Tibetan
་བའི་ལམ་ཡོད་མིན། །ང་ནི་ཡེ་ནས་གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །ཕྲ་བ་ཞེས་ནི་མིང་དུ་གདགས་སུ་མེད། །ང་ཡི་གཟུགས་ཀྱིས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་ཡིན། །ང་ནི་ཡེ་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་པས། །ང་ལ་གཞན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་མེད། །ང་ནི་ཀུན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་བས། །གསང་བའི་མན་ངག་གཞན་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །སྒྲོ་དང་སྐུར་པ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ལ་ནི་ང་ཡིས་བཟླས། །ང་མེད་པ་ཡི་ཡུལ་ནི་གཞན་མེད་པས། །ལྟ་བ་སྒོམ་དུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ང་ལས་གཞན་དུ་བསྲུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ང་ལས་གཞན་དུ་བཙལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཕྲིན་ལས་བཙལ་དུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ང་ལས་གཞན་དུ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ས་ལ་སྦྱང་དུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ང་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡེ་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ང་ནི་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཕྲ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ང་ལས་གཞན་དུ་བགྲོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀུན། །སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ང་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །ཡེ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར། །ལུང་ཆེན་ཐོག་འབེབས་ཡིན་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ང་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་བྱེད་ང་ནི་ཀུན་གྱི་ལ་བཟླའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་རྟོགས་པ་མཁའ་མཉམ་ཡངས་པས་ཆོས་ལ་བྱར་མེད་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་ལས། གཤིས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ཆོས་ཟད་བློ་འདས་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་ནི། ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་གྲོལ་རུང་མ་གྲོལ་རུང༌། །གནས་ལུགས་རང་བཞིན་དག་རུང་མ་དག་རུང༌། །སེམས་ཉིད་སྤྲོས་དང་བྲལ་རུང་མ་བྲལ་རུང༌། །གཉུག་མའི་གཤིས་ལ་གྲུབ་རུང་མ་གྲུབ་རུང༌། །རང་གི་རིག་པའི་ངོ་བོ་གཞི་མེད་ཟང་ཀ་ཆོས་ཟད་རྗེན་པར་སོང་བ་འདི་ཡིན་ཏེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཡན་ལག་མ་བསྐྱོད་ཡེ་ཕྱིན་པས། །འགྲོ་བའི་ལམ་ཉིད་ཡེ་ནས་བགྲོད། །སྨྲས་པའི་ངག་ནི་བརྗོད་མེད་པས། །ཡེ་ནས་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །བསམ་པའི་འཕྲོ་འདུ་ཡེ་སྟོང་པས། །ཡེ་ནས་བསམ་གཏན་ཆེན་པོར་གནས། །དྲི་མ་རྣམས་ནི་རང་དག་པས། །དྲི་མེད་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོར་གནས། །ཞེས་སོ། །རེ་དོགས་བློ་འདས་སུ་རྟོགས་པས་བློ་བདེ་ཁོང་ཡངས་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་ནི། འཁོར་འདས་རང་བཞིན་གཉིས་རུང་མི་གཉིས་རུང༌། །བསམ་བརྗོད
Chinese
没有趋入的道路。 我从一开始就远离能取所取， 因此，不能将“微细”立为名。 因为我的形相遍布一切， 所以根本没有“二”这个说法。 我从一开始就是自生智慧， 因此，他人无法对我进行决定。 我是一切的菩提心精华， 因此，秘密口诀不在其他地方。 因为超越了一切增益和诽谤， 所以我念诵诸法之“la”。 因为没有我之处就没有其他， 所以无有见修而念诵“la”。 因为除了我之外没有可守护的， 所以无有誓言可守护而念诵“la”。 因为除了我之外没有可寻觅的， 所以无有事业可寻觅而念诵“la”。 因为除了我之外没有可安住的， 所以无有地道可修习而念诵“la”。 因为我本来就没有障碍， 所以念诵“是自生智慧”。 因为我是不生法性， 所以念诵“微细是法性”。 因为除了我之外没有可趋入的， 所以念诵“无有道路可趋入”。 诸佛、有情、显有、世间器情一切， 因为其精华菩提是从我而生， 所以念诵“本来无二”。 为了确定自生智慧， 所以念诵“是大加持降临”。 因为一切法都离不开我， 所以造作一切的我念诵一切的“la”。 如是宣说。 现在，因为证悟广大如虚空，所以念诵于法无有作为之“la”。从本性显现，念诵于法尽、超离心智之“la”： 一切法本来可解脱也可不解脱， 安住之法性可清净也可不清净， 心性可离戏论也可不离戏论， 本元之性可成立也可不成立。 此乃自之觉性之体性，无基赤裸法尽之空性，如是而去。 如摩尼宝鬘中所说： 肢体未动已然到达， 趋行之路本已趋入。 所说之语不可言说， 本离言说超心境。 思绪之散乱本自空， 本住广大之禅定。 垢染之类本自清净， 安住无垢通彻之境。 如是等等。 因为于希望和恐惧中证悟超离心智，所以于心安宽广中念诵“la”： 轮回涅槃自性可二元也可非二元， 思虑言说
English
There is no path to tread. Since I am from the very beginning free from grasping, Therefore, "subtle" cannot be established as a name. Since my form pervades all, Therefore, there is no such thing as "two" from the very beginning. Since I am from the very beginning self-born wisdom, Therefore, others cannot determine me. Since I am the essence of the bodhichitta of all, Therefore, the secret instructions are not found elsewhere. Since I have transcended all imputation and defamation, I recite the 'la' of all dharmas. Since there is no other place without me, I recite 'la' without view or meditation. Since there is nothing to protect other than me, I recite 'la' without vows to protect. Since there is nothing to seek other than me, I recite 'la' without activities to seek. Since there is no place to abide other than me, I recite 'la' without grounds to purify. Since I have no obscurations from the very beginning, I recite 'la' as self-born wisdom. Since I am the unborn nature of reality, I recite 'la' as subtle nature of reality. Since there is nothing to traverse other than me, I recite 'la' without a path to traverse. All Buddhas, sentient beings, existence, world and its contents, Since their essence, bodhi, arises from me, I recite 'la' as primordially non-dual. In order to ascertain self-born wisdom, I recite 'la' as the great empowerment descending. Since all dharmas are not apart from me, I, the all-creating one, recite the 'la' of all. Thus it was said. Now, since realization is vast like the sky, I recite 'la' as the great non-action in dharma. From the manifestation of the nature, I recite 'la' as the great exhaustion of dharma, beyond mind: All dharmas, whether liberated or not from the very beginning, The nature of reality, whether pure or impure, The nature of mind, whether free from elaboration or not, The original nature, whether established or not. This is the essence of one's own awareness, the groundless, naked, exhausted dharma of emptiness, thus it goes. As it is said in the Garland of Pearls: Since the limbs have not moved, it has already gone, The path of going is already traversed. The spoken word is inexpressible, From the very beginning, it transcends speech and thought. The scattering of thoughts is empty from the very beginning, From the very beginning, it abides in great meditation. The stains are self-purified, It abides in the great stainless, transparent state. So it is. Since hope and fear are realized as beyond mind, I recite 'la' in great mental ease and spaciousness: Samsara and nirvana, whether dual or non-dual in nature, Thought and speech
Tibetan
་ཀུན་ལས་འདས་རུང་མ་འདས་རུང༌། །དགག་སྒྲུབ་འཁྲུལ་པ་ཞིག་རུང་མ་ཞིག་རུང༌། །རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་རྟོགས་རུང་མ་རྟོགས་རུང༌། །ད་ལྟར་གྱི་རིག་པ་ལ་བྱ་བྱའི་ཆོས་མི་འདུག་པས་བྱར་མེད་ཟང་ཀ་རྗེན་པ་ལས་འདི་ལ་ཆོས་ཀྱིས་བཅོས་སུ་མེད་དེ། རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། ཡང་དག་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ། །བྱ་དང་བྱེད་པའི་རིག་པ་མེད། །འཛིན་པས་གོལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ལ། །ལམ་ལ་དགག་དང་སྒྲུབ་པ་མེད། །ལྟོས་པའི་རིག་པ་གང་ཡང་མེད། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ཆར་འཛིན་པ་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། བྱས་དང་བྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐོག་མ་ཉིད་ནས་བྱ་བྱེད་བྲལ། །ཞེས་སོ། །ཡིད་ལ་བྱར་མེད་ཡེ་ཟད་ཆེན་པོར་རྟོགས་པས་བློའི་དམིགས་བསམ་སྤྲོ་བསྡུ་ལས་འདས་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་བསྒོམས་རུང་མ་བསྒོམས་རུང༌། །བླང་དོར་མེད་པས་དཔྱད་རུང་མ་དཔྱད་རུང༌། །གནས་ལུགས་འབྲས་བུ་གྲུབ་རུང་མ་གྲུབ་རུང༌། །ས་དང་ལམ་ལ་བགྲོད་རུང་མ་བགྲོད་རུང༌། །རིག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་སངས་ཆོས་ཀྱིས་མ་གོས་པར་རྟོགས་པས་འདི་ཡིན་གཏད་སོའི་ཆོས་ལ་དཔྱད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། སྣང་བྱེད་མ་ཡིན་སྣང་བའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ། །སྒྲིབ་བྱེད་མ་ཡིན་སྒྲིབ་པའི་ཆོས་ལས་འདས། །བྲི་བ་མ་ཡིན་ཐོགས་མེད་ཕྱོགས་བཅུར་ཁྱབ། །རྩོལ་བ་མ་ཡིན་རྩོལ་སྒྲུབ་ཆོས་དང་བྲལ། །གཅིག་པུ་མ་ཡིན་དུ་མའི་ཆོས་དང་བྲལ། །ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། མ་བཅོས་རྣལ་མ་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་ལས་ནི་སངས་རྒྱས་གུད་ན་མེད། །སངས་རྒྱས་མིང་དུ་བཏགས་པ་བླ་དྭགས་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་བྱ་བ་གཞན་མེད་རང་སེམས་ཏེ། །རང་སེམས་མ་བཅོས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་བཤད། །མ་བཅོས་པ་ལ་ཡེ་ནས་སྐྱེ་མེད་པས། །སྐྱེ་མེད་དོན་ལ་བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབས་པས་བྱར་མེད་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རིག་པ་སྒྲིབ་མེད་ཟང་ཀར་རྟོགས་པས་བྲལ་ཐོབ་མེད་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། སྒྲིབ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་རུང་མ་བྲལ་རུང༌། །བསྐྱེད་རྫོགས་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་རུང་མ་རྫོགས་རུང༌། །ཐར་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་རུང་མ་ཐོབ་རུང༌། །འགྲོ་དྲུག་འཁོར་བར་འཁྱམས་རུང་མ་འཁྱམས་རུང༌། །རིག་པའི་ངོ་བོ་འདི་ལ་སྤངས་ཐོབ་དང་གྲོལ་འཁྲུལ་མི་འདུག་པས། ད་ནི་ཡར་སངས་རྒྱས་ལ་ཐོབ་ཏུ་མི་རེ་བས་དེའི་ལམ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཆོས་མི་བསྒོམ། མར་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཀྱིས་མི་དོགས་པས་དེའི་རྒྱུ་སྡིག་སྒྲིབ་ལ་སྦྱོང་བཤགས་མི་བྱེད། བྱར་མེད་ཆོས་མེད་དུ་ལས་ཟད་པས་འཁོར་འདས་སྤངས
Chinese
无论超越还是未超越一切，无论对错谬误是否消逝，无论是否证悟证悟之见，当下之觉性中无有可为之事，故于无为赤裸之中，无法以法修饰。觉性自解脱中云：真觉之自性，无有能作与所作之觉性。执着迷失之因中，道上无有破立。无有任何依赖之觉性，无有边际方隅之执着。又如《摩尼宝鬘》云：无有造作与生起，故从初始即离能所作。如是，心中了悟无为大圆满，超越心之所缘念想，反复练习：法性义谛无论修与不修，因无取舍故无论观察与否，实相果位无论成与未成，地道无论行与未行，觉性之自性空明，了悟未为法所染污，故不应以“此是彼非”之法来观察。如《无字经》云：非显现者，远离显现之方；非遮蔽者，超越遮蔽之法；非减少者，无碍周遍十方；非勤奋者，远离勤奋修持之法；非唯一者，远离众多之法。又如《普作王》云：无为本真乃一切法性，法性之外无有佛，佛之名号乃是假立。法性无有他事，即是自心，自心无为即是法身。无为之法本无生，故无生之义不可寻觅修证，寻觅修证亦不能成就无为。如是，觉性了悟无有遮蔽之赤裸，反复练习无有舍取：无论是否远离一切遮蔽，无论生圆次第是否圆满，无论是否获得解脱之果，无论是否于六道轮回中流转，此觉性之自性中，无有断证与解脱迷失。故如今不再希求证得成佛，故不修彼道之生圆次第。亦不畏惧于轮回中流转，故不作彼因之罪障净除忏悔。于无为无法中业已耗尽，故舍弃轮涅。
English
Whether transcending or not transcending all, whether faults of affirmation and negation vanish or not, whether the view of realization is realized or not, in the present awareness there is no dharma to be done, therefore, in the nakedness of non-action, there is no way to modify it with dharma. From "Awareness Self-Liberated": In the nature of true awareness, there is no awareness of doing and acting. In the very cause of straying through grasping, on the path there is no negation or affirmation. There is no dependent awareness whatsoever, there is no grasping at vast limitations and directions. And from "A Rosary of Pearls": Because there is no doing or arising, from the very beginning it is free from doing and acting. Thus, realizing non-action as the great exhaustion in the mind, transcending the mind's focus, thought, expansion, and contraction, repeatedly practicing: Whether meditating on the meaning of dharmata or not, because there is no acceptance or rejection, whether examining or not, whether the fruit of the natural state is accomplished or not, whether traversing the grounds and paths or not, realizing the nature of awareness as empty and clear, unpolluted by dharma, therefore, one should not examine it with the dharma of "this is it" and so on. From "The Letterless": Not a manifester, separate from the side of manifestation; not an obscurer, transcending the dharma of obscuration; not diminishing, unobstructed, pervading the ten directions; not striving, separate from the dharma of striving and accomplishment; not one, separate from the dharma of many. And from "The All-Creating King": Unfabricated genuineness is the dharmata of all, apart from dharmata there is no Buddha, the name Buddha is a mere designation. Dharmata has no other activity, it is one's own mind, one's own mind unfabricated is said to be the dharmakaya. Because the unfabricated is primordially unborn, therefore the meaning of unborn cannot be sought or accomplished, seeking and accomplishing will not accomplish non-action. Thus, realizing awareness as the naked, unobscured, repeatedly practicing without separation or attainment: Whether separating from all obscurations or not, whether the nature of generation and completion is perfected or not, whether the fruit of liberation is attained or not, whether wandering in the six realms of samsara or not, in the nature of this awareness, there is no abandonment, attainment, liberation, or confusion. Therefore, now not hoping to attain Buddhahood upwards, therefore not meditating on the generation and completion stages of that path. Not fearing wandering in samsara downwards, therefore not doing purification and confession of the obscurations of that cause. Having exhausted karma in non-action and non-dharma, therefore abandoning samsara and nirvana.