Tibetan
བབས་ས་ལེ་བ་གཉིས་གསལ་ལ་མི་རྟོག་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང༌། སེམས་ཀྱི་ཆ་ལ་གཟུང་འཛིན་གྱི་བརྟོད་ཕུར་ཡོད་པས་གནས་ཆ་ལ་ཞེན་ཆ་ཡོད་ལ། རིག་པ་ལ་ཟང་མ་ཐལ་བར་མཚམས་མེད་པས་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །ཡང་རིག་པའི་དངས་ལ་ཡུལ་སྣང་བས་གསལ་ཆ་མ་འགགས་པ་དེ་དང༌། སེམས་ལས་དྲན་བསམ་ཕར་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་བ་དེ་གཉིས་སྣང་ཡུལ་ཤེས་པར་འདྲ་ཡང༌། རིག་པ་ཡུལ་ཕྱིར་མི་འབྲང་སྟེ། ཡུལ་སྣང་ཚུར་སྣང་ཡང་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་སོང་བས་རྟོག་པའི་རྩ་བ་ཆད་ལ། སེམས་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཕར་འཕྲོ་ལ་རྩ་བ་མ་ཆད་པས་རྟོག་པར་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་ཡོད་དེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རྙོག་པ་མེད་པའི་རང་སེམས་དང༌། །རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་རིག་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །མ་བསྒྲིབས་གཏིང་གསལ་སྣང་བ་དང༌། །འགྲོ་བའི་བསམ་རྒྱུན་ཞེན་པ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །མ་བཙལ་བཞག་པའི་བསྒོམ་པ་དང༌། །རྩ་རླུང་སེམས་ཀྱི་ངལ་གསོ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །དྲན་མེད་རིག་པ་ཡུལ་སྣང་དང༌། །དྲན་བསམ་འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ་པ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་དམིགས་གཏད་སེམས་ཀྱི་བསྒོམ་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་བརྟོད་ཕུར་ཡིན་ལ། རིག་པ་རང་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི་རང་བབས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན་པས། འཇིག་རྟེན་འཁོར་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཁམས་གོང་མའི་སེམས་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཐར་པ་མྱང་འདས་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་རང་སར་གནས་པའི་ཁྱད་ཡོད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་བཞིན་བབས་ལས་བྱུང་བ་ནི། །བསམ་གཏན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང༌། ཡང༌། མ་བཅོས་རང་གཞག་གནས་ལུགས་ཏེ། །ཇི་ལྟར་དེ་ལས་འགྱུར་མེད་པ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཐུན་མོང་གི་བསྒོམ་པ་ལམ་བྱེད་ལས། སྙིང་ཐིག་གི་ལམ་འདི་ཁྱད་པར་ལྔས་འཕགས་ཏེ། རིག་པ་རྗེན་པར་རྟོགས་པས་དབང་པོ་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད་པ་དང༌། ཟང་ཐལ་དུ་རང་གི་དབང་པོས་དངོས་སུ་རྟོགས་པས་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་རག་མ་ལུས་པ་དང༌། ཚིག་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་རྟོགས་པས་བློ་ཚོགས་དང་ཁ་བཤད་ལ་དོན་མི་རེ་བ་དང༌། ཅི་སྣང་ཡང་འཁྲུལ་པ་བཟང་ངན་ཙམ་ལས་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་རྟོགས་པས་སྣང་བ་ལ་ཞེན་འཛིན་གྱི་གདེང་མི་འཆའ་བ་དང༌། རིག་པ་རྗེན་པར་ཟང་ཐལ་བས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་རིག་པའི་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་མཐོང་སྟེ། སེམས་གནས་ངལ་གསོའི་ཞི་ལྷག་ལ་རེ་ལྟོས་མི་འཆའ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སྙིང་ཐིག་ངེས་པར་བསྡུས་པ་ཡི
Chinese
虽然安住之处在明和无念上相似，但在心的方面，因为有能取所取的系缚，所以对安住之处有贪恋。在觉性方面，因为没有阻碍而通彻，所以差别很大。还有，觉性的清明中，因为有境相显现而明分不灭，以及从心中，念头思虑向外境显现，这两者在显现境上相似，但觉性不随境而转，虽然境相显现，觉性却通彻，所以断绝了分别的根本。心向境上外散，根本没有断绝，所以有产生分别的差别。如《虚空藏六法》中说：无垢的自心和，无念的自性觉，相似啊相似，真是错乱。未遮蔽的深明显现和，众生的思绪执着二者，相似啊相似，真是错乱。不寻而安住的禅修和，脉气心的休息二者，相似啊相似，真是错乱。无记觉性境相和，念头思虑六道迷乱二者，相似啊相似，真是错乱。总而言之，专注有境的心之禅修是能取所取的系缚，觉性自然安住的禅定是自然安住法性的轮转。所以，有产生世间轮回的因，上界的心之修持，和直接结合解脱涅槃，安住于佛陀意境的差别。如《顿超》中说：从自性安住中产生的，称为真正的禅定。又说：不造作，自然安住的实相，如何不从那上面改变，是诸佛的意境。此处，在共同的禅修道中，心髓的道以五种差别超胜。以赤裸觉性而证悟，对根器没有利钝之分。以通彻的方式，由自己的根器直接证悟，不依赖分别思择的智慧。以超越言词的觉性通彻证悟，不对分别念和空谈寄予希望。无论显现什么，也只是好坏的错乱，证悟为三身道用显现，所以不对显现产生贪执的把握。因为觉性赤裸通彻，视见修行果为觉性的障碍，不依赖安住心和休息的止观，所以超胜。如《顿超》中说：心髓确定地总集
English
Although the state of abiding is similar in clarity and non-thought, in terms of mind, because there is the bondage of grasping and being grasped, there is attachment to the state of abiding. In terms of awareness, because there is no obstruction and it is thorough, the difference is great. Also, in the clarity of awareness, because there is the appearance of objects and the clarity does not cease, and from the mind, thoughts and considerations appear towards external objects, these two are similar in the appearance of objects, but awareness does not follow objects. Although objects appear, awareness is thorough, so the root of conceptualization is cut off. The mind scatters outwards towards objects, the root is not cut off, so there is the difference of generating conceptualization. As it is said in the Six Spaces: The stainless self-mind and, the non-thought self-awareness, are similar, similar, truly confused. The un-obscured, deep clear appearance and, the sentient beings' stream of thought and attachment, are similar, similar, truly confused. The meditation of not searching and abiding and, the rest of the channels, winds, and mind, are similar, similar, truly confused. The unconscious awareness object appearance and, the thoughts, considerations, and six realms' delusion, are similar, similar, truly confused. In short, the meditation of focusing on an object is the bondage of grasping and being grasped, and the samadhi of awareness naturally abiding is the wheel of the nature of naturally abiding reality. Therefore, there is the difference between cultivating the mind of the higher realms, which generates the cycle of samsara, and directly uniting with liberation and nirvana, abiding in the intention of the Buddhas. As it is said in the Sudden Transcendence: That which arises from the natural state of abiding, is said to be true samadhi. And again: The un-fabricated, naturally abiding reality, how it does not change from that, is the intention of the Buddhas. Here, in the common path of meditation, this path of the Heart Essence is superior with five distinctions. By realizing naked awareness, there is no sharpness or dullness in the faculties. By directly realizing with one's own faculties in a thorough manner, there is no reliance on the wisdom of discriminating thought. By thoroughly realizing the awareness that transcends words, there is no hope in discursive thoughts and empty talk. No matter what appears, it is only a confusion of good and bad, realizing the three kayas as the path appearance, so there is no attachment to appearances. Because awareness is naked and thorough, seeing view, practice, and result as obstacles to awareness, not relying on abiding the mind and resting the calm and insight, it is superior. As it is said in the Sudden Transcendence: The Heart Essence is definitely summarized.
Tibetan
། །དབང་པོ་རྣམས་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད། །ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་མཐའ་ཟད་པས། །ཤེས་རབ་མ་ཡིན་དབང་པོས་མཐོང༌། །ཚིག་གིས་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་བས། །ཐུན་མོང་ཐེག་པས་དོན་མི་འགྲུབ། །སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །འདི་མཐོང་ཁམས་གསུམ་ལྡོག་པ་མིན། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པར་རོ་གཅིག་པས། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ལྟོས་མིན་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཨ་ལ་ལ་འདིའི་ཐེག་པ་དང་གཞན་ལ་ཁྱད་པར་གནམ་ས་བས་ཆེ་སྟེ། བསྟན་ཡང་མི་རྟོགས། བཤད་ཀྱང་མི་གོ ད་དུང་ཆོས་ཀྱི་ཁ་འཛིན་ཙམ་ལས། ངོ་སྤྲོད་སྔ་མའི་སྟེང་དུ་འཇོག་པ་རྣམས་ལ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གསང་བ་སྙིང་ཐིག་གི་ལས་འབྲེལ་མེད་པས། ཅི་བྱས་ཀྱང་སངས་རྒྱ་བ་ལ་སྔ་འདྲེས་གཅིག་གིས་ཉེར་མ་སོང༌། ཡི་མུག་ལ་དགོད་འཆོར་བ་མཚར་ཆེའོ། །ད་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་ཀྱང་མི་དགག་སེམས་ཀྱང་མི་གཟུང་བར། །རང་བཞིན་ལྷུན་མཉམ་ངང་ལས་མི་གཡོ་ན། །ཀུན་བཟང་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པར་ཕྱིན། །ཞེས་སྤྱིར་བསྟན་ཏེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ཡེ་ནས་མ་བཅོས་རང་བྱུང་ཅོག་གཞག་ཉིད། །སྣང་བས་མ་བསྒྱུར་བློ་ཡིས་མ་བཅོས་པ། །ཆོས་ཉིད་མཁའ་ལ་གནས་ན་དགོངས་པར་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནང་རིག་པ་གསལ་སྟོང་ཟང་ཐལ་དུ་རྗེན་པ་ལ་བུད་པའི་ངོ་བོ་ལས་མ་གཡོས་པར། ཕྱི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཚུར་མི་ལེན། ནང་རྟོག་པའི་སེམས་ཕར་མི་སྤྲོ༑ བར་གཉིས་མེད་ཀྱི་བསྒོམ་པས་རིག་པ་མ་བཅིངས་པར། ཟང་ངེ་ཐལ་ལེ་རང་བབས་སུ་གནས་པ་སྟེ། གཞག་ཐབས་བཞི་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱིས་རིག་པ་སྲང་དུ་འཛུད་པའོ། །གཞག་ཐབས་བཞི་ནི། རི་བོ་ཅོག་གཞག རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག རིག་པ་ཅོག་གཞག སྣང་བ་ཅེར་གཞག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ནི་རང་གནས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཐོག་བབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལ་ཅོག་གཞག་བཞི་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་དུས་སྐྱེ་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། དང་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་སྔོན་ལ་བསྟན་པ་ནི། མི་སྤྲོ་མི་བསྡུ་རང་དངས་སང་ངེ་བ། །དངས་པའི་རྒྱ་མཚོ་མི་གཡོ་མཉམ་པ་ཉིད། །ཆོས་ཉིད་གཏིང་གསལ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ངང༌། །འབྱུང་འཇུག་རེ་དོགས་བྲལ་བར་གནས་པ་ཡིན། །རྒྱ་མཚོ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པར་གཟའ་སྐར་ཤར་དུས་གཟའ་སྐར་སྣང་ཡང་ཆུ་ལས་མ་གཡོས་ལ་མ་གོས་པ་ལྟར། རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་སངས་སེ་བ་ལ་སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་པར་ཤར་ཡང་འཛིན་པས་མ་བསླད་པས་རིག་པ་དངས་སངས་ཀྱི་ངང་ལ་མ་གཡོས་པར་བཞག་སྟེ།
Chinese
。诸根无有利钝之分。 心识言辞已穷尽， 非是智慧乃根所见。 言辞不能见法性， 故以共同乘不能成办。 以三身是道之显现故， 见此非是三界之颠倒。 诸法平等一味故， 基道果不相观待。 如是说。啊啦啦，此乘与其他乘的差别犹如天地般巨大，即使宣说也不理解，即使讲述也不明白，仍然只是执持法的名相，对于安住在先前认识之上的人们，因为没有自性大圆满秘密心髓的业缘，无论做什么，成佛都不会早于他人。对沮丧之事发出笑声，真是太奇妙了。 现在，宣说如何修持殊胜道的方便： 既不否定外境，也不执取内心， 自性本然平等，安住不动摇， 即是普贤广大之意。 如是总说。从无字之中，本初未作，自然安住之状态，不被显现所改变，不被心识所造作，安住在法性虚空之中，即是意之所示。 如是说。内在觉性明空赤裸显现，不离其本体，外不取外境，内不散乱于分别念，中间以无二的禅修不束缚觉性，坦然自在安住，即是以四种安住方式和三种三摩地将觉性置于衡量之中。 四种安住方式是：如山安住，如海安住，觉性安住，显现凝视安住。 三种三摩地是：自住大三摩地，顿入大三摩地，广布大三摩地。 其中，四种安住方式是结合修持时生起次第而宣说的，首先宣说如海安住： 不散乱不收摄，自明澄澈， 澄澈之海不动摇平等性， 法性深邃清明，自然本智之状态， 无有生灭希冀恐惧而安住。 如海面不被风所动摇，日月星辰显现时，日月星辰显现却不离水，也不沾染水，同样，觉性坦然清明，显现之境不遮蔽，显现却不被执着所染污，觉性安住在澄澈之状态中不动摇。
English
There is no sharpness or dullness in the faculties. Since the limits of mental discernment and words are exhausted, It is the faculties, not wisdom, that see. Since words do not see the nature of reality, Attainment is not achieved through the common vehicle. Because the three kayas are the appearance of the path, Seeing this is not the reversal of the three realms. Since all dharmas are equal in one taste, The ground, path, and fruit are not dependent on each other. Thus it is said. Ah la la, the difference between this vehicle and others is as great as heaven and earth. Even if taught, it is not understood. Even if explained, it is not comprehended. Still, they only hold onto the mere words of the Dharma. For those who place themselves on top of the previous introductions, because they lack the karmic connection with the Great Perfection of Naturalness, the Secret Essence, no matter what they do, they will not be closer to enlightenment sooner than others. It is truly wonderful to burst into laughter at frustration. Now, the method of how to practice the extraordinary path is shown: Without rejecting objects, without grasping the mind, In the naturally even state, without wavering, You reach the expanse of Samantabhadra's great intention. Thus, it is generally taught. From the absence of letters, the naturally abiding state, uncreated from the beginning, unaltered by appearances, uncreated by mind, abiding in the space of dharmata, is shown as the intention. Thus it is said. Without moving from the essence of inner awareness, clear, empty, and naked, not taking external objects, not scattering inward to thoughts, without binding awareness with the meditation of non-duality, abiding naturally in a clear and transparent state, is to insert awareness into measure with the four ways of settling and the three samadhis. The four ways of settling are: settling like a mountain, settling like an ocean, settling awareness, and staring at appearances. The three samadhis are: the great samadhi of self-abiding, the great samadhi of sudden arrival, and the great samadhi of expansive planting. Among these, the four ways of settling are taught in conjunction with the sequence of arising during practice. First, the settling like an ocean is taught: Without scattering, without gathering, naturally clear and bright, The clear ocean is unwavering and equal. The nature of reality is deeply clear, the state of natural primordial wisdom, Abiding without hope or fear of arising and ceasing. Just as when the ocean is not moved by the wind, when the sun, moon, and stars appear, the sun, moon, and stars appear but do not move from the water or become stained by it, similarly, when awareness is clear and transparent, even when the objects of appearance are not obstructed and appear, they are not defiled by grasping, so awareness is settled without wavering in the state of clarity.