Tibetan
ས་སུ་མེད་པར་མཐོང་སྟེ། ཅི་སྣང་ཡང་སྟོང་གཟུགས་རིག་པའི་རོལ་པ། ཅི་འགྱུས་ཀྱང་ཡེ་སངས་རྗེས་མེད། དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་མཉམ་པས་བྱར་མེད་བློ་འདས་ཆེན་པོར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ན། བླང་དོར་གྱི་ཆོས་ཟད་པའི་དུས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དགོངས་པ་གཅིག་ལས་གཡོས་པ་མེད། །སྣང་བ་སྣང་བའི་ཐོག་གསལ་བས། །བཞིན་དང་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལས། །གྲོལ་བ་དེ་དང་དེ་ཉིད་གྲོལ། །དེ་ལ་རང་བྱུང་སྟོང་ཡུལ་བས། །མཐོང་ཞེས་རིག་པ་ཐ་དད་མིན། །དེ་ཉིད་རང་གི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ། །གཅིག་ཤེས་པས་ནི་ཀུན་གྲོལ་ཕྱིར། །གཉིས་དང་གསུམ་གྱི་གྲངས་མཐའ་ཟད། །རྟོག་ཅིང་འཛིན་པའི་ཡུལ་མི་སྣང༌། །འགྱུ་དང་འཛིན་པ་ཡེ་ནས་སྟོང༌། །སྟོང་པའི་དགོངས་པ་གསལ་རྫོགས་པས། །དུ་མའི་གྲངས་མཐའ་ཟད་པའོ། །ཞེས་སོ། །རྟོགས་པ་ཁོང་ནས་ཤར་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཤར་འདེམ་ཀ་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། གང་བྱུང་བྱུང་ལ་གང་སྣང་སྣང་དུ་ཆུག །གང་ཤར་ཤར་ལ་གང་ཡིན་ཡིན་དུ་ཆུག །གང་ཡང་ཡིན་ལ་གང་ཡང་མིན་དུ་ཆུག །འདི་ལ་རིག་པའི་སྟེང་ན་ཁྱད་པར་གང་ཡང་མེད་དེ། རིག་པ་གཅིག་གི་ངང་ནས་ཤར་བས་གཞི་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་དང༌། ཤར་ཚད་རིག་པའི་རྩལ་ལས་གཞན་མེད་པས་རྩལ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་དང༌། ཤར་བས་གྲོལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་མ་བཟུང་ན་རང་ཡལ་དུ་གོ་གཅིག་པས་ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་དང༌། ཅི་ཤར་ཅི་སྣང་ཡང་གཞི་ལ་མེད་པའི་སྣང་བ་ཡིན་པས་སྟོང་ཟིན་ཏེ། གྲུབ་བསལ་དོགས་པ་མེད་པས་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལྟར་མེད་པ་གསལ་སྣང་ལ་བློས་གཟུང་བ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཡུལ་སྣང་དང་བློ་རྟོག་གང་ཡང་སྤང་བླང་གི་འདེམ་ཀ་བྱར་མེད་དེ། གཞི་མེད་ཆོས་ཟད་མིང་མེད་དུ་གོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། མཐའ་ལས་འདས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་དེ། རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། སྣང་བ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང༌། །སྟོང་པ་མཚན་མའི་ཆོས་ལས་འདས། །འདས་པ་ཉིད་ལ་བརྗོད་དུ་མེད། །ཅེས་སོ། །གཏད་མེད་ཡོངས་གྲོལ་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཀུན་སྤྱོད་ངེས་པ་མེད་ཅིང༌། ཐ་མལ་རང་བབས་ཀྱི་སྣང་བར་སྤྱོད་པ་ནི། ཀུན་སྤྱོད་ངེས་མེད་རིག་པ་ཐོད་རྒལ་ངང༌། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྩིས་གཞི་འགའ་མེད་པས། །གཏད་མེད་ཟང་ཀ་གྲུབ་མཐའི་གཟེབ་ལས་འདས། །ཟ་འཆག་ཉལ་འདུག་ཉིན་ཞག་ཕྱམ་གདལ་བས། །རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་ངང་ཉིད་དོ། །མཆོད་པའི་ལྷ་མེད་བརྡུང་བའི་འདྲེ་ཡང་མེད། །བསྒོམ་པའི་ཆོས་མེད་ཐ་མལ་རང་གའི་ངང༌། །མ་བཅོས་རྒྱལ་པོ་སྙེམས་མེད་ཕྱམ་གཅིག་པས། །ཕྱལ་པ་ལྷུག་པ་ཡན་པ་གཅིག་པུ་ཉིད། །མ་བྱས་ཡེ་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྲལ་བས་བདེ། །འདིར་ཆོས་དང་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་ཐ་མལ་པ་ལས་ལོག་ནས་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་བྱ་བ་བྲེལ་དོ་སྣ་ཚོགས་པས་ཉིན་མཚན་འདའ་བ་ཡིན་ན། ཐ་མལ་དུ་གནས་པས་ཅང་འགྲུབ་བམ། དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་གཉིས་ཁྱད་མེད་དོ་སྙམ་པ་ལ་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཅིག་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ཆོས་ལ་བློ་མ་སྦྱངས་པས། ཆོས་ཡིད་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། གཅིག་ནི་ཆོས་མ་བྱས་ཡེ་ཟིན་དུ་རྟོགས་པས་བློ་བདེ་སྟེ། ཆོས་ཟིན་ནས་ཆོས་བོར་ཆོས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་མེད་ཅིང་རང་བབས་ཐ་མལ་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བྲེལ་ནས་སེམས་ལས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་དེ་མེད་པས་ཐ་མལ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མཚུངས་ན་ཐ་མལ་པ་འཁོར་བ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བ་ལས། སྒོ་གསུམ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་འཁྲུལ་པའི་ཆོས་མེད་པ་དང༌། ཐ་མལ་དུ་སྣང་བ་ཟང་ཐལ་དུ་སངས་པས་འཆིང་བ་མེད་དེ། ལས་དང་རྣམ་སྨིན་ལས་གྲོལ་བ་ནི༑ དཔེར་ན་གྲེས་མའི་ཐག་པ་མེར་ཚིག་པ་དེ་ཐག་པར་སྣང་ཡང་འཆིང་བའི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་དེ་མེས་ཚིག་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ལ་ཟང་ཐལ་བས་ཤེས་པ་དགག་སྒྲུབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་དང༌། ཟས་གོས་དང་ནོར་འཛིན་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་གཞི་མེད་རྨི་ལམ་ལྟར་རྟོགས་ནས་མ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་འཆིང་མི་ནུས་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་དེ་མེད་པས་ཞེན་པ་རང་མཚན་པས་སེམས་བཅིངས་ཏེ་ཐག་པ་མེར་མ་ཚིག་པ་ལྟར་ནང་སེམས་དང་ཕྱི་སྣང་བ་ལ་དགག་སྒྲུབ་རང་གར་ཡོད་པས་འཆིང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ཞལ་སྔ་ནས། གང་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་ན་དེ་ཡང་ཐོང༌། །རྟོགས་པར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལས་གཞན་ཞིག་སུས་ཀྱང་ཤེས་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང༌། ཡང་རྗེས་སུ་གདམས་པ༑ སྣང་བས་མི་འཆིང་ཞེན་པས་འཆིང༌། །ཞེན་པ་ཆོད་ཅིག་ནཱ་རོ་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཐ་མལ་པ་ལ་ལོག་རྟོག་སྤང་བ་ནི། བསོད་ནམས་དང་སྐལ་པ་ཆུང་ཞིང་རྟོགས་པ་དང་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པ་དག་ན་རེ། གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ངང་ནས་བྱ་བྱའི་ཆོས་སྤྱོད་བྱས་པས་ཆོག་མོད། དེའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཐོབ་པ་དེ་མི་འདོད་དམ་ཟེར་རོ། །ལན་བཤད་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རིག་ངོར་མཉམ་ཤར་ལ་བཟང་ངན་དུ་འབྱེད་པ་ཁྱེད་རང་དེ་ལྟར་གྱིས་ལ་རེམ་ཞིག ངེད་ནི་རྨི་ལམ་སྣང་བའི་ཆོས་ལ་གཅིག་མི་སྤོང༌། གཅིག་མི་ལེན། སྤོང་ལེན་དང་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་འགལ་ཏེ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མ་ཡིན་ལ། རྩོལ་སྒྲུབ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རེ་བ་འདིའི་སྣོད་མ་ཡིན་པས། ཐེག་དམན་བྱིས་པ་དྲང་བའི་ཆོས་ལ་སྦྱར་བར་གསུངས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། དེ་ལྟར་མ་རིག་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱས་གྱུར་ན། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་དོན་དང་འགལ་གྱུར་ནས། །བྱར་མེད་བདེ་ཆེན་དེ་དང་མི་འཕྲད་དེ། །རྩོལ་སྒྲུབ་ནད་ཀྱི་མ་རིག་དེས་ཟིན་འགྱུར། །དེ་བས་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་རྫོགས་ཆེན་ལ། །སྐལ་མེད་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་དཔྱད་པར་བྱ། །ཞེས་པས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ལུང་ལས་འབྱུང་བས། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ནི་ལུང་དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཡང་སྐལ་ཆུང་པོ་དེ་ན་རེ། ཐམས་ཅད་རིག་པར་མཉམ་པས་ཆེད་དུ་བྱར་མེད་པ་དང་བདེན་ན་བྱས་པས་འགྲུབ་ལ་མ་བྱས་ན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱེད་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། སྨྲས་པ། མ་གྲུབ་ན་བསྒྲུབས་ཀྱང་མི་འགྲུབ། གྲུབ་ན་བསྒྲུབ་མི་དགོས། རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་རྫོབ་པས་སེམས་ཉིད་དོན་དམ་ལ་ཅིར་ཡང་བྱར་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཉིད་ལ་ཆོས་སྐུ་གྲུབ་ཟིན་ལ། དེ་ཡང་བཞག་ན་མངོན་ལ། བྱས་ན་མི་འགྲུབ་པ་ཆུ་དྭངས་པའི་གཟུགས་བརྙན་རྙོག་ན་མི་མངོན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ༑ ༑མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་ལ་མི་རྟོག་ཞོག །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གེགས་ཡིན་ཏེ། འཇོག་དགོས་པ་གཟེངས་པ་ལྟར། སེམས་ཉིད་བྱར་མེད་ལ་བྱ་བཙལ་བྱས་པས་རྒྱུ་འབྲས་དང་གཞི་ལམ་འགལ་ནས་མི་འགྲུབ་པའི་སྐྱོན་དུ་ཆེ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། བྱས་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་མ་རིག་ནས། །རྩོལ་སྒྲུབ་བྱ་བྱེད་བསྒོམས་ནས་གྲུབ་ལྟ་ན། །བྱང་ཆུབ་གེགས་སུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱི་ད་དུང་དེའི་སར་མ་སླེབ་པས་བྱེད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། ལན་ནི། ཀྱེ་སྐལ་མེད་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འགྲོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན། འགྲོར་མེད་པས་སླེབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། རང་ཡིན་ནས་རང་འཚོལ་བ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འདྲ་བ་ཁྱོད་ནི་མཚར་ཆེ་བ་ཞིག་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུང་ལས་ཁྱོད་ལྟ་བུ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པས། ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི་གནས་སུ་བསྟན་པ་ནི། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། བདེ་བ་འདོད
Chinese
视而不见于任何处，无论显现什么，都是空性、色相、觉性的游戏。无论如何变化，都是原始佛陀，了无痕迹。因与三时之法性平等，故从无所作为，于超离心识之大境解脱。故称为了知取舍之法已尽之时。如《现观庄严论》云：心无异动于一境，显现即于显现中明，如面与镜之相似，解脱即于彼中而解脱。于彼自生空性界，见谓觉性非他异，彼即于自性中解脱，知一即能解脱一切故，二与三之数边已尽。分别执着之境不显现，动摇与执着本自空，空性之意圆满明，众多之数边已尽。如是。从证悟中生起的瑜伽士，所显现的一切，无需选择，皆于法性中解脱，即是说：无论发生什么，就让它发生；无论显现什么，就让它显现；无论出现什么，就让它出现；无论是什么，就让它是什么；无论是什么，就让它不是什么。于此觉性之上，没有任何差别。因觉性从一境中生起，故基无好坏。所显现的一切，皆是觉性之妙用，故妙用之自性无好坏。因显现即已解脱，故若不执取，则自然消散，故自性无好坏。无论显现什么，都是基上本无的显现，故已是空性。因无须成立、破除、怀疑，故如阳焰之水般，无须以心识执取虚幻之显现。故瑜伽士对于外境之显现与内心之分别，没有任何取舍的选择，因已了知基无、法尽、名无。虽于名言中说为超越边，如《觉性自解脱》云：显现空于事物之法，空性超越相之法，超越本身不可说。如是。对于证悟无所依、完全解脱的瑜伽士，没有一定的行为规范，于平凡、自然之显现中行持，即是：行为无定，觉性顿超之境，于法与非法，毫无计较。无所依，无拘束，超越宗派之牢笼。吃喝拉撒睡，日夜皆平等，于自性法性平等之境。无需供养之神，亦无须降伏之魔。无需修持之法，于平凡自然之境。无造作之本初国王，
English
Seeing without being in any place, whatever appears is the play of emptiness, form, and awareness. Whatever changes, it is the original Buddha, without any trace. Because it is equal to the Dharmata of the three times, it is liberated into the great state beyond action and mind. Therefore, it is called the time when the Dharma of acceptance and rejection is exhausted. As it is said in the Prasangika: 'The mind does not move from one intention. Appearance is clear on the basis of appearance. Like a face and a mirror, liberation is liberated in that and that itself. In that self-born empty realm, seeing is not a different awareness. That itself is liberated in its own basis. Because knowing one liberates all, the limit of the numbers two and three is exhausted. The object of thought and grasping does not appear. Movement and grasping are empty from the beginning. Because the intention of emptiness is clear and complete, the limit of many numbers is exhausted.' So it is. The yogi whose realization arises from within is shown to be liberated into Dharmata without any choice in whatever arises: Let whatever happens, happen. Let whatever appears, appear. Let whatever arises, arise. Let whatever is, be. Let whatever is, be whatever is not. There is no difference on top of this awareness. Because awareness arises from the state of one, the ground has no good or bad. Since everything that arises is nothing other than the skill of awareness, the essence of skill has no good or bad. Because it is already liberated by arising, if it is not grasped, it is understood to dissolve on its own, so the essence has no good or bad. Whatever arises and whatever appears is an appearance that does not exist on the ground, so it is already empty. Because there is no need to establish, refute, or doubt, like water in a mirage, there is no need to grasp the clear appearance with the mind. Therefore, the yogi has no choice of acceptance or rejection for any object appearance or mental thought, because it is understood as groundless, Dharma-exhausted, and nameless. It is said in terms of words to be beyond extremes. As it is said in 'Awareness Self-Liberation': 'Appearance is empty of the Dharma of things. Emptiness is beyond the Dharma of signs. That which is beyond cannot be expressed.' So it is. For the yogi who realizes unattached and completely liberated, there is no fixed conduct, and he practices in ordinary, natural appearances, which is: 'Conduct is unfixed, in the state of awareness Tögal. Because there is no basis for calculating Dharma and non-Dharma, unattached, unrestrained, beyond the box of philosophical tenets. Eating, walking, sleeping, sitting, days and nights are all equal, in the state of equality of nature and Dharmata. There is no god to worship, nor a demon to strike. There is no Dharma to meditate on, in the ordinary, natural state. Unfabricated original king,'
Chinese
心无旁骛浑然一体， 闲适自在安逸乃唯一。 无作任运离勤作故乐。 此处对于安住于佛法和道上的人来说，如果他们与普通人不同，日夜忙于各种佛法修行，那么安住于平凡之中又能成就什么呢？如果这样，世俗之人与瑜伽士岂不是没有差别？应该这样理解：一种人是因为没有从世俗中修习佛法，心中没有佛法，所以远离了佛法的作为；另一种人是因为证悟了不作而任运成就的佛法，所以内心安乐，因为已经成就了佛法，舍弃了佛法，超越了佛法，所以没有佛法的作为，显现为自然平凡的状态。还有，世俗之人被世俗所束缚，心为事务缠绕，而瑜伽士没有这些，所以要知道他们与平凡的世俗之人并不相同。如果相同，那么就像世俗之人流转轮回一样，瑜伽士也会陷入错乱。由于身语意三门远离作为，所以没有错乱之法；显现为平凡，却通彻证悟，所以没有束缚，从业和异熟果中解脱。例如，烧断的麻绳，虽然看起来还是绳子，却不能起到束缚的作用，这是从火烧中产生的。同样，瑜伽士的心通彻无碍，智慧显现为破立，虽然看起来像是在执持食物、衣服和财物，但因为像了悟到如无根之梦一样而不执着，所以无法束缚。而世俗之人没有这些，因为执着于自相，心被束缚，就像麻绳没有被烧断一样，内心和外在显现都随意进行破立，所以被束缚。因此，瑜伽自在者曾说： “对什么有执着就放下什么， 如果证悟，一切就是它， 除此之外，谁也无法了解。” 又如教诲： “显现不能束缚，执着才能束缚， 那若巴，断除执着吧！” 就像这样。对于平凡之人驳斥邪见：那些福德和善根浅薄，心不倾向于证悟和伟大佛法的人会说：从证悟实相的境界中进行应作的佛法修行就可以了，难道不想要获得那样的安乐果报吗？回答说：一切法在觉性面前平等显现，好坏都
English
With a single-minded and unwavering focus, Serene, relaxed, and at ease is the sole state. Effortless, spontaneously accomplished, free from striving, hence blissful. Here, for those who abide in Dharma and the path, if they are different from ordinary people and spend their days and nights busy with various Dharma practices, then what can be accomplished by abiding in ordinariness? If that's the case, aren't worldly people and yogis no different? One should understand it this way: One type of person has not trained their mind in Dharma from the world itself, so because Dharma is not in their mind, they are separated from the activities of Dharma; another type of person is at ease because they have realized the Dharma that is spontaneously accomplished without effort, because they have accomplished Dharma, abandoned Dharma, and transcended Dharma, so there is no activity of Dharma, and they appear in a natural, ordinary state. Furthermore, worldly people are preoccupied with worldly affairs, and their minds are entangled in activities, while yogis do not have these, so one should know that they are not the same as ordinary worldly people. If they were the same, then just as worldly people wander in samsara, yogis would also fall into confusion. Because the three doors of body, speech, and mind are free from activity, there is no Dharma of confusion; appearing ordinary, they are thoroughly enlightened, so there is no bondage, and they are liberated from karma and its maturation. For example, a hemp rope that has been burned by fire, although it still looks like a rope, cannot serve the purpose of binding, this arises from being burned by fire. Similarly, the mind of a yogi is unobstructed and clear, and wisdom appears as affirmation and negation, although it seems like they are holding onto food, clothing, and wealth, because they realize it is like a rootless dream and do not cling, so they cannot be bound. Worldly people do not have these qualities, because they cling to self-characteristics, their minds are bound, just like a hemp rope that has not been burned by fire, their inner mind and outer appearances freely engage in affirmation and negation, so they are bound. Therefore, the Lord of Yoga once said: "Whatever you are attached to, let it go, If you realize, everything is it, Apart from that, no one can know." And also, like the advice: "Appearance cannot bind, attachment binds, Naropa, cut off attachment!" It is like that. For ordinary people, refuting wrong views: Those who have little merit and fortune, and whose minds do not incline towards realization and great Dharma, say: It is enough to engage in the Dharma practices that should be done from the state of realizing the true nature, don't you want to obtain such a blissful result? The answer is: All phenomena appear equally in the face of awareness, both good and bad.