation is completely perfect. Whose boundlessness, the two whose self-luminous. Unfabricated vast space, the great blocking that needs no seeking. Body, speech, unfabricated, blocking between appearance and emptiness. So it is said. The blocking in ultimate liberation beyond thought and expression is: the realm of Samantabhadra that is originally unchanging, without change, is the realm of Vajrasattva. Merely recognizing the nature of abiding, is given the name Buddha. Because the nature of awareness is not established in anything, it is Samantabhadra, because it is empty, luminous, and transparent, it is the vast space of Vajrasattva, recognizing this is called finding the Buddha within oneself. If you seek elsewhere, you will not find it. As it is said in Illusion: In any of the ten directions and four times, the perfect Buddha cannot be found. Mind itself is the perfect Buddha, do not seek the Buddha elsewhere. And as it is said in the Noble Entering Wisdom: Mind itself is the perfect Buddha, do not seek the Buddha elsewhere. So it is said. If you put this into practice, arising