Tibetan
གྱི་གང་ཟག་རྣམས། །ཆོས་ཉིད་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་དྲང་བའི་ཕྱིར། །ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག །ཆུང་ངུ་གསུམ་ལ་བསྟན་པའི་རིམ་པ་སྟེ། །ཀྲཱི་ཡ་ཨུ་པ་ཡོ་ག་རྣམ་པ་གསུམ། །འབྲིང་པོ་གསུམ་ལ་རང་བཞིན་བབས་ཀྱིས་གྲུབ། །མ་ཧཱ་ཨ་ནུུ་ཨ་ཏི་རྣམ་པ་གསུམ། །ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་གདོད་ནས་སྣང་བ་སྟེ། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་དབྱེ་བས། །སྐལ་ལྡན་འགྲོ་བ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་འདྲེན། །ཀུན་ཀྱང་མཐར་ཐུག་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་དོན། །གསང་ཆེན་རྨད་དུ་བྱུང་འདིར་འཇུག་དགོས་པས། །ཀུན་གྱི་རྩེ་མོ་འོད་གསལ་མཆོག་མི་འགྱུར། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ཐེག་པར་གྲགས། །ཆོས་ཀྱང་གཉིས་ལས་བླང་དོར་བྱ་རྩོལ་ཅན། །རྩལ་ལས་རོལ་པར་ཤར་བའི་རང་བཞིན་གྱི༑ ༑སེམས་དང་སེམས་བྱུང་བག་ཆགས་སྦྱང་ཕྱིར་བསྟན། །དེ་དག་སེམས་ལས་ཡེ་ཤེས་དག་པར་འདོད། །བླང་དོར་བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་ཆོས་ཆེན་ནི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ཀྱི། །ངོ་བོ་ཐད་དྲང་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར། །མངོན་དུ་བྱེད་པས་གཞན་དུུ་རྩོལ་མི་དགོས། །རང་ལ་བཞག་ནས་གཞན་དུ་འཚོལ་མི་བྱེད། །འདི་ནི་ཉི་མའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་དོན། །རང་གཞག་འོད་གསལ་མི་གཡོ་གནས་པར་འདོད། །གཞན་ནི་སྤྲིན་དང་མུན་སེལ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །ཉི་མ་གདོད་སྒྲུབ་བྱེད་དང་མཚུངས་པར་བསྟན། །དེས་ན་འདི་གཉིས་ཁྱད་པར་གནམ་ས་བཞིན། །དེང་སང་ཨ་ཏིར་རློམ་པའི་གླང་ཆེན་དག །འགྱུ་འཕྲོའི་རྟོག་ཚོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ལོ༑ ༑རྨོངས་པ་འདི་ཀུན་མུན་པའི་ཀློང་ཉིད་དུ། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་རིང༌། །རྩལ་དང་རྩལ་ལས་ཤར་བའང་མི་ཤེས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྨོས་ཅི་དགོས། །འདིར་ནི་གདོད་ནས་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་ནི། །སྨྲ་བསམ་འདས་པས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ངང་གིས་མི་གཡོ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞིང༌། །འགྱུ་འཕྲོའི་སྤྲོས་དང་ཡེ་ནས་བྲལ་བ་ལ། །ངོ་བོ་ཞེས་བརྗོད་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་འདྲ། །དེ་ཡི་རྩལ་ནི་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པའི། །རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་དང་བྲལ། །སལ་གྱིས་གསལ་ཡང་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་ཡིན། །རྩལ་ལས་ཤར་བའི་རིག་པ་སྤྲོས་པའི་བློ། །དེས་བསྐྱེད་གཟུང་འཛིན་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཅན། །ཡུལ་མེད་ཡུལ་དུ་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལྔ་དང༌། །བདག་མེད་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཉོན་མོངས་ལྔ། །ཕྱི་ནང་སྣོད་ བཅུད་འཁྲུལ་སྣང་ཇི་སྙེད་དེ། །འཁོར་བར་སྣང་བ་རྩལ་ལས་ཡང་ཤར་བ། །མ་
Chinese
对于那些人，为了将他们引入原始的法性界，宣说了声闻、缘觉、菩萨的三种小乘。克里亚、邬波、瑜伽三种中等次第，以自性自然成就。玛哈、阿努、阿底三种大乘次第，是本初显现。通过因果乘的法门分类，引导有缘众生进入三种菩提。一切最终都必须进入金刚藏的意义，进入这伟大奇妙的秘密之中。一切的顶峰是不变的明光之最胜，被称为现证菩提心要乘。法也有两种，即具有取舍、作为的法，以及从力量中显现的自性，为了净化心和心所的习气而宣说。这些被认为是心识中的智慧清净。没有取舍、作为的大法，是自生智慧菩提心性的本体，不离当下，直接显现，因此不需要向外努力。安住于自身，不向外寻求。这即是太阳本体的意义，被认为是安住于自性明光不动的状态。另一种是通过云和消除黑暗的努力，显示太阳如同最初的成就者。因此，这两者的差别犹如天地。如今那些自诩为阿底瑜伽的大象们，将游移的分别念执为菩提心，这种愚痴完全是黑暗的深渊，远离了自性大圆满的意义。如果连力量和从力量中显现都不知道，又何必谈论菩提心的本体呢？此处，本初清净的菩提心，胜义谛界的法性真理，是言思之外的般若波罗蜜多，自然不动，自性光明，从一开始就远离了游移的戏论，称之为本体，如同太阳的精髓。」「它的力量是显现方式不间断的，觉性通透，远离分别念和思辨，虽然清晰却无有能取所取。从力量中显现的觉性是戏论的心识，由此产生能取所取，具有各种习气，将无处执为有处，即五种境，」「将无我执为有我的五种烦恼，内外器情世界的一切错觉显现，在轮回中显现也是从力量中再次显现。不
English
For those individuals, in order to lead them into the realm of primordial suchness, the three lesser vehicles of Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas are taught. The three intermediate stages of Kriyā, Upayoga, and Yoga are naturally accomplished by their own nature. The three great stages of Mahā, Anu, and Ati are primordially apparent. By differentiating the doors of the Dharma of the cause and effect vehicles, fortunate beings are guided to the three enlightenments. All must ultimately enter the meaning of Vajragarbha, entering this great and wondrous secret. The pinnacle of all is the unchanging, supreme clear light, known as the vehicle of manifest enlightenment essence. Dharma also has two aspects: that which involves acceptance and rejection, action, and that which arises as play from potency, taught to purify the habitual tendencies of mind and mental factors. These are considered the purification of wisdom from mind. The great Dharma without acceptance, rejection, or action is the essence of self-arisen wisdom, the nature of Bodhicitta, without wavering from its direct state, manifesting directly, so there is no need to strive externally. Abiding within oneself, one does not seek elsewhere. This is the meaning of the very essence of the sun, considered to abide in the unwavering state of self-abiding clear light. The other is shown to be like the original achiever of the sun through the effort of clouds and dispelling darkness. Therefore, the difference between these two is like heaven and earth. Nowadays, those elephants who boast of Atiyoga mistakenly believe that wandering thoughts are Bodhicitta. This ignorance is entirely a realm of darkness, far from the meaning of self-nature great perfection. If one does not even know potency and what arises from potency, what need is there to speak of the essence of Bodhicitta? Here, the primordially pure Bodhicitta, the truth of Dharmata in the ultimate realm, is Prajñāpāramitā beyond words and thoughts, naturally unmoving, self-nature clear light, from the very beginning free from wandering elaborations, called essence, like the heart of the sun." "Its potency is the uninterrupted manner of appearance, awareness that is transparent, free from conceptualization and speculation, clearly clear yet without grasping or being grasped. The awareness that arises from potency is the elaborating mind, which generates grasping and being grasped, possessing various habitual tendencies, grasping the non-existent as existent, the five objects," "the five afflictions that grasp the selfless as self, all the illusory appearances of the outer and inner worlds, appearing in samsara also arise again from potency. Not
Tibetan
རྟོགས་ལོག་པར་གཟུང་བའི་སྣང་བ་ཉིད། །གང་ནས་མ་འོངས་གང་དུ་མ་སོང་ལ། །གར་ཡང་མི་གནས་ཆོས་ཉིད་ཀློང་ཆེན་དུ། །རྟོགས་པས་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་དགོངས་པ་ཞེས། །ཨ་ཏི་ལྷུན་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ལུང༌། །ཀུན་བཟང་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ནས་ཤར། །རྣམ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །ལྟ་བའི་ཡུལ་མེད་ལྟ་བའི་ཆོས་སུུ་མེད། །བལྟ་བར་བྱ་དང་བྱེད་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །སྒོམ་པའི་བློ་མེད་བསྒོམ་བྱའི་ཆོས་ཀྱང་མེད། །སྤྱད་དང་སྤྱོད་པ་གཉིས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་པས། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །མེད་པའི་ཆོས་ལ་བགྲོད་པའི་ས་མེད་པས། །ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་ལམ་ཡང་ཡེ་ནས་མེད། །འོད་གསལ་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོར་གྲུབ་ཟིན་པས། །རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་འདུས་བསྐྱེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། །སྔགས་དང་ཁ་ཏོན་དབང་དང་དམ་ཚིག་མེད། །རིམ་སྡུད་ལ་སོགས་མི་དམིགས་རྫོགས་རིམ་མེད། །ཡེ་ནས་གྲུབ་ཟིན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ། །འདུས་བྱས་གློ་བུར་རྐྱེན་བྱུང་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །འདི་དག་ཡོད་ན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མིན། །འདུས་བྱས་ཉིད་ཕྱིར་འཇིག་པ་ཉིད་དང་ནི། །ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་ཞེས་གང་སླད་མཚོན། །དེ་ཕྱིར་དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་རང་བཞིན་རྣམ་བཅུ་མེད། །རྩོལ་དང་སྒྲུབ་མེད་སེམས་ཉིད་རྣལ་མའི་དོན། །ཡོད་མེད་སྤྲོས་ཀུན་ཞི་བར་མཁྱེན་འཚལ་ལོ། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། རྩོལ་སྒྲུབ་རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།ཉི་མའི་སྙིང་པོར་འོད་རྣམས་འདུས་པ་ལྟར། །ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་འདུས། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་མ་དག་འཁྲུལ་པ་ཡང༌། །གང་བྱུང་རྟེན་དང་གནས་པའི་དབྱིངས་བརྟགས་པས། །གཞི་མེད་ཡེ་གྲོལ་སེམས་ཀྱི་ངང་དུ་འདུས། །ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཀློང་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ངང༌། །འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་མིང་དོན་འདས་པར་འདུས། །དག་པའི་རང་སྣང་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་དང༌། །ཡེ་ཤེས་ཕྲིན་ལས་ངོ་མཚར་རོལ་པ་ཡང༌། །རང་བྱུང་ངང་ལ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་འདུས། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀུན་འདུས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཉི་མཁའ་བཞིན་དུ་སྟོང་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །གདོད་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཀློང་ཡངས་པ་ཡིན། །སེམས་ཉིད་ཀློང་ཆེན་འགྱུར་མེད་ནམ་མཁའི་ངང༌། །རོལ་པ་ངེས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩལ། །འཁོར་འདས་ཐེག་པ་ཀུན་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི། །བྱར་མེད་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན། །མཐའ་རུུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་གཞན་ལོགས་ན་མེད། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ
Chinese
将错解执着的显现本身，从何处未来，向何处未去，任何地方不住留，于法性广阔虚空中，通达而三界解脱是诸佛之密意。阿底无为金刚藏之教言，从普贤浩瀚大虚空中显现。于清净菩提心之自性中，无有能见之境，亦无所见之法，能见与所见，微尘许亦无有。无有修持之心，亦无所修之法，行者与所行无二，任运自成故，无有能成之果，微尘许亦无有。于无有之法，无有可行之地，故而，所行之路，亦本然无有。光明点大圆满已成就，分别念生灭所造之坛城，咒语与念诵，灌顶与誓言皆无有。次第次第收摄等，无所缘之圆满次第亦无有。本然成就之身与智慧，无有造作，突发，因缘所生之因果。若有此等，则非自生智慧。乃是造作之故，终将坏灭，任运自成，非造作，此为何故而诠释？是故，于胜义法界之自性中，超越因果，无有十种自性。无有勤作与修持，心性真实之义，了知有无戏论皆寂灭。法界宝藏论中，超越勤作修持因果之品第五竟。犹如日光之精华汇聚于日之中心，一切法之根本汇聚于菩提心中。轮回与寂灭，器情世界之不净错乱，无论何处产生，考察其所依与安住之界，皆于无基，本初解脱之心性中汇聚。法性本初广阔虚空之自性中，错乱与未错乱，名言与实义，皆超越而汇聚。清净之自显现，身与刹土，以及智慧事业，奇妙之游舞，皆于自生之状态中，无有聚散而汇聚。轮回与涅槃一切汇聚于菩提心。犹如日轮般空明，非造作，本初自生广大虚空。心性广大虚空，不变虚空之状态中，游舞不定，乃菩提心之妙力。于轮回涅槃一切乘皆能自在，无为一法，压倒一切，无有成为边际之外境，法性即是菩提心。
English
The very appearance of grasping at mistaken understanding, from where it does not come, to where it does not go, not abiding anywhere, in the vast expanse of Dharmata, understanding that the three realms are completely liberated is the intent of the Buddhas. The words of Ati Lhundrup Dorje Nyingpo, arise from the vast expanse of Kunsang. In the essence of pure Bodhicitta, there is no object of seeing, nor is there any Dharma to be seen. There is not even a speck of dust of the seer and the seen. There is no mind to meditate, nor is there any Dharma to be meditated upon. Since the practitioner and the practice are non-dual and spontaneously accomplished, there is not even a speck of dust of the fruit to be attained. Since there is no place to go in the non-existent Dharma, therefore, the path to be traveled is also originally non-existent. Since the great clear light Thigle has been accomplished, the mandala created by the arising and gathering of conceptual thoughts, mantras and recitations, empowerments and vows are non-existent. The stages of completion, such as the gradual gathering, etc., are also non-existent. For the body and wisdom that have been accomplished from the beginning, there is no cause and effect of contrived, sudden, and accidental occurrences. If these exist, then it is not self-arisen wisdom. Because it is contrived, it will eventually be destroyed, spontaneously accomplished, not contrived, what is the reason for explaining this? Therefore, in the essence of the ultimate Dharmadhatu, transcending cause and effect, there are no ten kinds of nature. Without effort and accomplishment, the true meaning of mind essence, know that all elaborations of existence and non-existence are pacified. From the Treasury of Dharmadhatu, the fifth chapter on transcending effort, accomplishment, cause, and effect is complete. Just as the essence of the sun's rays gathers in the center of the sun, the root of all Dharmas gathers in the Bodhicitta. Samsara and Nirvana, the impure delusion of the vessel and its contents, wherever they arise, examining the realm of their basis and abode, all gather in the baseless, primordially liberated mind essence. In the essence of the Dharmata, the vast expanse of the primordial space, delusion and non-delusion, words and meanings, all transcend and gather. Pure self-appearance, body and pure lands, as well as wisdom activities, wonderful displays, all gather in the self-arisen state, without gathering or scattering. All of Samsara and Nirvana gather in the Bodhicitta. Like the sun in the sky, empty and clear, not contrived, it is the primordial, self-arisen, vast space. The vast space of mind essence, in the unchanging state of space, the playful, uncertain, is the power of Bodhicitta. Being able to control all vehicles of Samsara and Nirvana, the one uncreated Dharma subdues all, there is no other object that has become an edge, Dharmata is Bodhicitta.