Tibetan
།མ་བྱས་མ་བཙལ་ཆོས་སྐུར་ལྷུན་གྲུབ་པས། །སྤང་བླང་མ་འཛིན་ཆོས་དབྱིངས་ངང་འདིར་ཞོག མི་གཡོ་མི་བསམ་ལྷུན་མཉམ་ངོ་བོ་ལ། །མ་བྱས་དོན་གྲུབ་གཞི་ཀློང་ཡངས་པ་ཡིན། །མི་འགྱུར་ཀུན་འགྲོ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་བདག །རྒྱལ་ཐབས་སྤྱི་བླུགས་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་དབང༌། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཡེ་གྲོལ་ལྷུན་གྲུབ་པས། །བྱ་རྩོལ་མི་དགོས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྲུབ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་རྒྱས། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །།ཐམས་ཅད་དབྱིངས་གཅིག་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ངོ་བོའི་འདུག་ཚུལ་ཏེ། །གཉིས་སྣང་མ་འགགས་རྩལ་ལས་རོལ་པར་ཤར། །སྣང་བཏགས་གཉིས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ལ། །སྤངས་ཐོབ་མེད་པའི་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཤར། །གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ངོ་ཁ་ལ། །མེད་ལ་སྣང་འདི་ཡ་མཚན་དགོད་པོ་འཆོར། །སྣང་བར་མེད་ལ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བར་ཤར། །སྟོང་པར་མེད་ལ་མཐའ་དབུས་ཁྱབ་པར་གདལ། །གཟུང་འཛིན་མེད་ལ་ང་བདག་སོ་སོར་ཞེན། །གཞི་རྩ་མེད་ལ་ཚེ་རབས་བརྒྱུད་མར་སྣང༌། །དགག་སྒྲུབ་མེད་ལ་བདེ་སྡུག་བླང་དོར་བྱེད། །ཕར་བལྟས་སྐྱེ་འགྲོའི་སྣང་བ་མཚར་རེ་ཆེ། །མི་བདེན་བདེན་པར་ཞེན་པས་བདེན་བདེན་འདྲ། །མ་འཁྲུལ་འཁྲུལ་པར་ཞེན་པས་འཁྲུལ་འཁྲུལ་འདྲ། །ངེས་མེད་ངེས་པར་བཟུང་བས་ངེས་ངེས་འདྲ། །ཡིན་མིན་ཡིན་པར་བཟུང་བས་ཡིན་ཡིན་འདྲ། །མི་འཐད་འཐད་པར་བཟུང་བས་འཐད་འཐད་འདྲ། །སྣ་ཚོགས་ཅོལ་ཆུང་ཡུལ་གྱིས་སེམས་ཁྲིད་ནས། །དོན་མེད་རིག་པ་སྐད་ཅིག་བརྒྱུད་མར་མཐུད། །ཉིན་ཞག་ཟླ་བ་ལོ་དང་མི་ཚེ་འདས། །གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་བཟུང་བས་འགྲོ་བ་བསླུས། །རྣལ་འབྱོར་དག་པའི་སེམས་ལ་ཚུར་བལྟས་པས། །རྟེན་གཞི་མེད་པའི་རིག་པ་མིང་དང་བྲལ། །མཚོན་བརྗོད་མ་མཐོང་ལྟ་སྒོམ་ཁྲིགས་ཆགས་བུད། །ཕྱལ་བ་ལྷུག་པ་ཡངས་པ་ཕྱམ་གདལ་བས། །ཉམས་ལེན་མ་ཤེས་ཐུན་མཚམས་ཕྱོགས་རིས་མེད། །ཐམས་ཅད་རྒྱ་ཡན་ཕྱམ་ཕྱམ་བར་མཚམས་བྲལ། །ལུས་དང་ཡུལ་དང་སྣང་བའི་གཏད་མེད་པར། །ནམ་མཁའི་ཀློང་ཡངས་མཉམ་པར་ཕྱམ་གདལ་བས། །ནང་གི་ཆོས་ཞེས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད། །ཕྱི་རོལ་སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་ཕར་བལྟས་པས། །ཐམས་ཅད་སང་སེང་འལ་འོལ་ཟང་མ་ཐལ། །ར་རི་ཟབ་ཟེབ་གཟའ་གཏད་ཆོས་དང་བྲལ། །སྣང་གྲག་དྲན་རིག་མྱོང་ཚོར་སྔར་བཞིན་མེད། །འདི་ཅི་རང
Chinese
未作未寻法身任运成，舍取不执法界此境住。不摇不动任运平等性，未作义成基界广阔也。不变普行身与智慧主，王道总摄自生大权能。显有器情本解任运成，不需勤作自性任运成。一切皆成任运大成增。法界宝藏中，一切于菩提心本来自成所示之第七品。一切一界自生智慧中，无二自性安住之方式，二显未断力用而显现。显现假立无二菩提心。无有迁变之觉性菩提中，无舍无得显有轮涅现。无有能取所取瑜伽面，无有而显此奇妙欢笑生。显有中无有而种种显现生。空性中无有而边中遍布延。能取所取无有而我执各自著。根基无有而生世世代代显。遮立无有而苦乐取舍作。反观众生之显现稀奇大。不真执为真故真真似。未错执为错故错错似。不定执为定故定定似。非是执为是故是是似。不合执为合故合合似。种种琐碎境引心，无义觉性刹那相续连。日夜月年与人生逝。无二执为二故欺惑众生。瑜伽清净心向内观，无有 ভিত্তি之觉性名与离。表示难见见修次第出。散乱放松宽阔平坦故，未学修持座间无偏袒。一切放任平平无间断。身与境与显有无有把握，如虚空界宽阔平等平坦故，内之法言无有执我。外观显有之境向外观，一切松松散散空空荡荡。无有执著深细束缚离法。显声忆念觉知感受如前无。
English
Unmade, unsought, the Dharmakaya is spontaneously accomplished, Without rejection or acceptance, abide in this state of Dharmadhatu. Unmoving, unthinking, in the spontaneously equal essence, Unmade, purpose achieved, the ground is vast. Unchanging, all-pervading, the essence of body and wisdom, The power of the great self-born, encompassing the royal way. Phenomena and existence, vessel and essence, primordially liberated, spontaneously accomplished, No need for effort, naturally, spontaneously accomplished. Everything is accomplished, expanding into great spontaneous accomplishment. From the treasury of the Dharmadhatu, the seventh chapter shows that everything is spontaneously accomplished as the mind of enlightenment. Everything is in the single realm of self-born wisdom, Non-dual, the way of abiding in essence, Dualistic appearances arise unceasingly from the play of energy. Appearances are labeled as non-dual Bodhichitta. In the unchanging awareness of enlightenment, Phenomena, existence, samsara, and nirvana arise without abandonment or attainment. In the face of yoga without grasping, This appearance in emptiness brings forth wondrous laughter. In appearance, there is nothing, yet various appearances arise. In emptiness, there is nothing, yet it spreads, pervading center and edge. Without grasping, there is attachment to "I" and "mine" separately. Without a root, it appears through lifetimes. Without negation or affirmation, happiness and suffering are accepted and rejected. Looking outward, the appearances of beings are greatly wondrous. Clinging to the untrue as true, it seems truly true. Clinging to the unconfused as confused, it seems confusedly confused. Holding the uncertain as certain, it seems certainly certain. Holding the non-existent as existent, it seems existently existent. Holding the unsuitable as suitable, it seems suitably suitable. Various trivial objects lead the mind, Meaningless awareness continues in a stream of moments. Days, nights, months, years, and lifetimes pass. Clinging to the non-dual as dual deceives beings. Looking inward at the pure mind of yoga, The awareness without a basis is nameless. Expression is unseen, view and meditation are neatly arranged. Scattered, relaxed, vast, and spread out, Without knowing practice, there are no biases in sessions. Everything is free, flat, without interruption. Without reliance on body, objects, or appearances, Like the vast expanse of space, equally spread out, There is no clinging to the self, saying "inner dharma." Looking outward at the objects of external appearances, Everything is loose, vague, and transparent. Without attachment, deep, subtle, and free from dharma. Appearances, sounds, memories, awareness, feelings, and sensations are as before, nonexistent.
Tibetan
་བཞིན་སྨྱོན་པའི་སྣང་བའམ། །རྨི་ལམ་ནང་བཞིན་རང་ལ་དགོད་པོ་འཆོར། །དགྲ་གཉེན་ཆགས་སྡང་ཉེ་རིང་འདུ་ཤེས་བྲལ། །ཉིན་མཚན་རིས་མེད་མཉམ་པར་ཕྱམ་གཅིག་པས། །དམིགས་གཏད་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འཁོར་བ་སངས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ངང་ཤེས་མི་རྟོག་པས། །བླང་དོར་སྤང་གཉེན་གཟེབ་ལས་འདས་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་རྟོགས་ན་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །རང་བྱུང་ཀུན་ཏུུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པར་ཕྱིན། །ལྡོག་པའི་གནས་མེད་ཟད་པའི་སར་ཕྱིན་ཏེ། །རང་བྱུང་ངང་ནས་མཉམ་ཉིད་མ་རྟོགས་པར། །གཉིས་མེད་ཉིད་ཅེས་ཚིག་ལ་མངོན་ཞེན་ནས། །ཅི་ཡང་མི་དམིགས་ཡིད་དཔྱོད་གདེང་འཆའ་བ། །ལོག་རྟོག་ཉིད་དེ་མ་རིག་མུན་པའི་ཀློང༌། །དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ལ། །བསམ་རྫོགས་རྒྱལ་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱང༌། །ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དོན། །རང་བཞིན་ཁོང་ནས་རང་ཤར་ཆོས་སྐུའི་རྫོང༌། །མཁའ་ལྟར་རྣམ་དག་དཔེ་ལས་འདས་པ་འབྱུང༌། །འདི་དང་འདི་ཞེས་སོ་སོར་ཞེན་པའི་བར། །གཉིས་སུ་གནས་པས་རང་གཞན་འཁྲུལ་བའི་གཟེབ། །གང་ཚེ་འདི་ཞེས་ཐ་དད་རིས་མེད་ཅིང༌། །ཐམས་ཅད་ཕྱམ་མཉམ་དམིགས་གཏད་མེད་པ་ན། །གཉིས་མེད་རྟོགས་ཞེས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསུངས། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།རང་བཞིན་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་གཅིག་ལ། །མཁའ་མཉམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་གནམ་གཟེར་ནི། །གནད་དུ་དྲིལ་ཏེ་བཅུད་དུ་ཕྱུང་བ་ནི། །ཆེ་བའི་ཆེ་བ་ཀུན་བཟང་ཡངས་པའི་ཐུགས། །རང་གི་ངོ་བོས་སྤྱི་རྒྱ་རླབས་ཀྱིས་བཅད། །ཀློང་ཆེན་གཅིག་ལ་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་དང༌། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་གཉིས་མེད་མཉམ་པ་ཆེ། །སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་གཤོག་རྒྱས་པའི་བྱ། །རྒྱ་དང་བྲལ་བས་ནམ་མཁའི་ཀློང་ན་གནས། །ཀླུ་རྣམས་ཟིལ་གནོན་གཡང་ས་ཤུགས་ཀྱིས་ཆོད། །ཐེག་པའི་ཡང་རྩེ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཡང༌། །ཇི་བཞིན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྐལ་བ་ཅན། །ཐེག་དམན་ཟིལ་གནོན་འཁོར་བའི་གཡང་ས་ཆོད། །ཀུན་གྲོལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གནས་པ་དེ། །རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཅན་ལ་མི་རིགས་ཀྱང༌། །ཐེག་མཆོག་མི་གཡོ་མཉམ་པའི་དོན་ལ་འཐད། །ཐམས་ཅད་བདེ་ཆེན་མཁའ་མཉམ་ཆོས་སྐུའི་ཀློང༌། །ཆོས་སྐུའི་ཀློང་དུ་མ་གྲོལ་འགའ་ཡང་མེད། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞེངས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྐུ། །བག་ཆགས་ལུས་ལ་སྙིང་པོའི་རྩལ་རྫོགས་ཏེ། །སྐྱེ་ཤི་བར་དོ་སྲིད་པའི་ལུས་བོར་ནས། །རིག་པ་གཅིག་པུ་ཀུན་དང
Chinese
如同疯子的显现一般，如同梦境一般自己对自己发笑，远离敌友、贪嗔、亲疏的分别念，日夜无别平等一味，从执着于目标和相状的轮回中解脱。自生智慧的本性，不作意，超越取舍、断证的樊笼。如果这样证悟，就是无二智慧，到达自生普贤王如来的境界。到达无有退转之处，到达穷尽之地。没有从自生状态中证悟平等性，只是在口头上执着于“无二”这个词，对于什么都不执着，自以为是地装出有见地的样子，这本身就是邪见，是无明的黑暗。因此，对于自生不变化的法，要修习圆满正念，达到无二的境界。三界彻底解脱，轮回涅槃无二之义，从自性中自生法身的宝藏，如虚空般清净，超越譬喻而生起。执着于“这个”和“那个”的分别，安住于二元对立，是自他迷惑的樊笼。何时没有“这个”的差别，一切平等一味，没有目标执着，那时就证悟了无二，金刚萨埵如是说。出自《法界宝藏论》，关于菩提心无二的开示，第八品。在广阔无垠的自性虚空中，如同虚空般的菩提心之天钉，被浓缩提炼出的精华，是伟大中的伟大，普贤广阔的心意。以自性之力，斩断了普遍的局限。在一个广大的空间中，证悟与未证悟，解脱与未解脱，无二平等广大。从蛋中长出翅膀的鸟儿，脱离束缚，安住在虚空之中。降伏龙族，以强大的力量斩断悬崖。甚深之顶峰，金刚藏，如实证悟的瑜伽士有幸获得。降伏低劣的乘，斩断轮回的悬崖。安住在完全解脱的伟大平等中，对于具有因果勤作的人来说是不适合的，但对于至高无上的不动摇的平等之义是契合的。一切都是大乐，如同虚空般的法身之界，在法身之界中，没有未解脱者。法性自显现，金刚藏之身，习气之身圆满了精华的力量，舍弃了生死中阴有之身，唯一的觉性与一切
English
Like the appearance of a madman, like a dream, one laughs at oneself, free from the concepts of enemy and friend, attachment and aversion, near and far. Day and night are without distinction, equally one taste, liberated from the cycle of clinging to objects and characteristics. The nature of self-arisen wisdom, without contrivance, transcends the confines of acceptance and rejection, abandonment and cultivation. If one realizes in this way, it is non-dual wisdom, reaching the state of Samantabhadra, the self-arisen. Reaching the place of no return, reaching the end. Without realizing equality from the self-arisen state, merely clinging to the word "non-dual," not fixating on anything, presuming to have insight, this itself is wrong view, the darkness of ignorance. Therefore, for the self-arisen, unchanging Dharma, one must practice perfect mindfulness, reaching the state of non-duality. The three realms are completely liberated, the meaning of non-duality of samsara and nirvana, from the nature itself, the treasure of the self-arisen Dharmakaya, pure like space, arises beyond metaphor. Clinging to the distinction of "this" and "that," dwelling in duality, is the confinement of confusing self and other. When there is no distinction of "this," everything is equally one taste, without object fixation, then one realizes non-duality, as Vajrasattva said. From the Treasury of Dharmadhatu, the eighth chapter on the teaching of non-duality in the mind of enlightenment. In the vast expanse of self-nature, like space, the sky-peg of the mind of enlightenment, the essence that has been condensed and extracted, is the greatest of the great, the vast mind of Samantabhadra. With the power of self-nature, it cuts off the universal limitations. In one vast space, realization and non-realization, liberation and non-liberation, are non-dual, equally great. The bird that grows wings from within the egg, free from confinement, dwells in the space of the sky. Subduing the nagas, it cuts through the cliff with powerful force. The very pinnacle of the vehicle, the Vajra Essence, is fortunate for the yogi who realizes it as it is. Subduing the inferior vehicle, it cuts off the cliff of samsara. Abiding in the great equality of complete liberation, it is not suitable for those who engage in cause and effect, but it is fitting for the meaning of the supreme, unwavering equality. Everything is great bliss, the realm of the Dharmakaya like space, in the realm of the Dharmakaya, there is no one who is not liberated. The Dharma-nature self-arises, the body of the Vajra Essence, the habitual body completes the power of the essence, abandoning the body of existence in birth, death, and bardo, the one awareness with all