Tibetan
འབྲས་ལས་འདས་པ་བཞིའི་དོན་རིག་པ་ཟང་ཀ་རྗེན་སང་ངེ་བ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། ཕྱི་སྣང་བ་ལ་སེམས་མི་སྤྲོ། ཤར་བ་རང་གི་རྒྱན་ལས་མ་འདས་པས་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པར་ཟང་ཐལ་ལེ། ནང་འགྱུ་བ་སེམས་ཀྱི་བློ་མི་རྟོག གདངས་མ་འགགས་པ་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་དུ་ཤེས་པས་རང་དྭངས་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པའི་ངང་དུ་ཀློང་ཡངས། བར་གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང་མི་བསྒོམ། རང་བབས་གནས་ཆའི་བསམ་གཏན་དུ་ཤར་བ་ལ་རིག་པ་ཟང་ཀའི་རྒྱལ་པོ་གནས་པ་ལས་མ་གཡོས་པར་བྱ་སྟེ། ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པ་ལ་འཛིན་རྩོལ་གྱི་གཉེན་པོས་མ་བསླད་པ་ནི༑ ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་གནས་ཅོག་གཞག་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་མི་འགག་ཅིང༌། །ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་མི་བྱ། །གཉིད་ཀྱང་སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱིས་གུད་དུ་དཔྱད་པ་མིན། །མདོར་ན་ལུས་ངག་རང་སོ་ལ། །ཡིད་འབྱུང་ཆ་རྣམས་ཕྱིར་མི་ཤོར། །དབང་པོའི་ཡུལ་རྣམས་དྲུག་ལ་ཡང༌། །ཤེས་བཞིན་དཔྱོད་པའི་ཡིད་མ་འགྱུས། །རང་སྣང་མི་རྟོག་ཆེན་པོ་ལས། །གསལ་ལ་རྟོག་མེད་ཉམས་སྐྱེས་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཐོག་བབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། མཉམ་ཉིད་ངང་ལས་ཡུལ་དུ་མི་རྟོག་ཅིང༌། །སེམས་སུ་མི་འཛིན་རེ་དོགས་འབྱུང་འཇུག་ཞི། །ཡུལ་སེམས་མཉམ་པའི་ངང་དེར་གནས་པ་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཀློང་སྟེ་ངང་གིས་གཡོས་པ་མེད། །མཚན་མའི་ཡུལ་ལ་ཡུལ་མེད་སྤྱི་བླུགས་གནས། །ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་པས། །འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང༌། །ཐམས་ཅད་བླང་དོར་མེད་པར་ཕྱམ་གདལ་ལོ། །འདིར་ཐོག་བབས་ཀྱི་དོན་ནི་རིག་པ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ཡུལ་ལ་འབེབས་པ་སྟེ། བསྡུ་ན་རང་ངོ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པ་དང༌། དེ་ལས་རྩལ་སྣང་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་བའི་དུས་ན་ངོས་གཟུང་བ་གཉིས་ལས། རང་བབས་ནི་རེ་དོགས་འབྱུང་འཇུག་མེད་པར་ལྷན་ནེ་གནས་དུས་ཀྱི་གནས་ཆ་དེ་བསམ་གཏན་ཡིན་པས་བཞག་ལ། རིག་གེ་སང་ངེ་བ་དེ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་བཟུང་ནས་ངང་ལ་སྐྱོང་བ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཕྱི་ནང་མེད་པར་གསལ། །ལྟ་བྱེད་མ་ཡིན་རྟག་ཆད་གཉིས་ལས་འདས། །ལྟ་བ་མེད་པས་ལྟ་རུ་ཡོད་མ་ཡིན། །དོན་ལས་མི་འདའ་ལྟ་བ་ངང་གིས་མེད༌། །དེ་ཡོད་མ་ཡིན་དེ་ཡི་ངང་དུ་གནས། །ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་ཇི་བཞིན་རྩོལ་བྲལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ། །སྒོ་གསུམ་མི་རྩོལ་བཅོས་ཤིང་དམིགས་མི་བྱེད། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་མཚན་མའི་རྗེས་མི་འབྲང༌། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བདེ་བའི་དོན་ལ་གཞག །འདི་ནི་རང་བྱུང་འོད
Chinese
将超越四果之义的觉性，赤裸裸地、鲜明地汇聚为一体。对外境不生执着，显现之物不离自身之庄严，故而自灭，于无迹之觉性中通透。对内，心的流转不作意，了知声响不绝为大悲之妙用，故而自清，于如海清澈之状态中，心胸开阔。中间，不修无二平等之状态，于自然安住之状态中显现之禅定，觉性之王安住其中，不为所动。六识放松，不以执取之对治来扰乱，此乃六界之中： 安住自处，如如不动之禅定。 根门不遮断， 身体之行为不作为， 睡眠亦不应断除， 内心不作分别。 总而言之，身语各自安住， 意之生起不外泄， 对于六根之境， 以正知观察，心不散乱。 于自显现之无念大境中， 生起明而无念之体验。 如是说。大任运之禅定乃： 于平等性中，不作意于外境， 不执着于心，希冀恐惧生灭息， 安住于境心平等之状态中， 此乃法性之界，自然不动摇。 于有相之境中，安住于无境之总集， 本初无二之觉性总集， 轮回涅槃无别，大圆满之状态， 一切无取舍，坦然舒展。 此处，任运之义为觉性猛然直击外境。总而言之，安住于自面目自性之禅定中，以及由此而生的妙用显现于外境之时，认识此二者。任运是指无有希冀恐惧生灭，自然安住之时，此安住之状态即是禅定。觉性鲜明，猛然直击，认识此状态并于此状态中修持。于无字之中说： 无有内外，内外皆明。 非是能见者，超越常断二边。 无有能见，故无所见。 不离其义，见解自然无。 非是有，安住于彼之状态中。 又如《普贤根本续》中说： 噫！如实无勤大乐中， 三门不勤作，不矫饰不作意， 不于意中作，不随逐相， 安住于自生智慧安乐之义中， 此乃自生光明。
English
Gathering into one the meaning of the four that transcend results, the naked and clear awareness. Do not cling to external appearances. What arises does not go beyond its own adornment, so it vanishes on its own, transparent in the knowledge without trace. Internally, do not conceptualize the movements of the mind. Knowing that the unceasing sound is the play of compassion, it is self-clearing, vast in the state of a clear ocean. In between, do not meditate on the state of non-duality and equality. When meditation arises in the state of natural abiding, the king of awareness abides without wavering. Do not corrupt the six aggregates with the antidote of grasping. From the Sixth Expanse: Abide in your own place, in unwavering samadhi. The doors of the senses are not blocked, The actions of the body are not performed. Sleep should not be abandoned either, Do not analyze separately with the mind. In short, body and speech are on their own, Do not let the arising thoughts escape. Even for the six objects of the senses, The mind does not waver with mindful discernment. From the great non-conceptual self-appearance, A clear and non-conceptual experience arises. So it is said. The great spontaneously present samadhi is: Without conceptualizing objects from the state of equanimity, Without clinging to the mind, hope and fear, arising and ceasing subside, Abiding in the state of equality between object and mind, This is the expanse of dharmata, naturally unwavering. In the realm of signs, abide in the general infusion of no-object, Since primordial non-duality is the general infusion of awareness, Samsara and nirvana are inseparable, the state of great perfection, Everything is spread out without acceptance or rejection. Here, the meaning of spontaneous presence is that awareness suddenly strikes the object. In short, there are two aspects to recognize: abiding in the meditation of one's own face and nature, and when the play of appearances arises on the object. Natural abiding is when there is no hope, fear, arising, or ceasing, and one abides naturally. That state of abiding is meditation. Awareness is clear and sudden, recognize that state and cultivate it in that state. From the Wordless: There is no outer or inner, outer and inner are clear. Not a seer, beyond the two extremes of permanence and annihilation. Without seeing, there is nothing to see. Not deviating from the meaning, seeing is naturally absent. It is not existent, it abides in that state. And as it says in the All-Creating: Alas! In the great bliss of effortless suchness, The three doors do not strive, do not fabricate or aim, Do not make it in the mind, do not follow after signs, Rest in the meaning of self-born wisdom and bliss, This is self-born light.
Tibetan
་གསལ་དགོངས་པ་སྟེ། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོའི་དགོངས་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །ཞེས་སོ། །རིག་པའི་དྭངས་ལས་རྩལ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་འཆར་འདྲ་བའི་དུས་ཀྱི། གྱ་མ་གྱུ་འཕྲོ་བའི་ཆ་དེ་རྟོག་པ་རླུང་གི་རྟས་བསྐྱོད་པ་ཡིན་པས་བཞག་ལ། དེའི་ཆ་ལ་རིག་ཆ་ཅིག་འདུག་པ་དེ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་བཟུང་ནས། འཕྲོ་ཆ་དེ་གར་འགྲོར་བཏང་བས་རང་ཡལ་ལ་འགྲོ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། རང་ལུས་མི་འཆོས་དབང་པོ་མི་རྟུལ་ཏེ། །ངག་ཀྱང་མི་བསྡམ་བྱ་བཙལ་བྱར་ཡང་མེད། །སེམས་ཀྱང་གར་བཏང་མི་གཡོའི་ངང་ལ་གཞག །ཅེས་པ་དང༌། དོན་ནི་ཀུན་དོན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་དེ་བཞིན་རིག་བྱས་ནས། །དྲན་བསམ་ཡིད་ལ་འགྱུ་བ་མ་ལུས་ཀུན། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་ལས་མ་ཡེངས་པ། །གང་ལྟར་བསམས་ཀྱང་སྒོམ་པ་ཡིན་ཤེས་ན། །མ་བསྒོམས་གང་ལྟར་བཞག་ཀྱང་ཡེངས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །འདི་ལ་གནད་དུ་རིག་པ་རྗེན་ལ་ཕུད་པའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་ནས། འགྱུ་ཆའམ་འཕྲོ་ཆ་དེ་རྗེས་མི་བཅད། ངོ་ལ་མི་བལྟ། རང་བབས་སུ་མི་འཇོག་པ་གནད་ཀྱི་རང་གནད་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ན་རྟོག་པ་ཉིང་འཁྲུལ་དང༌། སྤང་གཉེན་རང་ཀ་དང༌། གཟུང་འཛིན་རང་གཞག་དང༌། ཐ་མལ་རང་ཀར་འཆོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་གནས་དང་རང་ཤར་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། དངོས་དང་དངོས་མེད་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང༌། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང༌། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང༌། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང༌། །མཐོ་དམན་ཕྱོགས་མཚམས་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པའི་ཕྱིར། །རང་བྱུང་ངང་ལས་རོལ་པ་ཅི་ཤར་ཡང༌། །ཤར་བའི་དུས་ན་མཉམ་ཤར་བཟང་ངན་མེད། །དེ་ལ་བླང་དོར་གཉེན་པོས་བཅོས་ཅི་དགོས། །གནས་པའི་ཚེ་ན་མཉམ་གནས་བཟང་ངན་མེད། །ད་ལྟ་སེམས་ལ་གང་བྱུང་རང་ཞིར་ཞོག །གྲོལ་བའི་ཚེ་ན་མཉམ་གྲོལ་བཟང་ངན་མེད། །དྲན་པའི་རྗེས་ལ་དགག་སྒྲུབ་འཕྲོ་མ་མཐུད། །དཔེར་ན་ཆུ་མི་གཡོ་བ་དང་དབའ་རླབས་སུ་གཡོ་བ་ལ་བཟང་ངན་མེད་དེ། གཉིས་ཀ་ཆུའི་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིག་པ་རང་མལ་དུ་གནས་པ་དང༌། འཆར་བ་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་མེད་དེ་རིག་པ་ཉིད་བཞུགས་པ་དང་བཞེངས་པར་སྣང་བ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མ་གཡོས་པའི་ཕྱིར་རོ༑ ༑རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། ཇི་སྲིད་སེམས་ལས་རྣམ་འཕྲོས་པ། །དེ་སྲིད་མགོན་པོའི་བདག་ཉིད་དེ། །ཆུ་དང་རླབས་དག་གཞན་ཡིན་ནམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་དང་དངོས་མེད། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན། ཀུན་རྫོབ་
Chinese
是明智之意。是普作金刚的意之事业。如是说。于智慧之清净中，似有能力显现于境上之时。那摇摆不定的部分，是因分别念被风所驱使而安住。在那部分中，若能立即认定存在智慧的部分。让摇摆的部分随意而去，它会自然消失。普作金刚中说：自身不需调整，感官不需迟钝，语亦不需约束，亦无事可寻觅。心亦随意安住于不动摇的状态。又说：意义是，一切意义无生。如是觉知分别念的相状。忆念思虑，心中所动的一切。不离无生的状态。无论如何思，若知是禅修。无论如何安住，不禅修亦无散乱。如是说。此中要点在于，认定智慧赤裸而纯粹的体性。不追逐摇摆或闪现的部分。不注视其面。不使其安住于自处，这是要点中的要点。若不如是知晓，则会陷入分别念的根本错谬，以及取舍的自设，能取所取的自持，平凡的自处。如是，显示了自处和自显现二者无好坏，即：有与无于法界中平等，佛与有情于法界中平等，世俗与胜义于法界中平等，过失与功德于法界中平等，高低方位于法界中平等之故。从自生状态中，无论显现何种游舞。显现之时，平等显现，无好坏。于此，何需取舍对治？安住之时，平等安住，无好坏。现在心中无论生起何物，皆任其自寂。解脱之时，平等解脱，无好坏。于忆念之后，勿续否定肯定之流。譬如，水不流动与波动，无好坏。二者皆于水之法界中平等之故。如是，智慧安住于自处与显现二者，无好坏，仅是智慧安住与升起之显现，除此之外，未曾动摇之故。金刚帐中说：如若心生分别念，彼时即是怙主之自性。水与波浪，是相异的吗？如是说。如是，有与无，佛与有情，世俗
English
It is clear intention. It is the activity of the intention of the All-Creating King. Thus it is said. At the time when the ability seems to arise from the clarity of awareness onto the field of objects. That wavering part is left as it is because it is moved by the horse of conceptual thought. In that part, if the part of awareness that is present is immediately recognized. Letting the wavering part go wherever it goes, it will naturally disappear. The All-Creating [King] says: One's own body does not need to be adjusted, the senses do not need to be dulled, speech does not need to be restrained, and there is nothing to seek. The mind, too, let it rest in an unwavering state wherever it is sent. And: The meaning is that all meanings are unborn. Thus, recognize the characteristics of conceptual thought as they are. All thoughts and ideas that move in the mind. Without straying from the state of unbornness. No matter how you think, if you know it is meditation. No matter how you leave it without meditating, there is no distraction. Thus it is said. The key to this is to recognize the nature of awareness that is naked and pure. Do not pursue the wavering or flashing part. Do not look at its face. Not letting it rest in its own place is the most important point of the key. If you do not know it in this way, you will fall into the fundamental error of conceptual thought, as well as the self-imposed acceptance and rejection, the self-holding of grasping and being grasped, and the ordinary self-place. Thus, showing that there is no good or bad in both one's own place and one's own arising is: Because existence and non-existence are equal in the realm of reality, Buddhas and sentient beings are equal in the realm of reality, conventional and ultimate [truth] are equal in the realm of reality, faults and qualities are equal in the realm of reality, high and low directions are equal in the realm of reality. From the self-born state, whatever play arises. At the time of arising, equal arising, there is no good or bad. Therefore, what need is there to remedy acceptance and rejection? At the time of abiding, equal abiding, there is no good or bad. Whatever arises in the mind now, let it subside on its own. At the time of liberation, equal liberation, there is no good or bad. After remembrance, do not continue the flow of negation and affirmation. For example, there is no good or bad in water that does not move and water that moves in waves. Because both are equal in the realm of water. Likewise, there is no good or bad in awareness abiding in its own place and arising, because it is only the appearance of awareness abiding and arising, and it has not moved elsewhere. The Vajra Tent says: As long as thoughts arise from the mind, at that time it is the nature of the Protector. Are water and waves different? Thus it is said. Likewise, existence and non-existence, Buddhas and sentient beings, conventional